# حذو — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%B0%D9%88/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D8%B0%D9%88/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حذو](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%B0%D9%88.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: حذو

حَذَا النَّعْلَ
1 حَذَا النَّعْلَ ذ , [aor. يَحْذُو,] inf. n. حَذْوٌ and حِذَآءٌ, He measured the sandal, or sole, or made it according to a measure; (K;) and cut it (T, K) according to a pattern: (T, TA:) or he made the sandal, or sole, لِى for me. (Mgh.) And حَذَا النَّعْلَ بِالمِثَالِ He cut the sandal, or sole, by the pattern. (Mgh.) And حَذَا النَّعْلَ بِالنَّعْلِ, (S, Msb, K,) inf. n. حَذْوٌ, (S,) He measured the sandal, or sole, by the sandal, or sole; or made it according to the measure thereof; (S, Msb, K;) and cut it according to the pattern and measure thereof: (Msb:) and in like manner, حَذَا القُذَّةَ بِالقُذَّةِ He measured the feather for an arrow by the feather for an arrow; or made it according to the measure thereof. (K.) Hence the prov., (TA,) حَذْوَ القُذَّةِ [meaning (assumed tropical:) With like for like]. (S, TA.) And the saying, جَزَيْتُهُ حَدْوَالنَّعْلِ بِالنَّعْلِ, meaning (assumed tropical:) I requited him [with like for like]. (Har p. 43. [See also Freytag's Arab. Prov. i. 345.]) One says also, هُوَ جَيَّدُ الحِذَآءِ He is good in respect of proportion, or conformation. (TA.) And [in like manner] a beast is said to be حَسَنُ الحِذَآءِ Goodly, or beautiful, in respect of proportion, or conformation. (TA in art. حذى.) ― -b2- [And hence,] حَذَاحَذْوَ زَيْدٍ (assumed tropical:) [He did as Zeyd did;] he did the deed of Zeyd. (K.) And مِثَالَهُ ↓ احتذى, (S, K,) or عَلَى مِثَالِهِ, (T, TA,) (tropical:) He followed, or imitated, his example (T, S, K, TA) in his affair, or case: (TA:) or احتذى بِهِ he followed, or imitated, his example in his affairs: (Msb:) syn. اقتدى. (T, S, Msb, K.) ― -b3- See also 3, in three places. ― -b4- حَذَاهُ نَعْلًا He put on him (namely a man [i. e. on his foot]) a sandal; as also ↓ احذاهُ: (K:) the former is authorized by As, but the latter is disallowed by him: Az explains the former by حمله على نعل [as though meaning he gave him a sandal upon which to walk; like as حَمَلَهُ for حَمَلَهُ عَلَى دَابَّةٍ means “ he gave him a beast upon which to ride ”]: and accord. to J, (TA,) نَعْلًا ↓ أَحْذَيْتُهُ signifies I gave him a sandal. (S, TA.) ― -b5- حَذَا زَيْدًا, (K,) inf. n. حَذْوٌ, (TA,) He gave to Zeyd. (K, TA. [See also 4 in art. حذى.]) ― -b6- حَذَامِنْهُ حِذْوَةً He cut off from it a piece of flesh-meat. (TA.) ― -b7- حَذَا الجِلْدَ, aor. يَحْذُو, i. q. قَوَّرَهُ [He cut a piece out of the skin, generally meaning in a round form]. (TA.) ― -b8- حَذَا لسَانَهُ, (K,) aor. as above, inf. n. حَذُوٌ, (TA,) (tropical:) It (wine, or beverage,) bit his tongue; (AHn, K, TA;) a dial. var. of حَذَى, aor. يَحْذى, which is the word well known. (AHn, TA.) -A2- حَذَا التُّرَابَ فِى وُجُوهِهِمْ i. q. حَثَاهُ [i. e. He poured with his hand, threw, or cast, the dust in their faces]. (IAth, K.)

