# حجن — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%AC%D9%86/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D8%AC%D9%86/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حجن](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%AC%D9%86.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: حجن

حَجَنَهُ
1 حَجَنَهُ حجن حجنه حجننه حجنة , aor. حَجِنَ , (K, TA, [in the CK حَجُنَ ,]) inf. n. حَجْنٌ, (TA,) He bent it, or made it crooked [or hooked]; namely, a stick, or branch, or slender piece of wood; as also ↓ حجّنهُ, (K,) inf. n. تَحْجِينٌ. (TA.) ― -b2- (assumed tropical:) He marked him (i. e. a camel) with the brand of the مَحْجَن, which is a line with a crooked, or hooked, end, like the stick called مِحْجَن; inf. n. as above. (TA.) ― -b3- He drew it, or pulled it, [or hooked it,] (S, K,) towards himself (S) with the مِحْجَن; as also ↓ احتجنهُ. (S, K.) ― -b4- (tropical:) He turned him away (K, TA) عَنِ الشَّىْءِ from the thing. (TA.) -A2- حَجِنَ عَلَيْهِ and بِهِ, aor. حَجَنَ , (K,) inf. n. حَجَنٌ, (TA,) He was, or became, avaricious, tenacious, or niggardly, of it; (K;) like حَجِئَ بِهِ. (TA.) ― -b2- حَجِنَ بِالدَّارِ He remained, stayed, dwelt, or abode, in the house. (K.)

2 حَجَّنَ see 1.

احجن
4 احجن احجن أحجن حجن , said of the ثُمَام [or panic grass], It put forth its خُوص; (A 'Obeyd, S, K; * [in the K its خُوصَة;]) [i. e.] its leaves appeared. (TA.)

تحجّن
5 تحجّن حجن تحجن تحجنن It was, or became, crooked, [or hooked,] or curved: (T, K:) said of a thing that is termed أَحْجَنُ. (T.)

8 اـِحْتَجَنَ see 1. ― -b2- [Hence,] احتجن المَالَ (tropical:) He drew the property, or camels &c., together (S, K, TA) to himself, (S, TA,) and took, or took possession of, it, or them. (S, K, TA.) And احتجنهُ (tropical:) He took possession of it (i. e. a portion of land), exclusively of others. (TA from a trad.) And احتجنهُ لِنَفْسِهِ دُونَ أَصْحَابِهِ (tropical:) He appropriated it (a thing) to himself, exclusively of his companions. (T, TA.) And احتجن مَالَ غَيْرِهِ (assumed tropical:) He took away, and stole, the property of another. (TA.) ― -b3- Also (assumed tropical:) He put the property, or camels &c., into a good, or right, state, and drew together what had become scattered thereof. (TA.) ― -b4- And احتجن عَلَيْهِ (assumed tropical:) He straitened him. (TA.)

حَجَنٌ
حَجَنٌ حجن حجنن Crookedness, [or hookedness,] or curvature; (S, K;) as also ↓ حُجْنَةٌ. (K.) ― -b2- See also حُجْنَةٌ.

حَجِنٌ
حَجِنٌ حجن حجنن : see أَحْجَنُ.

حُجْنَةٌ
حُجْنَةٌ حجن حجنه حجننه حجنة : see حَجَنٌ. ― -b2- Also Crispness [or recurvation] in the extremities of hair. (T, TA. [See أَحْجَنُ.]) ― -b3- A place of crookedness or curvature (ISd, TA) of a staff or stick. (TA.) ― -b4- The hook in the head of a spindle, (S, * K, * TA,) with which the thread is caught preparatively to the twisting thereof. (TA.) ― -b5- The خُوصَة, (K,) or خُوص, (S,) [i. e.] the leaves [or blades], (TA,) of ثُمَام [or panic grass]; (S, K, TA;) as also ↓ حَجَنَةٌ. (K.) And ↓ حَجَنٌ [of which ↓ حَجَنَةٌ is the n. un., if not a mistranscription of حُجَنٌ,] Tender, or soft, shoots, that grow upon the sides of the stalks of the ثُمَام and the ضَعَة [which is said to be a species of ثُمَام]. (TA.) And حُجَنٌ, pl. of حُجْنَةٌ, The fruit-stalks of grapes. (TA.) -A2- Also A thing, or portion of a thing, that one has drawn and appropriated to oneself. (TA.)

