# حدث — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%AF%D8%AB/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D8%AF%D8%AB/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حدث](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%AF%D8%AB.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: حدث

حَدَثَ
1 حَدَثَ حدث , (S, A, Mgh, Msb, K,) aor. حَدُثَ , (Mgh, Msb,) inf. n. حُدُوثٌ (S, Mgh, Msb, K) and حَدَاثَةٌ, (A, K,) It was new, or recent; contr. of قَدُمَ: (S, * A, K:) it (a thing) came into existence; began to be; had a beginning; began, or originated; existed newly, for the first time, not having been before: (S, Mgh, Msb, TA:) but when mentioned with قَدُمَ, it is written حَدُثَ, with damm to the د, (S, Mgh, K,) as in the saying, أَخَذَنِى مَا قَدُمَ وَمَاحَدُثَ, (S,) or أَخَذَهُ الخ, (A, Mgh,) meaning Old and new anxieties and thoughts [came into my mind, or his mind, or overcame me, or him]; (TA;) or old and new griefs or sorrows; (Mgh;) the former saying occurring in a trad.: (TA:) the verb is not thus in any other case [in this sense]. (S.) You say, حَدَثَ بِهِ عَيْبٌ A vice, or fault, or the like, originated in him, or it, not having been before. (Msb.) And حَدَثَ أَمْرٌ An affair, or event, originated: (Mgh:) or happened, or came to pass. (S.) حُدُوثٌ is of two kinds: حُدُوثٌ زَمَانِىٌّ, which is A thing's being preceded by non-existence: and حُدُوثٌ ذَاتِىٌّ, which is a thing's being dependent upon another for its existence. (KT.) ― -b2- حَدَاثَةٌ and حُدُوثَةٌ, [as inf. ns. of which the verb, if they have one, is, accord. to analogy, حَدُثَ,] relating to a man, signify The being young; or [as simple substs.] youthfulness. (ISd, K.)

حدّثهُ
2 حدّثهُ حدث حدثه حدثة [He told him, or related to him, something; he discoursed to him, or talked to him: see also 5]. You say, حدّثهُ الحَدِيثَ, (L,) and حدّثهُ بِهِ, (A, * L,) inf. n. تَحْدِيثٌ, a word of well-known meaning, (S,) He told him, or related to him, the story, or narrative, or tradition. (L.) [And حدّث He related traditions of Mohammad: and حدّث عن فُلَانٍ he related such traditions heard, or learned, from such a one: the verb in this sense being an Islلmee term.] ― -b2- [Hence,] تَرِكْتُ البِلَادَ تُحَدِّثُ (assumed tropical:) I left the countries, or towns, resounding with a buzzing, or confused noise. (Th, ISd.)

حادث سَيْفَهُ
3 حادث سَيْفَهُ حادث سيفه حادث سيفة , (TA,) inf. n. مُحَادَثَةٌ, (S, K,) He polished his sword; (S, * K, * TA;) [as though he made it new by doing so;] as also ↓ احدثهُ, (TA,) inf. n. اـِحْدَاثٌ. (K.) ― -b2- Hence, حَادِثُوا هٰذِهِ القُلُوبَ بِذِكْرِ اللّٰهِ فَاـِنَّهَا سَرِيعَةُ الدُّثُورِ (assumed tropical:) Polish and cleanse ye these hearts by the remembrance of God, like as the sword is polished: [for they quickly become sullied:] a trad. of El-Hasan. (TA.) -A2- مُحَادَثَةٌ and ↓ تَحَادُثٌ, words of wellknown meaning, (S,) are syn.: (K:) [but the former generally relates to two persons: the latter, to more than two:] you say, حادث صَاحِبَهُ [He talked, or conversed in words, with his companion]: (A:) and حادثوا and ↓ تحادثوا [They talked, or conversed in words, together, or one with another]. (TK.)

احدثهُ
4 احدثهُ احدثه احدثة أحدث أحدثه حدث (S, A, Msb, TA) and ↓ استحدثهُ (A) He (God, S, or a man, Msb) brought it into existence, caused it to be, made it, produced it, effected it, or did it, newly, for the first time, it not having been before; began it, or originated it; invented it; innovated it. (S, Msb, TA.) [Hence,] احدث أَمْرَا [He brought to pass an event]. (Kur lxv. 1.) And احدث حَدَثًا He originated an innovation [see حَدَثٌ]. (TA.) ― -b2- See also 3. ― -b3- Also احدث, (S, L, Msb, K,) inf. n. اـِحْدَاثٌ, (Msb,) from الحَدَثُ, (S,) (assumed tropical:) He voided his ordure; or broke wind: (L, K:) it has both these meanings: (L:) or he did a thing that annulled his state of legal purity. (Msb.) [See حَدَثٌ.] ― -b4- And (tropical:) He committed adultery, or fornication: (K, TA:) and in like manner one says of a woman [احدثت]. (TA.)

تحدّث
5 تحدّث أحدث حدث تحدث [He talked; conversed in words; told, or related, stories, or narratives]. (S.) And تحدّث بِهِ [He talked of it; told it; related it]; (S, A, Msb, K;) namely, a حَدِيث, (Msb,) or what is termed أُحْدُوثَة. (S, K.) And يَتَحَدَّثُ اـِلَى النِّسَآءِ [He talks to women]. (S, A. *) [See also 2.] ― -b2- It is said in a trad., يَبْعَثُ اللّٰهُ السَّحَابَ فَيَضْحَكُ أَحْسَنَ الضَّحِكِ وَيَتَحَدَّثُ أَحْسَنَ الحَدِيثِ (tropical:) [God shall send the clouds, and they shall laugh with the best laughing, and talk with the best talking]: the talking here mentioned, says IAth, is said to mean thundering; and the laughing, lightning; thundering being likened to talking because it announces rain, and its near coming: or by laughing may be meant the smiling of the earth, and the appearing of the flowers or blossome; and by talking, the talking of men in describing and mentioning the plants or herbage: this figure of speech is termed مَجَازٌ تَعْلِيقِىٌّ, and is one of the most approved kinds of مجاز. (TA.)

6 تَحَاْدَثَ see 3, in two places.

10 اـِسْتَحْدَثَ see 4. ― -b2- You say also, استحدث خَبَرًا He found new tidings or information: (S:) or he gained, or acquired, tidings or information. (A.)