حَاذَاهُ
3 حَاذَاهُ ذ , (S, Mgh, Msb, K,) inf. n. مُحَاذَاةٌ (Msb, TA) and حَذَآءٌ, (Msb,) He, (Mgh, Msb,) and it, (Mgh,) was, or became, over against, or opposite to, him, or it; (S, Mgh, TA;) faced, or fronted, him, or it; (TA;) syn. آزَاهُ, (Msb, * K,) and قَابَلَهُ; (TA;) as also ↓ حَذَاهُ, aor. يَحْذُو, (Mgh, Msb,) inf. n. حَذْوٌ: (Msb:) [and] the latter, (S,) or each, (Har p. 43,) signifies he sat over against, or opposite to, him, or it. (S, and Har ibid.) رَأْسَهَامِنَ الشَّعَرِ وَلَا يَسْتَرْسِلُ ↓ مَا يَحْذُو means ما يُحَاذِيهِ [i. e. What is against, or opposite to, her head, of the hair, and does not hang down below it]. (Mgh. [See another ex. in an explanation of آخِرَةٌ.]) One also says, أَتَيْتُ أَرْضًا بَقْلُهَا عَلَى أَفْوَاهِ غَنَمِهَا ↓ قَدْ حَذَا I came to a land the herbs of which were opposite to the mouths of its sheep, or goats, not rising beyond them. (Sh, TA.) And بِحِذَآءِ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ ↓ تَحَذَّ Be thou over against, or opposite to, this tree. (TA.) ― -b2- حَاذَتْهَا, said of a girl, She matched her, namely, another girl; she was, or became, her match, fellow, or equal; syn. تَارَبَتْهَا. (A and TA in art. ترب.) ― -b3- [Hence مُحَاذَاةٌ signifying A conformity, a mutual resemblance, or a correspondence, with regard to sound, of two words occurring near together; like اِزْدِوَاجٌ &c.: see art. زوج.]

4 أَحْذَوَ see 1, in two places. ― -b2- احذاهُ also signifies He gave him a thing. (TA.) [See حِذْوَة: and see 4 in art. حذى.]

5 تَحَذَّوَ see 3.

تَحَاذَا
6 تَحَاذَا ذ They were, or became, over against, or opposite to, each other; they faced, or fronted, each other. ― -b2- And They matched each other; each of them was, or became, the match, fellow, or equal, of the other.] ― -b3- التَّحَاذِى in selling and buying: see التَّرَاوُضُ. [This, perhaps, may belong to art. حذى.]

احتذى
8 احتذى ذ He wore, or put on, a sandal, or sandals. (S, TA.) Hence the saying, خَيْرُ مَنِ احْتَذَى النِّعَالَ [The best of those who have worn sandals]. (TA.) A rلjiz says,
كُلَّ الحِذَآءِ يَحْتَذِى الحَافِى الوَقِعْ
[The barefooted whose sole is hurt by the rugged ground and stones will put on any sandal: a prov.]. (S. [See Freytag's Arab. Prov. ii. 317.]) ― -b2- See also 1.

استحذاهُ
10 استحذاهُ ذ He asked him to give him a sandal [or a pair of sandals]. (S, * TA.)

حِذَةٌ
حِذَةٌ ذ : see حِذَآءٌ, in three places. ― -b2- You say also, جَآءَ الرَّجُلَانِ حِذَتَيْنِ The two men came together, side by side. (TA.) [See also حِذْيَةٌ, in art. حذى.]

حَذْوٌ
حَذْوٌ ذ [originally an inf. n. of 1, q. v.]: see حِذَآءٌ, in three places.

حُذْوَةَ
حُذْوَةَ ذ : see حِذَآء: -A2- and see also حُذَاوَةٌ.

حِذْوَةٌ
حِذْوَةٌ ذ A gift; (K, and Ham p. 596;) as also ↓ حُذَيَّا; (TA;) or حُذْيَا: (Mgh, and Ham ubi suprà:) or a portion that is given of spoil. (S.) [See also حُذْيَا, in art. حذى.] ― -b2- And A piece, (K,) or small piece, (TA,) of flesh-meat: (K, TA:) or a piece of flesh cut lengthwise; or so حِذْيَةٌ, accord. to some. (Mgh.) [See also حِذْيَةٌ, in art. حذى.] -A2- See also حِذَآءٌ, in three places.

