# حفف — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%81%D9%81/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D9%81%D9%81/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حفف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%81%D9%81.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: حفف

باب الحاء والفاء
ح ف، ف ح مستعملان
حف:
حَفّ الشَّعْرُ يَحِفُّ حُفُوفاً: إذا يَبِسَ. واحْتَفَّتْ المرأةُ: أمَرَتْ من تَحُفُّ شَعر وَجْهها بخَيْطَيْن. والحُفُوفُ: اليُبُوسةُ من غير دَسَم، قال رؤبة:
قالتْ سُلَيمَى أنْ رَأَتْ حُفُوفـي		مَعَ اضطِرابِ اللَّحْمِ والشُّفُوفِ
وحَفَّتِ المرأةُ وَجْهَها تَحُفُّه حَفّاً وحُفُوفاً. وسَويقٌ حافٌّ: غير مَلْتُوتٍ. والحَفيفُ: صوتُ الشيء تُحسُّه كالرَمْية أو طَيَران طائر أو غيره، حَفَّ يَحِفُّ حفيفتاً. وحِفّان الإِبِل: صِغارُها. والحِفّان: الخَدَمُ.
والمِحَفَّةُ: رَحْلٌ يحِفُّ بثَوْب تركبُه المرأةُ. وحِفافا كلِّ شيءٍ: جانِباه. وحَفُّ الحائكِ: خَشَبَتُه العريضة يُنَسِّقُ بها اللُّحمة بينَ السَدَى. وحَفَّ القَومُ بسيِّدهم: أي أطافوا به وعَكَفُوا، ومنه قَولُه: حافِّينَ من حَول العرش. والحَفُّ: نَتْفُ الشَّعْر بخيْط ونحوه.
فح:
فَحيح الحَيَّة شبيهٌ بالنَّفْخ في نَضْنَضة، أي بضَرْب أسنانِها. وقيل: فَحيح الأفْعَى دَلْكُ بعض جِلْدها ببعض، وهي خَشْناءُ الجلْد. والفَحْفاحُ: الأَبَحِّ من الرجال.

### Türkçe

باب **الحاء** ve **الفاء**
**ح ف**، **ف ح** kullanımdadır
**حف**:
**حَفّ الشَّعْرُ يَحِفُّ حُفُوفاً**: kuruduğu zaman. Ve kadın **احْتَفَّتْ**: yüzünün saçını iki iplikle **تَحُفُّ** eden kimseye emretti. Ve **الحُفُوفُ**: yağsız olarak kuruluk; Rü’be dedi ki:
Süleymâ dedi ki, **حُفُوفـي**’mi gördüğünde		et(in) çalkalanması ve **الشُّفُوفِ** ile birlikte
Ve kadın yüzünü **حَفَّتِ**; onu **تَحُفُّ**; **حَفّاً** ve **حُفُوفاً**. Ve **سَويقٌ حافٌّ**: yoğrulmamış. Ve **الحَفيفُ**: bir şeyin sesi; onu hissedersin; atış gibi yahut bir kuşun uçuşu yahut başkası; **حَفَّ يَحِفُّ حفيفتاً**. Ve **حِفّان الإِبِل**: onun küçükleri. Ve **الحِفّان**: hizmetçiler.
Ve **المِحَفَّةُ**: bir binek; bir elbise ile çevreler; kadın ona biner. Ve her şeyin **حِفافا**’sı: iki yanı. Ve dokumacının **حَفُّ**’u: atkıyı çözgü arasında onunla düzenlediği geniş tahtası. Ve kavim efendilerinin etrafını **حَفَّ** etti: yani onu kuşattılar ve (ona) kapanıp kaldılar; ondan O’nun sözü: arşın etrafında **حافِّينَ**. Ve **الحَفُّ**: iplikle ve benzeriyle saç yolma.
**فح**:
**فَحيح** yılanın, dişlerini vurmasıyla, bir **نَضْنَضة** içinde üflemeye benzer. Ve denildi: **فَحيح** engereğin, onun derisinin bir kısmını bir kısmına sürtmesidir; ve o, derisi kaba olandır. Ve **الفَحْفاحُ**: erkeklerden sesi kısık olan.