رَجُلٌ حِدْثٌ
رَجُلٌ حِدْثٌ رجل حدث and ↓ حَدُثٌ and ↓ حَدِثٌ and ↓ حِدِّيثٌ (K) and ↓ مُحَدِّثٌ (L) A man of many stories or narratives, (L, K,) and who relates them well: (L:) or ↓ رَجُلٌ حَدُثٌ and ↓ حَدِثٌ signify a man who relates stories, or narratives, well: and رَجُلٌ ↓ حِدِّيثٌ signifies a man of many stories or narratives; (S, A, El-Wل'ee;) but is used by the vulgar to signify a man who relates stories, or narratives, well. (El-Wل'ee, TA.) And you say رَجُلٌ حِدْثُ مُلُوكٍ A man who is a companion of kings in talk (S, A, K) and in their nocturnal conversations: (S:) and حِدْثُ نِسَآءٍ one who talks to women; (S, A;) or who talks with women. (Az, TA in art. تبع.) And ↓ هُوَ حِدِّيثُهُ [He is his story-teller]. (A.)

حَدَثٌ
حَدَثٌ حدث A novelty, or new thing; an innovation; a thing not known before: and particularly relating to El-Islلm [i. e. to matters of religious doctrine or practice or the like]: (Mgh:) [and so ↓ أَمْرٌ مُحْدَثٌ; for] مُحْدَثَاتُ الأُمُورِ (pl. of مُحْدَثٌ, TA) signifies innovations of people of erroneous opinions, (Msb, TA,) inconsistent with the doctrines, or practices, of the just of preceding times: or what is not known in revealed scripture, nor in the Sunneh, nor in the general conventional tenets of the doctors of the law: and حَدَثٌ, [in like manner,] an innovation that is disapproved, not agreeable with custom, or usage, and not known in the Sunneh. (TA.) ↓ آوَى مُحْدَثًا, occurring in a trad., means He entertained an innovation; [i. e. he embraced, or held, it;] or he was content, or pleased, with it; or he bore it patiently: or, as some say, it is ↓ آوَى مُحْدِثًا, meaning he entertained, or harboured in his dwelling, a criminal, or an offender, and protected him from retaliation. (TA.) ― -b2- Also i. q. ↓ حَادِثَةٌ and ↓ حَدَثَانٌ [in some copies of the S ↓ حِدْثَان] and ↓ حُدْثَى [signifying An accident, an event, a hap, or a casualty: and generally an evil accident or event, a mishap, a misfortune, a disaster, a calamity, or an affliction]: (S:) [the most common of these words is ↓ حَادِثَةٌ; and its pl., حَوَادِثُ, is more common than the sing.:] the pl. of حَدَثٌ is أَحْدَاثٌ. (TA.) أَحْدَاثُ الدَّهْرِ and ↓ حَوَادِثُهُ (A, K) and ↓ حِدْثَانُهُ, (K,) or, as is said by Fr and others, this last is ↓ حَدَثَانُهُ, (TA,) signify The accidents, or casualties, of time or fortune; or the evil accidents, or calamities, of time or fortune. (A, K.) ↓ حَوَادِثُ occurs used as a sing., said to be put by poetic license for ↓ حَدَثَانٌ: and this latter is also used [as a pl.] for حَوَادِثُ: so say Az and AAF: and it is said to be a noun in the sense of حَوَادِثُ الدَّهْرِ and نَوَائِبُ الدَّهْرِ: accord. to Fr, the Arabs say, [using it as a pl.,] أَهْلَكَتْنَا الحَدَثَانُ [The accidents, or evil accidents, of time, or fortune, destroyed us]: some say الحَدَثَانِ, making it dual of حَدَثٌ, and meaning thereby the night and day; like as they say [in the same sense] الجَدِيدَانِ and المَلَوَانِ &c. (TA.) ― -b3- [Hence] حَدَثٌ is a term applied by Sb to The مَصْدَر [or infinitive noun]; because all مصادِر are [significant of] accidents [considered as subsisting in, or proceding from, agents]: and the pl. which he assigns to it in this sense is أَحْدَاثٌ. (TA.) ― -b4- (assumed tropical:) The voiding of ordure; or the breaking of wind; syn. اـِبْدَآءٌ: (K:) or legal impurity that forbids, or prevents, one's performing prayer &c.: (KT:) or a state annulling legal purity: pl. أَحْدَاثٌ. (Msb.) [See 4.] ― -b5- I. q. وَلِىٌّ (assumed tropical:) [The rain following that called the وَسْمِىّ]: (L:) or الأَحْدَاثُ [pl. of الحَدَثُ] signifies the rains of the commencement, or first part, of the year. (K.) ― -b6- Young, applied to a man, (A, * L, Msb, *) and to a horse or an ass or the like, and a camel, and, accord. to IAar, to a mountain-goat: (L:) pl. أَحْدَاثٌ (A, L, Msb,) and حُدْثَانٌ. (L.) You say رَجُلٌ حَدَثٌ, (Th, S, L, &c.,) and ↓ حَدِيثُ السِّنِّ, (Th, S, A, Msb, K,) and حَدَثُ السِّنّ, (IDrd, K, [but this is by some disallowed, as will be seen below,]) A young man: (S, L, Msb, K:) and in the pl. sense you say غِلْمَانٌ أَحْدَاثٌ and حُدْثَانٌ [pls. of حَدَثٌ], (S,) and رِجَالٌ أَحْدَاثُ السِّنِّ and حُدْثَانُ السِّنِّ, [or these, as is implied above, are not allowable,] and حُدَثَآءُ السِّنِّ [pl. of ↓ حَدِيثٌ]. (ISd, TA.) J says, [in the S,] if you mention the سِنّ, you say السِّنِّ ↓ حَدِيثُ [lit. Young of tooth]: and IDrst says, the vulgar say, هُوَ حَدَثُ السِّنِّ, like as you say حديث السِّنِّ; but it is a mistake; for حَدَثٌ is an epithet applied to the man himself, and is originally an inf. n.; one should not apply it as an epithet to the سِنّ nor to the ضِرْس nor to the ناب; but ↓ حَدِيثٌ is an epithet applied to anything recent. (TA.)

حَدُثٌ
حَدُثٌ حدث : see حَدَثٌ, first sentence; each in two places.

حَدِثٌ
حَدِثٌ حدث : see حَدَثٌ, first sentence; each in two places.

حَدِثٌ
حَدِثٌ حدث : see حَدَثٌ.

حُدْثَى
حُدْثَى حدث حدثى حدثي حدثيي : see what next follows.