حِذَآءٌ
حِذَآءٌ ذ A sandal, or sole; syn. نَعْلٌ; (S, Msb, TA;) vulgarly called حذوة: (TA [there written without any syll. signs]:) pl. أَحْذِيَةٌ. (Msb.) ― -b2- (assumed tropical:) The sole of a camel's foot and of the hoof of a horse (S, Msb, TA) or similar beast; (Msb;) as being likened to a نَعْل. (TA.) Hence the saying in a trad., (S, * Msb, * TA,) respecting a stray she-camel, (Msb, TA,) مَعَهَا حِذَاؤُهَا وَسِقَاؤُهَا (S, Msb, TA) (assumed tropical:) With her are her foot, with which she may defend herself from the smaller beasts of prey, and [her stomach, which, by her replenishing it, affords her means of long] endurance of the want of water: (Msb:) [or] it means that she has ability to traverse the land and to go to water. (TA.) ― -b3- (assumed tropical:) A wife; because she is مَوْطُوْءَة, like the نَعْل. (TA.) -A2- Also, [originally an inf. n.,] i. q. اـِزَآءٌ [The front, as meaning the part, place, or location, that is over against, opposite, facing, fronting, or in front]. (S, K.) One says, جَلَسَ بِحِذَائِهِ [He sat in the place over against, opposite to, facing, or fronting, him; or simply he sat over against, &c.]. (S.) And هُوَ حِذَآءَكَ and ↓ حِذْوَتَكَ and ↓ حِذَتَكَ [in the CK, erroneously, حِذْوَتُكَ and حِذْيُكَ,] and ↓ مُحَاذَاكَ [He, or it, is over against, opposite to, facing, or fronting, thee]; (K;) and ↓ هو حُذَيَّاكَ; i. e. بِاـِزَائِكَ. (K in art. حذى.) And دَارِى حِذَآءَ (S) and ↓ حِذْوَةَ داره (S, K) and داره ↓ حُذْوَةَ (S) and داره ↓ حِذَةَ (S, K) and داره ↓ حَذْوَ and داره ↓ حِذْوَةُ and داره ↓ حِذَةُ and داره ↓ حَذْوُ (K) i. e. اـِزَآءَهَا [My house is over against, &c., his house]; (K;) and [so] بِحِذَآءِ داره. (Msb.) And ↓ رَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ أُذُنَيْهِ and حِذَآءَ اذنيه [He raised his hands over against, or opposite to, not higher than, his ears]: (Mgh, * Msb:) both are correct expressions. (Mgh.) [Hence, عَلَى حِذَآءٍ وَاحِدٍ Corresponding to, or matching, one another; uniformly disposed.] -A3- See also art. حذى.

حُذَاوَةٌ
حُذَاوَةٌ ذ and حِذَاوَةٌ and ↓ حُذْوَةٌ What falls, and is thrown away, of skins, when they are pared and cut: whence the saying in a trad. respecting the bridal furniture of Fلtimeh, that one of her two beds was stuffed with حذوة of the makers of sandals. (TA.)

حُذَيَّا
حُذَيَّا ذ [perhaps belonging to this art., like as حُدَيَّا and حُجَيَّا belong to arts. حدو and حجو]: see حِذْوَةٌ, and art. حذى: -A2- and see also حِذَآءٌ.

حَذَّآءٌ
حَذَّآءٌ ذ A maker of sandals: whence the prov.,
مَنْ يَكُ حَذَّآءً تَجُدْ نَعْلَاهُ
[He who is a maker of sandals, his pair of sandals is good]. (TA. [Freytag (Arab. Prov. ii. 665) gives it thus: مَنْ يَكُنْ أَبُوهُ حَذَّآءً تَجُدْ نَعْلَاهُ He whose father is a maker of sandals, his pair of sandals is good.])

