# حسد — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%B3%D8%AF/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D8%B3%D8%AF/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حسد](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%B3%D8%AF.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: حسد

١
1 حَسَدَهُ عَلَى الشَّىْءِ ذ and حَسَدَهُ الشَّىْءَ , (S, A, Msb, K,) aor. حَسُدَ and حَسِدَ , (S, K,) the latter form of aor. used by some, (Akh, S,) the former being that which commonly obtains, (TA,) inf. n. حَسَدٌ (Akh, S, A, Msb, K [in the CK حَسْد]) and حَسْدٌ, but the former is more common, (Msb,) and حُسُودٌ and حَسَادَةٌ (S, K) and حَسِيدَةٌ; (CK;) and ↓ حسّدهُ, [which probably has an intensive signification,] (K,) inf. n. تَحْسِيدٌ; (TA;) He envied him for the thing, or envied him the thing, meaning a blessing, or a cause of happiness; i. e. he disliked that he should possess it, and wished that it might depart from him [and be transferred to himself]: (Msb:) or he wished, or regarded him with a wish, that the thing, meaning as above, might depart from him: (A:) or he wished that he might be deprived of the thing, meaning as above, or an excellence: (K: [in the CK, for يُسْلَبَهُمَا, is put يَسْلُبَهُمَا:]) or he wished that the thing, meaning a blessing, or a cause of happiness, (S, K,) or an excellence, (K,) might become transferred from him (another) to himself. (S, K.) ― -b2- And حَسَدَهُ عَلَى شَجَاعَتِهِ وَ نَحْوِهَا He wished that he possessed such as his (another's) courage, and the like, without wishing that the other should be deprived of it; the verb in this case being syn. with غَبَطَ; and implying admiration. (Msb) ― -b3- حَسَدَنِى اللّٰهُ اـِنْ كُنْتُ أَحْسُدُكَ (M, K) is a saying of the Arabs, mentioned by Lh, strange and abominable, (M,) meaning May God punish me for my envy if I envy thee. (M, K.)

2 حَسَّدَ see 1.

صَحِبْتُهُ فَأَحْسَدْتُهُ
4 صَحِبْتُهُ فَأَحْسَدْتُهُ ذ I associated with him and found him to be envious. (A.)

تحاسدوا
6 تحاسدوا تحاسد تحاسدوا They envied (حَسَدُوا) one another. (S, A, * K.)

حَسَدٌ
حَسَدٌ حسد حسود Envy; or the wishing that a blessing, or a cause of happiness, may depart from its possessor (S, A) and become transferred to oneself. (S.) [See 1.]

حَسُودٌ
حَسُودٌ حسود Envious: (Msb, K:) used also as a fem. epithet without ة: (TA:) pl. حُسُدٌ. (K.)

حَاسِدٌ
حَاسِدٌ حاسد Envying: (S, Msb, K:) pl. حَسَدَةٌ (S, A, Msb, K) and حُسَّادٌ (Msb, A, K) and حُسَّدٌ. (A, K.)

المَحْسَدَةُ مَفْسَدَةٌ
المَحْسَدَةُ مَفْسَدَةٌ المحسدة مفسده المحسدة مفسدة [That which is a cause of envy is a cause of corruption, or evil]. (A.)

مَحْسُودٌ
مَحْسُودٌ محسود Envied. (S, A, Msb.)

### Türkçe

١
1 **حَسَدَهُ عَلَى الشَّىْءِ** ذ ve **حَسَدَهُ الشَّىْءَ** , (S, A, Msb, K,) muzâri‘i **حَسُدَ** ve **حَسِدَ** , (S, K,) muzâri‘in ikinci şekli bazılarınca kullanılır, (Akh, S,) birincisi ise yaygın olarak cari olandır, (TA,) mastarı **حَسَدٌ** (Akh, S, A, Msb, K [CK’de **حَسْد**]) ve **حَسْدٌ**, fakat birincisi daha yaygındır, (Msb,) ve **حُسُودٌ** ve **حَسَادَةٌ** (S, K) ve **حَسِيدَةٌ**; (CK;) ve ↓ **حسّدهُ**, [ki muhtemelen şiddet (mübalağa) manası taşır,] (K,) mastarı **تَحْسِيدٌ**; (TA;) Onu şeyden dolayı kıskandı; yahut ona şeyi kıskandı; (şey) bir nimet, yahut bir sevinç sebebi manasında; yani onun ona sahip olmasını hoş görmedi ve onun ondan ayrılmasını [ve kendisine intikal etmesini] diledi: (Msb:) yahut o şeyin, yukarıda olduğu üzere, ondan ayrılmasını diledi, yahut onu bir dilekle gördü: (A:) yahut o şeyden, yukarıda olduğu üzere, yahut bir faziletten mahrum edilmesini diledi: (K: [CK’de **يُسْلَبَهُمَا** yerine **يَسْلُبَهُمَا** konulmuştur:]) yahut o şeyin, bir nimet yahut bir sevinç sebebi manasında, (S, K,) yahut bir faziletin, (K,) ondan (başkasından) kendisine intikal etmesini diledi. (S, K.) ― -b2- Ve **حَسَدَهُ عَلَى شَجَاعَتِهِ وَ نَحْوِهَا**: Onun (başkasının) cesareti ve benzeri gibi bir şeye sahip olmayı diledi; ötekinin ondan mahrum edilmesini dilemeksizin; fiil bu durumda **غَبَطَ** ile eş anlamlıdır; ve hayranlığı tazammun eder. (Msb) ― -b3- **حَسَدَنِى اللّٰهُ اـِنْ كُنْتُ أَحْسُدُكَ** (M, K) Arapların bir sözüdür; Lh tarafından zikredilmiştir; garip ve çirkin, (M,) manası: Eğer seni kıskanırsam kıskançlığım sebebiyle Allah beni cezalandırsın. (M, K.)

2 **حَسَّدَ**: 1’e bak.

**صَحِبْتُهُ فَأَحْسَدْتُهُ**
4 **صَحِبْتُهُ فَأَحْسَدْتُهُ** ذ: Onunla arkadaşlık ettim ve onu kıskanç buldum. (A.)

**تحاسدوا**
6 **تحاسدوا** **تحاسد** **تحاسدوا**: Birbirlerini kıskandılar (**حَسَدُوا**). (S, A, * K.)

**حَسَدٌ**
**حَسَدٌ** حسد حسود: Kıskançlık; yahut bir nimetin, yahut bir sevinç sebebinin, sahibinden ayrılmasını (S, A) ve kişinin kendisine intikal etmesini dilemek. (S.) [1’e bak.]

**حَسُودٌ**
**حَسُودٌ** حسود: Kıskanç: (Msb, K:) ة olmaksızın müennes sıfat olarak da kullanılır: (TA:) çoğulu **حُسُدٌ**. (K.)

**حَاسِدٌ**
**حَاسِدٌ** حاسد: Kıskanan: (S, Msb, K:) çoğulu **حَسَدَةٌ** (S, A, Msb, K) ve **حُسَّادٌ** (Msb, A, K) ve **حُسَّدٌ**. (A, K.)

**المَحْسَدَةُ مَفْسَدَةٌ**
**المَحْسَدَةُ مَفْسَدَةٌ** المحسدة مفسده المحسدة مفسدة: [Kıskançlığa sebep olan şey, bozulmaya yahut kötülüğe sebep olandır]. (A.)

**مَحْسُودٌ**
**مَحْسُودٌ** محسود: Kıskanılan. (S, A, Msb.)