حِدْثَانٌ
حِدْثَانٌ حدث حدثان The first, or beginning, or commencement, of a state, or a case, or an affair; (S, A, Mgh, K;) as also ↓ حَدَاثَةٌ: (S, Mgh, K:) and its freshness; which is also a signification of both these words. (S, Mgh.) So in the saying, اِفْعَلْ ذٰلِكَ الأَمْرَ بِحِدْثَانِهِ and ↓ بِحَدَاثَتِهِ [Do thou that thing while it is in its first and fresh state]. (S, Mgh. *) One says also, أَتَيْتُهُ فِى حِدْثَانِ شَبَابِهِ and شبابه ↓ حِدْثَى and شبابه ↓ حَدِيثِ (assumed tropical:) I came to him in the beginning, or first period, of his youth. (Aboo-'Amr Esh-Sheybلnee, TA.) And it is said in a trad., addressed to 'ءïsheh, لَوْلَا حِدْثَانُ قَوْمِكِ بِالكُفْرِ لَهَدَمْتُ الكَعْبَةَ وَبَنَيْتُهَا, (Mgh, * TA,) or, as some relate it, قومك ↓ حَدَاثَةُ, which means the same, (Mgh,) i. e. Were it not for the shortness of the period that has elapsed since thy people were in the state of infidelity, I would pull down the Kaabeh, and build it [anew]. (TA.) ― -b2- See also حَدَثٌ, in two places.

حَدَثَانٌ
حَدَثَانٌ حدث حدثان , used as a sing. and as a pl.: see حدثٌ, in three places.

حَدِيثٌ
حَدِيثٌ حديث New, recent; (K;) contr. of قَدِيمٌ: (S:) having, or having had, a beginning; existing newly, for the first time, not having been before; as also ↓ حَادِثٌ: (Msb:) brought into existence, caused to be, made, produced, or done, newly, for the first time, not having been before; begun, or originated; invented; innovated; as also ↓ مُحْدَثٌ. (TA.) ― -b2- See حَدَثٌ, last two sentences, in four places. And see حِدْثَانٌ. You say also, هُوَ حَدِيثُ عَهْدٍ بِالاـِسْلَامِ He is, or was, recently become a Muslim. (Msb.) And حَدِيثُو عَهْدٍ بِكُفْرِهِمْ, (TA,) or بِالجَاهِلِيَّةِ, or حَدِيثٌ عَهْدُهُمْ, (Mgh,) Men lately in their state of infidelity [or in the state of paganism or ignorance]; who have but recently ceased to be in their state of infidelity [&c.]. (TA.) -A2- Also i. q. خَبَرٌ [Information; a piece of information; intelligence; an announcement; news, or tidings; a piece of news; an account; a narration, or narrative; a story; &c.]; (S, K;) employed to signify little and much; (S;) and ↓ حِدِّيثَى signifies the same: (K:) or a thing, or matter, that is talked of, told, or narrated, and transmitted: (Msb:) [and talk, or discourse:] and [in like manner] ↓ أُحْدُوثَةٌ signifies a thing that is talked of, told, or narrated: (S, K:) or this last signifies a wonderful thing: (IB, TA:) it has been asserted, says MF, that there is no difference between احدوثة and حديث in usage, and in denoting what is good and what is evil; in contradiction to such as say that the former peculiarly signifies that [kind of story] in which there is no profit nor any truth; such as amatory stories, and the like fictions of the Arabs: Fr asserts it to signify peculiarly a laughable and an absurd story; differing from حديث: and Ibn-Hishلm El-Lakhmee, in his Expos of the Fs, says that it is only used to denote what is bad, or evil: but Lb replies against him, in his Expos., that it is sometimes used to denote what is good; as in a saying mentioned by Yaakoob, which see below: (TA:) the pl. of حَدِيثٌ is أَحَادِيثُ, contr. to analogy, (S, K,) said by Fr to be pl. of ↓ أُحْدُوثَةٌ, and then used as pl. of حديث, (S,) but IB says that this is not the case; (TA;) and حِدْثَانٌ and حُدْثَانٌ are also pls. of حديث, (K, TA,) sometimes occurring; the latter, rare. (TA.) You say, سَمِعْتُ حَدِيثًا حَسَنًا (TA) and حَسَنَةً ↓ حِدِّيثَى (S, A, * TA) [I heard a good story or narrative &c.]; both meaning the same. (TA.) And اِنْتَشَرَ حَسَنَةٌ ↓ لَهُ فِى النَّاسِ أُحْدُوثَةٌ [A good story of him became spread abroad among the people]: a saying mentioned by Yaakoob in his “ Islلh. ” (TA.) And مَلِيحَةٌ ↓ أثحْدُوثَةٌ [A pretty story], and أَحَادِيثُ مِلَاحٌ [pretty stories]. (A.) And ↓ قَدْ صَارَ فُلَانٌ أَحْدُوثَةً [(tropical:) Such a one has become the subject of a story, or of a wonderful story: and in like manner, as is said in the A, صَارُوا أَحَادِيثَ: there said to be tropical]. (IB, TA.) ― -b2- Hence the حَدِيث of the Apostle of God: (Msb:) [i. e.] حَدِيثٌ also signifies A narration of a مُحَدِّث: (L:) [meaning حَدِيثٌ نَبَوِىٌّ, i. e. a tradition, or narration, relating, or describing, a saying or an action &c. of Mo- hammad:] this word and خَبَرٌ both signify a tradition that is traced up to Mohammad, or to a Sahلbee, or to a Tلbi'ee: (TA in art. رقأ:) or حديث is applied to what comes from the Prophet: خَبَرٌ, to what comes from another than the Prophet; or from him or another: and أَثَرٌ to what comes from a Companion of the Prophet; but it may also be applied to a saying of the Prophet: (Kull p. 152:) the word in this sense, i. e. the حديث of the Prophet, has for its pl. only أَحَادِيثُ; and therefore Sb mentions it in the category of those words which have pls. anomalously formed; such as عَرُوضٌ, pl. أَعَارِيضُ; and بَاطِلٌ, pl. أَبَاطِيلُ. (TA.) [الحَدِيثَ written at the end of a quotation of a part of a trad. is for اِقْرَأِ الحَدِيثَ Read the tradition.] ― -b3- حَدِيثٌ قُدْسِىٌّ [A holy tradition or narration] means what God has told to his prophet by inspiration, or by a dream, or in sleep, and the prophet has told in his own phraseology: the Kur-لn is esteemed above this, because [it is held that] its words also were revealed: (KT:) that of which the words are from the apostle, but the meaning is from God, by inspiration, or by a dream, or in sleep. (Kull p. 288.)

