# حقن (ح-ق-ن) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%82%D9%86
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D9%82%D9%86

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ح - ق - ن
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 10 sözlük

## Sözlükler (10)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%82%D9%86/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الحاء والقاف والنون معهما
ح ق ن، ن ق ح، ق ن ح، ح ن ق مستعملات
حقن:
الحَقين: اللَّبَنُ المَحقُونُ في مِحْقَنٍ. وفي مَثَل: أَبَى الحَقينُ العِذْرة. وأصلُه أنّ أعرابياً أَتَى حَيّاً فسألهم اللَّبَن، فقيل له: ما عندَنا لَبَنٌ، فالتفت إلى سِقاء فيه لبن فقال: يأبَى الحَقينُ العِذْرة، أي يأبَى الحقين أنْ أقبَلَ عُذْرَكم.
وحَقَنْتُه: جَمَعْتُه في سِقاء ونحوِه. وحَقَنْتُ دَمَه: إذا انْقَذْتُه من قَتْلٍ أحلَّ به. واحتَقَنَ الدَمُ في جَوْفه: إذا اجتَمَعَ من طعنةٍ جائفة. والحُقنةُ: اسمُ دواءٍ يُحْقَنُ به المريضُ المُحتَقِن. وبَعيرٌ مِحقانٌ يحقُنِ البَوْل، فإذا بالَ أكثَرَ.
والحاقِنتان: نُقْرَتا التَرْقُوَتَيْن، والجميع: الحَواقِن.
نقح:
النَّقْح: تَشذيبكَ عن العَصَا أُبَنَها. وكلُّ شيءٍ نَحَّيْتَه عن شَيء فقد نَقَحْتَه من أذىً. والمُنَقِّحُ للكلام: الذي يُفَتِّشُه ويُحسِنُ النَظَر فيه، وقد نَقَّحْتُ الكلامَ.
فتح:
القَنْح: اتَّخاذُك قُنّاحة تشُدُّ بها عِضادةَ الباب ونحوه، تُسَمِّيه الفُرْس قانه. قال غير الخليل: لا أعرفُ القَنْح إلا في الشُرْب، وهو شُربٌ في أَفاويقَ، ويُرْوَى في الحديث. "وأَشْرَبُ فأَتَقَنَّحُ" وأَتَقَمَّحُ، يُرْوَيان جميعاً.
حنق:
الحَنَق: شِدُّةُ الاغتِياظ، حَنِقَ حَنَقاً فهو حَنِق. والاِحناق: لُزُوقُ البَطْنِ بالصُلْب، قال:
فأحنَقَ صُلْبُها وسَنامُها

##### Türkçe

باب **الحاء** ve **القاف** ve **النون** bunlarla birlikte
**ح ق ن**، **ن ق ح**، **ق ن ح**، **ح ن ق** kullanımdadırlar.

**حقن**:
**الحَقين**: **مِحْقَن** içinde sıkıştırılmış süttür. Ve bir meselde: **أَبَى الحَقينُ العِذْرة**. Aslı şudur ki bir bedevî bir kabileye geldi de onlardan süt istedi; ona: “Bizde süt yok” denildi. O da içinde süt bulunan bir kırbaya döndü de dedi ki: **يأبَى الحَقينُ العِذْرة**; yani: **الحَقين** sizin özrünüzü kabul etmemi reddeder.

Ve **حَقَنْتُه**: onu kırbada ve benzerinde topladım. Ve **حَقَنْتُ دَمَه**: üzerine helâl olan bir öldürmeden onu kurtardığım zaman. Ve **احتَقَنَ الدَمُ في جَوْفه**: delici bir yaradan toplandığı zaman. Ve **الحُقنةُ**: **المريضُ المُحتَقِن**e onunla **يُحْقَنُ** olunan bir ilacın adıdır. Ve **بَعيرٌ مِحقانٌ** idrarı **يحقُنِ**; idrar yaptığı zaman daha çok yapar.

Ve **الحاقِنتان**: iki köprücük kemiğinin iki çukurudur; çoğulu: **الحَواقِن**.

**نقح**:
**النَّقْح**: değnekten onun pürüzlerini budamandır. Ve her şey ki onu bir şeyden uzaklaştırdın, muhakkak onu bir eziyetten **نَقَحْتَه**. Ve söz için **المُنَقِّحُ**: onu araştıran ve onda bakışı güzel yapan kimsedir; ve ben sözü **نَقَّحْتُ**.

**فتح**:
**القَنْح**: kapının ve benzerinin pervazını onunla bağladığın bir **قُنّاحة** edinmendir; Farslar ona **قانه** der. Halîl’den başkası dedi ki: Ben **القَنْح**ı içmede ancak bilirim; o, ağızlıklar içinde bir içiştir; ve hadiste rivayet olunur: "**وأَشْرَبُ فأَتَقَنَّحُ**" ve **أَتَقَمَّحُ**; ikisi birlikte rivayet olunur.

**حنق**:
**الحَنَق**: öfkenin şiddetidir; **حَنِقَ** **حَنَقاً**; o hâlde o **حَنِق**tir. Ve **الاِحناق**: karnın bele yapışmasıdır; dedi ki:
فأحنَقَ صُلْبُها وسَنامُها

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%82%D9%86/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

حَقَنْتُ اللبن أَحْقُنُهُ بالضم، إذا جمعتَه في السقاء وصببتَ حليبَه على رائبه. واسم هذا اللبن الحَقينُ، والسِقاء المِحْقَنُ. وفي المثل: أبى الحَقينُ العُِذْرَةَ أي العذر. وَحَقَنْتُ دمَه: منعته أن يُسفَك. قال الكسائي: حَقَنْتُ البولَ. وأنكر أَحْقَنْتُ. والحاقِنُ: الذي به بولٌ شديد. يقال: لا رأيَ لِحاقِنٍ. أبو عمرو: الحاقِنَةُ: النُقرة بين التَرقوة وحبلِ العاتق. وهما حاقِنَتانِ. ويقال: الحاقِنَةُ ما سفل من البطن. والحُقْنَةُ: ما يُحْقَنُ به المريض من الأدوية. وقد احْتَقَنَ الرجل.
والمِحْقانُ: الذي يَحْقُنُ بولَه، فإذا بالَ أكثر منه.

##### Türkçe

**حَقَنْتُ** sütü, onu kırbada topladığın ve sütünü ekşimişinin üzerine döktüğün zaman; **أَحْقُنُهُ** (zammesiyle). Bu sütün adı **الحَقينُ**’dir; kırba da **المِحْقَنُ**’dır. Meselde: “**أبى الحَقينُ العُِذْرَةَ**” yani özrü. Ve: **حَقَنْتُ** onun kanını: onun dökülmesini engelledim. el-Kisâî dedi: **حَقَنْتُ** idrarı. **أَحْقَنْتُ**’u inkâr etti. **الحاقِنُ**: kendisinde şiddetli idrar (sıkışması) olan kimsedir. Denir ki: “**لا رأيَ لِحاقِنٍ**”. Ebû Amr: **الحاقِنَةُ**: köprücük kemiği ile omuz bağı arasındaki çukurdur. Ve ikisi **حاقِنَتانِ**’dır. Ve denir ki: **الحاقِنَةُ** karnın aşağısında olan şeydir. **الحُقْنَةُ**: hastaya ilaçlardan onunla **يُحْقَنُ** olunan şeydir. Ve adam **احْتَقَنَ**.

**والمِحْقانُ**: idrarını **يَحْقُنُ** olan (kimse)dir; idrar yaptığında ondan daha çok (yapar).

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%82%D9%86/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

باب الحاء والقاف والنون
حقن ، حنق ، قنح ، نقح : مستعملة .
حقن : قال الليث : الحَقِينُ : لَبنٌ مَحْقونٌ في مِحْقن . قلت : الحَقِين : اللبنُ الذي قد حُقِنَ في السِّقَاء ، ويجوز أن يُقال للسِّقَاء نفسه مِحْقن ، كما يُقال له مِصْرَبٌ ومِجزَم . وكل ذلك محفوظ عن العرب . ومن أمثالهم : ( أبى الْحَقِينُ العِذْرَة ) يضرب مثلاً للرجل يَعْتَذر ولا عُذْرَ له . وقال أبو عُبيد : أَصْلُ ذلك أن رجلاً ضاف قوماً فاستسْقَاهم لَبناً وعندهم لبنٌ قد حَقَنُوه في وَطْب فاعْتَلُّوا عليه واعتذروا فقال : أبى الحَقِين العِذْرَةَ أي هذا الحَقين يُكَذِّبُكم . وقال المُفَضَّل : كُلّ ما ملأتَ شيئاً أو دَسَسْتَه فيه فقد حَقَنْتَه . ومنه سُمِّيت الْحُقْنَة . قال : وحَقَن الله دمه : حبسه في جلْده وملأَه به ، وأنشد في نعت إبل امتلأَت أَجوافُها : جُرْداً تحقَّنَت النَّجِيلَ كأنّمَا بجُلُودِهِنّ مَدَارِجُ الأَنْبَار وقال الليث : إذا اجتمع الدَّمُ في الجوف
من طَعْنة جائِفَة تقول : احتَقَنَ الدَّمُ في جوفِه . واحْتَقَنَ المريض بالحُقْنَةِ . قال وبعير مِحْقَان : وهو الذي يَحْقِنُ البول فإذا بَال أَكثر . قال : والحاقِنَتان : نُقْرَتَا التَّرْقُوَتين والجميع الحَوَاقِنُ . وقال أبو عُبيد في قول عائشة : ( تُوفِّي رسول الله ( صلى الله عليه وسلم ) بين سَحْرِي ونَحْرِي وحاقِنَتِي وذَاقِنَتي ) . قال أبو عمرو : الحَاقِنَة : النُّقرة التي بين التَّرقُوة وحَبْلِ العاتِق وهما الحاقِنَتَان . وقال أبو زيد : يقال في مَثَل : ( لأُلحِقَنَّ حَوَاقِنَك بَذَواقِنك ) . ثعلب عن ابن الأعرابي قال : الحَاقِنَة المَعِدة ، والذَّاقِنَة : الذَّقَنُ . قال : وأحقَنَ الرجل إذا جمع أَلوان اللبَن حتى تطيب . وأَحقَن بوله إذا حبَسَه . وقال ابن شُمَيل : المُحْتَقِنَ من الضُّرُوع : الواسعُ الفسيح وهو أَحْسَنُهَا قَدْراً كأنما هو قَلْتٌ مُجْتَمع مُتَصَعِّد حسَن ، وإنها لمُحْتَقِنَة الضَّرْع . وقال ابن الأعرابي : الحَلْقَةُ والْحَقْنَةُ : وَجَع يكون في البطن ، والجميع أَحْقَالٌ وَأَحْقَانٌ ، رواه أبو تُرَاب . وفي الحديث : ( لا رأي لِحاقِب ولا حاقِن ) والحاقِنُ في البوْلِ والحاقِبُ في الغَائِطِ . نقح : الليث : النَّقْحُ : تَشْذِيبُك عن العصا أُبَنَها وكذلك في كل شيء من أذى نحَّيْتَهُ عن شيء فقد نَقَحْتَه . قال : وَالمُنَقِّح للكلام : الذي يُنَقِّش عنه ويحسن النَّظر فيه ، وقد نَقَّحتُ الكلام . ورُوَي عن أبي عمرو بن العلاء أَنَّه قال في مَثَل : ( استغْنَت السُّلاَّءَة عن التَّنْقِيح ) ، وذلك أن العصا إِنَّما تُنَقَّح لتَمْلُسَ وتَخْلُق ، والسُّلاَّءة : شَوْكَةُ النَّخْلَة وهي في غاية الاستواء والمَلاَسَة فإن ذهبتَ تَقْشِرُ منها قِشْرَها خَشُنَت ، يُضرب مثلاً لمن يُريد تقويم ما هو مستقيم . وقال أبو وَجْزَةَ السَّعْدِيّ : طَوْراً وَطَوْراً يَجُوبُ العُقْرَ من نَقَحٍ كالسَّنْدِ أَكْبَادُه هِيمٌ هراكِيلُ والنقحُ : الخالصُ من الرَّمل ، والسّنْدُ : ثياب بيض ، وأكبادُ الرَّملِ : أوساطه . والهَراكيلُ : الضِّخامُ من كُثْبَانِه . أبو العبَّاس عن ابن الأعرابي : أنقَحَ الرجُلُ إذا قلعَ حِلية سيفِهِ في الجَدْبِ والفَقْرِ . وأَنْقَح شِعْرَه إذا نَقَّحَه وحَكَّكَه . قنح : قال الليث : القَنْحُ : اتِّخاذُك قُنَّاحَة تَشُدُّ بها عِضادة باب ونحوه تُسَمِّيه الفُرْسُ قَانَه . ثعلب عن ابن الأعرابي : يقال لِدَرْوَنْدِ البابِ النِّجافُ والنَّجْرانُ ، ولمِتْرَسِه القُنَّاحُ ، ولِعتبتِه النَّهضةُ . وفي حديث أُمِّ زرع : ( وعنده أقولُ فلا أُقَبِّح وأشرب فأَتقنَّح ) وبعضهم يرويه ( فأتَقَمَّح ) . قال ابن جَبَلة : قال شمر : سمعتُ أبا عُبيد يسأَلُ أبا عبد الله الطُّوالَ النَّحْوِي عن معنى قوله فَأَتَقَنَّحَ ؟ فقال أبو عبد الله : أظُنّها تُريد أشربُ قليلاً قَلِيلاً . قال شمر : فقلت : ليس التَّفسيرُ هكذا ، ولكن التّقَنُّح أن يشرب فوق الرِّيِّ ، وهو حَرْفٌ رُوي عن أبي زيد فأعجَبَ ذلك أبا
عُبيد ، قُلْتُ : وهو كما قال شمر ، وهو التَّقَنُّج والتَرْنُّح ، سَمِعْتُ ذلك من أعرابِ بني أسد ، وقال أبو زيد : قَنَحْتُ من الشَّرَاب أَقْنَحُ قَنْحاً إذا تكارهت على شَرْبه بعد الرِّيِّ ، وتَقَنَّحْتُ منه تَقَنُّحاً وهو الغالبُ على كلامهم . وقال أبو الصَّقر : قنِحْتُ أَقْنَح قَنَحاً . وقال غيره : قَنَحْتُ الباب قَنْحاً فهو مَقْنوحٌ : وهو أن تَنْحِتَ خشبةً ثم ترفع الباب بها . تقولُ للنَّجَّارِ : اقنَحْ باب دارِنا فيصنعُ ذلك ، وتلك الخشبة هي القُنَّاحَة وكذلك كلُّ خشبة تُدْخِلُها تحت أُخْرَى لتُحَرِّكَها . حنق : الحَنَق : شِدّة الاغتياظ . تقول : حَنِقَ يَحْنَق حَنَقاً والنعت حَنِق . قال : والإحْنَاقُ : لُزوقُ البطن بالصُّلْب وقال لَبِيد : فأحنَقَ صُلبُها وَسَنَامُها وقال أبو عُبيد : المُحْنِق : القليل اللَّحْم ، واللاَّحِق مثلُه . وقال أبو الهَيْثَمِ : المُحْنِق : الضّامِرُ ، وأنشد : قد قَالَتِ الأَنْسَاعُ للبَطْنِ الْحَق قِدْماً فَآضَتْ كالفَنِيق المُحْنِق وقال الأصمعي في قول ذي الرُّمَّةِ يَصِفُ الرِّكَابَ في السَّفَر : مَحَانِيق تُضْحي وهي عُوجٌ كَأَنَّهَا بِجَوْزِ الفَلاَ مُسْتَأْجَرَاتٌ نَوَائح قال : المَحَانِيق : الضُّمَّر . وروى أبو العبَّاس عن ابن الأعرابي قال : الحُنُق : السِّمانُ من الإبِلِ . قال : وأَحْنَق إذا سَمِنَ فجاء بشحم كثير . قلتُ : وهذا من الأَضْدَادِ . قال : وأَحْنَق الرَّجُلُ إذا حَقَدَ حِقْداً لا ينحلّ . قال : وأَحْنَق الزّرعُ فهو مُحْنِق إذا انتشر سفا سُنْبُلِهِ بعدما يُقَنْبِعُ . ورُوي عن عمرَ أنَّه قال : لا يَصلح هذا الأمرُ إلاَّ لمن لا يُحْنِق على جِرَّته . قال ابنُ الأعرابي : معناه لا يحقد على رَعيَّته : فضربه مثلا ولا يقال للرّاعي جِرَّة .

