# حفت — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%81%D8%AA/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D9%81%D8%AA/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حفت](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%81%D8%AA.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: حفت

الحَفْتُ: الاهْلاكُ.
حَفَته اللَّهُ حَفْتاً: أَهْلَكَه، ودَقَّ عُنُقَه؛ قال الأَزهري: لم أَسمع حَفَتَه بمعنى دَقَّ عُنُقَه لغير الليث؛ قال: والذي سمعناه حَفَتَه ولَفَتَهُ إِذا لَوَى عُنُقَه وكسره؛ فإِن جاء عن العرب حَفَتَه بمعنى عَفَتَه، فهو صحيح، ويُشْبِه أَن يكون صحيحاً لِتَعاقُبِ الحاء والعين في حروف كثيرة. ونقل عن الأَصمعي: إِذا كان مع قِصَرِ الرِّجْل سِمَنٌ، قيل: رَجلٌ حَفَيْتَأٌ، مهموز مقصور، ومثله حَفَيسَأٌ؛ وأَنشد ابن الأَعرابي: لا تَجْعَلِيني وعُقَيلاً عِدْلَيْن،
حَفَيسَأَ الشَّخْصِ، قَّصِيرَ الرِّجْلَين
الجوهري: الحَفْتُ الدَّقّ، والحَفِتُ: لغة في الفَحِثِ. ورجل حَفَيْتَأٌ، مهموز غير ممدود، وحَفَيْتَى: قصير لئيم الخِلْقة، وقيل: ضَخْم.

### Türkçe

**الحَفْتُ**: helâk etme.

**حَفَته اللَّهُ حَفْتاً**: onu helâk etti ve boynunu ezdi; el-Ezherî dedi ki: Leys’ten başkası için **حَفَتَه**’yi boynunu ezdi mânasında işitmedim; dedi ki: işittiğimiz **حَفَتَه** ve **لَفَتَهُ**’dir; boynunu büktüğü ve kırdığı zaman. Şayet Araplardan **حَفَتَه**’nin **عَفَتَه** mânasında geldiği nakledilirse, o sahihtir; ve birçok harfte **الحاء** ile **العين**’in art arda gelmesi sebebiyle sahih olmasına benzer.

El-Asma‘î’den nakledildi: Bacak kısalığı ile beraber semizlik olursa, “**رَجلٌ حَفَيْتَأٌ**” denir; hemzeli, maksûr; benzeri **حَفَيسَأٌ**’dur; İbnü’l-A‘râbî şu beyti okudu:

Beni ve Ukayl’i iki denk kılma,
Şahsı **حَفَيسَأَ** olan, iki bacağı kısa.

el-Cevherî: **الحَفْتُ** ezmedir; **الحَفِتُ** ise **الفَحِثِ**’te bir lehçedir. Ve “**رجل حَفَيْتَأٌ**”, hemzeli, memdûd olmayan; ve **حَفَيْتَى**: kısa, yaratılışı alçak; ve denildi ki: iri.
