# حرقف (ح-ر-ق-ف) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%B1%D9%82%D9%81
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D8%B1%D9%82%D9%81

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ح - ر - ق - ف
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 5 sözlük

## Sözlükler (5)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%B1%D9%82%D9%81/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

الحرقفة:
الحُرْقُفَةُ: عَظْمُ الحَجَبة، وهو رأسُ الوَرِك.
والدّابّةُ المهزولة جداً يُقال لها: حُرْقوفٌ، وقد بَدَتْ حَراقيفُه.

##### Türkçe

**الحرقفة**:
**الحُرْقُفَةُ**: **الحَجَبة** kemiği; o, **الوَرِك**’in başıdır.
Çok zayıflamış binek hayvanına: **حُرْقوفٌ** denir; onun **حَراقيفُه**’i ortaya çıkmıştır.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%B1%D9%82%D9%81/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الحَرْقَفَةُ: عظمُ الحَجَبَةِ، وهو رأس الوَرِك. والحُرْقوفُ: الدابّةُ المهزولُ.

##### Türkçe

**الحَرْقَفَةُ**: **الحَجَبَةِ** kemiği; o, **الوَرِك**’in başıdır. Ve **الحُرْقوفُ**: zayıflamış binek hayvanı.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%B1%D9%82%D9%81/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الحَرْقَفَتانِ: رؤوس أَعالي الوَرِكَينِ بمنزلة الحَجَبَةِ؛ قال هُدْبةُ:
رأَتْ ساعِدَيْ غُولٍ، وتحتَ قَمِيصِه
جَناجِنُ يَدْمَى حَدُّها والحَراقِفُ
والحَرقَفَتانِ: مُجْتَمَعُ رأْسِ الفَخِذ ورأْسِ الورِك حيث يَلْتقيانِ من ظاهر. الجوهري: الحَرْقَفَةُ عظم الحَجَبَةِ وهي رأْس الوَرِكِ. يقال للمريض إذا طالَتْ ضَجْعَتُه: دَبِرَتْ حَراقِفُه. وفي حديث سويد: تراني إذا دَبِرَتْ حَرْقَفَتي وما لي ضَجْعةٌ إلا على وجْهي ما يَسُرُّني أَنـِّي نَقَصْتُ منه قُلامة ظُفُرٍ، والجمع الحَراقِفُ؛ وأَنشد ابن الأَعرابي:
لَيْسُوا بِهَدِّينَ في الحُرُوبِ، إذا
تُعْقَدُ فَوْقَ الحَراقِفِ النُّطُقُ
وحَرْقَفَ الرجلُ: وضع رأْسه على حَراقِفِه. وفي الحديث: أَنه، عليه السلام، ركب فرساً فَنَفَرَتْ فَنَدَرَ منها على أَرض غليظة، فإذا هو جالس وعُرْضُ رُكْبَتَيْهِ وحَرْقَفَتَيْهِ ومَنْكِبَيْهِ وعُرْضُ وَجْهه مُنْشَجٌّ؛ الحرْقفةُ: عظم رأْس الوَرِك.
والحُرْقُوفُ: الدابة الـمَهْزُولُ. ودابةٌ حُرْقوفٌ: شديد الهُزال وقد بدا حراقِيفُه. وحرقُوفٌ: دُوَيبَّةٌ من أَحْناش الأَرض؛ قال الأَزهري: هذا الحرف في الجمهرة لابن دريد مع حروف غيره لم أَجد ذكرها لأَحد من الثقات، قال: وينبغي للناظر أَن يفحص عنها فما وجده لإِمام يوثق به أَلحقه بالرباعي، وما لم يجده منها لثقة كان منه على ريبة وحذر.