##### Türkçe

باب **الحاء** ve **القاف** ve **النون**
**حقن** , **حنق** , **قنح** , **نقح** : kullanımdadır.

**حقن** : Leys dedi: **الحَقِينُ**: bir **مِحْقن** içinde mahkûn (doldurulmuş) süttür. Dedim: **الحَقِين**: kırbaya enjekte edilmiş (doldurulmuş) süttür; ve kırbanın kendisine de **مِحْقن** denilmesi caizdir; nitekim ona **مِصْرَبٌ** ve **مِجزَم** denilir. Bütün bunlar Araplardan mahfuzdur. Onların mesellerindendir: ( **أبى الْحَقِينُ العِذْرَة** ) özrü olmayan hâlde özür beyan eden adam hakkında mesel olarak vurulur. Ebû Ubeyd dedi: Bunun aslı şudur: Bir adam bir kavme misafir oldu da onlardan süt istedi; yanlarında bir **وَطْب** içinde **حَقَنُوه** ettikleri (doldurdukları) süt vardı; ona karşı mazeret uydurdular ve özür dilediler; o da dedi ki: **أبى الحَقِين العِذْرَةَ**; yani bu **الحَقين** sizi yalanlıyor. Müfaddal dedi: Her ne zaman bir şeyi doldursan yahut onu içine soksan, onu **حَقَنْتَه** etmiş olursun. Bundan dolayı **الْحُقْنَة** isimlendirilmiştir. Dedi: Allah onun kanını **حَقَن** etti: onu derisinde hapsetti ve onu onunla doldurdu. Ve içleri dolmuş develerin vasfında şu beyit okunmuştur:
جُرْداً تحقَّنَت النَّجِيلَ كأنّمَا
بجُلُودِهِنّ مَدَارِجُ الأَنْبَار

Leys dedi: Eğer karın deşen bir yaradan dolayı kan karın boşluğunda toplanırsa şöyle dersin: **احتَقَنَ الدَّمُ** onun karnında. Ve hasta **احْتَقَنَ** (lavman) **بالحُقْنَةِ** ile. Dedi: **مِحْقَان** deve: o, idrarı tutandır; idrar yaptığında daha çok yapar. Dedi: **الحاقِنَتان**: iki köprücük kemiğinin iki çukuru; çoğulu **الحَوَاقِنُ**dur. Ebû Ubeyd, Âişe’nin sözü hakkında: ( Resûlullah ( صلى الله عليه وسلم ) **بين سَحْرِي ونَحْرِي وحاقِنَتِي وذَاقِنَتي** arasında vefat etti ). Ebû Amr dedi: **الحَاقِنَة**: köprücük kemiği ile omuz bağı arasındaki çukurdur; ikisi **الحاقِنَتَان**dır. Ebû Zeyd dedi: Meselde şöyle denir: ( **لأُلحِقَنَّ حَوَاقِنَك بَذَواقِنك** ). Sa‘leb, İbnü’l-A‘râbî’den: **الحَاقِنَة** mide, **الذَّاقِنَة** ise çenedir (**الذَّقَنُ**). Dedi: Adam, sütün renklerini toplayıp (karıştırıp) hoşlaşıncaya kadar bir araya getirirse **أحقَنَ** eder. Ve idrarını tutarsa **أَحقَن** eder. İbn Şümeyl dedi: Memelerden **المُحْتَقِنَ**: geniş, ferah olandır; onların kıymetçe en iyisidir; sanki o, toplanmış, yükselmiş, güzel bir **قَلْتٌ** gibidir; ve o, meme bakımından mutlaka **مُحْتَقِنَة**dir. İbnü’l-A‘râbî dedi: **الحَلْقَةُ** ve **الْحَقْنَةُ**: karında olan bir ağrıdır; çoğulu **أَحْقَالٌ** ve **أَحْقَانٌ**dur; Ebû Türâb rivayet etti. Hadiste: ( **لا رأي لِحاقِب ولا حاقِن** ) vardır; **الحاقِنُ** idrarda (sıkışan), **الحاقِبُ** ise dışkıda (sıkışan)dır.

**نقح** : Leys: **النَّقْحُ**: değneğin pürüzlerini ondan budaman; aynı şekilde her şeyde, bir şeyden eziyet (zarar) olanı uzaklaştırırsan onu **نَقَحْتَه** etmiş olursun. Dedi: Söz için **المُنَقِّح**: ondan (kusuru) ayıklayan ve onda bakışı güzelleştirendir; ve ben sözü **نَقَّحتُ**. Ebû Amr b. el-Alâ’dan rivayet edildiğine göre meselde şöyle demiştir: ( **استغْنَت السُّلاَّءَة عن التَّنْقِيح** ); bu, değneğin ancak pürüzsüzleşsin ve eskisin diye **تُنَقَّح** edilmesindendir; **السُّلاَّءة**: hurma ağacının dikenidir; o, düzgünlük ve pürüzsüzlüğün nihayetindedir; eğer onun kabuğunu soymaya gidersen pürüzlenir; doğrultmak istediği şey zaten doğru olan kimseye mesel olarak vurulur. Ebû Vecze es-Sa‘dî dedi:
طَوْراً وَطَوْراً يَجُوبُ العُقْرَ من نَقَحٍ
كالسَّنْدِ أَكْبَادُه هِيمٌ هراكِيلُ

**النقحُ**: kumun hâlis (saf) olanı; **السّنْدُ**: beyaz elbiseler; **أكبادُ الرَّملِ**: onun ortalarıdır. **الهَراكيلُ**: onun kum tepelerinin iri olanlarıdır. Ebû’l-Abbâs, İbnü’l-A‘râbî’den: Adam, kıtlık ve fakirlikte kılıcının süsünü söküp çıkarırsa **أنقَحَ** eder. Ve şiirini **أَنْقَح** eder: onu **نَقَّحَه** ve onu ovup sürttü (ayıkladı) ise.

**قنح** : Leys dedi: **القَنْحُ**: kapı pervazını ve benzerini onunla bağlayacağın bir **قُنَّاحَة** edinmendir; Farslar ona **قَانَه** adını verir. Sa‘leb, İbnü’l-A‘râbî’den: Kapının **دَرْوَنْد**’ine **النِّجافُ** ve **النَّجْرانُ** denir; onun sürgüsüne **القُنَّاحُ**; eşiğine **النَّهضةُ**. Ümmü Zer‘ hadîsinde: ( Yanında konuşurum da çirkinlenmem; içerim de **فأَتقنَّح** ederim ) ve bazısı onu ( **فأتَقَمَّح** ) diye rivayet eder. İbn Cebele dedi: Şemmer dedi: Ebû Ubeyd’in, “**فَأَتَقَنَّحَ**” sözünün manası hakkında Ebû Abdullah et-Tuvâl en-Nahvî’ye sorduğunu işittim; Ebû Abdullah dedi: Zannederim “az az içerim” demek istiyor. Şemmer dedi: Ben dedim: Tefsir böyle değildir; fakat **التّقَنُّح** doyumun üstüne içmektir; bu, Ebû Zeyd’den rivayet edilmiş bir **حَرْفٌ**tur; bu, Ebû Ubeyd’i hoşnut etti. Dedim: O, Şemmer’in dediği gibidir; o, **التَّقَنُّج** ve **التَرْنُّح**tır; bunu Benî Esed bedevilerinden işittim. Ebû Zeyd dedi: İçkiden **قَنَحْتُ** ederim, **أَقْنَحُ** **قَنْحاً**: doyduktan sonra onu içmeye kendimi zorlayıp tiksinerek (içersem); ve ondan **تَقَنَّحْتُ** ederim **تَقَنُّحاً**; bu, onların sözünde galip olandır. Ebû’s-Sakr dedi: **قنِحْتُ** **أَقْنَح** **قَنَحاً**. Başkası dedi: Kapıyı **قَنَحْتُ** **قَنْحاً**; o da **مَقْنوحٌ**dur: o, bir tahtayı yontman, sonra kapıyı onunla kaldırmandır. Marangoza dersin: Evimizin kapısını **اقنَحْ** et; o da bunu yapar; o tahta **القُنَّاحَة**dır; ve bir tahtayı diğerinin altına sokup onu hareket ettirdiğin her tahta da böyledir.