حَاذٍ
حَاذٍ ذ A man wearing a sandal [or a pair of sandals]. (TA.)

هُوَ مُحَاذَاكَ
هُوَ مُحَاذَاكَ ذ : see حِذَآءٌ.

### Türkçe

**حَذَا النَّعْلَ**
1 **حَذَا النَّعْلَ** ذ , [muzâri‘i **يَحْذُو**,] mastar ismi **حَذْوٌ** ve **حِذَآءٌ**, O, sandalı yahut tabanı ölçtü; yahut onu bir ölçüye göre yaptı; (K;) ve onu (T, K) bir kalıba göre kesti: (T, TA:) yahut sandalı yahut tabanı **لِى** benim için yaptı. (Mgh.) Ve **حَذَا النَّعْلَ بِالمِثَالِ** O, sandalı yahut tabanı kalıba göre kesti. (Mgh.) Ve **حَذَا النَّعْلَ بِالنَّعْلِ**, (S, Msb, K,) mastar ismi **حَذْوٌ**, (S,) O, sandalı yahut tabanı sandalla yahut tabanla ölçtü; yahut onu onun ölçüsüne göre yaptı; (S, Msb, K;) ve onu onun kalıbına ve ölçüsüne göre kesti: (Msb:) ve aynı şekilde, **حَذَا القُذَّةَ بِالقُذَّةِ** O, ok tüyünü ok tüyüyle ölçtü; yahut onu onun ölçüsüne göre yaptı. (K.) Buradan darbımesel, (TA,) **حَذْوَ القُذَّةِ** [mânâsı (mecaz kabul edilen:) Misli misline]. (S, TA.) Ve söz, **جَزَيْتُهُ حَدْوَالنَّعْلِ بِالنَّعْلِ**, mânâsı (mecaz kabul edilen:) Ona [misli misline] karşılık verdim. (Har s. 43. [Ayrıca Freytag'ın Arab. Prov. i. 345’ine bak.]) Yine denir: **هُوَ جَيَّدُ الحِذَآءِ** O, oran yahut şekillenme bakımından iyidir. (TA.) Ve [aynı şekilde] bir hayvan için **حَسَنُ الحِذَآءِ** denir: oran yahut şekillenme bakımından güzel, yahut hoş. (TA, md. **حذى**’da.) ― -b2- [Ve buradan,] **حَذَاحَذْوَ زَيْدٍ** (mecaz kabul edilen:) [Zeyd’in yaptığı gibi yaptı;] Zeyd’in fiilini yaptı. (K.) Ve **احتذى** ↓ **مِثَالَهُ**, (S, K,) yahut **عَلَى مِثَالِهِ**, (T, TA,) (mecaz:) O, onun örneğine (T, S, K, TA) işinde yahut hâlinde uydu, yahut onu taklit etti: (TA:) yahut **احتذى بِهِ** o, onun örneğine işlerinde uydu, yahut onu taklit etti: (Msb:) eş anlamlısı **اقتدى**. (T, S, Msb, K.) ― -b3- Ayrıca 3’e bak, üç yerde. ― -b4- **حَذَاهُ نَعْلًا** O, ona (yani bir adama [yani ayağına]) bir sandal giydirdi; bunun gibi ↓ **احذاهُ**: (K:) birincisi As tarafından câiz görülmüştür; fakat ikincisi onun tarafından reddedilmiştir: Az birincisini **حمله على نعل** ile açıklar [sanki mânâsı “ona üzerinde yürüyeceği bir sandal verdi” gibi; tıpkı **حَمَلَهُ**’nin **حَمَلَهُ عَلَى دَابَّةٍ** yerine “ona bineceği bir binek verdi” mânâsına gelmesi gibi]: ve J’ye göre, (TA,) **أَحْذَيْتُهُ** ↓ **نَعْلًا** “Ona bir sandal verdim” demektir. (S, TA.) ― -b5- **حَذَا زَيْدًا**, (K,) mastar ismi **حَذْوٌ**, (TA,) O, Zeyd’e verdi. (K, TA. [Ayrıca md. **حذى**’da 4’e bak.]) ― -b6- **حَذَامِنْهُ حِذْوَةً** O, ondan bir parça et kesti. (TA.) ― -b7- **حَذَا الجِلْدَ**, muzâri‘i **يَحْذُو**, **قَوَّرَهُ** ile aynı mânâdadır [deriden bir parça çıkardı; genellikle yuvarlak biçimde]. (TA.) ― -b8- **حَذَا لسَانَهُ**, (K,) muzâri‘i yukarıdaki gibi, mastar ismi **حَذُوٌ**, (TA,) (mecaz:) O (şarap yahut içecek) onun dilini ısırdı; (AHn, K, TA;) **حَذَى**, muzâri‘i **يَحْذى**’nın lehçe varyantıdır; ki o, bilinen kelimedir. (AHn, TA.) -A2- **حَذَا التُّرَابَ فِى وُجُوهِهِمْ** **حَثَاهُ** ile aynı mânâdadır [yani eliyle döktü, attı yahut toprağı yüzlerine savurdu]. (IAth, K.)

