# حلبس (ح-ل-ب-س) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%84%D8%A8%D8%B3
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D9%84%D8%A8%D8%B3

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ح - ل - ب - س
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 4 sözlük

## Sözlükler (4)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%84%D8%A8%D8%B3/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

حلبس:
الحَلْبَسُ والحُلابِسُ: الشّجاع.

##### Türkçe

حلبس:
**الحَلْبَسُ** ve **الحُلابِسُ**: yiğit.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%84%D8%A8%D8%B3/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الحَلْبَسُ: الشجاعُ. ويقال: هو الملازم للشيء لا يفارقه، وكذلك الحُلابِسُ.

##### Türkçe

**الحَلْبَسُ**: yiğit. Ve denilir ki: o, şeye yapışık olan, ondan ayrılmayan kimsedir; **الحُلابِسُ** da böyledir.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%84%D8%A8%D8%B3/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الحَلْبَسُ والحَبَلْبَسُ والحُلابِسُ: الشجاع. والحَلْبَسُ: الحريض الملازم للشيء لا يفارقه؛ قال الكميت:
فلما دَنَتْ للكاذبين، وأَخْرَجَتْ
به حَلْبَساً عند اللِّقاءِ حُلابِسا
وحَلْبَسُ: من أَسماء الأَسد. وحَلْبَسَ فلا حَساسَ له أَي ذهب؛ عن ابن الأَعرابي. وجاء في الشعر الحَبَلْبَسُ، قال الجوهري: وأَظنه أَراد الحَلْبَسَ وزاد فيه باء؛ أَنشد أَبو عمرو لنَبْهان:
سَيَعْلَمُ من يَنْوي جَلائيَ أَنَّني
أَرِيبٌ، بأَكنافِ النَضِيضِ، حَبَلْبَسْ

##### Türkçe

**الحَلْبَسُ** ve **الحَبَلْبَسُ** ve **الحُلابِسُ**: yiğit. Ve **الحَلْبَسُ**:
şeye bitişik olan, ona yapışıp ayrılmayan; **الكميت** dedi ki:
“Yalancılara yaklaştığında ve
onunla karşılaşma anında bir **حَلْبَساً** **حُلابِسا** çıkardığında”

Ve **حَلْبَسُ**: aslanın adlarındandır. Ve **حَلْبَسَ**; artık onun için bir duyum yoktur, yani gitti; **ابن الأَعرابي**’den. Ve şiirde **الحَبَلْبَسُ** geldi; **الجوهري** dedi ki: ve zannederim ki **الحَلْبَسَ**’i kastetti ve ona bir **باء** ekledi; **أَبو عمرو** **نَبْهان** için inşad etti:
“Beni sürmeyi niyet eden kimse bilecektir ki ben
kurnazım; **النَضِيضِ**’in çevrelerinde, **حَبَلْبَسْ**”

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%84%D8%A8%D8%B3/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الحلبس، كجعفر وعلبط، وعلابط: الشجاع الذي يلازم قرنه، كالحبلبس، كسفرجل، قد جاء في الشعر، أنشد أبو عمرو لنبهان:
  سيعلم من ينوي جلائي أنـنـي                      أريب بأكناف النضيض حبلبس قال الجوهري: وأظنه أراد الحلبس فزاد فيه باء، وقد تقدم في موضعه. الحلبس: الحريص الملازم للشيء لا يفارقه، قال الكميت يعني الثور وكلاب الصيد:
  فلما دنت للكاذتين وأحرجت                      به حلبسا عند اللقاء حلابسا