**حنق** : **الحَنَق**: öfkenin şiddetidir. Dersin: **حَنِقَ** **يَحْنَق** **حَنَقاً**; sıfat **حَنِق**tir. Dedi: **الإحْنَاقُ**: karnın sırta yapışmasıdır. Lebîd dedi:
فأحنَقَ صُلبُها وَسَنَامُها

Ebû Ubeyd dedi: **المُحْنِق**: eti az olandır; **اللاَّحِق** da onun gibidir. Ebû’l-Heysem dedi: **المُحْنِق**: zayıf, cılız olandır; ve şu beyiti okudu:
قد قَالَتِ الأَنْسَاعُ للبَطْنِ الْحَق
قِدْماً فَآضَتْ كالفَنِيق المُحْنِق

Asma‘î, Zü’r-Rumme’nin seferde binekleri vasfeden sözü hakkında dedi:
مَحَانِيق تُضْحي وهي عُوجٌ كَأَنَّهَا
بِجَوْزِ الفَلاَ مُسْتَأْجَرَاتٌ نَوَائح

Dedi: **المَحَانِيق**: zayıf olanlardır. Ebû’l-Abbâs, İbnü’l-A‘râbî’den rivayet etti; dedi: **الحُنُق**: develerin semiz olanlarıdır. Dedi: Semirirse **أَحْنَق** eder; böylece çok yağ ile gelir. Dedim: Bu, zıt anlamlılardandır (**الأَضْدَادِ**). Dedi: Adam, çözülmeyen bir kinle kin tutarsa **أَحْنَق** eder. Dedi: Ekin, başağının püskülünü, **يُقَنْبِعُ** ettikten sonra yayarsa, o **مُحْنِق** olarak **أَحْنَق** eder. Ömer’den rivayet edildiğine göre şöyle demiştir: Bu iş, ancak **يُحْنِق** etmeyen kimse için düzelir, onun **جِرَّته**’sine karşı. İbnü’l-A‘râbî dedi: Manası: raiyyetine kin tutmaz; onu mesel olarak vurdu; ve çobana **جِرَّة** denilmez.

### [Mekâyîsü'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%82%D9%86/sozluk/mekayis.md) — İbn Fâris · 11. yy

(باب الحاء والقاف وما يثلثهما)
  (حقل) الحاء والقاف واللام أصلٌ واحد، وهو الأرض وما قاربه. فالحَقْل: القَرَاح الطيِّب. ويقال: "لا يُنبت البَقْلةَ إلا الحَقْلة". وحَقِيلٌ: موضع. قال:
  * مِن ذِي الأبارق إذْ رعَيْنَ حَقِيلا([1]) *
  والمُحاقلة التي نُهِي عنها([2]): بيعُ الزّرعِ في سنبُله بحنطةٍ أو شعير.
ومن الباب قولهم: حَقِل الفرسُ، في قول بعضهم، إذا أصابَه وجَعٌ في بطْنه من أكل التراب. والأصل الأرض.
  ويقال حَوْقَل الشَّيْخ، إذا اعتمد بيديه على خَصره إذا مشى؛ وهي الحوقلة. وكأنَّ ذلك مأخوذٌ من قُربِهِ من الأرض. وأمّا قولهم للقارورة حَوقَلَة، فالأصل الحَوْجَلَة. ولعل الجيم أبدِلت قافا.
  (حقم) الحاء والقاف والميم لا أصلٌ ولا فرع. يقولون: الحَقْم طائر([3]).
  (حقن) الحاء والقاف *والنون أصلٌ واحد، وهو جَمْع الشيء. يقال لكلّ شيءٍ [جُمِعَ([4])] وشُدَّ حقين. ولذلك سُمِّي حابسُ اللبن حاقنا. ويقال اللبن الحَقِين الذي صُبَّ حليبُه على رائِبه. والحواقن: ما سفَل عن البطن. وقال قوم: الحاقنتان ما تحت الترقوَتَين.
  (حقو) الحاء والقاف والحرف المعتل أصلٌ واحد، وهو بعضُ أعضاء البدن. فالحَِقْو الخَصْر ومَشَدّ الإزار. ولذلك سمِّي ما استدقّ من السهم مما يلي الرّيشَ حَقواً. فأمّا الحديث "أن رسولَ الله صلى الله عليه وآله وسلم أعطى النساء اللواتي غَسَّلْنَ ابنَتَه حَقْوَةً" فجاء في التفسير أنّه الإزار، وجمعه حِقِيّ، فهذا إنما سمِّي حِقواً لأنه يشدّ به الحَِقْو. وأما الحَقْوة فوجعٌ يصيب الإنسانَ في بطنه؛ يقال منه حُقِيَ الرّجلُ فهو مَحْقوٌّ.
  (حقب) الحاء والقاف والباء أصلٌ واحد، وهو يدلّ على الحبْس. يقال حَقِب العام، إذا احتبس مطرُه. وحَقِب البعيرُ، إذا احتبسَ بولُه.
  ومن الباب الحَقَبُ: حبلٌ يُشَدّ به الرحْلُ إلى بطْن البعير، كي لا يجتذبه التَّصدير. فأمّا الأحقبُ، وهو حِمار الوحش، فاختُلِف في معناه، فقال قوم: سمِّي بذلك لبياض حَِقْويه. وقال آخرون: لدقّة حِقوَيه. والأنثى حَقْباء. فإنْ كان هذا من الباب فلأنه مكانٌ يشد بحِقاب، وهو حبلٌ. ويقال للأنثى حَقباء. قال:
  * كأنّها حَقْباء بلقاءُ الزّلَقْ([5]) *
  ومن الباب الحقيبة، وهي معروفة. ومنه احتقب فلانٌ الإثم، كأنه جمعَه في حقيبةٍ. واحتقَبَه من خَلفه: ارتدفَه. والمُحْقَِب: المُرْدَفِ. فأمّا الزمان فهو حِقْبة والجمع حِقَب. والحُقْبُ ثمانون عاماً، والجمع أحقاب، وذلك لما يجتمع فيه من السّنين والشّهورِ. ويقال إنَّ الحِقابَ جبلٌ. ويقال للقارَةِ الطويلة في السماء حقباء. قال:
  * قد ضَمَّها والبَدَن الحِقابُ([6]) *
  (حقد) الحاء والقاف والدال أصلان: أحدهما الضِّغن، والآخر ألاَّ يُوجد ما يطلب.
  فالأوّل الحِقْد، ويجمع على الأحقاد. والآخَر قولُهم أحقَدَ القومُ، إذ طلبوا الذَّهَبةَ في المعدِن فلم يجدُوها.
  (حقر) الحاء والقاف والراء أصلٌ واحد، استصغارُ الشيء. يقال شيءٌ حقير، أي صغير. وأنا أحتقرهُ: أي أستصغره. فأمّا قولهم لاسم السماء "حاقورة([7])" فما أراه صحيحاً. وإن كان فلعلّه اسم مأخوذٌ كذا من غير اشتقاق.
  (حقط) الحاء والقاف والطاء ليس أصلاً، ولا أحسب الحَيْقُطانَ، وهو ذكر الدُّرَّاج، صحيحاً.
  (حقف) الحاء والقاف والفاء أصلٌ واحد، وهو يدلُّ على مَيَل الشيء وعِوَجه: يقال احقوقَف الشيءُ، إذا مال، فهو مُحْقَوْقِفٌ وحَاقِفٌ. ومن ذلك الحديث: "أنه مرَّ بظبيٍ حاقِفٍ في ظلِّ شجرة" فهو الذي قد انحنى وتثنَّى في نَوْمِه. ولهذا قيل للرَّمل المنحني حِقْف، والجمع أحقاف. قال:
فلما أجزْنَا ساحةَ الحيِّ وانتحى *** بنا بَطْنُ خبتٍ ذي حِقافٍ عَقَنْقَلِ([8])  ويروى: "ذي قِفاف". وقال آخر:
  * سَمَاوةَ الهِلالِ حَتى احقوقَفا([9]) *
----------------------------------------------------------------------
([1]) سبق الكلام على البيت في (برق). وصدره: * وأفضن بعد كظومهن بحرة *
([2]) في الأصل: "عن".
([3]) في اللسان: "ضرب من الطير يشبه الحمام. وقيل هو الحمام. يمانية".
([4]) التكملة من المجمل.
([5]) البيت لرؤبة في ديوانه 104 واللسان (حقب، زلق).
([6]) من رجز في اللسان (حقب)، وصواب روايته: "وضمها"؛ لأن قبله:
* قد قلت لما جدت العقاب *
    وجاء إنشاده على الصواب في المجمل.
([7]) لم تذكر في اللسان. وفي القاموس أنها  السماء الرابعة.
([8]) لامرئ القيس، في معلقته.
([9]) للعجاج ديوانه 84 والمجمل واللسان (حقف).
ـ

##### Türkçe

(حâ ve **قاف** ve ikisini üçleyen(ler) bâbı)
  (**حقل**) **الحاء** ve **القاف** ve **اللام** tek bir asıldır; o da yer ve ona yakın olan şeydir. Şu hâlde **الحَقْل**: iyi **القَرَاح**tır. Ve denir ki: “**البَقْلة**’yi ancak **الحَقْلة** bitirir.” Ve **حَقِيلٌ**: bir yer. Dedi ki:
  * **مِن ذِي الأبارق إذْ رعَيْنَ حَقِيلا**([1]) *
  Ve kendisinden nehyedilen **المُحاقلة**([2]): ekini başağında iken buğday yahut arpa karşılığında satmaktır.
Ve bâbdan onların sözü: **حَقِل** at, bazılarının sözüne göre, toprağı yemekten karnında bir ağrı isabet ettiğinde. Asıl yer(=toprak)tır.
  Ve denir: **حَوْقَل** ihtiyar, yürüdüğünde elleriyle beline dayandığında; o **الحوقلة**’dir. Sanki bu, onun yere yakınlığından alınmıştır. Ama onların şişeye **حَوقَلَة** demeleri, asıl **الحَوْجَلَة**’dir. Belki **الجيم** **قاف** olarak değiştirilmiştir.
  (**حقم**) **الحاء** ve **القاف** ve **الميم**: ne asıl ne de fer‘. Derler: **الحَقْم** bir kuştur([3]).
  (**حقن**) **الحاء** ve **القاف** ve **النون** tek bir asıldır; o da şeyin toplanmasıdır. Her bir şey için, [toplandığında([4])] ve bağlandığında, **حقين** denir. Bu yüzden sütün tutucusuna **حاقنا** adı verilmiştir. Ve denir: **اللبن الحَقِين**; onun sütü, ekşimişinin üzerine dökülmüş olandır. Ve **الحواقن**: karından aşağıda olan şeylerdir. Bir kavim dedi: **الحاقنتان** iki köprücük kemiğinin altındakilerdir.
  (**حقو**) **الحاء** ve **القاف** ve illetli harf tek bir asıldır; o da bedenin uzuvlarından bir kısmıdır. Şu hâlde **الحَِقْو** bel ve izarın bağlandığı yerdir. Bu yüzden okun incelen kısmına, tüy tarafına yakın olana, **حَقواً** adı verilmiştir. Ama hadis: “Resûlullah صلى الله عليه وآله وسلم, kızını yıkayan kadınlara bir **حَقْوَةً** verdi” tefsirde geldi ki o izardır; onun çoğulu **حِقِيّ**’dir; bu ancak **حِقواً** diye adlandırıldı, çünkü onunla **الحَِقْو** bağlanır. Ama **الحَقْوة** insana karnında isabet eden bir ağrıdır; ondan: **حُقِيَ** adam, denir; o hâlde o **مَحْقوٌّ**dur.
  (**حقب**) **الحاء** ve **القاف** ve **الباء** tek bir asıldır; o da hapsetmeye delâlet eder. Denir: **حَقِب** yıl, yağmuru tutulduğunda. Ve **حَقِب** deve, idrarı tutulduğunda.
  Ve bâbdan **الحَقَبُ**: devenin karnına semeri bağlamakla bağlanan iptir; ki **التَّصدير** onu çekip götürmesin. Ama **الأحقبُ**, ki o yaban eşeğidir, mânasında ihtilâf edildi; bir kavim dedi: iki **حَِقْو**sunun beyazlığından dolayı bununla adlandırıldı. Ve başkaları dedi: iki **حِقو**sunun inceliğinden dolayı. Dişisi **حَقْباء**dır. Şayet bu bâbdan ise, ancak o, **حِقاب** ile bağlanan bir yerdir; o da bir iptir. Ve dişiye **حَقباء** denir. Dedi ki:
  * **كأنّها حَقْباء بلقاءُ الزّلَقْ**([5]) *
  Ve bâbdan **الحقيبة**; o bilinir. Ve ondan: **احتقب** falan günahı; sanki onu bir **حقيبة** içinde toplamıştır. Ve onu arkasından **احتقَبَه**: onu terkisine aldı. Ve **المُحْقَِب**: **المُرْدَفِ**. Ama zaman ise o **حِقْبة**’dir; çoğulu **حِقَب**. Ve **الحُقْبُ** seksen yıldır; çoğulu **أحقاب**; bu, içinde yıllar ve aylar toplanmasından dolayıdır. Ve denir ki **الحِقابَ** bir dağdır. Ve gökte uzun kara parçasına **حقباء** denir. Dedi ki:
  * **قد ضَمَّها والبَدَن الحِقابُ**([6]) *
  (**حقد**) **الحاء** ve **القاف** ve **الدال** iki asıldır: birisi kin, diğeri de istenen şeyin bulunmamasıdır.
  Birincisi **الحِقْد**’dir; **الأحقاد** üzerine çoğul yapılır. İkincisi onların sözü: **أحقَدَ** kavim, madende altını aradıklarında da onu bulamadıklarında.
  (**حقر**) **الحاء** ve **القاف** ve **الراء** tek bir asıldır: şeyin küçük görülmesi. Denir: **حقير** bir şey; yani küçük. Ve ben onu **أحتقرهُ**: yani onu küçük görürüm. Ama onların göğün adına “**حاقورة**([7])” demeleri; onu sahih görmüyorum. Şayet (sahih) ise, belki de türetmesiz olarak başka bir yerden böyle alınmış bir addır.
  (**حقط**) **الحاء** ve **القاف** ve **الطاء** asıl değildir; ve ben **الحَيْقُطانَ**’ı, ki o **الدُّرَّاج**ın erkeğidir, sahih saymıyorum.
  (**حقف**) **الحاء** ve **القاف** ve **الفاء** tek bir asıldır; o da şeyin meyline ve eğriliğine delâlet eder: denir **احقوقَف** şey, eğildiğinde; şu hâlde o **مُحْقَوْقِفٌ** ve **حَاقِفٌ**tir. Ve bundan hadis: “O, bir ağacın gölgesinde **حاقِفٍ** bir ceylana uğradı” yani uykusunda eğilmiş ve bükülmüş olandır. Bunun için eğilmiş kuma **حِقْف** denildi; çoğulu **أحقاف**. Dedi ki:
فلما أجزْنَا ساحةَ الحيِّ وانتحى *** بنا بَطْنُ خبتٍ ذي حِقافٍ عَقَنْقَلِ([8])  Ve rivayet olunur: “**ذي قِفاف**”. Ve bir başkası dedi:
  * **سَمَاوةَ الهِلالِ حَتى احقوقَفا**([9]) *
----------------------------------------------------------------------
([1]) Bu beyit hakkında söz (برق)’ta geçti. Ve صدرُه: * وأفضن بعد كظومهن بحرة *
([2]) Asılda: “عن”.
([3]) Lisân’da: “Güvercine benzeyen kuş türü. Ve denildi ki o güvercindir. Yemenî”.
([4]) Tekmile, el-Mücmel’dendir.
([5]) Beyit, Dîvân’ında 104’te Ru’be’nindir ve Lisân (حقب، زلق).
([6]) Lisân (حقب)’da bir recezden; ve rivayetinin doğrusu: “وضمها”dır; çünkü ondan önce:
* قد قلت لما جدت العقاب *
    Ve el-Mücmel’de doğru üzere inşâd edildi.
([7]) Lisân’da zikredilmedi. Ve Kâmûs’ta onun dördüncü gök olduğu.
([8]) İmru’ul-Kays’ındır, Muallaka’sında.
([9]) el-Acçâc’ındır; Dîvân’ı 84 ve el-Mücmel ve Lisân (حقف).
ـ

