# حرفش — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%B1%D9%81%D8%B4/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D8%B1%D9%81%D8%B4/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حرفش](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%B1%D9%81%D8%B4.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: حرفش

الحرنفش، كغضنفر: الجافي الغليظ، عن ابن دريد، أو العظيم، عن ابن عباد. وقيل: هو الشديد القوي المتهيئ للشر. والمحرنفش: المنتفخ، عن ابن عباد. وقيل: و المتغضب، هكذا في سائر النسخ، وقيل: هو المنقبض الغضبان، عن أبي عبيد. والمحرنفش: المتهيئ للشر، وقال الجوهري: قال الأصمعي: احرنفش، إذا تهيأ للغضب والشر، حكاه عنه أبو عبيد، وربما جاء بالخاء، انتهى. وفي المحكم: احرنفش الديك، إذا تهيأ للقتال، وأقام ريش عنقه، وكذلك الرجل إذا تهيأ للقتال والغضب والشر، ويروى بالخاء. وقال هرم بن زيد الكلبي إذا أخصب الناس قلنا: قد أكلأت الأرض، واحرنفشت العنز لأختها، أي ازبأرت ونصبت شعرها، وزيفانها في أحد شقيها لتنطح صاحبتها، وإنما ذلك من الأشر، حين ازدهت، وأعجبتها نفسها. واحرنفشت الرجال: صرع بعضهم بعضا. وعن أبي خيرة: الحرفش، والحرافش، كزبرج، وعلابط: الأفعى، نقله الأزهري، والصاغاني.

### Türkçe

**الحرنفش** (tıpkı **غضنفر** gibi): kaba, kalın; İbn Düreyd’den. Yahut büyük; İbn Abbâd’dan. Ve denildi: o, şiddetli, güçlü, şerre hazırlanmış olandır. Ve **المحرنفش**: şişkin; İbn Abbâd’dan. Ve denildi: ve öfkelenen; diğer nüshaların tamamında böyledir. Ve denildi: o, büzülen, öfkeli olandır; Ebû Ubeyd’den. Ve **المحرنفش**: şerre hazırlanmış olandır. Cevherî dedi: Asmaî dedi: **احرنفش**; öfke ve şerre hazırlandığı zaman; bunu ondan Ebû Ubeyd nakletti; bazen **الخاء** ile gelir; bitti.

Ve **المحكم**’de: **احرنفش** horoz; dövüşe hazırlandığı zaman ve boynunun tüylerini diktiği zaman; aynı şekilde adam da dövüşe, öfkeye ve şerre hazırlandığı zaman; **الخاء** ile rivayet olunur. Ve Hirm b. Zeyd el-Kelbî dedi: insanlar bolluğa erdiği zaman dedik: “yer ot bitirdi”; ve keçi kız kardeşine karşı **احرنفشت**; yani kabardı ve tüyünü ve iki yanından birindeki **زيفان**’ını (kılını) dikti ki arkadaşını boynuzlasın; bu ancak azgınlıktandır; kabarıp kendini beğendiği zaman. Ve erkekler **احرنفشت**: bazısı bazısını yere serdi.

Ebû Hayra’dan: **الحرفش** ve **الحرافش** (tıpkı **زبرج** ve **علابط** gibi): engerek yılanı; bunu Ezherî ve Sâğânî nakletti.