  الحلبس: الأسد، كالحلبيس، بالكسر، والحلابس، والحلبس، الثلاثة عن الصاغاني. وقال ابن فارس: الحلبس والحلابس: منحوتان من حلس، وحبس، فالحلس: الملازم للشيء لا يفارقه، وكأنه حبس نفسه على قرنه وحلس به لا يفارقه. وحلبس بن عمرو بن عدي بن جشم بن عمرو بن غنم بن تغلب التغلبي: شاعر. حلبس الحنظلي: شيخ للحارث بن أبي أسامة صاحب المسند. ويونس بن ميسرة بن حلبس الحارثي، مشهور، وأخوه يزيد، وأخوهما أيوب. ومحمد بن حلبس البخاري مات سنة 324: محدثون. وفاته: حلبس بن محمد الكلابي عن الثوري، وعنه ابنه غالب. وحلبس بن حماد الوراق الفاميني. وأبو حلبس: تابعي، عن أبي هريرة. أبو حلبس: آخر: محدث روى عن معاوية بن قرة، هكذا ذكروه، والصواب عن خليد بن خليد، عن معاوية عن قرة عن أبيه في الوصية، روى عن بقية بن الوليد، كذا حققه المزي في الكنى، وقال فيه: ويقال أبو حبس، وهو أحد المجاهيل، ولم يذكره الذهبي في الديوان ولا ذيله. وفاته: حلبس بن حاتم الطائي، أخو عدي بن حاتم لأمه. وضأن حلبوس، كذلك إبل حلبوس، بالضم، أي كثيرة، نقله الصاغاني في العباب عن ابن عباد. وحلبس فلان فلا حساس منه، أي ذهب.

##### Türkçe

**الحلبس**, **جعفر** ve **علبط** ve **علابط** gibi: hasmına yapışıp kalan yiğit; **الحبلبس** gibi, **سفرجل** gibi; şiirde gelmiştir; Ebû Amr, Nebhân’dan şu beyti okudu:
  “Beni sürmeyi niyet eden kimse bilecektir ki ben                      **النضيض**’un çevrelerinde **حبلبس**’im.”
Cevherî dedi: Zannederim ki o **الحلبس**’i kastetti de ona bir **باء** ekledi; ve kendi yerinde daha önce geçti. **الحلبس**: şeye hırslı olup ona yapışıp kalan, ondan ayrılmayan; Kümeyt dedi, öküzü ve av köpeklerini kastediyor:
  “İki **الكاذتين**’e yaklaştığında ve onu sıkıştırdığında                      karşılaşma anında onunla birlikte **حلبسا** (olarak) **حلابسا** (olarak).”

  **الحلبس**: aslan; **الحلبيس** gibi, kesre ile; ve **الحلابس** ve **الحلبس**; bu üçü Sâğânî’dendir. İbn Fâris dedi: **الحلبس** ve **الحلابس**: **حلس** ve **حبس**’ten yontulmuşlardır; **الحلس**: şeye yapışıp kalan, ondan ayrılmayan; sanki kendini hasmına hapsetmiş ve onunla **حلس** etmiş, ondan ayrılmıyor. Ve **حلبس بن عمرو بن عدي بن جشم بن عمرو بن غنم بن تغلب التغلبي**: şair. **حلبس الحنظلي**: Müsned sahibi Hâris b. Ebî Üsâme’nin şeyhi. Ve **يونس بن ميسرة بن حلبس الحارثي**, meşhur; ve onun kardeşi **يزيد**, ve ikisinin kardeşi **أيوب**. Ve **محمد بن حلبس البخاري** (324 yılında öldü): muhaddislerdir. Vefatı: **حلبس بن محمد الكلابي**; Sevrî’den (rivayet etti), ondan da oğlu **غالب**. Ve **حلبس بن حماد الوراق الفاميني**. Ve **أبو حلبس**: tâbiî; Ebû Hureyre’den. **أبو حلبس**: bir başkası: Muhaddis; Muâviye b. Kurra’dan rivayet etti; onu böyle zikrettiler; doğrusu ise **خليد بن خليد**’den, Muâviye’den, Kurra’dan, babasından, vasiyet hakkında; **بقية بن الوليد**’den rivayet etti; Mizzî bunu künyelerde böyle tahkik etti ve onun hakkında dedi ki: **أبو حبس** denilir; o meçhullerden biridir; Zehebî onu **الديوان**’da ve onun zeylinde zikretmedi. Vefatı: **حلبس بن حاتم الطائي**, anneden **عدي بن حاتم**’in kardeşi. Ve **ضأن حلبوس**; yine **إبل حلبوس**, zamme ile; yani çok; Sâğânî bunu **العباب**’da İbn Abbâd’dan nakletti. Ve “**حلبس** falan” (denir): onda hiçbir **حساس** yoktur; yani gitti.