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%82%D9%86/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

ح ق ن
حقن اللبن في السقاء‏:‏ جمعه وهو المحقن‏.‏
وبارك الله في محاقلكم ومحاقنكم أي في حرثكم ورسلكم‏.‏
وسقاه الحقين وهـو اللبـن المحقـون‏.‏
وفـي مثـل‏:‏ ‏"‏ أبـي الحقيـن العـذرة ‏"‏‏.‏
وحقـن بولـه ورجـل حاقن‏.‏
وحقن المريض‏:‏ داواه بالحقنة واحتقن المريض‏.‏
واحتقن الدم في جوفه‏.‏
ومن المجاز‏:‏ حقنت دمه إذا حلّ به القتل فأنقذته وحقنت ماء وجهه‏.‏
ويقولون‏:‏ هلال أدفـق خير من هلال حاقن وهو الذي يستلقي ويرتفع طرفاه‏.‏

##### Türkçe

ح ق ن
**حقن اللبن في السقاء**: onu topladı; ve o, **المحقن**’dir.
Ve “Allah, **محاقلكم** ve **محاقنكم**’da bereket versin”; yani ekininizde ve elçilerinizde.
Ve ona **الحقين** içirdi; ve o, sıkılmış süttür.
Ve bir meselde: “**أبي الحقين العذرة**”.
Ve idrarını **حقن** etti; ve **حاقن** bir adam.
Ve **حقن المريض**: onu **الحقنة** ile tedavi etti; ve hasta **احتقن** etti.
Ve kan, karnının içinde **احتقن** etti.
Mecazdan: öldürülme ona helâl olduğu zaman onun kanını **حقنت** ettim; yani onu kurtardım; ve yüz suyunu **حقنت** ettim.
Ve derler ki: **هلال أدفق** , **هلال حاقن**’den daha hayırlıdır; ve o, sırtüstü yatan ve iki ucu yükselen şeydir.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%82%D9%86/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

حَقَنَ الشَّيءَ يَحْقُنُه ويَحْقِنُه حَقْناً، فهو مَحْقُونٌ وحَقِينٌ: حَبَسه. وفي المثل: أَبَى الحَقِينُ العِذْرةَ أَي العُذْر، يضرب مثلاً للرجل يَعْتَذِر ولا عذر له، وقال أَبو عبيد: أَصل ذلك أَن رجلاً ضافَ قوماً فاستَسْقاهم لبَناً، وعندهم لبنٌ قد حَقَنُوه في وَطْبٍ، فاعْتَلُّوا عليه واعْتَذَروا، فقال أَبَى الحَقينُ العِذْرةَ أَي أَن هذا الحقينَ يُكَذِّبُكم؛ وأَنشد ابن بري في الحَقين للمُخبَّل: وفي إبلٍ ستِّينَ حَسْبُ ظَعِينة،
يَرُوحُ عليها مَخْضُها وحَقينُها.
وحَقَنَ اللبنَ في القِرْبة والماءَ في السقاء كذلك. وحقَنَ البَوْلَ يَحقُنُه ويَحْقِنُه: حَبَسه حَقْناً، ولا يقال أَحْقَنه ولا حَقَنَني هو. وأَحْقَنَ الرجلُ إذا جمع أَنواع اللبن حتى يَطِيب. وأَحْقَنَ بولَه إذا حَبَسه. وبعيرٌ مِحْقانٌ: يَحْقِنُ البولَ، فإذا بالَ أَكثرَ، وقد عَمَّ به الجوهريُّ فقال: والمِحْقانُ الذي يَحْقِنُ بوله، فإِذا بالَ أَكثرَ منه. واحْتَقَنَ المريضُ: احتبَسَ بَوْله. وفي الحديث: لا رأْيَ لحاقِبٍ ولا حاقِن، فالحاقِنُ في البول، والحاقِبُ في الغائط، والحاقنُ الذي له بولٌ شديد. وفي الحديث: لا يُصَلِّيَنَّ أَحدُكم وهو حاقِنٌ، وفي رواية: وهو حَقِنٌ، حتى يتخفَّفَ الحاقِنُ والحَقِنُ سواءٌ. والحُقْنةُ: دواءٌ يُحْقَنُ به المريضُ المُحْتَقِنُ، واحْتَقَنَ المريضُ بالحُقْنةِ؛ ومنه الحديث: أَنه كَرِه الحُقْنةَ؛ هي أَن يُعطى المريضُ الدواءَ من أَسفلِه وهي معروفة عند الأَطِبّاء. والحاقِنةُ: المَعِدة صفة غالبة لأَنها تحْقِنُ الطعامَ. قال المفضل: كلَّما مَلأْتَ شيئاً أَو دَسَسْتَه فيه فقد حقَنْتَه؛ ومنه سمِّيت الحُقْنة. والحاقِنةُ: ما بين التَّرْقُوة والعُنُق، وقيل: الحاقِنتانِ ما بين التَّرْقُوَتين وحَبْلَي العاتِق، وفي التهذيب: نُقْرَتا التَّرْقُوتين، والجمع الحواقِنُ، وفي الصحاح: الحاقِنةُ النُّقْرَةُ التي بين الترقوة وحبل العاتِق، وهما حاقِنتان. وفي المثل: لأُلْزِقَنَّ حَواقِنَكَ بذَواقِنِك؛ حَواقِنُه: ما حَقَن الطعامَ من بَطْنِه، وذواقِنُه: أَسفَل بَطْنه ورُكْبَتاه. وقال بعضهم: الحَواقِنُ ما سَفُلَ من البطن، والذَّواقِنُ ما عَلا. قال ابن بري: ويقال الحاقِنَتان الهَزْمَتانِ تحت الترقوتين، وقال الأَزهري في هذا المثل: لأُلْحِقَنَّ حواقِنَك بذواقِنِك، وروي عن ابن الأَعرابي الحاقِنةُ المَعِدة، والذاقِنةُ الذَّقَنُ، وقيل: الذاقِنةُ طَرَفُ الحُلْقوم. وفي حديث عائشة، رضي الله عنها: تُوفِّي رسول الله، صلى الله عليه وسلم، بين سَحْرِي ونَحْري، وبين حاقنتي وذاقنتي وبين شَجْري، وهو ما بين اللَّحْيَين. الأَزهري: الحاقِنةُ الوَهْدة المنخفضة بين التَّرْقُوتين من الحَلْق. ابن الأَعرابي: الحَقْلَةُ والحَقْنةُ وجعٌ يكون في البطن، والجمع أَحْقالٌ وأَحْقانٌ. وحَقَنَ دَمَ الرجلِ: حَلَّ به القتلُ فأَنْقذَه. واحْتَقَنَ الدَّمُ: اجتمع في الجوف. قال المفضل: وحقَنَ اللهُ دمَه حَبَسه في جلده ومَلأَه به؛ وأَنشد في نعتِ إبل امتلأَتْ أَجوافُها:
جُرْداً تَحَقَّنَتْ النَّجِيلَ، كأَنما
بجلُودِهِنَّ مدارجُ الأَنْبار.
قال الليث: إذا اجتمع الدمُ في الجوف من طَعْنةٍ جائفةٍ تقول احْتَقَنَ الدمُ في جوفه؛ ومنه الحديث: فحَقَنَ له دَمَه. يقال: حَقَنْتُ له دَمَه إذا مَنَعْتَ من قَتْلِه وإراقَتِه أَي جَمعْتَه له وحبَسْتَه عليه. وحقَنْتُ دَمه: منعتُ أَن يُسْفَك. ابن شميل: المُحْتقِنُ من الضُّروع الواسع الفَسيحُ، وهو أَحسنُها قدراً، كأَنما هو قَلْتٌ مجتمع مُتَصعِّد حسنٌ، وإنها لمُحْتقِنةُ الضرعِ. ابن سيده: وحقَن اللبنَ في السِّقاء يَحْقُنُه حَقْناً صبَّه فيه ليُخرج زُبْدَتَه. والحَقينُ: اللبنُ الذي قد حُقِنَ في السِّقاء، حَقنْتُه أَحْقُنُه، بالضم: جمعته في السقاء وصببت حليبَه على رائِبه، واسم هذا اللبن الحَقينُ. والمِحْقَنُ: الذي يُجعل في فمِ السِّقاءِ والزِّقّ ثم يُصب فيه الشراب أَو الماء. قال الأَزهري: المِحْقن القِمَعُ الذي يُحْقَن به اللبنُ في السقاء، ويجوز أَن يقال للسقاء نفسه مِحْقَن، كما يقال له مِصْرَب ومِجزَم، قال: وكل ذلك محفوظ عن العرب. واحْتَقنَتِ الرَّوْضةُ: أَشرفت جوانبُها على سَرارِها؛ عن أَبي حنيفة.

