# حفت — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%81%D8%AA/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D9%81%D8%AA/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حفت](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%81%D8%AA.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: حفت

حفته الله، حفتا: أهلكه، ودق عنقه. والشيء حفته: دقه، قال الأزهري: لم أسمع حفته، بمعنى دق عنقه، لغير الليث، قال: والذي سمعناه: عفته ولفته، إذا لوى عنقه وكسره، فإن جاء عن العرب حفته بمعنى عفته، فهو صحيح، ويشبه أن يكون صحيحا لتعاقب الحاء والعين في حروف كثيرة. وفي الصحاح: الحفت: الدق. وفي غيره: الحفت: الهلاك. ومن سجعات الأساس: ويقال لمن انتفخت أوداجه غضبا: احرنفش حفاته. الحفت، ككتف: لغة في الحفث. والحفيتأ، بالفتح، مهموز، مقصور: الرجل القصير مع السمن، كذا نقل عن الأصمعي، ومثله حفيسأ: وأنشد ابن الأعرابي:
  لا تجعليني وعقيلا عدلين
  حفيتأ الشخص قصير الرجلين ورجل حفيتأ، وحفيتي: قصير لئيم الخلقة، وقيل: ضخم. وقد مر ذكره والإشارة إليه في باب الهمز كذا قاله، ولم يذكره هناك، فهو إحالة غير صحيحة.

### Türkçe

**حفته الله**، **حفتا**: Onu helâk etti; boynunu inceltti (boynunu vurup kopardı). Ve şey’i **حفته**: onu inceltti (ufaladı). **الأزهري** dedi: **حفته**’yi, “boynunu inceltti” mânâsında, **الليث**’ten başkası için işitmedim. Dedi: Bizim işittiğimiz: **عفته** ve **لفته**’dir; boynunu büktüğü ve kırdığı zaman. Eğer Araplardan **حفته** “**عفته**” mânâsında gelmişse, o sahihtir; ve çok harflerde **الحاء** ile **العين**’in art arda gelmesi (yer değiştirmesi) sebebiyle sahih olması benzer. Ve **الصحاح**’ta: **الحفت**: inceltme (ufalama). Ve başkasında: **الحفت**: helâk.

**الأساس**’ın seci’lerinden: Öfkeyle şah damarları şişen kimseye denir: **احرنفش حفاته**.

**الحفت**، **ككتف**: **الحفث**’te bir lügattır. Ve **الحفيتأ**, fetha ile, hemzeli, maksûr: şişmanlıkla beraber kısa adam; böylece **الأصمعي**’den nakledildi; ve benzeri **حفيسأ**: Ve **ابن الأعرابي** inşad etti:
  Beni ve Akîl’i iki denk kılma,
  **حفيتأ** şahıs, iki bacağı kısa olandır. Ve **رجل حفيتأ**; ve **حفيتي**: kısa, yaratılışı alçak; ve denildi: iri. Onun zikri ve ona işaret, hemze bâbında geçmişti; böyle dedi; hâlbuki onu orada zikretmedi; bu, sahih olmayan bir havaledir.