حَجَنَةٌ
حَجَنَةٌ حجن حجنه حجننه حجنة : see the next preceding paragraph, in two places.

حَجُونٌ
حَجُونٌ حجا حجون Sluggish, lazy, or indolent: (K:) from حَجِنَ بِالدَّارِ [q. v.]. (TA.) ― -b2- غَزْوَةٌ حَجُونٌ (tropical:) A hostile, or hostile and plundering, expediton, in which the party feigns to be going in one direction, and then turns to another: (A, K, * TA:) or farextending. (S, K.) And سِرْنَا عُقْبَةً حَجُونًا (tropical:) We journeyed a long stage. (S, TA.)

أَحْجَنُ
أَحْجَنُ ذ Crooked, [hooked,] or curved: fem. حَجْنَآءُ: pl. حُجْنٌ. (Ham p. 403.) You say, الصَّقْرُ أَحْجَنُ المِنْقَارِ The hawk is crooked [or hooked] in the bill. (TA.) And صَقْرٌ أَحْجَنُ المَخَالِبِ A hawk having crooked [or hooked] talons. (S, TA.) And أَنْفٌ أَحْجَنُ [A hooked nose,] a nose having the tip approaching the mouth, and, Az adds, having its نَاشِرَتَانِ [or two alو] receding in an ugly manner. (TA.) And أُذُنٌ حَجْنَآءُ An ear having one [app. the upper] of its two extremities turning towards the forehead, downwards: or having its edges turning towards the other ear, in the direction of the forehead: (M, K:) in either case, curving. (M, TA.) And شَعَرٌ أَحْجَنُ (tropical:) Hair that is crisp, or curly, in its extremities: or, accord. to AZ, wavy hair: (T:) or hair that is recurvate at its extremities (مُعَقَّفٌ), and intermingling: (M:) or hair forming a succession of rimples (مُتَسَلْسِلٌ), pendulous, wavy, and crisp, or curling, in the extremities; as also ↓ حَجِنٌ. (K.)

تَحْجِينٌ
تَحْجِينٌ حج حجا تحجين (assumed tropical:) A crooked, [or hooked,] or curved, brand, or mark made with a hot iron [upon a camel]: (K:) [originally inf. n. of 2; but in this sense,] a subst., properly speaking, like تَنْبِيتٌ and تَمْتِينٌ. (TA. [See also مِحْجَنٌ.])

مِحْجَنٌ
مِحْجَنٌ محجن A crooked, [or hooked,] or curved, staff or stick; as also ↓ مِحْجَنَةٌ: (K:) or a stick, (IAth, Mgh, Ham p. 403,) or staff, (IAth, Ham,) or piece of wood, (Msb,) with a crooked, or hooked, head, (IAth, Mgh,) or crooked at the end, (Msb;) like the صَوْلَجَان: (S, Mgh, Msb, Ham:) one draws towards him with it the extremities [of the branches] of trees, and the like: (Ham ubi suprà:) or a stick with a crooked, or curved, end, being naturally so on the tree on which it has grown; distinguished from a صولجان, the end of which is crooked, or curved, artificially: (T:) or, accord. to AZ, any stick with a curved head: (Msb:) or it signifies also anything bent, or crooked: (K:) pl. مَحَاجِنُ. (Msb, TA.) The appellation صَاحِبُ المِحْجَنِ [The owner of the crooked stick or staff] was given to a certain man who, in the Time of Ignorance, used to sit in the highway, and take with his محجن one thing after another, of the goods of the passers-by; and if any one were cognizant of his doing, he excused himself, saying that the thing had caught to his محجن. (TA.) You say, فُلَانٌ لَا يَرْكُضُ المِحْجَنَ [lit. Such a one will not kick the crooked stick or staff], meaning (assumed tropical:) such a one is of no use, or stands one in no stead: the saying originating from the fact that a محجن is put between the hind legs of the camel, and if he be inert, or wanting in vigour, he will not kick it; but if he be sharp in spirit, he will kick it and go on. (TA.) And you say, اـِنَّهُ لَمِحْجَنُ مَالٍ, meaning (assumed tropical:) Verily he is one who puts the cattle into a good state, and pastures and manages them well. (TA.) Also (assumed tropical:) A brand, or mark made with a hot iron, upon a camel, in the form of a line with a crooked, or hooked, end, like the stick so called. (TA. [See also تَحْجِينٌ.]) ― -b2- And The [hooked] bill of a bird; because of its crookedness. (TA.)