##### Türkçe

**حَقَنَ** şeyi **يَحْقُنُه** ve **يَحْقِنُه** **حَقْناً**: onu alıkoydu; o hâlde o **مَحْقُونٌ**dur ve **حَقِينٌ**dur: onu hapsetti. Meselde: **أَبَى الحَقِينُ العِذْرةَ** yani özrü; özrü olmadığı hâlde özür dileyen adam hakkında mesel olarak vurulur. Ebû Ubeyd dedi: Bunun aslı şudur ki bir adam bir kavme misafir oldu da onlardan süt istedi; yanlarında bir tulumda **حَقَنُوه** ettikleri (biriktirip hapsettikleri) süt vardı; ona karşı bahane uydurdular ve özür beyan ettiler; bunun üzerine “**أَبَى الحَقينُ العِذْرةَ**” dedi; yani “bu **الحقينَ** sizi yalanlıyor.” İbn Berrî, **الحَقين** hakkında el-Muhabbal için şu beyti okudu:

Ve altmış deve içinde bir kadın yolcunun payı yeter;
üzerlerine sağımı ve **حَقينُها**sı akşamlar.

Sütü kırbada ve suyu kırbada aynı şekilde **حَقَنَ** etti. Ve idrarı **حَقَنَ** eder; **يَحقُنُه** ve **يَحْقِنُه**: onu **حَقْناً** olarak hapsetti; **أَحْقَنه** denilmez ve “o beni **حَقَنَ** etti” denilmez. Adam **أَحْقَنَ** ettiğinde, süt çeşitlerini, ta ki hoşlaşıncaya kadar, toplar. Ve idrarını **أَحْقَنَ** ettiğinde onu hapsetti. Ve **مِحْقانٌ** deve: idrarı **يَحْقِنُ** eder; idrar yaptığında daha çok yapar; el-Cevherî bunu genelleştirdi de şöyle dedi: **المِحْقانُ** idrarını **يَحْقِنُ** eden kimsedir; idrar yaptığında ondan daha çok yapar. Hasta **احْتَقَنَ** etti: idrarı tutuldu. Hadiste: “Ne **حاقِبٍ**in ne de **حاقِن**in görüşü yoktur”; **الحاقِنُ** idrarda, **الحاقِبُ** dışkıdadır; **الحاقنُ** şiddetli idrarı olan kimsedir. Hadiste: “Sizden biri **حاقِنٌ** iken namaz kılmasın”; bir rivayette: “**حَقِنٌ** iken”; ta ki **الحاقِنُ** hafifleyinceye kadar; **الحاقِنُ** ile **الحَقِنُ** birdir. **الحُقْنةُ**: **المُحْتَقِنُ** hastaya onunla **يُحْقَنُ** edilen ilaçtır; hasta **الحُقْنةِ** ile **احْتَقَنَ** etti; bundan hadiste: onun **الحُقْنةَ**yı kerih gördüğü (rivayeti): o, hastaya ilacın aşağısından verilmesidir ve hekimler yanında bilinir. **الحاقِنةُ**: mide; baskın bir sıfattır; çünkü o yemeği **تحْقِنُ** eder. el-Mufaddal dedi: Ne zaman bir şeyi doldursan yahut onu içine soksan, muhakkak onu **حقَنْتَه** etmiş olursun; bundan dolayı **الحُقْنة** adlandırıldı. **الحاقِنةُ**: köprücük kemiği ile boyun arasıdır; ve denildi ki: **الحاقِنتانِ** iki köprücük kemiği ile omuz bağları arasıdır. **التهذيب**’de: iki köprücük kemiğinin iki çukuru; çoğulu **الحواقِنُ**dur. **الصحاح**’ta: **الحاقِنةُ** köprücük kemiği ile omuz bağı arasındaki çukurdur; ikisi **حاقِنتان**dır. Meselde: “Senin **حَواقِنَكَ**ını senin **ذَواقِنِك**ine yapıştıracağım”; onun **حَواقِنُه**u: karnından yemeği **حَقَنَ** eden şeydir; onun **ذواقِنُه**i: karnının altı ve iki dizidir. Bazıları dedi: **الحَواقِنُ** karnın aşağısı olan şeydir; **الذَّواقِنُ** ise yukarısı olan şeydir. İbn Berrî dedi: Ve denilir: **الحاقِنَتان** iki köprücük kemiğinin altındaki iki çukurdur. el-Ezherî bu meselde dedi: “Senin **حواقِنَك**ını senin **ذواقِنِك**ine bitiştireceğim”; İbnü’l-A‘râbî’den rivayet edildi: **الحاقِنةُ** mide, **الذاقِنةُ** çenedir; ve denildi ki: **الذاقِنةُ** gırtlağın ucu. Âişe’nin hadîsinde, Allah ondan razı olsun: “Resûlullah, sallallahu aleyhi ve sellem, benim **سَحْرِي**m ile **نَحْري**m arasında, ve benim **حاقنتي**m ile **ذاقنتي**m arasında ve benim **شَجْري**m arasında vefat etti”; o, iki çene arasıdır. el-Ezherî: **الحاقِنةُ** boğazdan iki köprücük kemiği arasındaki alçak çukurdur. İbnü’l-A‘râbî: **الحَقْلَةُ** ve **الحَقْنةُ** karında olan bir ağrıdır; çoğulu **أَحْقالٌ** ve **أَحْقانٌ**dır. Bir adamın kanını **حَقَنَ** etti: öldürme ona çöktü de onu kurtardı. Kan **احْتَقَنَ** etti: içte toplandı. el-Mufaddal dedi: Allah onun kanını **حقَنَ** etti: onu derisinde hapsetti ve onu onunla doldurdu; içleri dolmuş develerin vasfında şu beyit okundu:

Çıplak (tüysüz) olanlar, **تَحَقَّنَتْ** **النَّجِيلَ**; sanki
derilerinde amberin yolları vardır.

el-Leys dedi: Eğer kan, delici bir yaradan içte toplanırsa “kan onun içinde **احْتَقَنَ** etti” dersin; bundan hadiste: “Onun için kanını **فحَقَنَ** etti.” Denilir: “Onun için kanını **حَقَنْتُ**” — onu öldürmekten ve akıtmaktan men ettiğinde; yani onu onun için topladın ve onu onun üzerinde hapsettin. Ve “kanını **حقَنْتُ**”: dökülmesini men ettim. İbn Şümeyl: **المُحْتقِنُ** memelerden geniş, ferah olandır; o, değer bakımından onların en güzeli; sanki o, toplanmış, yükselmiş, güzel bir gölcüktür; ve o, memesi **مُحْتقِنةُ**dur. İbn Sîde: Sütü kırbaya **حقَن** etti; **يَحْقُنُه** **حَقْناً**: kaymağını çıkarmak için onu içine döktü. **الحَقينُ**: kırbada **حُقِنَ** edilmiş süttür; onu **حَقنْتُه** — **أَحْقُنُه** (ضم ile): onu kırbada topladım ve sütünü ekşimişinin üzerine döktüm; bu sütün adı **الحَقينُ**dir. **المِحْقَنُ**: kırbanın ve tulumun ağzına konulan, sonra içine içki yahut su dökülen şeydir. el-Ezherî dedi: **المِحْقن** kırbaya sütün onunla **يُحْقَنُ** edildiği hunidir; ve kırbanın kendisine de **مِحْقَن** denilmesi caizdir; nitekim ona **مِصْرَب** ve **مِجزَم** denildiği gibi. Dedi: Bütün bunlar Araplardan mahfuzdur. **احْتَقنَتِ الرَّوْضةُ**: kenarları, orta çukuruna yükseldi; Ebû Hanîfe’den.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%82%D9%86/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* ح ق ن * * حَقَنَ * دمه منع أن يُسفك وحقن بوله وأنكر النسائي * أحْقَنَ * وبابهما نصر و * الحاقِنُ * الذي به بول شديد يقال لا رأي لحاقن و * الحاقِنَةُ * النُقرة بين الترقوة وحبل العاتق والذاقنة طرف الحلقوم ومنه قول عائشة رضي الله عنها ﴿تُوفي رسول الله عليه الصلاة والسلام بين سحري ونحري وبين حاقنتي وذاقنتي﴾ ويُروى شجْري وهو ما بين اللحيين وقيل الحاقنة ما سفل من البطن و * الحُقْنةُ * ما يحتقن به المريض من الأدوية وقد * احْتَقَنَ

##### Türkçe

* ح ق ن * * **حَقَنَ** * kanını: dökülmesini engelledi; ve **حقن** idrarını; ve en-Nesâî **أحْقَنَ**’ı inkâr etti; ve ikisinin bâbı **نصر**’dır. Ve * **الحاقِنُ** * şiddetli idrarı olan kimse; “**حاقن** için görüş yoktur” denir. Ve * **الحاقِنَةُ** * köprücük kemiği ile omuz bağı arasındaki çukurdur; ve **الذاقنة** gırtlağın ucudur. Bundan, Âişe (Allah ondan razı olsun)’un sözü: ﴿Resûlullah (ona salât ve selâm olsun) benim **سحري**m ile **نحري**m arasında ve benim **حاقنتي**m ile **ذاقنتي**m arasında vefat etti.﴾ Ve **شجْري** diye rivayet edilir; o da iki çene arasındaki şeydir. Ve denildi ki: **الحاقنة** karının aşağısı olan şeydir. Ve * **الحُقْنةُ** * hastanın ilaçlardan kendisiyle ihtikân ettiği şeydir; ve muhakkak **احْتَقَنَ**.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%82%D9%86/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

: ( حَقَنَهُ يَحْقِنُه ويَحْقُنُه ) ؛ ) مِن حَدَّي ضَرَبَ ونَصَرَ ؛ حَقْناً ، ( فهو مَحْقونٌ وحَقِينٌ : حَبَسَهُ ) .
( ومِن هذا المَثَل : أَبَى الحَقِينُ العِذْرةَ ، أَي العُذْر ، يُضْرَبُ للذي يَعْتَذِرُ ولا عذْرَ له .
وقالَ أَبو عُبَيْدٍ : أَصْلُ ذلكَ أَنَّ رَجلاً ضَافَ قَوْماً فاسْتَسْقاهم لَبَناً ، وعنْدَهم لَبَنٌ قد حَقَنُوه في وَطْبٍ ، فاعْتَلُّوا عليه واعْتَذَرُوا ؛ فقالَ : هذا ، أَي أَنَّ هذا الحَقِينَ يُكَذِّبُكُم ، ( كأَحْقَنَهُ ) .
( وفي الصِّحاحِ : حَقَنْتُ البَوْل ، وأَنْكَرَ أَحْقَنْتُ .
وفي المُحْكَم : حَقَنَ البَوْلَ : حَبَسَه ؛ ولا يقالُ : أَحْقَنَه ولا حَقَنَنِي هو .
( و ) حَقَنَ ( دَمَ فلانٍ ) : ) إِذا ( أَنْقَذَهُ مِن القَتْلِ ) بَعْدَمَا حَلَّ قَتْله ؛ وهو مجازٌ .
وفي الحديثِ : ( فحقَنَ له دَمَه ) ، أَي مَنَعَ مِن إِرَاقَتِه وقَتْلِه ، أَي جَمَعَه له وحَبَسَه عليه .
( و ) حَقَنَ ( اللَّبَنَ في السِّقاءِ ) يَحْقُنُه حَقْناً : ( صَبَّه ) فيه ( ليُخْرِجَ زُبْدَتَهُ ) .
( وفي