**حَاذَاهُ**
3 **حَاذَاهُ** ذ , (S, Mgh, Msb, K,) mastar ismi **مُحَاذَاةٌ** (Msb, TA) ve **حَذَآءٌ**, (Msb,) O, (Mgh, Msb,) ve o (şey), (Mgh,) onun yahut onun (şeyin) karşısında yahut mukabilinde oldu, yahut oldu hâle geldi; (S, Mgh, TA;) ona yahut ona (şeye) yüz yüze geldi, yahut cephe aldı; (TA;) eş anlamlısı **آزَاهُ**, (Msb, * K,) ve **قَابَلَهُ**; (TA;) bunun gibi ↓ **حَذَاهُ**, muzâri‘i **يَحْذُو**, (Mgh, Msb,) mastar ismi **حَذْوٌ**: (Msb:) [ve] ikincisi, (S,) yahut her biri, (Har s. 43,) “onun yahut onun (şeyin) karşısına yahut mukabiline oturdu” mânâsına gelir. (S, ve Har aynı yer.) **مَا يَحْذُو** ↓ “**ما يُحَاذِيهِ**” demektir [yani onun başının karşısında olan, saçtan, ve onun altına sarkmayan]. (Mgh. [**آخِرَةٌ**’nın açıklamasında başka bir örneğe bak.]) Yine denir: **أَتَيْتُ أَرْضًا بَقْلُهَا عَلَى أَفْوَاهِ غَنَمِهَا** ↓ **قَدْ حَذَا** “Ağzına kadar yükselmeyip, otları koyunlarının yahut keçilerinin ağızları hizasında olan bir yere geldim.” (Sh, TA.) Ve **بِحِذَآءِ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ** ↓ **تَحَذَّ** “Şu ağacın karşısında yahut mukabilinde ol.” (TA.) ― -b2- **حَاذَتْهَا**, bir kız hakkında söylenir: O, onu, yani başka bir kızı, denkledi; onun dengi, eşi yahut muadili oldu. eş anlamlısı **تَارَبَتْهَا**. (A ve TA, md. **ترب**’de.) ― -b3- [Buradan **مُحَاذَاةٌ**, iki kelimenin, birbirine yakın olarak vâki olan, ses bakımından bir uygunluğu, karşılıklı benzerliği yahut tekabülü mânâsına gelir; **اِزْدِوَاجٌ** vb. gibi: md. **زوج**’a bak.]

4 **أَحْذَوَ**: 1’e bak, iki yerde. ― -b2- **احذاهُ** ayrıca “O, ona bir şey verdi” mânâsına gelir. (TA.) [**حِذْوَة**’ye bak; ve md. **حذى**’da 4’e bak.]

5 **تَحَذَّوَ**: 3’e bak.