مِحْجَنَةٌ
مِحْجَنَةٌ محجن محجنه محجنة : see the next preceding paragraph.

مَحْجُونٌ
مَحْجُونٌ محجون A camel marked with the brand termed مِحْجَن (TA.)

### Türkçe

**حَجَنَهُ**
1 **حَجَنَهُ** حجن حجنه حجننه حجنة, muzâri‘i **حَجِنَ**, (K, TA, [CK’de **حَجُنَ**]), mastar **حَجْنٌ**, (TA,) Onu büktü, yahut onu eğri [yahut çengelli] yaptı; yani bir değnek, yahut dal, yahut ince bir ağaç parçasını; bunun gibi ↓ **حجّنهُ**, (K,) mastar **تَحْجِينٌ**. (TA.) ― -b2- (mecaz olduğu varsayılan:) Onu (yani bir deveyi) **مَحْجَن** damgasıyla dağladı; o, ucu eğri, yahut çengelli bir çizgidir; **مِحْجَن** denilen değnek gibidir; mastar yukarıdaki gibidir. (TA.) ― -b3- Onu çekti, yahut onu kendine doğru çekti, [yahut onu çengelledi,] (S, K,) **مِحْجَن** ile; bunun gibi ↓ **احتجنهُ**. (S, K.) ― -b4- (mecaz:) Onu (K, TA) **عَنِ الشَّىْءِ** şeyden çevirdi. (TA.) -A2- **حَجِنَ عَلَيْهِ** ve **بِهِ**, muzâri‘i **حَجَنَ**, (K,) mastar **حَجَنٌ**, (TA,) Ona karşı cimri, sıkı tutan, yahut pinti oldu; (K;) **حَجِئَ بِهِ** gibi. (TA.) ― -b2- **حَجِنَ بِالدَّارِ** Evde kaldı, durdu, ikamet etti, yahut barındı. (K.)

2 **حَجَّنَ**: 1’e bak.

**احجن**
4 **احجن** احجن أحجن حجن, **ثُمَام** [yahut panic grass] hakkında söylenir: **خُوص**unu çıkardı; (A ‘Obeyd, S, K; * [K’de **خُوصَة**u;]) [yani] yaprakları göründü. (TA.)

**تحجّن**
5 **تحجّن** حجن تحجن تحجنن: Eğri, [yahut çengelli,] yahut kavisli oldu: (T, K:) **أَحْجَنُ** diye adlandırılan bir şey hakkında söylenir. (T.)

8 **اـِحْتَجَنَ**: 1’e bak. ― -b2- [Bundan,] **احتجن المَالَ** (mecaz:) Malı, yahut develeri vb. (S, K, TA) kendine doğru topladı, (S, TA,) ve onu, yahut onları aldı, yahut ona, yahut onlara sahip oldu. (S, K, TA.) Ve **احتجنهُ** (mecaz:) Ona (yani bir arazi parçasına) başkaları dışında sahip oldu. (TA, bir rivayetten.) Ve **احتجنهُ لِنَفْسِهِ دُونَ أَصْحَابِهِ** (mecaz:) Onu (bir şeyi) arkadaşları dışında kendine tahsis etti. (T, TA.) Ve **احتجن مَالَ غَيْرِهِ** (mecaz olduğu varsayılan:) Başkasının malını alıp götürdü ve çaldı. (TA.) ― -b3- Yine (mecaz olduğu varsayılan:) Malı, yahut develeri vb. iyi, yahut düzgün, bir hâle koydu ve ondan dağılmış olanı topladı. (TA.) ― -b4- Ve **احتجن عَلَيْهِ** (mecaz olduğu varsayılan:) Ona darlık verdi. (TA.)