الصِّحاحِ : حَقَنْتُ اللبَنَ أَحْقُنُه ، بالضمِّ : إِذا جَمَعْتُه في السِّقاءِ ، وصَبَبْت حَليبَه على رائِبِه ؛ واسْم هذا اللبنِ الحَقِينُ ؛ وأَنْشَدَ ابنُ بَرِّي للمُخبَّلِ :
ففي إِبلٍ سِتِّينَ حَسْبُ ظَعِينة يَرُوحُ عليها مَحْضُها وَحَقِينُها ( والحَقْنَةُ ، بالفتحِ : وجَعٌ في البَطْنِ ) ، وكذلكَ الحَقْلَةُ ، ( ج أَحْقانٌ ) وأَحْقالٌ ، عن ابنِ الأَعْرابيِّ .
( و ) الحُقْنَةُ ، ( بالضَّمِّ : كُلُّ دواءٍ يُحْقَنُ به المَرِيضُ المُحْتَقِنُ ) .
( وفي الحَدِيثُ : ( أَنَّه كَرِه الحُقْنةَ ) ، وهو أَنْ يُعْطى المَرِيضُ الدَّواءَ مِن أَسْفَلِه ، وهي مَعْروفةٌ عنْد الأَطبَّاء .
( والحاقِنَةُ : المَعِدَةُ ) ؛ ) صفَةٌ غالبَةٌ لأَنَّها تحْقِنُ الطَّعامَ .
( و ) أَيْضاً : ( ما بينَ ) التَّرْقُوة والعُنُق .
والحاقِنتانِ : ما بَيْن ( التَّرْقُوَتَيْنِ وحَبْلَيِ العاتِقِ ) .
( وفي التَّهْذِيبِ : نُقْرَتا التَّرْقُوَتَيْنِ .
وفي الصِّحاحِ : قالَ أَبو عَمْرٍ و : الحاقِنَةُ : النُّقْرَةُ بَيْن التَّرْقُوةِ وحَبْل العاتِقِ ، وهما حاقِنتانِ .
قالَ الأَزْهرِيُّ : والجَمْعُ الحَواقِنُ .
وفي حديثِ عائِشَةَ : ( تُوفي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ سَحْرِي ونَحْرِي ، وبَيْن حاقِنَتي وذَاقِنَتي ) .
( أَو ) الحَواقِنُ : ( ما سَفَلَ مِنَ البَطْنِ ) ، والذَّواقِنُ : ما عَلا ؛ ( ومنه المَثَلُ : ( لأُلْحِقَنَّ حَواقِنَكَ بذَواقِنِكَ ) .
( ووُجِدَ بخطِّ الجَوْهرِيُّ : لأُحْقِنَنَّ ؛ وهو سَهْو نبَّه عليه أَبو زَكَرِيَّا . ويُرْوى لأُلْزِقَنَّ .
وقيلَ : حَواقِنُه : ما حَقَنَ الطَّعامَ مِن بَطْنِه ، وذواقِنُه : أَسْفَل بَطْنِه ورُكْبَتاه .
( واحْتَقَنَ المَريضُ : احْتَبَسَ بَوْلُه فاسْتَعْمَلَ الحُقْنَةَ .
( و ) احْتَقَنَتِ ( الرَّوْضَةُ : أَشْرَفَتْ جَوانِبُها على سَرارِها ) ؛ ) ونَصّ أَبي

حَنِيفَةَ : على سَائِرِها .
( و ) المِحْقَنُ ، ( كمِنْبَرٍ : السِّقَاءُ ) الذي ( يُحْقَنُ فيه اللَّبَنُ ) ، أَي يُحْبَسُ ، كما في الصِّحاحِ .
( و ) أَيْضاً : ( القِمَعُ ) الذي يُجْعَلُ في فَمِ السِّقاءِ والزِّقِّ ثم يُصَبُّ فيه الشَّرابُ أَو الماءُ .
وقالَ الأَزْهريُّ : القِمَعُ الذي ( يُحْقَنُ بِه ) اللَّبَنُ في السِّقاءِ .
( والمِحْقانُ : من يَحْقِنُ البَوْلَ ، فإِذا بالَ أَكْثَرَ ) منه ؛ كذا في الصِّحاحِ .
وخَصَّ به ابنُ سِيْدَه : البَعِيرَ .
( وأَحْقَنَ ) الرَّجلُ : ( جَمَعَ أَنواعَ اللَّبَنِ حتى يَطيبَ .
( والهِلالُ الحاقِنُ : الذي ارْتَفَعَ طَرَفاهُ واسْتَلْقَى ظَهْرُه ) ؛ ) ومنه قَوْلُهم : هِلالٌ أَدْفَقُ خَيْرٌ مِن هِلالٍ حاقِنٍ ؛ وهو مَجازٌ كما في الأَساسِ .
( و ) تقولُ : ( أَنا منه كحاقِنِ الإِهالَةِ ، أَي حاذِقٌ به وذلك أَنَّه لا يَحْقِنُها حتى يَعْلَمَ أَنَّها بَرَدَتْ لئلاَّ يَحْتَرِقَ السِّقاءُ ) .
( وممَّا يُسْتدركُ عليه :
الحاقِنُ : الذي له بَولٌ شَدِيدٌ ؛ ومنه الحدِيثُ : ( لا رأْيَ لحاقِبٍ ولا لحاقِنٍ ) ، فالحاقِنُ في البَولِ ، والحاقِبُ في الغائِطِ .
ورجلٌ حَقِنٌ ، ككَتِفٍ ، مثل حاقِنٍ .
واحْتَقَنَ الدَّم : اجْتَمَعَ في الجوفِ مِن طَعْنةٍ جائِفَةٍ .
وتَحَقَّنَتِ الإِبِلُ : امُتَلأَتْ أَجْوافُها ؛ وأَنْشَدَ المُفَضَّل :
جُرْداً تحَقَّنَتِ النَّجِيلَ كأَنَّمابجلُودِهِنَّ مَدارِجُ الأَنْباروقالَ ابنُ شُمَيْل : المُحْتقِنُ مِن الضُّروعِ : الواسِعُ الفَسِيحُ ، وهو أَحْسَنُها قدراً ، كأَنَّما هو قَلْتٌ مُجْتَمعٌ مُتَصعِّدٌ ، وإِنَّها لمُحْتَقِنةُ الضّرعِ .
والحَقِينُ ، كأَميرٍ : منْهلٌ مِن بطونِ الخالِ مِن أَنوفِ مَخارمَ جفافٍ لطهيةَ

بنِ حَنْظَلَةَ ؛ قالَهُ نَصْر .
ويقالُ : بارَكَ اللَّهُ في مَحَاقِلِكُم ومَحاقِنِكُم ، أَي حَرْثكُم ورِسْلكُم .
وحَقَنَ ماءَ وَجْهِه : صَانَهُ .
وممَّا يُسْتدركُ عليه أَيْضاً :

##### Türkçe

: ( **حَقَنَهُ يَحْقِنُه ويَحْقُنُه** )؛ ) **مِن حَدَّي ضَرَبَ ونَصَرَ**؛ **حَقْناً**، (o **مَحْقونٌ** ve **حَقِينٌ**dur: onu hapsetti) .
( Ve bu meseldendir: **أَبَى الحَقِينُ العِذْرةَ**، yani özür; özür dileyip de özrü olmayan kimse hakkında darb-ı mesel yapılır.
Ebû Ubeyd dedi ki: Bunun aslı şudur: Bir adam bir kavme misafir oldu da onlardan süt istedi; yanlarında bir tulumda hapsettikleri bir süt vardı; ona karşı bahane uydurdular ve özür beyan ettiler; bunun üzerine dedi ki: Bu; yani bu **الحَقِينُ** sizi yalanlıyor, ( **كأَحْقَنَهُ** ) .
( **الصِّحاحِ**’ta: “Ben idrarı hapsettim” (**حَقَنْتُ البَوْل**) (vardır); **أَحْقَنْتُ**’u inkâr etti.
**المُحْكَم**’de: **حَقَنَ البَوْلَ**: onu hapsetti; ve “**أَحْقَنَه**” denilmez, ne de “o beni **حَقَنَنِي**” (denir).
( Ve ) **حَقَنَ** (falancanın kanını: ) (öldürülmesi helâl olduktan sonra) (onu öldürülmekten kurtardığı zaman) ; bu mecazdır.
Hadiste: ( **فحقَنَ له دَمَه** ) (vardır); yani onun kanının akıtılmasını ve öldürülmesini engelledi; yani onu onun için topladı ve ona karşı hapsetti.
( Ve ) **حَقَنَ** (sütü kırbada) **يَحْقُنُه حَقْناً**: (onu) oraya (döktü), (kaymağını çıkarmak için).
( Ve **الصِّحاحِ**’ta: **حَقَنْتُ اللبَنَ أَحْقُنُه**; zamme ile: onu kırbada topladığım ve taze sütünü ekşimişinin üzerine döktüğüm zaman; bu sütün adı **الحَقِينُ**’dur; İbn Berrî, el-Muhabbal için şu beyti okudu:
ففي إِبلٍ سِتِّينَ حَسْبُ ظَعِينة يَرُوحُ عليها مَحْضُها وَحَقِينُها
( Ve **الحَقْنَةُ**; fetha ile: karında ağrı)dır; aynı şekilde **الحَقْلَةُ**; (çoğulu **أَحْقانٌ**) ve **أَحْقالٌ**; İbnü’l-A‘râbî’den.
( Ve ) **الحُقْنَةُ**; (zamme ile: **المَرِيضُ المُحْتَقِنُ**’e onunla **يُحْقَنُ** olunan her ilaç).
( Ve hadiste: ( **أَنَّه كَرِه الحُقْنةَ** ) (vardır); bu, hastaya ilacın aşağısından verilmesidir; hekimler yanında bilinen bir şeydir.
( Ve **الحاقِنَةُ**: mide)dir; ) baskın bir sıfattır; çünkü o, yemeği **تحْقِنُ** eder (hapseder).
( Ve ) ayrıca: (köprücük kemiği ile boyun arasındaki şey).
**الحاقِنتانِ**: (iki köprücük kemiği ile omuz bağlarının arası)dır.
( Ve **التَّهْذِيبِ**’de: iki köprücük kemiğinin iki çukuru.
Ve **الصِّحاحِ**’ta: Ebû Amr dedi ki: ve **الحاقِنَةُ**: köprücük kemiği ile omuz bağı arasındaki çukurdur; ikisi **حاقِنتانِ**dır.
el-Ezherî dedi ki: çoğulu **الحَواقِنُ**dur.
Âişe hadîsinde: ( **تُوفي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ سَحْرِي ونَحْرِي ، وبَيْن حاقِنَتي وذَاقِنَتي** ) .
( Veya ) **الحَواقِنُ**: (karnın aşağısı)dır; **الذَّواقِنُ**: yukarısıdır; (ve ondan mesel: ( **لأُلْحِقَنَّ حَواقِنَكَ بذَواقِنِكَ** ) .
( Ve Cevherî’nin hattıyla bulunmuştur: **لأُحْقِنَنَّ**; bu, Ebû Zekeriyyâ’nın dikkat çektiği bir sehivdir. Ve **لأُلْزِقَنَّ** diye rivayet edilir.
Ve denildi ki: onun **حَواقِنُه**’u: karnından yemeği hapseden şeydir; onun **ذواقِنُه**’u: karnının aşağısı ve iki dizidir.
( Ve **احْتَقَنَ** hasta: idrarı tutuldu da **الحُقْنَةَ**’yi kullandı.
( Ve ) **احْتَقَنَتِ** (bahçe: kenarları, orta kısmının üzerine yükseldi); ) Ebû Hanîfe’nin nassı: onun tamamının üzerine.
( Ve ) **المِحْقَنُ**; (minber gibi: kırba)dır; (sütün içine **يُحْقَنُ** edildiği), yani hapsedildiği; **الصِّحاحِ**’ta olduğu gibi.
( Ve ) ayrıca: (kırbanın ve tulumun ağzına konulan, sonra içine içecek veya su dökülen huni).
el-Ezherî dedi ki: sütün kırbaya (onunla **يُحْقَنُ** edildiği) huni.
( Ve **المِحْقانُ**: idrarı **يَحْقِنُ** eden kimsedir; idrar yaptığında ondan daha çok yapar); **الصِّحاحِ**’ta böyle.
İbn Sîde bunu deveye tahsis etti.
( Ve **أَحْقَنَ** ) adam: (sütün türlerini, hoş oluncaya kadar topladı).
( Ve **الهِلالُ الحاقِنُ**: iki ucu yükselip sırtı yatık olan)dır; ) ve ondan onların sözü: **هِلالٌ أَدْفَقُ خَيْرٌ مِن هِلالٍ حاقِنٍ**; bu, **الأَساسِ**’ta olduğu gibi mecazdır.
( Ve ) dersin ki: (Ben ondan, **كحاقِنِ الإِهالَةِ** gibiyim; yani onda mahirim; ve bu, şundandır: o, kırbanın yanmaması için soğuduğunu bilmedikçe onu **يَحْقِنُ** etmez).
( Ve ona istidrâk olunanlardandır:
**الحاقِنُ**: şiddetli idrarı olan kimse; ve ondan hadis: ( **لا رأْيَ لحاقِبٍ ولا لحاقِنٍ** ); **الحاقِنُ** idrarda, **الحاقِبُ** ise dışkıdadır.
Ve **حَقِنٌ** adam; **كَكَتِفٍ** (vezninde); **حاقِنٍ** gibi.
Ve **احْتَقَنَ الدَّم**: içe işleyen bir yaradan karın boşluğunda toplandı.
Ve **تَحَقَّنَتِ الإِبِلُ**: karınları doldu; el-Mufaddal şu beyti okudu:
جُرْداً تحَقَّنَتِ النَّجِيلَ كأَنَّمابجلُودِهِنَّ مَدارِجُ الأَنْبار
İbn Şümeyl dedi ki: memelerden **المُحْتقِنُ**: geniş, ferah olandır; ve o, kıymetçe onların en iyisidir; sanki o, toplanmış, yükselmiş bir su birikintisidir; ve o, elbette **مُحْتَقِنةُ الضّرعِ**dir.
Ve **الحَقِينُ**; **كَأَميرٍ** (vezninde): Tuhayye b. Hanzala’nın, Mahârim Cifâf’tan olan Hâl oğullarının karınlarından bir menheldir; bunu Nasr söyledi.
Ve denilir: **بارَكَ اللَّهُ في مَحَاقِلِكُم ومَحاقِنِكُم**; yani ekininiz ve süt sağımınız.
Ve **حَقَنَ ماءَ وَجْهِه**: onu korudu.
Ve ona istidrâk olunanlardan ayrıca: )

