# حضو (ح-ض-و) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%B6%D9%88
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D8%B6%D9%88

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ح - ض - و
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 2 sözlük

## Sözlükler (2)

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%B6%D9%88/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

: ( و *!حَضَا النَّارَ *!حَضْواً : حَرَّك جِمْرَها بعدَما هَمَدَ ) ، يُهْمَز .
وفي الصِّحاح : *!حَضَوْتُ النارَ : سَعَّرْتها .
( *!والمِحْضَى ، بالكسْر : الكُورُ ) .
وأمَّا المِحْضَأُ والمِحْضَاءُ ، كمِنْبَرٍ ومِحْرابٍ : لِمحْرَاك النارِ ، فقد تقدَّمَ ذِكْرُهما في الهَمْزةِ .
وكذا أَبْيض حضيء .

##### Türkçe

: ( ve **حَضَا النَّارَ** **حَضْواً**: sönmüş olduktan sonra onun korunu hareket ettirdi ) ، hemzelenir.

Ve **الصِّحاح**’ta: **حَضَوْتُ النارَ**: onu alevlendirdim.

( **والمِحْضَى** ، kesre ile: **الكُورُ**’dur ).

Ama **المِحْضَأُ** ve **المِحْضَاءُ** ، **مِنْبَرٍ** ve **مِحْرابٍ** gibi: ateşin karıştırıcısı içindir; ikisinin zikri **الهَمْزةِ**’de daha önce geçti.

Ve yine: beyaz **حضيء**.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D8%B6%D9%88/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

حَضَا النَّارَ
1 حَضَا النَّارَ حضا النار , (K,) first pers. حَضَوْتُ, (S,) inf. n. حَضْوٌ, (K,) He lighted, or kindled, the fire; or made it to burn, burn up, burn brightly or fiercely, blaze, or flame: (S:) or he stirred the live coals of the fire after they had become [partially] extinguished. (K. [هَمَدَ, there, seems to be a mistake for خَمَدَ.]) It is also with ء. (S, TA. [See art. حضأ.])

مِحْضًى
مِحْضًى محض محضى محضي i. q. كُورٌ [as meaning either A blacksmith's fire-place, or the skin with which he blows his fire]. (K.)

مِحْضَآءٌ
مِحْضَآءٌ محضآء A stick, or piece of wood, with which a fire is stirred; as also مِحْضَأٌ; the latter accord. to those who pronounce the verb with ء. (S.)

##### Türkçe

**حَضَا النَّارَ**
1 **حَضَا النَّارَ** حضا النار, (K,) birinci şahıs **حَضَوْتُ**, (S,) mastar ismi **حَضْوٌ**, (K,) O, ateşi yaktı yahut tutuşturdu; yahut onu yanar kıldı, iyice yandırdı, parlak yahut şiddetli yandırdı, alevlendirdi yahut alev çıkardı: (S:) yahut o, [kısmen] sönmüş olduktan sonra ateşin közlerini karıştırdı. (K. [orada **هَمَدَ**, **خَمَدَ** yerine bir hata gibi görünür.]) Bu, hemze ile de olur. (S, TA. [**حضأ** maddesine bak.])

**مِحْضًى**
**مِحْضًى** محض محضى محضي, **كُورٌ** ile aynı mânâdadır [ya bir demircinin ocağı, yahut onun ateşini üflediği deri mânâsında]. (K.)

**مِحْضَآءٌ**
**مِحْضَآءٌ** محضآء Ateşin karıştırıldığı bir çubuk yahut tahta parçası; **مِحْضَأٌ** da böyledir; ikincisi, fiili hemze ile telaffuz edenlere göre. (S.)
