# حرق — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%B1%D9%82/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D8%B1%D9%82/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حرق](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%B1%D9%82.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: حرق

الحَرَقُ بالتحريك: النارُ. يقال: في حَرَقِ اللهِ. والحَرَقُ أيضاً: احتراقٌ يصيب الثوبَ من الدَقِّ؛ وقد يسكَّن. وأحْرَقَهُ بالنار وحَرَّقَهُ، شدّد للكثرة. وتَحَرَّقَ الشيء بالنار واحْتَرَقَ. والاسمُ الحُرْقَةُ والحَريقُ. وحَرَقْتُ الشيء حَرْقاً: بَرَدْتَه وحككت بعضَه ببعض. ومنه قولهم: حَرَقَ نابه يَحْرُقُهُ ويَحْرِقُهُ، أي سَحَقه حتَّى سُمِعَ له صريفٌ. وفلان يَحْرِقُ عليك الأُرَّمَ غيظاً قال الشاعر:
نُبِّثْتُ أَحْماءَ سُلَيْمى أَنَّـمـا
باتوا غِضاباً يَحْرُقونُ الأُرَّما
وحَرِقَ شَعْرُهُ بالكسر، أي تقطَّع ونسَل، فهو حَرِقُ الشَعْرِ والجناحِ. وسحابٌ حِرِقٌ، أي شديد البرق. ويقال ماءٌ حُراقٌ بالضم، مخفَّفٌ، للشديد الملوحةِ. وفرسٌ حُراقُ العَدْوِ، إذا كان يَحْتَرِقُ في عَدْوِهِ. والحُراقُ والحُراقَةُ: ما تقع فيه النار عند القدْح والحَروقاء لغةٌ فيه. والحُرًّاقة بالتشديد والفتح: ضربٌ من السفن فيها ترامي نيرانٍ يُرْمَى بها العدوّ في البحر. والحارِقَتانِ: رؤس الفخذين في الوركين. ويقال هما عَصَبَتانِ في الورك. والمَحْروقُ: الذي انقطعتْ حارقَتُهُ، ويقال الذي زال وركه. والحارِقةُ من النساء: الضيِّقَةُ. وفي حديث علي عليه السلام: خيرُ النساء الحارِقةُ. والحُرْقانُ: المذَحُ، وهو اصطكاك الفخذين. والمُحارَقَةُ: المجامَعةُ.

### Türkçe

**الحَرَقُ** (harekeli): ateş. Denilir: “Allah’ın **حَرَقِ**’inde.” Ve **الحَرَقُ** ayrıca: dövmeden dolayı elbiseye isabet eden bir yanma; bazen sükûnlu da yapılır. Ve onu ateşle **أحْرَقَهُ** ve **حَرَّقَهُ**; çokluk için şeddeli yaptı. Ve şey ateşle **تَحَرَّقَ** ve **احْتَرَقَ**. İsim: **الحُرْقَةُ** ve **الحَريقُ**. Ve “şeyi **حَرَقْتُ** **حَرْقاً**”: onu törpüledim ve onun bir kısmını bir kısmına sürttüm. Ondandır onların sözü: “**حَرَقَ** dişini, onu **يَحْرُقُهُ** ve **يَحْرِقُهُ**”, yani onu ezdi; ta ki ondan bir gıcırdama işitildi. Ve falan, öfkeden sana karşı **الأُرَّمَ**’i **يَحْرِقُ**; şair dedi ki:
Nُبِّثْتُ أَحْماءَ سُلَيْمى أَنَّـمـا
باتوا غِضاباً يَحْرُقونُ الأُرَّما

Ve **حَرِقَ** saçı (kesre ile), yani parçalandı ve döküldü; o, saç ve kanat bakımından **حَرِقُ**tur. Ve **سحابٌ حِرِقٌ**: yani şimşeği şiddetli. Ve denilir: **ماءٌ حُراقٌ** (damme ile), hafifletilmiş; şiddetli tuzluluk için. Ve **فرسٌ حُراقُ العَدْوِ**: koşusunda **يَحْتَرِقُ** olduğu zaman. Ve **الحُراقُ** ve **الحُراقَةُ**: çakmada ateşin düştüğü şey; **الحَروقاء** onun hakkında bir lehçedir. Ve **الحُرًّاقة** (şedde ve fetha ile): içinde ateşler atışması bulunan bir tür gemi; onunla denizde düşmana atılır. Ve **الحارِقَتانِ**: kalçalarda uylukların başları. Ve denilir: ikisi kalçada iki sinirdir. Ve **المَحْروقُ**: **حارقَتُهُ** kopmuş olan; ve denilir: kalçası gitmiş olan. Ve kadınlardan **الحارِقةُ**: dar olan. Ali aleyhisselâmın hadisinde: “Kadınların hayırlısı **الحارِقةُ**dır.” Ve **الحُرْقانُ**: **المذَحُ**; o, uylukların birbirine sürtünmesidir. Ve **المُحارَقَةُ**: cinsel birleşmedir.
