# حقد — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%82%D8%AF/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D9%82%D8%AF/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حقد](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%82%D8%AF.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: حقد

الحِقْدُ: إِمساك العداوة في القلب والتربص لِفُرْصَتِها. والحِقْدُ: الضِّغْنُ، والجمع أَحقاد وحُقود، وهو الحقِيدَةُ، والجمع حقائد؛ قال أَبو صخر الهذلي:
وعَدِّ إِلى قوم تَجِيشُ صُدورُهم
بِغِشِّيَ، لا يُخْفُونَ حَمْلَ الحَقائِدِ
وحَقَدَ عليَّ يَحْقِدُ حَقْداً وحَقِد، بالكسر، حَقَداً وحِقْداً فيهما فهو حاقد، فالحَقْدُ الفعل، والحِقْدُ الاسم. وتَحَقَّدَ كَحَقَدَ؛ قال جرير:
يا عَدْنَ إِنَّ وِصالهنَّ خِلابَة،
ولقد جَمَعْنَ مع البِعادِ تَحَقُّدَا
ورجل حقود: كثير الحقد على ما يوجب هذا الضرب من الأَمثلة. وأَحقَدَه الأَمرُ: صَيَّرَه حاقداً وأَحقده غيره. وحَقِدَ المطرُ حَقَداً وأَحقد: احتبس، وكذلك المعدن إِذا انقطع فلم يُخرج شيئاً. قال ابن الأَعرابي: حَقِدَ المعدنُ وأَحقَدَ إِذا لم يخرج منه شيء وذهبت مَنالته. ومعدن حاقد إِذا لم يُنل شيئاً. الجوهري: وأَحقد القومُ إِذا طلبوا من المعدن شيئاً فلم يجدوا؛ قال: وهذا الحرف نقلته من كلام ولم أَسمعه. والمَحْقِدُ: الأَصل؛ عن ابن الأَعرابي.

### Türkçe

**الحِقْدُ**: Kalpte düşmanlığı tutmak ve onun fırsatını kollamak.

Ve **الحِقْدُ**: **الضِّغْنُ**; çoğulu **أَحقاد** ve **حُقود**; o, **الحقِيدَةُ**’dir; çoğulu **حقائد**; dedi ki:
أَبو صخر الهذلي:
وعَدِّ إِلى قوم تَجِيشُ صُدورُهم
بِغِشِّيَ، لا يُخْفُونَ حَمْلَ الحَقائِدِ

Ve **حَقَدَ** bana karşı, **يَحْقِدُ** **حَقْداً** ve **حَقِد** (kesre ile), **حَقَداً** ve **حِقْداً**; ikisi de onda; o hâlde o **حاقد**’dır. Şu hâlde **الحَقْدُ** fiildir, **الحِقْدُ** ise isimdir. Ve **تَحَقَّدَ** tıpkı **حَقَدَ** gibi; dedi ki:
جرير:
يا عَدْنَ إِنَّ وِصالهنَّ خِلابَة،
ولقد جَمَعْنَ مع البِعادِ تَحَقُّدَا

Ve **حقود** adam: bu türden örnekleri gerektiren şeye karşı kini çok olan.

Ve **أَحقَدَه** iş: onu **حاقد** kıldı; ve başkası da onu **أَحقده**. Ve **حَقِدَ** yağmur **حَقَداً** ve **أَحقد**: tutuldu; aynı şekilde maden de, kesildiği zaman da artık bir şey çıkarmadığı vakit. İbn
الأَعرابي dedi: **حَقِدَ** maden ve **أَحقَدَ**, ondan bir şey çıkmadığı ve elde edilişi gittiği zaman.

Ve **حاقد** maden: ondan bir şey elde edilmediği zaman. الجوهري: Ve kavim **أَحقد** etti, madenden bir şey istedikleri zaman da bulamadıkları vakit; dedi ki: Ve bu harfi bir sözden naklettim, onu işitmedim.

Ve **المَحْقِدُ**: asıl; İbn الأَعرابي’den.