**حَجَنٌ**
**حَجَنٌ** حجن حجنن: Eğrilik, [yahut çengellilik,] yahut kavis; (S, K;) bunun gibi ↓ **حُجْنَةٌ**. (K.) ― -b2- **حُجْنَةٌ**’ye de bak.

**حَجِنٌ**
**حَجِنٌ** حجن حجنن: **أَحْجَنُ**’a bak.

**حُجْنَةٌ**
**حُجْنَةٌ** حجن حجنه حجننه حجنة: **حَجَنٌ**’e bak. ― -b2- Ayrıca saç uçlarında kıvırcıklık [yahut geriye kıvrılma]. (T, TA. [**أَحْجَنُ**’a bak.]) ― -b3- Bir değnek yahut sopanın (ISd, TA) eğrilik yahut kavis yeri. (TA.) ― -b4- İğin başındaki çengel; (S, * K, * TA,) onunla iplik, bükülmesine hazırlık olarak yakalanır. (TA.) ― -b5- **ثُمَام** [yahut panic grass]ın **خُوصَة**si, (K,) yahut **خُوص**u, (S,) [yani] yaprakları [yahut yaprak bıçakları], (TA,) (S, K, TA;) bunun gibi ↓ **حَجَنَةٌ**. (K.) Ve ↓ **حَجَنٌ** [ki bunun ↓ **حَجَنَةٌ**si tekil isimdir; eğer **حُجَنٌ**’ün yanlış yazımı değilse,] **ثُمَام**ın ve **ضَعَة**nin [ki **ثُمَام**ın bir türü olduğu söylenir] saplarının yanlarında biten körpe, yahut yumuşak, sürgünler. (TA.) Ve **حُجَنٌ**, **حُجْنَةٌ**’nin çoğulu: Üzüm salkımlarının meyve sapları. (TA.) -A2- Ayrıca kişinin kendine çekip kendine tahsis ettiği bir şey, yahut bir şeyin bir parçası. (TA.)

**حَجَنَةٌ**
**حَجَنَةٌ** حجن حجنه حجننه حجنة: Bir önceki paragrafın iki yerinde geçene bak.

**حَجُونٌ**
**حَجُونٌ** حجا حجون: Ağır, tembel, yahut uyuşuk: (K:) **حَجِنَ بِالدَّارِ**’den [bkz.]. (TA.) ― -b2- **غَزْوَةٌ حَجُونٌ** (mecaz:) Düşmanca, yahut düşmanca ve yağmacı, bir sefer; onda topluluk bir yöne gidiyormuş gibi yapar, sonra başka bir yöne döner: (A, K, * TA:) yahut çok uzaklara uzanan. (S, K.) Ve **سِرْنَا عُقْبَةً حَجُونًا** (mecaz:) Uzun bir menzil yürüdük. (S, TA.)

**أَحْجَنُ**
**أَحْجَنُ** ذ: Eğri, [çengelli,] yahut kavisli: dişili **حَجْنَآءُ**: çoğulu **حُجْنٌ**. (Ham s. 403.) Dersin ki: **الصَّقْرُ أَحْجَنُ المِنْقَارِ** Şahin gagada eğridir [yahut çengellidir]. (TA.) Ve **صَقْرٌ أَحْجَنُ المَخَالِبِ** Çengelli [yahut eğri] pençeli bir şahin. (S, TA.) Ve **أَنْفٌ أَحْجَنُ** [Çengelli burun,] ucu ağza yaklaşan bir burun; ve Az ekler: **نَاشِرَتَانِ**i [yahut iki al…] çirkin bir tarzda geri çekilmiş olan. (TA.) Ve **أُذُنٌ حَجْنَآءُ** İki ucundan birinin [görünüşe göre üst olanın] alna doğru aşağı dönmesi olan bir kulak: yahut kenarları, alnın yönünde, öteki kulağa doğru dönen bir kulak: (M, K:) her iki durumda da kavisli. (M, TA.) Ve **شَعَرٌ أَحْجَنُ** (mecaz:) Uçlarında kıvırcık, yahut bukleli, saç: yahut AZ’ye göre dalgalı saç: (T:) yahut uçlarında geriye kıvrık (**مُعَقَّفٌ**) ve birbirine karışan saç: (M:) yahut dalgacıklar silsilesi oluşturan (**مُتَسَلْسِلٌ**), sarkık, dalgalı ve uçlarda kıvırcık, yahut bukleli, saç; bunun gibi ↓ **حَجِنٌ**. (K.)