##### Türkçe

**الحَرْقَفَتانِ**: iki kalçanın üst kısımlarının başları; **الحَجَبَةِ** makamında; dedi
Hüdbe:
Gördü bir gûlün iki pazusunu, gömleğinin altında
**جَناجِنُ**; ucu kanar ve **الحَراقِفُ**

Ve **الحَرقَفَتانِ**: uyluk başının ve kalça başının, dış taraftan buluştukları yerdeki birleşimi. el-Cevherî: **الحَرْقَفَةُ** **الحَجَبَةِ** kemiğidir ve o, kalçanın başıdır. Denir
hastaya, yatışı uzadığı zaman: **دَبِرَتْ حَراقِفُه**. Ve Süveyd’in hadisinde: “Beni görürsün
eğer **دَبِرَتْ حَرْقَفَتي** ve benim bir yatışım yoktur, ancak yüzümün üstüne; beni sevindirmez
ondan bir tırnak kırpıntısı eksiltmiş olmam”; çoğulu **الحَراقِفُ**’tur; ve İbn
el-A‘râbî inşad etti:
Savaşlarda gevşek değillerdir, ne zaman ki
**النُّطُقُ** **الحَراقِفِ**’in üstüne bağlanır

Ve **حَرْقَفَ** adam: başını **حَراقِفِه** üzerine koydu. Ve hadiste: onun, عليه
السلام, bir ata bindiği, derken ürktüğü, derken ondan sert bir yere düştüğü; bir de bakılır ki o oturuyor,
iki dizinin eni ve **حَرْقَفَتَيْهِ** ve iki omzunun ve yüzünün eni
yarılmış; **الحرْقفةُ**: kalça başının kemiği.

Ve **الحُرْقُوفُ**: zayıf düşmüş binek hayvanı. Ve **دابةٌ حُرْقوفٌ**: şiddetli zayıflık sahibi; **حراقِيفُه** ortaya çıkmıştır. Ve **حرقُوفٌ**: yer yılanlarının bir türünden küçük bir canlı; el-Ezherî dedi:
Bu harf, İbn Düreyd’in el-Cumhara’sında, başkalarının harfleriyle birlikte, ben onun zikrini güvenilirlerden hiçbir kimse için bulmadım; dedi: ve bakana gerekir ki onun hakkında araştırsın; bir imama, kendisine güvenilen birine ait olarak ne bulursa onu rubâîye ilhak eder; ve ondan güvenilir birine ait olarak bulmadığı şeyde ise ondan şüphe ve sakınma üzere olur.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%B1%D9%82%D9%81/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الحرقفة: عظم الحجبة، أي: رأس الورك، يقال: المريض إذا طالت ضجعته دبرت حراقفه، نقله الجوهري، وأنشد ابن الأعرابي:
  ليسو بهدين في الحروب إذا                      يعقد فوق الحراقف النطق وقيل: الحرقفتان: مجتمع رأس الفخذ والورك حيث يلتقيان من ظاهر.
 الحرقوق، كعصفور: )الدابة المهرولة، نقله الجوهري: أي قد بدت حراقيفها.
 وقال ابن دريد: الحرفوف: دؤيبة من الأحناش.
 وقال الحرنقفة، بضم الحاء وفتح الراء وسكون النون وكسر القاف: القصيرة من النساء، ذكره الأزهري في الخماسي. وقال ابن عباد: حرقف الحمار الأتان: أخذ بحراقفها، نقله الصاغاني هكذا.
 ومما يستدرك عليه: حرقف الرجل: وضع رأسه على حرفقتيه.

##### Türkçe

**الحرقفة**: **الحجبة** kemiği; yani: kalçanın başı. Denir ki: hasta, yatışı uzayınca **حراقفه** yara oldu. Bunu el-Cevherî nakletti. İbnü’l-A‘râbî şu beyti okudu:
  Savaşlarda korkak değillerdir;                      **الحراقف** üstüne kuşaklar bağlanınca.

Ve denildi ki: **الحرقفتان**: uyluk başı ile kalçanın birleştiği yerin, dış taraftan buluştukları yerdeki birleşimi.

**الحرقوق**، **عصفور** vezninde: hızlı yürüyen binek hayvanı; el-Cevherî nakletti: yani **حراقيفها** ortaya çıkmıştır.

İbn Düreyd dedi ki: **الحرفوف**: **الأحناش**’tan bir küçük hayvancık.