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%82%D9%86/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

حَقَنَهُ
1 حَقَنَهُ حاق حقن حقنه حقننه حقنة , aor. حَقُنَ and حَقِنَ , (K,) inf. n. حَقْنٌ, (TA,) i. q. حَبَسَهُ [as meaning He confined it; kept it in; prevented it from escape; retained, restrained, or withheld, it]; (K;) as also ↓ احتقنهُ, (as in some copies of the K,) or ↓ احقنهُ; (as in other copies and in the TA;) but see, in what follows, what is said of this last in the S. (TA.) ― -b2- حَقَنَ اللَّبَنَ (S, Mgh, K) فِى السِّقَآءِ, (K,) aor. حَقُنَ , (S,) inf. n. as above, (TA,) He collected the milk in the skin, (S, Mgh,) and poured fresh milk upon that which was curdled, or thick, or upon that which was churned: (S:) or he poured the milk into the skin, [and kept it therein] that its butter might come forth. (K.) And حَقَنَ المَآءَ فِى السِّقَآءِ, aor. حَقُنَ , inf. n. as above, He collected the water in the skin. (Msb.) ― -b3- حَقَنَ البَوْلَ, (Ks, S, M,) or بَوْلَهُ, (Mgh, Msb,) He kept in, or retained, (M, Mgh, Msb,) and collected, (Mgh, Msb,) the urine, (M,) or his urine: (Mgh, Msb:) one should not say ↓ احقنهُ; (Ks, S, M;) nor should one say [of the urine] حَقَنَنِى هُوَ. (M.) ― -b4- حَقَنَ دَمَهُ, (S, Mgh, Msb, K,) and حَقَنَ لَهُ دَمَهُ, (TA from a trad.,) (tropical:) He prevented or forbade, the shedding of his blood, (S, Mgh, TA,) and the slaying him; (TA;) [he spared his blood, or forbore to shed it;] i. e., (Mgh,) he saved him (Mgh, K) from slaughter (K) when it had become lawful to slay him; from حَقَنَ اللَّبَنَ; (Mgh;) contr. of هَدَرَهُ; as though he collected his blood in him, and did not pour it forth. (Msb.) ― -b5- حَقَنَ مَآءَ وَجْهِهِ (assumed tropical:) He preserved [the lustre of his face; meaning his honour, or reputation]. (TA.) ― -b6- حَقَنَ المَرِيضَ (S, * Mgh, Msb, K *) He administered to the sick person what is termed حُقْنَة, i. e. [a clyster,] a medicine put into a مِحْقَنَة; (Mgh;) he conveyed medicine into the inside of the sick person by his anus (مِنْ مَخْرَجِهِ) with the مِحْقَنَة. (Msb.) See also 8.

احقن
4 احقن احقن أحاق أحقن حقن He collected different sorts of milk [in a skin, old and fresh,] to become good. (K.) ― -b2- See also 1, in two places.

تَحَقَّنَتِ الاـِبِلُ
5 تَحَقَّنَتِ الاـِبِلُ تحقنت الابل The camels became full in their insides. (TA.)

احتقن
8 احتقن احتقن أحتقن ٱحتقن ٱحتقنن as a trans. v.: see 1. -A2- Also It (blood) collected in the inside in consequence of a spear-wound, or stab, or the like, penetrating thereinto. (TA.) ― -b2- And He (a man) administered to himself, or had administered to him, a حُقْنَة [or clyster]: (S, * Mgh, Msb:) or he (a sick man) made use of the حُقْنَة in consequence of suppression of his urine. (K.) The saying اِحْتَقَنَ الصَّبِىُّ بِلَبَنِ أُمِّهِ [meaning The child had its mother's milk administered to it as a clyster] is farfetched: and اُحْتُقِنَ is not allowable: the right expression is ↓ حُقِنَ, or عُولِجَ بِالحُقْنَةِ. (Mgh.) ― -b3- And اِحْتَقَنَتِ الرَّوْضَةُ The روضة [i. e. meadow, or garden,] had its sides elevated عَلَى سَائِرِهَا [above the rest of it]: so says AHn: in the K, على سَرَارِهَا [above the depressed, or the best, or most fruitful, part of it: in the CK, سِرارِها]. (TA.)

حَقِنٌ
حَقِنٌ حاق حقن حقنن حقنة : see حَاقِنٌ.

حَقْنَةٌ
حَقْنَةٌ حاق حقن حقنه حقننه حقنة A pain in the belly: pl. أَحْقَانٌ. (IAar, K.)

حُقْنَةٌ
حُقْنَةٌ حاق حقن حقنه حقننه حقنة The administration of a medicine to a sick person by his anus; (TA;) [i. e. the administration of a clyster;] the conveyance of a medicine to the inside of a sick person by his anus with the مِحْقَنَة. (Msb.) ― -b2- And hence, (Msb,) [A clyster;] a medicine so administered to a sick person: (S, Mgh, Msb, K:) pl. حُقَنٌ. (Msb.) ― -b3- And, by extension of the meaning, The tube of a مِحْقَنَة. (Mgh.)

حَقِينٌ
حَقِينٌ حقين Confined, kept in, prevented from escape, retained, restrained, or withheld; as also ↓ مَحْقُونٌ. (K.) ― -b2- And, as a subst., (S,) Milk collected in a skin, (S, IF, Msb,) when fresh milk has been poured upon that which has become curdled, or thick, or upon that which has been churned. (S, TA.) Hence the prov., أَبَى الحَقِينُ العِذْرَةَ; i. e. العُذْرَ; [The milk collected in the skin, &c., has disallowed the excuse;] (A 'Obeyd, S, TA;) applied to him who excuses himself when having no [real] excuse: (TA:) originally said by a man who asked some people to give him milk to drink, upon their excusing themselves while they had milk which they had collected in a skin; meaning, this حقبن belies you. (A 'Obeyd, TA.)

حَاقِنٌ
حَاقِنٌ حاقن A man keeping in, or retaining, and collecting, his urine; from حَقِينٌ meaning “ milk collected in a skin: ” (IF, Msb:) [suffering from retention of the urine:] having urine that distresses [by its quantity]: (S, TA:) having much urine retained and collected: (Mgh:) and ↓ حَقِنٌ signifies the same. (TA.) Hence the saying, (Mgh, TA,) in a trad., (TA,) لَا رَأْىَ لِحَاقِنٍ وَلَا حَاقِبٍ وَلَا حَازِقٍ (S, * Mgh, TA *) No counsel, or advice, is possible to one who has much urine retained and collected, nor to one suffering suppression of the feces, nor to one who is pinched by a tight boot. (Mgh, TA. *) ― -b2- [Collecting grease, or melted grease, in a skin.] You say, أَنَا مِنْهُ كَحَاقِنِ الاـِهَالَةِ (assumed tropical:) I am a person skilled in it; because such a one does not collect the اهالة in a skin until he knows that it has cooled, lest the skin should be burnt. (K.) ― -b3- (assumed tropical:) A moon a little after or before the change (هِلَال) having its two extremities elevated, and its back decumbent. (K.) Hence the saying, هِلَالٌ وَاقِفٌ خَيْرٌ مِنْ هِلَالٍ حَاقِنٍ (tropical:) [A هلال erect (here meaning nearly erect) is better, or more auspicious, than a هلال decumbent]. (A, TA.) [See also أَذْفَقُ.]

الحَاقِنَةُ
الحَاقِنَةُ الحاقنه الحاقنة The stomach; (K;) an epithet in which the quality of a subst. is predominant; because it retains, or collects, the food: (TA:) and the pit between each collar-bone and what is termed حَبْلُ العَاتِقِ [explained in art. حبل, q. v.]; (AA, S, K; *) the two together being termed [the] حَاقِنَتَانِ: (AA, S:) the pit of each collar-bone: (T, TA:) the part between the collar-bone and the neck: (TA:) or the lower part of the belly: (S, K:) pl. الحَوَاقِنُ. (T, TA.) [See also الذَّاقِنَةُ.] Hence, (K,) it is said in a prov., لَأُلْحِقَنَّ حَوَاقِنَكَ بِذَوَاقِنِكِ, (S, K,) i. e. [I will assuredly conjoin] the lower part of thy belly with the upper part thereof: or the part of thy belly that retains, or collects, the food, with the lower part of thy belly, and with thy knees. (TA.) The ذَاقِنَة is [also said to be] the extremity of the حُلْقُوم [or windpipe]: and hence the saying attributed to 'ءïsheh, that the Prophet died [with his head] between her حَاقِنَة and her ذَاقِنَة. (S.)

مِحْقَنٌ
مِحْقَنٌ محق محقن A skin in which milk is collected; fresh milk being poured into it upon that which is curdled, or thick, or upon that which has been churned: (S:) or a skin into which milk is poured, [and in which it is kept,] that its butter may come forth. (K.) ― -b2- And A funnel with which the milk is poured into the skin: (Az, K: *) or a funnel which is put into the mouth of a skin, into which one then pours wine, and water. (TA.)

مَحْقَنَةٌ
[ مَحْقَنَةٌ محق محقنه محقنة app. sing. of مَحَاقِنُ as used in the following saying; like as مَحْقَلَةٌ is sing of مَحَاقِلُ.] بَارَكَ اللّٰهُ فِى مَحَاقِلِكُمْ وَمَحاقِنِكُمْ May God bless your seed-produce and your progeny. (TA.)

مِحْقَنَةٌ
مِحْقَنَةٌ محق محقنه محقنة The thing with which a حُقْنَة [or clyster] is administered; (Mgh, Msb;) being a leathern pouch, furnished with a tube. (Mgh.)

مِحْقَانٌ
مِحْقَانٌ محق محقان One who retains his urine, and, when he discharges it, discharges much: (S, K:) applied by ISd peculiarly to a camel. (TA.)

مَحْقُونٌ
مَحْقُونٌ محق محقون : see حَقِينٌ.

##### Türkçe

**حَقَنَهُ**
1 **حَقَنَهُ** (K,) muzâri‘ı **حَقُنَ** ve **حَقِنَ**, (K,) mastarı **حَقْنٌ**, (TA,) **حَبَسَهُ** ile aynı mânâdadır [“onu hapsetti; içinde tuttu; kaçmaktan men etti; onu alıkoydu, dizginledi yahut engelledi”]; (K;) bunun gibi ↓ **احتقنهُ**, (K’nın bazı nüshalarında olduğu üzere,) yahut ↓ **احقنهُ**; (diğer nüshalarda ve TA’da olduğu üzere;) fakat S’de bu sonuncusu hakkında söylenen şeye, aşağıda, bak. (TA.) ― -b2- **حَقَنَ اللَّبَنَ** (S, Mgh, K) **فِى السِّقَآءِ**, (K,) muzâri‘ı **حَقُنَ**, (S,) mastarı yukarıdaki gibidir, (TA,) sütü tulumda topladı, (S, Mgh,) ve taze sütü, kesilmiş yahut koyulaşmış olana, yahut yayılmış olana döktü: (S:) yahut sütü tuluma döktü, [ve onu orada tuttu] ki onun yağı çıksın. (K.) Ve **حَقَنَ المَآءَ فِى السِّقَآءِ**, muzâri‘ı **حَقُنَ**, mastarı yukarıdaki gibidir, suyu tulumda topladı. (Msb.) ― -b3- **حَقَنَ البَوْلَ**, (Ks, S, M,) yahut **بَوْلَهُ**, (Mgh, Msb,) idrarı, (M,) yahut onun idrarını: (Mgh, Msb:) içinde tuttu yahut alıkoydu, (M, Mgh, Msb,) ve topladı; (Mgh, Msb:) ↓ **احقنهُ** denmemelidir; (Ks, S, M;) ve [idrar hakkında] **حَقَنَنِى هُوَ** da denmemelidir. (M.) ― -b4- **حَقَنَ دَمَهُ**, (S, Mgh, Msb, K,) ve **حَقَنَ لَهُ دَمَهُ**, (TA bir hadisten,) (mecazen:) onun kanının dökülmesini, (S, Mgh, TA,) ve onu öldürmeyi men etti yahut yasakladı; (TA;) [onun kanını esirgedi yahut dökmekten kaçındı;] yani, (Mgh,) onu (Mgh, K) boğazlanmaktan (K) kurtardı; onu öldürmek helâl olmuşken; **حَقَنَ اللَّبَنَ**’den; (Mgh;) **هَدَرَهُ**’nin zıddıdır; sanki onun kanını onun içinde topladı da dışarı dökmedi. (Msb.) ― -b5- **حَقَنَ مَآءَ وَجْهِهِ** (mecaz olduğu varsayılan:) [yüzünün suyunu; yani şerefini yahut itibarını] korudu. (TA.) ― -b6- **حَقَنَ المَرِيضَ** (S, * Mgh, Msb, K *) hastaya **حُقْنَة** denilen şeyi verdi; yani [lavman,] **مِحْقَنَة** içine konulan bir ilaç; (Mgh;) **مِحْقَنَة** ile onun makatından (**مِنْ مَخْرَجِهِ**) hastanın içine ilacı ulaştırdı. (Msb.) 8’e de bak.