**تَحْجِينٌ**
**تَحْجِينٌ** حج حجا تحجين (mecaz olduğu varsayılan:) Sıcak demirle [deve üzerine] yapılan, eğri, [yahut çengelli,] yahut kavisli, bir dağlama, yahut işaret: (K:) [aslında 2’nin mastarıdır; fakat bu mânada] bir isimdir; doğru söyleyişle **تَنْبِيتٌ** ve **تَمْتِينٌ** gibi. (TA. [**مِحْجَنٌ**’e de bak.])

**مِحْجَنٌ**
**مِحْجَنٌ** محجن: Eğri, [yahut çengelli,] yahut kavisli, bir asa yahut değnek; bunun gibi ↓ **مِحْجَنَةٌ**: (K:) yahut bir değnek, (IAth, Mgh, Ham s. 403,) yahut asa, (IAth, Ham,) yahut ağaç parçası, (Msb,) başı eğri, yahut çengelli olan, (IAth, Mgh,) yahut ucu eğri olan, (Msb;) **صَوْلَجَان** gibi: (S, Mgh, Msb, Ham:) onunla ağaçların uçlarını [dalların uçlarını] ve benzerlerini kendine doğru çeker: (Ham, yukarıda geçen yerde:) yahut ucu eğri, yahut kavisli, bir değnek; üzerinde büyüdüğü ağaçta tabiatı gereği öyle olan; ucu yapay olarak eğri, yahut kavisli, olan **صولجان**dan ayrılır: (T:) yahut AZ’ye göre başı kavisli olan her değnek: (Msb:) yahut ayrıca eğilmiş, yahut eğri, olan her şeyi de ifade eder: (K:) çoğulu **مَحَاجِنُ**. (Msb, TA.) **صَاحِبُ المِحْجَنِ** [Eğri değnek yahut asanın sahibi] lakabı, Câhiliye devrinde yolda oturup, gelip geçenlerin mallarından bir şeyi diğerinin ardından **محجن**iyle alan bir adama verilirdi; ve eğer bir kimse onun yaptığını bilirse, o, özür dilerdi; “şey **محجن**ime takıldı” diyerek. (TA.) Dersin ki: **فُلَانٌ لَا يَرْكُضُ المِحْجَنَ** [lafzen: falan eğri değneği yahut asayı tekmelemez], mânası (mecaz olduğu varsayılan:) falan faydasızdır, yahut kimseye yaramazdır: sözün aslı şudur ki, **محجن** devenin arka bacakları arasına konur; eğer o uyuşuk, yahut kuvvetten yoksun, ise onu tekmelemez; fakat eğer ruhça çevik ise onu tekmeler ve yürür gider. (TA.) Ve dersin ki: **اـِنَّهُ لَمِحْجَنُ مَالٍ**, mânası (mecaz olduğu varsayılan:) Şüphesiz o, davarları iyi bir hâle koyan, onları iyi otlatan ve iyi idare eden kimsedir. (TA.) Ayrıca (mecaz olduğu varsayılan:) Deve üzerinde, sıcak demirle yapılan, ucu eğri, yahut çengelli, bir çizgi şeklinde, o adla anılan değnek gibi olan, bir dağlama, yahut işaret. (TA. [**تَحْجِينٌ**’e de bak.]) ― -b2- Ve bir kuşun [çengelli] gagası; eğriliğinden dolayı. (TA.)

**مِحْجَنَةٌ**
**مِحْجَنَةٌ** محجن محجنه محجنة: Bir önceki paragrafa bak.

**مَحْجُونٌ**
**مَحْجُونٌ** محجون: **مِحْجَن** denilen damgayla dağlanmış bir deve. (TA.)
