# حلف — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%84%D9%81/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D9%84%D9%81/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حلف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%84%D9%81.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: حلف

حَلَفَ
1 حَلَفَ حلف , aor. حَلِفَ , inf. n. حَلِفٌ and حَلْفٌ (S, Msb, K) and حِلْفٌ (K) and مَحْلُوفٌ, (S, K,) like مَجْلُودٌ and مَعْقُولٌ and مَعْسُورٌ, (S,) and مَحْلُوفَةٌ (Lth, K) [and مَحْلُوفَآءُ, like مَشْعُورَآءُ, as will be seen from what follows], He swore. (S.) You say, حَلَبَ بِاللّٰهِ [He swore by God]. (Msb.) [And حَلَفَ اـِنّهُ كَذَا He swore it was so. And حَلَفَ لَهُ عَلَى كَذَا He swore to him to do such a thing.] And حَلَفَ يَمِينًا (T in art. ثنى, &c.) and عَلَى يَمِينٍ (El-Jلmi' es Sagheer voce مَنْ, &c.) [He swore an oath]. And لَا وَمَحْلُوفَائِهِ لَا أَفْعَلُ [No, by the swearing it, (meaning no, I swear it,) I will not do such a thing]. (Ibn-Buzurj, K. *) And مَحْلُوفَةً بِاللّٰهِ, meaning أَحْلِفُ مَحْلُوفَةً, i. e. [I swear] an oath [by God]. (Lth, K.) Accord. to IAth, the primary signification of حَلِفٌ is The act of confederating, or making a compact or confederacy, to aid, or assist; and making an agreement: [but this meaning is afterwards said in the TA to be tropical:] when the object of this, in the time of paganism, was to aid in sedition or the like, and in fighting, and incursions into the territories of enemies, it was forbidden by Mohammad: when the object was to aid the wronged, and for making close the ties of relationship, and the like, he confirmed it. (TA.)

2 حَلَّفَ see 4, in three places.

حالفهُ عَلَى كَذَا
3 حالفهُ عَلَى كَذَا ذ He swore with him respecting, or to do, such a thing. (TA.) ― -b2- Also, (S, * K, * TA,) inf. n. مُحَالَفَةٌ and حِلَافٌ, (TA,) (tropical:) He united with him in a confederacy, league, compact, or covenant, (S, K, TA,) [respecting, or to do, such a thing.] ― -b3- And حالفهُ (tropical:) He clave, clung, kept, or held fast, to it: (K, TA:) see a verse of Aboo-Dhu-eyb in art. خلف, voce خَالَفَ. (TA.) You say, حالف بَثَّهُ, and حُزْنَهُ, (tropical:) He clave to his grief, or sorrow. (TA.) ― -b4- مُحَالَفَةٌ also signifies (assumed tropical:) The establishing a brotherhood. (TA.) It is said in a trad., حَالَفَ بَيْنَ قُرَيْشٍ وَالأَنْصَارِ (assumed tropical:) He established a brotherhood between Kureysh and the Assistants. (S, TA.)

احلفهُ
4 احلفهُ احلفه احلفة أحلفه حلف , (S, Msb, K,) inf. n. اـِحْلَافٌ; (Msb;) and ↓ حلّفهُ, (S, Msb, K,) inf. n. تَحْلِيفٌ; (Msb, K;) and ↓ استحلفهُ; all signify the same; (S, Msb, K;) [He made him to swear: and ↓ the last, he asked him, or required him, to swear: and he conjured him, or adjured him; as is shown in the M in art. بلو; (see 8 in that art. in the present work;) and so ↓ the second; as is shown in the explanation of the phrase أُعَمِّرُكَ اللّٰهَ أَنْ تَفْعَلَ in the K and TA:) said [for instance] of a judge. (TA.) You say, بِاللّٰهِ مَا فَعَلَ ↓ استحلفهُ and ↓ حلّفهُ and احلفهُ [He made him to swear by God he did not, or had not done, such a thing]. (TA.) ― -b2- [Hence,] أَحْلَفَ الغُلَامُ The boy passed the time when he had nearly attained to puberty: (K:) so says Lth; adding that some say, قَدْ أُحْلِفَ: and this Z mentions also, and he adds, so that it was doubted whether he had attained to puberty: but Az says that أَحْلَفَ الغُلَامُ in this sense is a mistake; and that it means only he nearly attained to puberty; so that those who looked at him differed in opinion; one saying and swearing that he had attained to puberty, and another saying and swearing the contrary. (TA.) ― -b3- And أَحْلَفَتِ الحَلْفَآءُ The حلفاء attained to maturity. (IAar, K.) [By الحلفاء would seem to be here meant the clamorous female slave: for when this word means a kind of grass, the ا is not that which denotes the fem. gender, but is a letter of quasicoordination, if its n. of un. be حَلْفَآءَةٌ, as in the Msb: but accord. to Sb, it is in this sense sing. and pl.; and as pl., it is fem.; and in a description of it by Aboo-Ziyلd, cited by AHn, it is made fem.]

تحالفوا عَلَى كَذَا
6 تحالفوا عَلَى كَذَا ذ They swore, one to another, respecting, or to do, such a thing; as also ↓ احتلفوا. (TA.) ― -b2- And تحالفوا (tropical:) They confederated; or united in a confederacy, league, compact, or covenant. (S. K, TA.) And تحالفا (assumed tropical:) They two united in a confederacy &c. that their case should be one in respect of aiding and defending. (Msb.) And تحالفا بِالأَيْمَانِ أَنْ يَكُونَ أَمْرُهُمَا وَاحِدًا (assumed tropical:) They two united in a confederacy &c., by oaths, that their case should be one. (Lth, TA.)