**احقن**
4 **احقن** (K.) çeşitli süt türlerini [tulumda, eski ve taze olarak,] iyi olması için topladı. (K.) ― -b2- 1’e de bak, iki yerde.

**تَحَقَّنَتِ الاـِبِلُ**
5 **تَحَقَّنَتِ الاـِبِلُ** develer içlerinde doldu. (TA.)

**احتقن**
8 **احتقن** geçişli fiil olarak: 1’e bak. -A2- Ayrıca o (kan), mızrak yarası yahut bıçak darbesi yahut benzeri bir şeyin oraya nüfuz etmesi sebebiyle içeride toplandı. (TA.) ― -b2- Ve o (bir adam) kendisine **حُقْنَة** [yahut lavman] yaptı, yahut ona yapıldı: (S, * Mgh, Msb:) yahut o (hasta bir adam) idrarının tutulması sebebiyle **حُقْنَة**’yi kullandı. (K.) **اِحْتَقَنَ الصَّبِىُّ بِلَبَنِ أُمِّهِ** sözü [“çocuğa annesinin sütü lavman olarak verildi” mânâsında] uzak bir ifadedir: ve **اُحْتُقِنَ** câiz değildir: doğru ifade ↓ **حُقِنَ**, yahut **عُولِجَ بِالحُقْنَةِ**’dir. (Mgh.) ― -b3- Ve **اِحْتَقَنَتِ الرَّوْضَةُ**: **روضة**’nin [yani çayırın yahut bahçenin] kenarları **عَلَى سَائِرِهَا** [onun geri kalanının üstüne] yükseldi: AHn böyle der: K’da, **على سَرَارِهَا** [onun çukur yahut en iyi yahut en verimli kısmının üstüne: CK’da, **سِرارِها**]. (TA.)

**حَقِنٌ**
**حَقِنٌ**: **حَاقِنٌ**’e bak.

**حَقْنَةٌ**
**حَقْنَةٌ** karın ağrısı: çoğulu **أَحْقَانٌ**. (IAar, K.)

**حُقْنَةٌ**
**حُقْنَةٌ** hastaya makatından ilaç verilmesi; (TA;) [yani lavman verilmesi;] **مِحْقَنَة** ile hastanın içine makatından ilacın ulaştırılması. (Msb.) ― -b2- Ve buradan, (Msb,) [lavman;] hastaya bu şekilde verilen ilaç: (S, Mgh, Msb, K:) çoğulu **حُقَنٌ**. (Msb.) ― -b3- Ve, mânânın genişletilmesiyle, **مِحْقَنَة**’nin borusu. (Mgh.)

**حَقِينٌ**
**حَقِينٌ** hapsedilmiş, içinde tutulmuş, kaçmaktan men edilmiş, alıkonmuş, dizginlenmiş yahut engellenmiş; bunun gibi ↓ **مَحْقُونٌ**. (K.) ― -b2- Ve, isim olarak, (S,) taze süt, kesilmiş yahut koyulaşmış olana, yahut yayılmış olana döküldüğünde, tulumda toplanmış süt. (S, IF, Msb,) (S, TA.) Buradan darbımesel: **أَبَى الحَقِينُ العِذْرَةَ**; yani **العُذْرَ**; [“tulumda toplanmış süt vb. özrü reddetti”]; (A ‘Obeyd, S, TA;) gerçek bir özrü yokken özür beyan eden kimseye uygulanır: (TA:) aslı, bir adamın bazı kimselerden içmek için süt istemesi, onların özür beyan etmeleri hâlinde, oysa tulumda topladıkları sütleri varken; mânâsı: bu **حقبن** sizi yalanlıyor. (A ‘Obeyd, TA.)

**حَاقِنٌ**
**حَاقِنٌ** idrarını içinde tutan yahut alıkoyan ve toplayan bir adam; “tulumda toplanmış süt” mânâsındaki **حَقِينٌ**’den: (IF, Msb:) [idrar tutulmasından muzdarip:] miktarı sebebiyle sıkıntı veren idrarı olan: (S, TA:) çok idrarı tutulmuş ve toplanmış olan: (Mgh:) ve ↓ **حَقِنٌ** de aynı mânâya gelir. (TA.) Buradan söz, (Mgh, TA,) bir hadiste, (TA,) **لَا رَأْىَ لِحَاقِنٍ وَلَا حَاقِبٍ وَلَا حَازِقٍ** (S, * Mgh, TA *) çok idrarı tutulmuş ve toplanmış olana, ne dışkısı tutulmuş olana, ne de dar bir çizme ile sıkıştırılana, görüş yahut öğüt yoktur. (Mgh, TA. *) ― -b2- [Bir tulumda iç yağı yahut eritilmiş yağı toplamak.] Şöyle dersin: **أَنَا مِنْهُ كَحَاقِنِ الاـِهَالَةِ** (mecaz olduğu varsayılan:) Ben onda mahir bir kimseyim; çünkü böyle biri, tulum yanmasın diye, soğuduğunu bilmedikçe **اهالة**’yi tulumda toplamaz. (K.) ― -b3- (mecaz olduğu varsayılan:) değişimden ( **هِلَال** ) biraz sonra yahut önce olan, iki ucu yükselmiş ve sırtı yatık bir ay. (K.) Buradan söz: **هِلَالٌ وَاقِفٌ خَيْرٌ مِنْ هِلَالٍ حَاقِنٍ** (mecazen:) [dik (burada neredeyse dik mânâsında) bir **هلال**, yatık bir **هلال**’den daha hayırlıdır yahut daha uğurludur]. (A, TA.) [**أَذْفَقُ**’a da bak.]

**الحَاقِنَةُ**
**الحَاقِنَةُ** mide; (K;) bir ismin niteliğinin baskın olduğu bir sıfat; çünkü o, yiyeceği alıkoyar yahut toplar: (TA:) ve her iki köprücük kemiği ile **حَبْلُ العَاتِقِ** denilen şey arasındaki çukur [**حبل** maddesinde açıklandığı üzere]; (AA, S, K; *) ikisine birlikte **حَاقِنَتَانِ** denir: (AA, S:) her köprücük kemiğinin çukuru: (T, TA:) köprücük kemiği ile boyun arasındaki kısım: (TA:) yahut karnın alt kısmı: (S, K:) çoğulu **الحَوَاقِنُ**. (T, TA.) [**الذَّاقِنَةُ**’ye de bak.] Buradan, (K,) bir darbımeselde şöyle denir: **لَأُلْحِقَنَّ حَوَاقِنَكَ بِذَوَاقِنِكِ**, (S, K,) yani [karnının alt kısmını üst kısmına mutlaka bitiştireceğim]: yahut yiyeceği alıkoyan yahut toplayan karnının kısmını, karnının alt kısmına ve dizlerine. (TA.) **ذَاقِنَة** [ayrıca] **حُلْقُوم**’un [yahut soluk borusunun] ucu denilmiştir: ve buradan, ‘Âişe’ye nispet edilen söz: Peygamber, onun **حَاقِنَة**’si ile onun **ذَاقِنَة**’si arasında öldü. (S.)

**مِحْقَنٌ**
**مِحْقَنٌ** süt toplanan bir tulum; taze süt, kesilmiş yahut koyulaşmış olana, yahut yayılmış olana bunun içine dökülür: (S:) yahut içine süt dökülen [ve içinde tutulan] bir tulum; ki onun yağı çıksın. (K.) ― -b2- Ve sütü tuluma dökmek için kullanılan bir huni: (Az, K: *) yahut bir tulumun ağzına konulan bir huni; sonra onun içine şarap ve su dökülür. (TA.)

**مَحْقَنَةٌ**
[**مَحْقَنَةٌ** görünüşe göre, aşağıdaki sözde kullanıldığı üzere **مَحَاقِنُ**’un tekilidir; tıpkı **مَحْقَلَةٌ**’nin **مَحَاقِلُ**’un tekili olması gibi.] **بَارَكَ اللّٰهُ فِى مَحَاقِلِكُمْ وَمَحاقِنِكُمْ** Allah, ekinlerinizde ve neslinizde bereket versin. (TA.)

**مِحْقَنَةٌ**
**مِحْقَنَةٌ** **حُقْنَة** [yahut lavman] verilen şey; (Mgh, Msb;) boru ile donatılmış deriden bir torba olmak üzere. (Mgh.)

**مِحْقَانٌ**
**مِحْقَانٌ** idrarını tutan; ve onu boşalttığında çok boşaltan: (S, K:) ISd tarafından özellikle deveye uygulanır. (TA.)

**مَحْقُونٌ**
**مَحْقُونٌ**: **حَقِينٌ**’e bak.

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%82%D9%86/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

حَقَنَ
حَقَنَ I ,  U ( n. ac. حَقْن 1 )
a.  [ acc. &  Fī ], Poured into.

b.  Collected, stored up ( water, milk ).

c.  Prevented ( bloodshed ), spared ( the blood of ).

d.  Administered a clyster to.

أَحْقَنَ
أَحْقَنَ IV ,
a.  Mixed together.

اِحْتَقَنَ
اِحْتَقَنَ VIII ,
a.  Suffered from strangury.

b.  Made use of a clyster.

حَقْنَة
حَقْنَة 1t , ( pl. أَحْقَاْن 38 ),
a.  Pain in the belly.

حُقْنَة
حُقْنَة 3t , ( pl. حُقَن 9 ),
a.  Clyster, injection, enema.

مِحْقَن
مِحْقَن 20 ,  مِحْقَنَة 20t ,
a.  Syringe.

b.  Funnel.

حَاْقِنَة
حَاْقِنَة 21t , ( pl. حَوَاْقِنُ 41 ),
a.  Stomach, belly.

حَقِيْن
حَقِيْن 25 ,
a.  Collected ( water, milk ).

مِحْقَاْن
مِحْقَاْن 45 , ( pl. مَحَاْقِيْنُ 65 ),
a.  Pond, pool; reservoir; fishpond.

##### Türkçe

**حَقَنَ**
**حَقَنَ** I , U ( mastar-ı aksiyon: **حَقْن** 1 )
a. [ mef‘ûl alır & **فِي** ile ], İçine döktü.

b. Topladı, biriktirdi (su, süt).

c. (Kan dökmeyi) önledi, (…ın kanını) esirgedi.

d. Lavman yaptı (lavman uyguladı).

**أَحْقَنَ**
**أَحْقَنَ** IV ,
a. Birbirine karıştırdı.

**اِحْتَقَنَ**
**اِحْتَقَنَ** VIII ,
a. İdrar tutukluğundan mustarip oldu.

b. Lavman kullandı.

**حَقْنَة**
**حَقْنَة** 1t , ( çoğulu **أَحْقَاْن** 38 ),
a. Karın ağrısı.

**حُقْنَة**
**حُقْنَة** 3t , ( çoğulu **حُقَن** 9 ),
a. Lavman, enjeksiyon, lavman.

**مِحْقَن**
**مِحْقَن** 20 , **مِحْقَنَة** 20t ,
a. Şırınga.

b. Huni.

**حَاْقِنَة**
**حَاْقِنَة** 21t , ( çoğulu **حَوَاْقِنُ** 41 ),
a. Mide, karın.

**حَقِيْن**
**حَقِيْن** 25 ,
a. Toplanmış (su, süt).

**مِحْقَاْن**
**مِحْقَاْن** 45 , ( çoğulu **مَحَاْقِيْنُ** 65 ),
a. Gölet, havuz; su deposu; balık havuzu.