حَدَاثَةٌ
حَدَاثَةٌ حداثه حداثة حديث : see حِدْثَانٌ, in three places. [Hence,] حَدَاثَةُ السِّنِّ (tropical:) Youth; the first period of life. (TA.)

حُدَّاثٌ
حُدَّاثٌ حداث حديث : see مُحَدِّثٌ.

حِدِّيثٌ
حِدِّيثٌ حديث : see حِدْثٌ, in three places.

حِدِّيثَى
حِدِّيثَى حديث حديثى حديثي حديثيي : see حَدِيثٌ, in two places.

حَادِثٌ
حَادِثٌ حادث : see حَدِيثٌ, first sentence.

حَادِثَةٌ
حَادِثَةٌ حادث حادثه حادثة ; and its pl., حَوَادِثُ: see حَدَثٌ, in four places.

أَحْدَثُ
أَحْدَثُ ذ More, and most, new, or recent: fem. حُدْثَى; as in the phrase اِمْرَأَتِى الحُدْثَى, occurring in a trad., My wife who was more, or most, recently married. (TA.)

أُحْدُوثَةٌ
أُحْدُوثَةٌ ذ : see حَدِيثٌ, in five places.

مُحْدَثٌ
مُحْدَثٌ محدث : see حَدِيثٌ: ― -b2- and see also حَدَثٌ, in two places. ― -b3- Also, applied to a poet, i. q. مُوَلَّدٌ [A post-classical author: itself a post-classical term]. (Mz 49th نوع.) [And المُحْدَثُونَ The moderns; or people of later times; opposed to القُدَمَآءُ.]

مُحْدِثٌ
مُحْدِثٌ محدث : see حَدَثٌ.

مُحَدَّثٌ
مُحَدَّثٌ محدث A true, or veracious, man: (K:) a man of true opinion: (S:) of true conjecture: (A, TA:) inspired; into whose mind a thing is put, and who tells it conjecturally and with sagacity; as though he were told a thing, and said it: occurring in a trad.: (TA:) such was 'Omar. (A, TA.)

مُحَدِّثٌ
مُحَدِّثٌ محدث A teller, or relater, of stories, narratives, or traditions: [and particularly a relater of, or one skilled in, the traditions of Mohammad:] ↓ حُدَّاثٌ in the sense of مُحَدِّثُونَ, signifying a company of men telling, or relating, stories &c., is an anomalous pl., formed by assigning it to the same predicament as words of similar meaning, of which سُمَّارٌ, pl. of سَامِرٌ, is an ex. (L.) See also حِدْثٌ.

أَرْضٌ مَحْدُوثَةٌ
أَرْضٌ مَحْدُوثَةٌ ذ (assumed tropical:) Land upon which the rain called حَدَث has fallen. (L.)

### Türkçe

**حَدَثَ**
1 **حَدَثَ** حدث , (S, A, Mgh, Msb, K,) muzâri‘ı **حَدُثَ** , (Mgh, Msb,) mastarı **حُدُوثٌ** (S, Mgh, Msb, K) ve **حَدَاثَةٌ**, (A, K,) Yeni idi, yahut yakın (zamanlı) idi; **قَدُمَ**’ın zıddı: (S, * A, K:) o (bir şey) varlığa geldi; olmaya başladı; bir başlangıcı oldu; başladı, yahut ortaya çıktı; daha önce olmamışken ilk defa yeni olarak var oldu: (S, Mgh, Msb, TA:) fakat **قَدُمَ** ile birlikte zikredildiğinde, **حَدُثَ** diye, **الدال**’a damme ile yazılır, (S, Mgh, K,) şu sözde olduğu gibi, **أَخَذَنِى مَا قَدُمَ وَمَاحَدُثَ**, (S,) yahut **أَخَذَهُ** الخ, (A, Mgh,) mânâsı: Eski ve yeni kaygılar ve düşünceler [benim zihnime, yahut onun zihnine geldi, yahut beni, yahut onu bastı]; (TA;) yahut eski ve yeni kederler yahut üzüntüler; (Mgh;) önceki söz bir rivayette vârid olmuştur: (TA:) fiil başka hiçbir durumda [bu mânâda] böyle değildir. (S.) Şöyle dersin: **حَدَثَ بِهِ عَيْبٌ** Bir ayıp, yahut kusur, yahut benzeri, onda, yahut onda (şeyde), daha önce yokken ortaya çıktı. (Msb.) Ve **حَدَثَ أَمْرٌ** Bir iş, yahut olay, ortaya çıktı: (Mgh:) yahut vuku buldu, yahut meydana geldi. (S.) **حُدُوثٌ** iki kısımdır: **حُدُوثٌ زَمَانِىٌّ**, ki bu, bir şeyin yoklukla öncele(n)miş olmasıdır: ve **حُدُوثٌ ذَاتِىٌّ**, ki bu, bir şeyin varlığı için başka bir şeye bağlı olmasıdır. (KT.) ― -b2- **حَدَاثَةٌ** ve **حُدُوثَةٌ**, [mastarı oldukları fiil, eğer bir fiilleri varsa, kıyasa göre **حَدُثَ**’tur,] bir adama nisbetle, Genç olma; yahut [yalın isimler olarak] gençlik mânâsına gelir. (ISd, K.)

**حدّثهُ**
2 **حدّثهُ** حدث حدثه حدثة [Ona bir şey anlattı, yahut ona rivayet etti; ona hitap etti, yahut onunla konuştu: ayrıca 5’e de bak]. Şöyle dersin: **حدّثهُ الحَدِيثَ**, (L,) ve **حدّثهُ بِهِ**, (A, * L,) mastarı **تَحْدِيثٌ**, mâlûm mânâlı bir kelimedir, (S,) Ona hikâyeyi, yahut rivayeti, yahut hadisi anlattı, yahut rivayet etti. (L.) [Ve **حدّث** Muhammed’in hadislerini rivayet etti: ve **حدّث عن فُلَانٍ** böyle birinden işitilmiş yahut öğrenilmiş bu tür hadisleri rivayet etti: bu mânâda fiil bir İslâmî ıstılahtır.] ― -b2- [Bundan dolayı,] **تَرِكْتُ البِلَادَ تُحَدِّثُ** (mecaz kabul edilerek:) Ülkeleri, yahut şehirleri, vızıltılı, yahut karışık bir gürültüyle çınlar halde bıraktım. (Th, ISd.)

