# حفن — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%81%D9%86/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D9%81%D9%86/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حفن](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%81%D9%86.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: حفن

الحَفْنَةُ: ملء الكفين من طعام. ومنه: إنَّما نحن حَفْنَةٌ من حَفَناتِ الله تعالى، أي يسيرٌ بالإضافة إلى مُلكه ورحمته. وحَفَنْتُ الشيء، إذا جرفتَه بكلتا يديك. ولا يكون إلاّ من الشيء اليابس. كالدَقيق ونحوه. وحَفَنْتُ لفلان حَفْنَةً: أعطيته قليلاً. واحْتَفَنْتُ الشيء لنفسي: أخذته. أبو زيد: احْتَفَنْتُ الرجل احْتِفاناً: قلعتُه من الأصل. والحُفْنَةُ بالضم: الحُفرة، والجمع الحُفَنُ. والحَفَّانُ: فِراخ النعام، وهو من المضاعف. وربما سمَّوا صغار الإبل حَفَّاناً، الواحدة حَفَّانَةٌ، للذكر والأنثى جميعاً.

### Türkçe

**الحَفْنَةُ**: yiyecekten iki avucun dolusu. Ondan: “Biz ancak Allah Teâlâ’nın **حَفْنَةٌ**siyiz, Allah’ın **حَفَناتِ**ından”, yani mülküne ve rahmetine nispetle az.

**حَفَنْتُ** şeyi: onu iki elinle (birden) süpürüp topladığın zaman. Ve ancak kuru şeyden olur; **الدَقيق** ve benzeri gibi.

**حَفَنْتُ** falana bir **حَفْنَةً**: ona az verdim.

**احْتَفَنْتُ** şeyi kendim için: onu aldım.

Ebû Zeyd: **احْتَفَنْتُ** adamı **احْتِفاناً**: onu kökünden söktüm.

**الحُفْنَةُ** (ötre ile): çukur; çoğulu **الحُفَنُ**.

**الحَفَّانُ**: devekuşu yavruları; ve o, ikizlenmiş (mudaaf) olandandır.

Bazen deve yavrularına da **حَفَّاناً** adını verdiler; bir tanesi **حَفَّانَةٌ**; erkek ve dişi için, ikisi birden.
