# حفن — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%81%D9%86/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D9%81%D9%86/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حفن](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%81%D9%86.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: حفن

حَفَنَهُ
1 حَفَنَهُ حفن حفنه حفننه حفنة , (S,) aor. حَفُنَ , (PS, TK,) [or حَفِنَ , as in a phrase following,] inf. n. حَفْنٌ, (M, K,) He took it (a thing) with the palms of his two hands and with the fingers put together [so as to make the two hands like a bowl]: (M, K:) or he scooped it up, or out, (جَرَفَهُ,) with both his hands: (S, K:) said only of what is dry, as flour, and sand, and the like. (S.) ― -b2- حَفَنَ القَوْمَ He gave to every one of the party a حَفْنَة. (TA.) ― -b3- حَفَنَ لَهُ, (Msb,) or حَفَنَ لَهُ حَفْنَةً, (S,) aor. حَفِنَ , (Msb,) inf. n. حَفْنٌ, (Msb, K,) He gave to him a small quantity. (S, K.) ― -b4- حَفَنَ المَآءَ عَلَى رَأْسِهِ He threw the water upon his head with his two hands [put together so as to be like a bowl]. (IAar, TA.)

احتفنهُ
8 احتفنهُ احتفنه احتفنة (S, K) لِنَفْسِهِ (S) He took it (a thing) for himself. (S, K.) ― -b2- احتفن مِنْهُ (tropical:) He took much of it. (A, TA.) ― -b3- احتفن الشَّجَرَ (assumed tropical:) He pulled up the trees from the ground. (K.) And احتفن الرَّجُلَ (assumed tropical:) He uprooted the man: (Az, S:) [or] احتفنهُ signifies (tropical:) he put his hands, or arms, beneath his knees, and took him [by that part, i. e.] by the inner side of the knee, and then carried him, or carried him off or away. (K, TA.)

حَفَنٌ
حَفَنٌ حاف حفن حفنن The act of turning the feet as though one were throwing the dust (كَأَنَّهُ يَحْثُو) with them, when walking. (K.)

حَفْنَةٌ
حَفْنَةٌ حفن حفنه حفننه حفنة , (S, Mgh, Msb, TA, and so, accord. to the TA, in the K,) or ↓ حُفْنَةٌ, (so in copies of the K,) [but the former is that which is commonly known,] A handful: (Mgh, K:) or the quantity that fills the two hands [when they are put together so as to be like a bowl]; (S, Msb;) of wheat [or the like]: (S:) pl. حَفَنَاتٌ. (S, Msb.) Hence, (in the saying of Aboo-Bekr, TA,) اـِنَّمَا نَحْنُ حَفْنَةٌ مِنْ حَفَنَاتِ اللّٰهِ, (S, TA,) i. e., (tropical:) We shall be but little, on the day of resurrection, like a حفنة, in the estimation of God; (TA;) meaning we shall be but a small thing in comparison with the dominion and the mercy of God. (S, TA.) ― -b2- Also The hand (كَفّ) itself. (Har p. 296.) ― -b3- See also what next follows.

حُفْنَةٌ
حُفْنَةٌ حفن حفنه حفننه حفنة A hollow, cavity, trench, or the like, dug, or excavated, in the ground, (S, K, TA,) wherever it be; or excavated by a torrent in rugged ground, in the channel of the water: (TA:) and a [hollow, or cavity, in the ground, such as is termed] نُقْرَة, (ISk, K,) having in it water, and in its bottom pebbles and earth; (ISk, TA;) as also ↓ حَفْنَةٌ: (K:) a well, or pit: (KL:) pl. of the former حُفَنٌ; (S, K;) which is explained by Sh as meaning small round hollows or cavities, in which rain-water stagnates, excavated by the water, in the form of pools. (TA.) ― -b2- See also حَفْنَةٌ.

حَفَّانٌ
حَفَّانٌ حفان , n. un. with ة, belongs to art. حف, q. v. (S, K.)

مِحْفَنٌ
مِحْفَنٌ محفن , applied to a man, (TA,) i. q. كَثِيرُ الحفْنِ [i. e. One who takes much with the palms of his two hands and with the fingers put together: or who scoops up, or out, much, with both his hands: see 1, first sentence]. (ISd, K.)