**حادث سَيْفَهُ**
3 **حادث سَيْفَهُ** حادث سيفه حادث سيفة , (TA,) mastarı **مُحَادَثَةٌ**, (S, K,) Kılıcını parlattı; (S, * K, * TA;) [sanki bunu yaparak onu yeni kılmış gibi;] bunun gibi ↓ **احدثهُ**, (TA,) mastarı **اـِحْدَاثٌ**. (K.) ― -b2- Buradan, **حَادِثُوا هٰذِهِ القُلُوبَ بِذِكْرِ اللّٰهِ فَاـِنَّهَا سَرِيعَةُ الدُّثُورِ** (mecaz kabul edilerek:) Bu kalpleri Allah’ı anmakla parlatıp temizleyiniz; kılıcın parlatılması gibi: [çünkü onlar çabuk kirlenir:] El-Hasan’dan bir rivayet. (TA.) -A2- **مُحَادَثَةٌ** ve ↓ **تَحَادُثٌ**, mâlûm mânâlı kelimelerdir, (S,) müteradiftir: (K:) [fakat birincisi genellikle iki kişiye ilişkindir: ikincisi, ikiden fazlaya:] şöyle dersin: **حادث صَاحِبَهُ** [Arkadaşıyla sözle konuştu, yahut sohbet etti]: (A:) ve **حادثوا** ve ↓ **تحادثوا** [Birlikte, yahut birbirleriyle sözle konuştular, yahut sohbet ettiler]. (TK.)

**احدثهُ**
4 **احدثهُ** احدثه احدثة أحدث أحدثه حدث (S, A, Msb, TA) ve ↓ **استحدثهُ** (A) O (Allah, S, yahut bir insan, Msb) onu varlığa getirdi, var etti, yaptı, meydana getirdi, gerçekleştirdi, yahut yaptı; daha önce yokken ilk defa yeni olarak; onu başlattı, yahut ortaya çıkardı; icat etti; bid‘at çıkardı. (S, Msb, TA.) [Bundan dolayı,] **احدث أَمْرَا** [Bir olayı meydana getirdi]. (Kur lxv. 1.) Ve **احدث حَدَثًا** Bir bid‘at ortaya çıkardı [**حَدَثٌ**’e bak]. (TA.) ― -b2- 3’e de bak. ― -b3- Ayrıca **احدث**, (S, L, Msb, K,) mastarı **اـِحْدَاثٌ**, (Msb,) **الحَدَثُ**’tan, (S,) (mecaz kabul edilerek:) Büyük abdest bozdu; yahut yel çıkardı: (L, K:) iki mânâsı da vardır: (L:) yahut şer‘î temizlik hâlini bozan bir şey yaptı. (Msb.) [**حَدَثٌ**’e bak.] ― -b4- Ve (mecaz:) Zina etti, yahut fuhuş yaptı: (K, TA:) ve aynı şekilde bir kadın hakkında da [**احدثت**] denir. (TA.)

**تحدّث**
5 **تحدّث** أحدث حدث تحدث [Konuştu; sözle sohbet etti; hikâyeler yahut rivayetler anlattı]. (S.) Ve **تحدّث بِهِ** [Onu konuştu; onu anlattı; onu rivayet etti]; (S, A, Msb, K;) yani bir **حَدِيث**’i, (Msb,) yahut **أُحْدُوثَة** denilen şeyi. (S, K.) Ve **يَتَحَدَّثُ اـِلَى النِّسَآءِ** [Kadınlara konuşur]. (S, A. *) [2’ye de bak.] ― -b2- Bir rivayette şöyle denmiştir: **يَبْعَثُ اللّٰهُ السَّحَابَ فَيَضْحَكُ أَحْسَنَ الضَّحِكِ وَيَتَحَدَّثُ أَحْسَنَ الحَدِيثِ** (mecaz:) [Allah bulutları gönderir; en güzel gülüşle gülerler ve en güzel konuşmayla konuşurlar]: burada zikredilen konuşma, IAth der ki, gök gürültüsü mânâsına denmiştir; gülme de şimşek (mânâsına); gök gürültüsü, yağmuru ve onun yakın gelişini haber verdiği için konuşmaya benzetilmiştir: yahut gülme ile yerin tebessümü ve çiçeklerin yahut tomurcuğun görünmesi kastedilmiş olabilir; konuşma ile de insanların bitkileri yahut otu anlatıp zikretmeleri kastedilmiş olabilir: bu söz sanatı **مَجَازٌ تَعْلِيقِىٌّ** diye adlandırılır ve مجازın en makbul türlerindendir. (TA.)

6 **تَحَاْدَثَ** 3’e bak, iki yerde.

10 **اـِسْتَحْدَثَ** 4’e bak. ― -b2- Şöyle de dersin: **استحدث خَبَرًا** Yeni haber yahut bilgi buldu: (S:) yahut haber yahut bilgi elde etti, yahut kazandı. (A.)

**رَجُلٌ حِدْثٌ**
**رَجُلٌ حِدْثٌ** رجل حدث ve ↓ **حَدُثٌ** ve ↓ **حَدِثٌ** ve ↓ **حِدِّيثٌ** (K) ve ↓ **مُحَدِّثٌ** (L) Çok hikâyesi yahut rivayeti olan bir adam, (L, K,) ve onları iyi rivayet eden: (L:) yahut ↓ **رَجُلٌ حَدُثٌ** ve ↓ **حَدِثٌ** hikâyeleri yahut rivayetleri iyi rivayet eden adam mânâsına gelir: ve **رَجُلٌ** ↓ **حِدِّيثٌ** çok hikâyesi yahut rivayeti olan adam mânâsına gelir; (S, A, El-Wل'ee;) fakat avam bunu hikâyeleri yahut rivayetleri iyi rivayet eden adam mânâsında kullanır. (El-Wل'ee, TA.) Ve şöyle dersin **رَجُلٌ حِدْثُ مُلُوكٍ** Konuşmada (S, A, K) ve onların gece sohbetlerinde (S:) kralların sohbet arkadaşı olan adam: ve **حِدْثُ نِسَآءٍ** kadınlara konuşan kimse; (S, A;) yahut kadınlarla konuşan kimse. (Az, TA in art. تبع.) Ve ↓ **هُوَ حِدِّيثُهُ** [O, onun hikâye anlatıcısıdır]. (A.)