Ve **الحرنقفة**; **الحاء**’ın dammesi, **الراء**’ın fethası, **النون**’un sükûnu ve **القاف**’ın kesresiyle: kadınlardan kısa olan; el-Ezherî bunu beş harfli (babında) zikretti. İbn Abbâd dedi ki: **حرقف** eşek dişi eşeği: **بحراقفها**’sından tuttu; es-Sâgânî bunu böylece nakletti.

Ve onun üzerine istidrâk edilenlerdendir: **حرقف** adam: başını iki **حرفقة**’sı üzerine koydu.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%B1%D9%82%D9%81/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

حَرْقَفَ الأَتَانَ
Q. 1 حَرْقَفَ الأَتَانَ ذ He (an ass) took hold upon the حَرَاقِف [pl. of حَرْقَفَة] of the she-ass [with his fore legs]. (Ibn-'Abbلd, Sgh, K.)

حَرْقَفَةٌ
حَرْقَفَةٌ حرقفه حرقفة The bone of the حَجَبَة, which is the head [or crest] of the hip or haunch: (S, K:) or the head of the upper part of the hip or haunch: (TA in art. اكم:) or [the dual] حَرْقَفَتَانِ signifies the place where the head of each thigh unites with, or meets, the hip or haunch, (Zj in his “ Khalk el-Insلn, ” and TA, *) externally: (TA:) [see an explanation of حَجَبَةٌ, in which a distinction is made between this latter term and حَرْقَفَةٌ: a distinction is also made between them by Zj in his work cited above, as a reference to حجبة will show:] pl. حَرَاقِفُ (S, K) and حَرَاقِيفُ. (TA.) One says, المَرِيضُ اـِذَا طَالَتْ ضَجْعَتُهُ دَبِرَتْ حَرَاقِفُهُ [The sick man, when his lying on the side is of long continuance, his حراقف became galled; i. e. the exterior prominent regions of his hip-joints]. (S.)

حُرْقُوفٌ
حُرْقُوفٌ حرقوف An emaciated beast, or horse or the like; (S, K, TA;) i. e., whose حَرَاقِيف are apparent. (TA.)

##### Türkçe

حَرْقَفَ الأَتَانَ
Q. 1 **حَرْقَفَ الأَتَانَ** ذ O (erkek eşek), dişi eşeğin **حَرَاقِف**’leri [**حَرْقَفَة**’nin çoğulu] üzerine [ön ayaklarıyla] tutundu. (Ibn-'Abbād, Sgh, K.)

حَرْقَفَةٌ
**حَرْقَفَةٌ** حرقفه حرقفة **حَجَبَة**’nin kemiği; ki o, kalçanın yahut butun başıdır [veya tepesi]: (S, K:) yahut kalçanın yahut butun üst kısmının başı: (TA, اكم maddesinde:) yahut [ikili] **حَرْقَفَتَانِ**, her bir uyluğun başının kalça yahut but ile birleştiği, yahut buluştuğu yeri, (Zj, “Khalk el-Insān”ında, ve TA, *) dıştan, ifade eder: (TA:) [**حَجَبَةٌ**’nin bir açıklamasına bak; onda bu son terim ile **حَرْقَفَةٌ** arasında bir ayırım yapılır: yukarıda anılan eserinde Zj tarafından da aralarında bir ayırım yapılır; حجبة’ye bir gönderme bunu gösterecektir:] çoğulu **حَرَاقِفُ** (S, K) ve **حَرَاقِيفُ**’dur. (TA.) Şöyle denir: المَرِيضُ اـِذَا طَالَتْ ضَجْعَتُهُ دَبِرَتْ حَرَاقِفُهُ [Hasta, yan üzere yatması uzun sürdüğü vakit, onun **حَرَاقِف**’leri yara oldu; yani kalça eklemlerinin dıştaki çıkıntılı bölgeleri]. (S.)

حُرْقُوفٌ
**حُرْقُوفٌ** حرقوف Zayıflamış bir hayvan; yahut at veya benzeri; (S, K, TA;) yani **حَرَاقِيف**’leri belirgin olan. (TA.)