### Türkçe

**حَفَنَهُ**
1 **حَفَنَهُ** حفن حفنه حفننه **حَفْنَة** , (S,) muzâri‘ı **حَفُنَ** , (PS, TK,) [yahut **حَفِنَ** , aşağıdaki bir ibarede olduğu gibi,] mastarı **حَفْنٌ**, (M, K,) onu (bir şeyi) iki elinin avuçlarıyla ve parmakları bitiştirilmiş olarak [iki eli bir kâse gibi yapmak üzere] aldı: (M, K:) yahut onu iki eliyle kazıyıp aldı, yahut dışarı çıkardı, (**جَرَفَهُ,**) : (S, K:) yalnız kuru olan şey hakkında söylenir; un ve kum ve benzeri gibi. (S.) ― -b2- **حَفَنَ القَوْمَ** Topluluktan her birine bir **حَفْنَة** verdi. (TA.) ― -b3- **حَفَنَ لَهُ**, (Msb,) yahut **حَفَنَ لَهُ حَفْنَةً**, (S,) muzâri‘ı **حَفِنَ** , (Msb,) mastarı **حَفْنٌ**, (Msb, K,) ona az bir miktar verdi. (S, K.) ― -b4- **حَفَنَ المَآءَ عَلَى رَأْسِهِ** Suyu iki eliyle [bitiştirilmiş, bir kâse gibi olacak şekilde] başının üzerine attı. (IAar, TA.)

**احتفنهُ**
8 **احتفنهُ** احتفنه احتفنة (S, K) **لِنَفْسِهِ** (S) onu (bir şeyi) kendisi için aldı. (S, K.) ― -b2- **احتفن مِنْهُ** (mecaz:) ondan çok aldı. (A, TA.) ― -b3- **احتفن الشَّجَرَ** (mecaz olduğu varsayılan:) ağaçları yerden söküp çıkardı. (K.) Ve **احتفن الرَّجُلَ** (mecaz olduğu varsayılan:) adamı kökünden söktü: (Az, S:) [yahut] **احتفنهُ** şu manaya gelir (mecaz:) ellerini yahut kollarını dizlerinin altına koydu ve onu [o kısımdan, yani] dizin iç tarafından tuttu, sonra onu taşıdı, yahut onu alıp götürdü yahut uzaklaştırdı. (K, TA.)

**حَفَنٌ**
**حَفَنٌ** حاف حفن حفنن Yürürken ayakları, sanki onlarla tozu atıyormuş (**كَأَنَّهُ يَحْثُو**) gibi çevirmek fiili. (K.)

**حَفْنَةٌ**
**حَفْنَةٌ** حفن حفنه حفننه **حَفْنَة** , (S, Mgh, Msb, TA, ve TA’ya göre K’da da böyle,) yahut ↓ **حُفْنَةٌ**, (K nüshalarında böyle,) [lakin birincisi yaygın olarak bilinenidir,] bir avuç: (Mgh, K:) yahut iki el [bir kâse gibi olacak şekilde birleştirildiğinde] onları dolduran miktar; (S, Msb;) buğdaydan [yahut benzerinden]: (S:) çoğulu **حَفَنَاتٌ**. (S, Msb.) Bundan dolayı, (Ebû Bekir’in sözü içinde, TA,) **اـِنَّمَا نَحْنُ حَفْنَةٌ مِنْ حَفَنَاتِ اللّٰهِ**, (S, TA,) yani, (mecaz:) kıyamet gününde Allah’ın katında bir **حَفْنَة** gibi ancak az olacağız; (TA;) yani Allah’ın mülkü ve rahmetiyle kıyaslandığında ancak küçük bir şey olacağız. (S, TA.) ― -b2- Ayrıca bizzat el (**كَفّ**)in kendisi. (Har p. 296.) ― -b3- Sonra gelen şeye de bak.

**حُفْنَةٌ**
**حُفْنَةٌ** حفن حفنه حفننه **حَفْنَة** Yerde kazılmış yahut oyulmuş bir çukur, oyuk, hendek yahut benzeri, (S, K, TA,) nerede olursa olsun; yahut engebeli arazide su yatağında bir selin oyduğu: (TA:) ve içinde su bulunan ve dibinde çakıl taşları ve toprak olan, [yerdeki oyuk yahut çukurdan] **نُقْرَة** diye adlandırılan: (ISk, K,) (ISk, TA;) bunun gibi ↓ **حَفْنَةٌ** da: (K:) bir kuyu yahut çukur: (KL:) birincisinin çoğulu **حُفَنٌ**; (S, K;) ki Ş tarafından, yağmur suyunun durgunlaştığı, su tarafından oyulmuş, havuzlar şeklinde, küçük yuvarlak oyuklar yahut çukurlar manasında diye açıklanmıştır. (TA.) ― -b2- **حَفْنَةٌ**’ye de bak.

**حَفَّانٌ**
**حَفَّانٌ** حفان , birim ismi ة ile, **حف** maddesine aittir, ona bak. (S, K.)

**مِحْفَنٌ**
**مِحْفَنٌ** محفن , bir adama nispetle, (TA,) **كَثِيرُ الحفْنِ** ile aynı (yani iki elinin avuçlarıyla ve parmakları bitiştirilmiş olarak çok alan: yahut iki eliyle çok kazıyıp alan yahut dışarı çıkaran: 1’in ilk cümlesine bak). (ISd, K.)