**حَدَثٌ**
**حَدَثٌ** حدث Bir yenilik, yahut yeni şey; bir bid‘at; daha önce bilinmeyen bir şey; ve özellikle İslâm’a nisbetle [yani dinî inanç yahut amel vb. hususlara]: (Mgh:) [ve böylece ↓ **أَمْرٌ مُحْدَثٌ**; zira] **مُحْدَثَاتُ الأُمُورِ** ( **مُحْدَثٌ**’un çoğulu, TA) hatalı görüş sahiplerinin bid‘atleri mânâsına gelir, (Msb, TA,) önceki zamanların adillerinin inançlarına yahut uygulamalarına aykırı olan: yahut vahyedilmiş kitapta, ne Sünnet’te, ne de fıkıh âlimlerinin genel örfî kabullerinde bilinmeyen şey: ve **حَدَثٌ**, [aynı şekilde,] hoş görülmeyen, âdete yahut kullanıma uygun olmayan ve Sünnet’te bilinmeyen bir bid‘at. (TA.) Bir rivayette geçen ↓ **آوَى مُحْدَثًا**, Bir bid‘ati barındırdı demektir; [yani onu benimsedi, yahut tuttu;] yahut ondan hoşnut oldu, yahut razı oldu; yahut ona sabretti: yahut bazılarına göre o, ↓ **آوَى مُحْدِثًا**’dır; mânâsı: evinde bir suçluyu yahut bir mücrimi barındırdı ve onu kısastan korudu. (TA.) ― -b2- Ayrıca i. q. ↓ **حَادِثَةٌ** ve ↓ **حَدَثَانٌ** [S’nin bazı nüshalarında ↓ **حِدْثَان**] ve ↓ **حُدْثَى** [mânâsı: Bir kaza, bir olay, bir rastlantı, yahut bir vâkıa: ve genellikle kötü bir kaza yahut olay, bir talihsizlik, bir musibet, bir felâket, yahut bir belâ]: (S:) [bunların en yaygını ↓ **حَادِثَةٌ**’dır; ve onun çoğulu **حَوَادِثُ**, tekilinden daha yaygındır:] **حَدَثٌ**’un çoğulu **أَحْدَاثٌ**’tır. (TA.) **أَحْدَاثُ الدَّهْرِ** ve ↓ **حَوَادِثُهُ** (A, K) ve ↓ **حِدْثَانُهُ**, (K,) yahut Fr ve başkalarının dediği üzere bu sonuncusu ↓ **حَدَثَانُهُ**’dur, (TA,) Zamanın yahut talihin kazaları yahut rastlantıları; yahut zamanın yahut talihin kötü kazaları yahut felâketleri mânâsına gelir. (A, K.) ↓ **حَوَادِثُ** tekil olarak kullanılmış halde vârid olur; şiir zaruretiyle ↓ **حَدَثَانٌ** yerine konduğu söylenir: ve bu sonuncu da **حَوَادِثُ** için [çoğul olarak] kullanılır: Az ve AAF böyle der: ve **حَوَادِثُ الدَّهْرِ** ve **نَوَائِبُ الدَّهْرِ** mânâsında bir isim olduğu da söylenir: Fr’ye göre Araplar, [onu çoğul olarak kullanarak,] **أَهْلَكَتْنَا الحَدَثَانُ** derler [Zamanın, yahut talihin kazaları, yahut kötü kazaları, bizi helâk etti]: bazıları **الحَدَثَانِ** der; onu **حَدَثٌ**’un tesniyesi yapar ve bununla gece ve gündüzü kasteder; tıpkı [aynı mânâda] **الجَدِيدَانِ** ve **المَلَوَانِ** vb. dedikleri gibi. (TA.) ― -b3- [Bundan dolayı] **حَدَثٌ**, Sb tarafından **مَصْدَر**a [yahut mastar isme] ad olarak kullanılır; çünkü bütün مصادِر, [failde bulunan yahut failden sâdır olan] arazlar [mânâsını] ifade eder: ve bu mânâda ona verdiği çoğul **أَحْدَاثٌ**’tır. (TA.) ― -b4- (mecaz kabul edilerek:) Büyük abdest bozma; yahut yel çıkarma; eş anlamlısı **اـِبْدَآءٌ**: (K:) yahut namaz vb. yapmayı yasaklayan yahut engelleyen hades: (KT:) yahut şer‘î temizlik hâlini bozan bir hâl: çoğulu **أَحْدَاثٌ**. (Msb.) [4’e bak.] ― -b5- i. q. **وَلِىٌّ** (mecaz kabul edilerek:) [**وَسْمِىّ** denilen yağmurun ardından gelen yağmur]: (L:) yahut **الأَحْدَاثُ** [**الحَدَثُ**’un çoğulu] yılın başlangıcının, yahut yılın ilk kısmının yağmurları mânâsına gelir. (K.) ― -b6- Genç; bir adama (A, * L, Msb, *) ve bir ata yahut eşeğe yahut benzerine, ve bir deveye, ve IAar’a göre bir dağ keçisine nisbetle: (L:) çoğulu **أَحْدَاثٌ** (A, L, Msb,) ve **حُدْثَانٌ**. (L.) Şöyle dersin **رَجُلٌ حَدَثٌ**, (Th, S, L, &c.,) ve ↓ **حَدِيثُ السِّنِّ**, (Th, S, A, Msb, K,) ve **حَدَثُ السِّنّ**, (IDrd, K, [fakat bu, aşağıda görüleceği üzere bazılarınca reddedilmiştir,]) Genç adam: (S, L, Msb, K:) ve çoğul mânâda **غِلْمَانٌ أَحْدَاثٌ** ve **حُدْثَانٌ** [**حَدَثٌ**’un çoğulları], (S,) ve **رِجَالٌ أَحْدَاثُ السِّنِّ** ve **حُدْثَانُ السِّنِّ**, [yahut yukarıda ima edildiği üzere bunlar câiz değildir,] ve **حُدَثَآءُ السِّنِّ** [↓ **حَدِيثٌ**’in çoğulu]. (ISd, TA.) J der ki, [S’de,] eğer **سِنّ**’i zikredersen, **السِّنِّ** ↓ **حَدِيثُ** dersin [lafzen: dişçe genç]: ve IDrst der ki, avam **هُوَ حَدَثُ السِّنِّ** der; tıpkı **حديث السِّنِّ** dediğin gibi; fakat bu bir hatadır; çünkü **حَدَثٌ** adamın kendisine uygulanan bir sıfattır ve aslında bir mastardır; onu **سِنّ**’e, ne **ضِرْس**’e, ne de **ناب**’a sıfat yapmamak gerekir; fakat ↓ **حَدِيثٌ** yakın (zamanlı) olan her şeye uygulanan bir sıfattır. (TA.)