**تَحَاذَا**
6 **تَحَاذَا** ذ Onlar birbirlerinin karşısında yahut mukabilinde oldular, yahut oldular hâle geldiler; birbirlerine yüz yüze geldiler, yahut cephe aldılar. ― -b2- Ve birbirlerine denk oldular; her biri diğerinin dengi, eşi yahut muadili oldu.] ― -b3- Alım satımda **التَّحَاذِى**: **التَّرَاوُضُ**’a bak. [Bu, belki md. **حذى**’ya ait olabilir.]

**احتذى**
8 **احتذى** ذ O, sandal yahut sandallar giydi. (S, TA.) Buradan söz: **خَيْرُ مَنِ احْتَذَى النِّعَالَ** [Sandal giymiş olanların en hayırlısı]. (TA.) Bir recez şairi der ki,
كُلَّ الحِذَآءِ يَحْتَذِى الحَافِى الوَقِعْ
[Tabanı engebeli yer ve taşlardan incinen yalınayak, her sandalı giyer: bir darbımesel]. (S. [Freytag'ın Arab. Prov. ii. 317’sine bak.]) ― -b2- Ayrıca 1’e bak.

**استحذاهُ**
10 **استحذاهُ** ذ O, ondan kendisine bir sandal [yahut bir çift sandal] vermesini istedi. (S, * TA.)

**حِذَةٌ**
**حِذَةٌ** ذ : **حِذَآءٌ**’a bak, üç yerde. ― -b2- Yine dersin: **جَآءَ الرَّجُلَانِ حِذَتَيْنِ** İki adam birlikte, yan yana geldi. (TA.) [Ayrıca md. **حذى**’da **حِذْيَةٌ**’ye bak.]

**حَذْوٌ**
**حَذْوٌ** ذ [aslında 1’in mastar ismidir, ona bak]: **حِذَآءٌ**’a bak, üç yerde.

**حُذْوَةَ**
**حُذْوَةَ** ذ : **حِذَآء**’a bak: -A2- ve ayrıca **حُذَاوَةٌ**’a da bak.

**حِذْوَةٌ**
**حِذْوَةٌ** ذ Bir hediye; (K, ve Ham s. 596;) bunun gibi ↓ **حُذَيَّا**; (TA;) yahut **حُذْيَا**: (Mgh, ve Ham yukarıda anılan yerde:) yahut ganimetten verilen bir pay. (S.) [Ayrıca md. **حذى**’da **حُذْيَا**’ya bak.] ― -b2- Ve bir parça, (K,) yahut küçük bir parça, (TA,) et: (K, TA:) yahut boyuna kesilmiş bir et parçası; yahut bazılarına göre **حِذْيَةٌ** de böyledir. (Mgh.) [Ayrıca md. **حذى**’da **حِذْيَةٌ**’ye bak.] -A2- Ayrıca **حِذَآءٌ**’a bak, üç yerde.

