# حرقف — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%B1%D9%82%D9%81/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D8%B1%D9%82%D9%81/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حرقف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%B1%D9%82%D9%81.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: حرقف

الحَرْقَفَتانِ: رؤوس أَعالي الوَرِكَينِ بمنزلة الحَجَبَةِ؛ قال هُدْبةُ:
رأَتْ ساعِدَيْ غُولٍ، وتحتَ قَمِيصِه
جَناجِنُ يَدْمَى حَدُّها والحَراقِفُ
والحَرقَفَتانِ: مُجْتَمَعُ رأْسِ الفَخِذ ورأْسِ الورِك حيث يَلْتقيانِ من ظاهر. الجوهري: الحَرْقَفَةُ عظم الحَجَبَةِ وهي رأْس الوَرِكِ. يقال للمريض إذا طالَتْ ضَجْعَتُه: دَبِرَتْ حَراقِفُه. وفي حديث سويد: تراني إذا دَبِرَتْ حَرْقَفَتي وما لي ضَجْعةٌ إلا على وجْهي ما يَسُرُّني أَنـِّي نَقَصْتُ منه قُلامة ظُفُرٍ، والجمع الحَراقِفُ؛ وأَنشد ابن الأَعرابي:
لَيْسُوا بِهَدِّينَ في الحُرُوبِ، إذا
تُعْقَدُ فَوْقَ الحَراقِفِ النُّطُقُ
وحَرْقَفَ الرجلُ: وضع رأْسه على حَراقِفِه. وفي الحديث: أَنه، عليه السلام، ركب فرساً فَنَفَرَتْ فَنَدَرَ منها على أَرض غليظة، فإذا هو جالس وعُرْضُ رُكْبَتَيْهِ وحَرْقَفَتَيْهِ ومَنْكِبَيْهِ وعُرْضُ وَجْهه مُنْشَجٌّ؛ الحرْقفةُ: عظم رأْس الوَرِك.
والحُرْقُوفُ: الدابة الـمَهْزُولُ. ودابةٌ حُرْقوفٌ: شديد الهُزال وقد بدا حراقِيفُه. وحرقُوفٌ: دُوَيبَّةٌ من أَحْناش الأَرض؛ قال الأَزهري: هذا الحرف في الجمهرة لابن دريد مع حروف غيره لم أَجد ذكرها لأَحد من الثقات، قال: وينبغي للناظر أَن يفحص عنها فما وجده لإِمام يوثق به أَلحقه بالرباعي، وما لم يجده منها لثقة كان منه على ريبة وحذر.

### Türkçe

**الحَرْقَفَتانِ**: iki kalçanın üst kısımlarının başları; **الحَجَبَةِ** makamında; dedi
Hüdbe:
Gördü bir gûlün iki pazusunu, gömleğinin altında
**جَناجِنُ**; ucu kanar ve **الحَراقِفُ**

Ve **الحَرقَفَتانِ**: uyluk başının ve kalça başının, dış taraftan buluştukları yerdeki birleşimi. el-Cevherî: **الحَرْقَفَةُ** **الحَجَبَةِ** kemiğidir ve o, kalçanın başıdır. Denir
hastaya, yatışı uzadığı zaman: **دَبِرَتْ حَراقِفُه**. Ve Süveyd’in hadisinde: “Beni görürsün
eğer **دَبِرَتْ حَرْقَفَتي** ve benim bir yatışım yoktur, ancak yüzümün üstüne; beni sevindirmez
ondan bir tırnak kırpıntısı eksiltmiş olmam”; çoğulu **الحَراقِفُ**’tur; ve İbn
el-A‘râbî inşad etti:
Savaşlarda gevşek değillerdir, ne zaman ki
**النُّطُقُ** **الحَراقِفِ**’in üstüne bağlanır

Ve **حَرْقَفَ** adam: başını **حَراقِفِه** üzerine koydu. Ve hadiste: onun, عليه
السلام, bir ata bindiği, derken ürktüğü, derken ondan sert bir yere düştüğü; bir de bakılır ki o oturuyor,
iki dizinin eni ve **حَرْقَفَتَيْهِ** ve iki omzunun ve yüzünün eni
yarılmış; **الحرْقفةُ**: kalça başının kemiği.

Ve **الحُرْقُوفُ**: zayıf düşmüş binek hayvanı. Ve **دابةٌ حُرْقوفٌ**: şiddetli zayıflık sahibi; **حراقِيفُه** ortaya çıkmıştır. Ve **حرقُوفٌ**: yer yılanlarının bir türünden küçük bir canlı; el-Ezherî dedi:
Bu harf, İbn Düreyd’in el-Cumhara’sında, başkalarının harfleriyle birlikte, ben onun zikrini güvenilirlerden hiçbir kimse için bulmadım; dedi: ve bakana gerekir ki onun hakkında araştırsın; bir imama, kendisine güvenilen birine ait olarak ne bulursa onu rubâîye ilhak eder; ve ondan güvenilir birine ait olarak bulmadığı şeyde ise ondan şüphe ve sakınma üzere olur.