**حَدُثٌ**
**حَدُثٌ** حدث : **حَدَثٌ**’e bak, ilk cümle; her biri iki yerde.

**حَدِثٌ**
**حَدِثٌ** حدث : **حَدَثٌ**’e bak, ilk cümle; her biri iki yerde.

**حَدِثٌ**
**حَدِثٌ** حدث : **حَدَثٌ**’e bak.

**حُدْثَى**
**حُدْثَى** حدث حدثى حدثي حدثيي : aşağıda gelen şeye bak.

**حِدْثَانٌ**
**حِدْثَانٌ** حدث حدثان Bir hâlin, yahut bir durumun, yahut bir işin ilk hâli, yahut başlangıcı, yahut başlama zamanı; (S, A, Mgh, K;) bunun gibi ↓ **حَدَاثَةٌ**: (S, Mgh, K:) ve onun tazeliği; bu da bu iki kelimenin her ikisinin bir mânâsıdır. (S, Mgh.) Şu sözde olduğu gibi: **اِفْعَلْ ذٰلِكَ الأَمْرَ بِحِدْثَانِهِ** ve ↓ **بِحَدَاثَتِهِ** [O işi, ilk ve taze hâlindeyken yap]. (S, Mgh. *) Şöyle de denir: **أَتَيْتُهُ فِى حِدْثَانِ شَبَابِهِ** ve **شبابه** ↓ **حِدْثَى** ve **شبابه** ↓ **حَدِيثِ** (mecaz kabul edilerek:) Ona, gençliğinin başlangıcında, yahut ilk devresinde geldim. (Aboo-'Amr Esh-Sheybلnee, TA.) Ve bir rivayette, ‘Âişe’ye hitaben şöyle denmiştir: **لَوْلَا حِدْثَانُ قَوْمِكِ بِالكُفْرِ لَهَدَمْتُ الكَعْبَةَ وَبَنَيْتُهَا**, (Mgh, * TA,) yahut bazıların rivayet ettiği üzere **قومك** ↓ **حَدَاثَةُ**, ki aynı mânâdadır, (Mgh,) yani: Senin kavminin küfür hâlinde bulunmasının üzerinden geçen sürenin kısalığı olmasaydı, Ka‘be’yi yıkar ve onu [yeniden] inşa ederdim. (TA.) ― -b2- **حَدَثٌ**’e de bak, iki yerde.

**حَدَثَانٌ**
**حَدَثَانٌ** حدث حدثان , tekil ve çoğul olarak kullanılır: **حدثٌ**’e bak, üç yerde.

**حَدِيثٌ**
**حَدِيثٌ** حديث Yeni, yakın (zamanlı); (K;) **قَدِيمٌ**’in zıddı: (S:) bir başlangıcı olan, yahut olmuş olan; daha önce yokken ilk defa yeni olarak var olan; bunun gibi ↓ **حَادِثٌ**: (Msb:) daha önce yokken ilk defa yeni olarak varlığa getirilen, var edilen, yapılan, üretilen, yahut yapılan; başlatılan, yahut ortaya çıkarılan; icat edilen; bid‘at çıkarılan; bunun gibi ↓ **مُحْدَثٌ**. (TA.) ― -b2- **حَدَثٌ**’e bak, son iki cümle, dört yerde. Ve **حِدْثَانٌ**’a bak. Şöyle de dersin: **هُوَ حَدِيثُ عَهْدٍ بِالاـِسْلَامِ** O, yahut o idi, yakın zamanda Müslüman olmuş. (Msb.) Ve **حَدِيثُو عَهْدٍ بِكُفْرِهِمْ**, (TA,) yahut **بِالجَاهِلِيَّةِ**, yahut **حَدِيثٌ عَهْدُهُمْ**, (Mgh,) Küfür hâllerinde [yahut câhiliye yahut bilgisizlik hâlinde] yeni olan kimseler; küfür hâllerinden [&c.] ancak yakın zamanda çıkmış olanlar. (TA.) -A2- Ayrıca i. q. **خَبَرٌ** [Bilgi; bir bilgi parçası; istihbarat; bir duyuru; haber, yahut haberler; bir haber; bir anlatım; bir rivayet, yahut anlatı; bir hikâye; vb.]; (S, K;) az ve çok için kullanılır; (S;) ve ↓ **حِدِّيثَى** aynı mânâya gelir: (K:) yahut konuşulan, anlatılan, yahut rivayet edilen ve nakledilen bir şey, yahut mesele: (Msb:) [ve konuşma, yahut söyleşi:] ve [aynı şekilde] ↓ **أُحْدُوثَةٌ** konuşulan, anlatılan, yahut rivayet edilen bir şey mânâsına gelir: (S, K:) yahut bu sonuncusu acayip bir şey mânâsına gelir: (IB, TA:) MF der ki, kullanımda ve iyi ile kötü olanı delâlet etmede **احدوثة** ile **حديث** arasında fark olmadığı ileri sürülmüştür; bunun aksine, birincinin özellikle, içinde fayda ve doğruluk bulunmayan [hikâye türünü], meselâ aşk hikâyelerini ve Arapların benzeri uydurmalarını ifade ettiğini söyleyenler vardır: Fr, onun özellikle güldürücü ve saçma bir hikâyeyi ifade ettiğini, **حديث**’ten farklı olduğunu ileri sürer: ve İbn-Hişâm El-Lakhmee, Fs şerhinde, onun yalnız kötü, yahut şer olanı ifade etmek için kullanıldığını söyler: fakat Lb, şerhinde ona karşılık verir ki, bazen iyi olanı ifade etmek için de kullanılır; Yaakoob’un zikrettiği bir sözde olduğu gibi; aşağıda ona bak: (TA:) **حَدِيثٌ**’in çoğulu **أَحَادِيثُ**’tir; kıyasa aykırı olarak, (S, K,) Fr bunun ↓ **أُحْدُوثَةٌ**’nin çoğulu olduğunu, sonra **حديث**’in çoğulu olarak kullanıldığını söyler, (S,) fakat IB bunun böyle olmadığını söyler; (TA;) ve **حِدْثَانٌ** ve **حُدْثَانٌ** da **حديث**’in çoğullarıdır, (K, TA,) bazen vârid olur; ikincisi nadirdir. (TA.) Şöyle dersin: **سَمِعْتُ حَدِيثًا حَسَنًا** (TA) ve **حَسَنَةً** ↓ **حِدِّيثَى** (S, A, * TA) [Güzel bir hikâye yahut rivayet vb. işittim]; ikisi de aynı mânâdadır. (TA.) Ve ↓ **اِنْتَشَرَ لَهُ فِى النَّاسِ أُحْدُوثَةٌ حَسَنَةٌ** [İnsanlar arasında onun hakkında güzel bir hikâye yayıldı]: Yaakoob’un “**Islلh**”ında zikrettiği bir söz. (TA.) Ve ↓ **أثحْدُوثَةٌ مَلِيحَةٌ** [Güzel bir hikâye], ve **أَحَادِيثُ مِلَاحٌ** [güzel hikâyeler]. (A.) Ve ↓ **قَدْ صَارَ فُلَانٌ أَحْدُوثَةً** [(mecaz:) Falanca bir hikâyenin konusu, yahut acayip bir hikâyenin konusu oldu: ve aynı şekilde, A’da söylendiği üzere, **صَارُوا أَحَادِيثَ**: orada mecaz olduğu söylenmiştir]. (IB, TA.) ― -b2- Buradan Allah’ın Elçisi’nin **حَدِيث**’i: (Msb:) [yani] **حَدِيثٌ** ayrıca bir **مُحَدِّثٌ**’in rivayeti mânâsına gelir: (L:) [mânâsı **حَدِيثٌ نَبَوِىٌّ**, yani Muhammed’in bir sözünü yahut fiilini vb. anlatan bir rivayet, yahut nakil:] bu kelime ile **خَبَرٌ** her ikisi de, Muhammed’e, yahut bir Sahâbî’ye, yahut bir Tâbiî’ye isnad edilen rivayet mânâsına gelir: (TA in art. رقأ:) yahut **حديث** Peygamber’den gelene uygulanır: **خَبَرٌ**, Peygamber’den başkasından gelene; yahut ondan veya başkasından gelene: ve **أَثَرٌ** Peygamber’in bir sahâbîsinden gelene; fakat Peygamber’in sözüne de uygulanabilir: (Kull p. 152:) bu mânâda kelimenin, yani Peygamber’in **حديث**’inin, çoğulu yalnız **أَحَادِيثُ**’tir; bu yüzden Sb onu, çoğulları şâz olarak yapılan kelimeler kategorisinde zikreder; **عَرُوضٌ**, çoğulu **أَعَارِيضُ**; ve **بَاطِلٌ**, çoğulu **أَبَاطِيلُ** gibi. (TA.) [Bir rivayetin bir parçasının alıntısının sonunda yazılan **الحَدِيثَ**, **اِقْرَأِ الحَدِيثَ** “Hadisi oku” demektir.] ― -b3- **حَدِيثٌ قُدْسِىٌّ** [kudsî hadis yahut rivayet] Allah’ın, ilhamla, yahut rüya ile, yahut uykuda peygamberine bildirdiği ve peygamberin kendi lafzıyla anlattığı şey demektir: Kur’ân bunun üstünde sayılır; çünkü [kabul edildiğine göre] onun lafızları da vahyedilmiştir: (KT:) lafızları elçiden olup mânâsı Allah’tan olan; ilhamla, yahut rüya ile, yahut uykuda. (Kull p. 288.)

