# حفظ — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%81%D8%B8/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D9%81%D8%B8/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حفظ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%81%D8%B8.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: حفظ

حَفِطْتُ الشيءَ حِفْظاً، أي حَرَسْتُه. وحَفِظْتُهُ أيضاً بمعنى استظهرته. والحَفَظَةُ: الملائكةُ الذين يكتُبونَ أعمالَ بني آدم. والمُحافَظَةُ: المراقبةُ. ويقال: إنَّه لَذو حِفاظٍ وذو مُحافظَةٍ، إذا كانت له أنفةٌ. والحَفيظُ: المحافِظُ، ومنه قوله تعالى: "وما أنا عَليكُمْ بِحَفيظٍ". يقال احْتَفِظْ بهذا الشيء، أي احْفَظْهُ. والتَحَفُّظُ: التَيَقُّظُ وقِلَّةُ الغفلةِ. وتَحَفَّظْتُ الكتابَ، أي استظهرته شيئاً بعد شيء. وحَفَّظْتُهُ الكتابَ، أي حملته على حِفْظِهِ. واسْتَحْفَظْتُهُ: سألته أن يَحْفَظَهُ. والحَفيظَةُ: الغضبُ والحميَّةُ، وكذلك الحِفْظَةُ بالكسر. وقد أَحْفَظْتُهُ فاحْتَفَظَ، أي أغضبته فغضب. قال العُجَيْرُ السَلوليّ:
بَعيدٌ من الشيءِ القليل احْتفـاظُـهُعليكَ وَمَنْزورُ الرِضا حين يَغْضَبُ
وقولهم: إن الحَفائِظَ تَنقَضُ الأحقادَ، أي إذا رأيت حَميمَكَ يَظْلَمُ حَميتَ له وإن كان عليه في قلبك حقدٌ.

### Türkçe

**حَفِطْتُ** şeyi **حِفْظاً**, yani onu korudum. Ve onu ayrıca **حَفِظْتُهُ** “onu ezberledim” mânâsında (da kullandım). Ve **الحَفَظَةُ**: Âdemoğullarının amellerini yazan meleklerdir. Ve **المُحافَظَةُ**: gözetlemedir. Ve denilir: “Şüphesiz o, **حِفاظٍ** sahibi ve **مُحافظَةٍ** sahibidir”; onda bir izzet-i nefis (anefet) bulunduğu zaman. Ve **الحَفيظُ**: koruyandır; ondan (biri) Yüce Allah’ın sözü: “**وما أنا عَليكُمْ بِحَفيظٍ**”. Denilir: “**احْتَفِظْ** bu şeyle”, yani “onu **احْفَظْهُ**”. Ve **التَحَفُّظُ**: uyanıklık ve gafletin azlığıdır. Ve “**تَحَفَّظْتُ** kitabı”, yani onu parça parça ezberledim. Ve “**حَفَّظْتُهُ** kitabı”, yani onu onu ezberlemeye sevk ettim. Ve “**اسْتَحْفَظْتُهُ**”: ondan onu korumasını istedim. Ve **الحَفيظَةُ**: öfke ve hamiyettir; kesre ile **الحِفْظَةُ** da böyledir. Ve “onu **أَحْفَظْتُهُ** de o da **احْتَفَظَ**”, yani onu öfkelendirdim de öfkelendi. **العُجَيْرُ السَلوليّ** dedi ki:
بَعيدٌ من الشيءِ القليل احْتفـاظُـهُعليكَ وَمَنْزورُ الرِضا حين يَغْضَبُ
Ve onların sözü: “Şüphesiz **الحَفائِظَ** kinleri bozar”; yani, yakınını zulmeder görürsen onun için hamiyet gösterirsin; kalbinde ona karşı bir kin olsa bile.