**حِذَآءٌ**
**حِذَآءٌ** ذ Bir sandal yahut taban; eş anlamlısı **نَعْلٌ**; (S, Msb, TA;) halk arasında **حذوة** diye adlandırılır: (TA [orada harekesiz yazılmıştır]:) çoğulu **أَحْذِيَةٌ**. (Msb.) ― -b2- (mecaz kabul edilen:) devenin ayağının tabanı ve atın tırnağı (S, Msb, TA) yahut benzeri hayvanınki; (Msb;) **نَعْل**’e benzetildiği için. (TA.) Buradan bir hadisteki söz, (S, * Msb, * TA,) başıboş bir dişi deve hakkında, (Msb, TA,) **مَعَهَا حِذَاؤُهَا وَسِقَاؤُهَا** (S, Msb, TA) (mecaz kabul edilen:) Onunla beraber, küçük yırtıcı hayvanlardan kendisini savunabileceği ayağı ve [midesi ki, onu doldurmasıyla, susuzluğa uzun süre dayanma imkânı sağlar] vardır: (Msb:) [yahut] mânâsı: onun, yeryüzünü katetmeye ve suya gitmeye gücü vardır. (TA.) ― -b3- (mecaz kabul edilen:) Bir eş; çünkü o, **مَوْطُوْءَة**’dir, **نَعْل** gibi. (TA.) -A2- Ayrıca, [aslında bir mastar ismi olarak,] **اـِزَآءٌ** ile aynı mânâdadır [karşı, yani karşısında olan kısım, yer yahut mevki; mukabil, yüz yüze, ön]. (S, K.) Denir: **جَلَسَ بِحِذَائِهِ** [Onun karşısındaki, mukabilindeki, yüz yüze geldiği yerde oturdu; yahut kısaca onun karşısına oturdu]. (S.) Ve **هُوَ حِذَآءَكَ** ve ↓ **حِذْوَتَكَ** ve ↓ **حِذَتَكَ** [CK’de yanlışlıkla **حِذْوَتُكَ** ve **حِذْيُكَ**] ve ↓ **مُحَاذَاكَ** [O yahut o (şey) senin karşındadır, mukabilindedir, yüz yüzedir]; (K;) ve ↓ **هو حُذَيَّاكَ**; yani **بِاـِزَائِكَ**. (K, md. **حذى**’da.) Ve **دَارِى حِذَآءَ** (S) ve ↓ **حِذْوَةَ داره** (S, K) ve ↓ **حُذْوَةَ** **داره** (S) ve ↓ **حِذَةَ** **داره** (S, K) ve ↓ **حَذْوَ** **داره** ve ↓ **حِذْوَةُ** **داره** ve ↓ **حِذَةُ** **داره** ve ↓ **حَذْوُ** **داره** (K) yani **اـِزَآءَهَا** [Evim onun evinin karşısındadır, vb.]; (K;) ve [böylece] **بِحِذَآءِ داره**. (Msb.) Ve ↓ **رَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ أُذُنَيْهِ** ve **حِذَآءَ اذنيه** [Ellerini kulaklarının hizasına, karşısına kaldırdı; onlardan daha yukarı değil]: (Mgh, * Msb:) ikisi de doğru ifadelerdir. (Mgh.) [Buradan, **عَلَى حِذَآءٍ وَاحِدٍ**: birbirine uygun, yahut birbirine denk; yeknesak biçimde dizilmiş.] -A3- Ayrıca md. **حذى**’ya bak.

**حُذَاوَةٌ**
**حُذَاوَةٌ** ذ ve **حِذَاوَةٌ** ve ↓ **حُذْوَةٌ** Deriler tıraşlanıp kesildiğinde düşen ve atılan şey: buradan, Fâtıma’nın çeyizi hakkında bir hadisteki söz; onun iki döşeğinden biri, sandal yapanların **حذوة**’si ile doldurulmuştu. (TA.)

**حُذَيَّا**
**حُذَيَّا** ذ [belki bu maddeye aittir; tıpkı **حُدَيَّا** ve **حُجَيَّا**’nın **حدو** ve **حجو** maddelerine ait olması gibi]: **حِذْوَةٌ**’ye ve md. **حذى**’ya bak: -A2- ve ayrıca **حِذَآءٌ**’a da bak.

**حَذَّآءٌ**
**حَذَّآءٌ** ذ Sandal yapan: buradan darbımesel,
مَنْ يَكُ حَذَّآءً تَجُدْ نَعْلَاهُ
[Kim sandal yapıcı olursa, onun sandal çifti iyidir]. (TA. [Freytag (Arab. Prov. ii. 665) bunu şöyle verir: **مَنْ يَكُنْ أَبُوهُ حَذَّآءً تَجُدْ نَعْلَاهُ** “Babası sandal yapıcı olan kimsenin sandal çifti iyidir.”])

**حَاذٍ**
**حَاذٍ** ذ Sandal giyen bir adam [yahut bir çift sandal giyen]. (TA.)

**هُوَ مُحَاذَاكَ**
**هُوَ مُحَاذَاكَ** ذ : **حِذَآءٌ**’a bak.