**حَدَاثَةٌ**
**حَدَاثَةٌ** حداثه حداثة حديث : **حِدْثَانٌ**’a bak, üç yerde. [Bundan dolayı,] **حَدَاثَةُ السِّنِّ** (mecaz:) Gençlik; hayatın ilk devresi. (TA.)

**حُدَّاثٌ**
**حُدَّاثٌ** حداث حديث : **مُحَدِّثٌ**’e bak.

**حِدِّيثٌ**
**حِدِّيثٌ** حديث : **حِدْثٌ**’e bak, üç yerde.

**حِدِّيثَى**
**حِدِّيثَى** حديث حديثى حديثي حديثيي : **حَدِيثٌ**’e bak, iki yerde.

**حَادِثٌ**
**حَادِثٌ** حادث : **حَدِيثٌ**’e bak, ilk cümle.

**حَادِثَةٌ**
**حَادِثَةٌ** حادث حادثه حادثة ; ve onun çoğulu, **حَوَادِثُ**: **حَدَثٌ**’e bak, dört yerde.

**أَحْدَثُ**
**أَحْدَثُ** ذ Daha yeni, yahut en yeni, yahut daha yakın (zamanlı): müennesi **حُدْثَى**; bir rivayette geçen **اِمْرَأَتِى الحُدْثَى** terkibinde olduğu gibi: En yeni, yahut en yakın zamanda nikâhlanmış olan karım. (TA.)

**أُحْدُوثَةٌ**
**أُحْدُوثَةٌ** ذ : **حَدِيثٌ**’e bak, beş yerde.

**مُحْدَثٌ**
**مُحْدَثٌ** محدث : **حَدِيثٌ**’e bak: ― -b2- ve ayrıca **حَدَثٌ**’e bak, iki yerde. ― -b3- Ayrıca, bir şaire nisbetle, i. q. **مُوَلَّدٌ** [klasik sonrası müellif: kendisi de klasik sonrası bir terimdir]. (Mz 49th نوع.) [Ve **المُحْدَثُونَ** Sonrakiler; yahut daha sonraki zamanların insanları; **القُدَمَآءُ**’a karşıt.]

**مُحْدِثٌ**
**مُحْدِثٌ** محدث : **حَدَثٌ**’e bak.

**مُحَدَّثٌ**
**مُحَدَّثٌ** محدث Doğru, yahut doğru sözlü adam: (K:) doğru görüş sahibi adam: (S:) doğru zanna sahip: (A, TA:) ilham olunan; zihnine bir şey konulan ve onu zannî olarak ve ferasetle söyleyen; sanki kendisine bir şey söylenmiş de o da söylemiş gibi: bir rivayette vârid olmuştur: (TA:) ‘Ömer böyle idi. (A, TA.)

**مُحَدِّثٌ**
**مُحَدِّثٌ** mحدث Hikâyelerin, rivayetlerin, yahut hadislerin anlatıcısı yahut nakledicisi: [ve özellikle Muhammed’in hadislerini nakleden, yahut onlarda mahir olan:] **مُحَدِّثُونَ** mânâsında ↓ **حُدَّاثٌ**, hikâyeler vb. anlatan bir topluluk mânâsına gelen, şâz bir çoğuldur; benzer mânâlı kelimelerle aynı kalıba sokularak yapılmıştır; bunun örneği, **سَامِرٌ**’in çoğulu **سُمَّارٌ**’dır. (L.) **حِدْثٌ**’e de bak.

**أَرْضٌ مَحْدُوثَةٌ**
**أَرْضٌ مَحْدُوثَةٌ** ذ (mecaz kabul edilerek:) Üzerine **حَدَث** denilen yağmurun yağdığı arazi. (L.)