8 اـِحْتَلَفَ see 6.

10 اـِسْتَحْلَفَ see 4, in three places.

حِلْفٌ
حِلْفٌ حلف (assumed tropical:) A confederacy, league, compact, or covenant, (S, Msb, K,) between persons; (S, K;) as also ↓ حِلْفَةٌ: (Msb:) because it is not concluded, or ratified, but by swearing. (ISd, TA.) ― -b2- (assumed tropical:) Friendship; or true, or sincere, friendship. (K.) -A2- (tropical:) A confederate of another; one who unites in a confederacy, league, compact, or covenant; (TA;) as also ↓ حَلِيفٌ: (S, Msb, K, TA:) or a friend, or sincere friend, who swears to his companion that he will not act unfaithfully with him: (K:) or a friend, or true friend, is thus called because he so swears; as also ↓ حَلِيفٌ: (TA:) pl. of the former أَحْلَافٌ; (S, * K;) and of the latter حُلَفَآءُ. (TA.) By the احلاف are meant, in a poem of Zuheyr, Asad and Ghatafلn; because they united in a confederacy to aid each other; and the same appellation is applied to a party of Thakeef; (S, K;) and to six tribes of Kureysh, namely, 'Abd-ed-Dلr, Kaab, Jumah, Sahm, Makhzoom, and 'Adee: (K:) and ↓ الحَلِيفَانِ to Benoo-Asad and Teiyi, (S, O, K,) or Asad and Ghatafلn; (ISd, TA;) and Fezلrah and Asad also (S, K) are termed حَلِيفَانِ. (S.)

حَلَفٌ
حَلَفٌ حلف : see حَلْفَآء.

حَلْفَةٌ
حَلْفَةٌ حلف حلفه حلفة An oath. (Msb, TA. *) You say, حَلَفَ حَلْفَةً, (TA,) and ↓ مَحْلُوفَةً, i. e. He swore an oath; (Lth, K;) and ↓ حَلَفَ أُحْلُوفَةً [which means the same]: (Lh, TA:) this last word is of the measure أُفْعُولَة from الحَلِفُ. (K.) ― -b2- See also حِلْفٌ.

حَلَفَةٌ
حَلَفَةٌ حلف حلفه حلفة : see حَلْفَآء.

حَلِفَةٌ
حَلِفَةٌ حلف حلفه حلفة : see حَلْفَآء. ― -b2- أَرْضٌ حَلِفَةٌ Land abounding with [the kind of grass called] حَلْفَآء; as also ↓ محلفة [app. مَحْلَفَةٌ]: (TA:) or producing حلفاء. (AHn, TA.)

حَلْفَآء
حَلْفَآء حلفآء [app. حَلْفَآءٌ accord. to some, and حَلْفَآءٌ accord. to others, (in the CK, erroneously, حُلَفاء,)], (S, Msb, K, &c.,) in measure like حَمْرَآء, [and if so, حَلْفَآءُ, but see what follows,] (Msb,) and ↓ حَلَفٌ, (Akh, K,) [A kind of high, coarse grass; called by the botanists poa multiflora, and poa cynosuroïdes;] a certain plant, (S, Msb, K,) [growing] in water, (S,) well known, (Msb,) of those termed أَغْلَاث: (TA:) Aboo-Ziyلd says of the حلفاء that it seldom grows anywhere but near to water or to the bottom of a valley; and is long, or tall, (سلبة,) rough to the touch; seldom, or never, does any one lay hold upon it, for fear of his hand being cut; sometimes camels and sheep or goats eat a little of it; and it is much liked by oxen: (AHn, TA:) [a coll. gen. n.:] n. un. ↓ حَلَفَةٌ, (S, K,) accord. to AZ, (S,) or Aboo-Ziyلd, and AHn, (TA,) and ↓ حَلِفَةٌ, (S, K,) accord. to As, (S,) and حَلْفَآءَةٌ, (Msb, K,) like صَحْرَآءَةٌ: (K: [in the CK like صَحْرَةٌ, and omitted in my copy of the TA:]) [this last n. un. requires that the coll. gen. n. should be حَلْفَآءٌ: (see 4, last sentence:) but] Sb says that حلفاء is sing. and pl.: [see شَجَرٌ:] (TA:) [as pl., it is fem.; and it is made fem. in the description by Aboo-Ziyلd, cited above:] sometimes it has حَلَافِىُّ for pl.: and its dim. is ↓ حُلَيْفَيَّةٌ. (O, TA.) أَنَا الَّذِي فِى الحَلْفَآءِ, occurring in a trad., means (assumed tropical:) I am the lion; because that beast repairs to the places where the حلفاء grows: and [hence,] كَأَنَّهُ أَخُو الحَلْفَآءِ means (assumed tropical:) As though he were the lion. (TA.) -A2- حَلْفَآءُ also signifies A clamorous female slave: (IAar, K:) pl. حُلُفٌ. (K.)

حَلِيفٌ
حَلِيفٌ حليف : see حِلْفٌ, in three places. ― -b2- (assumed tropical:) Whatever cleaves, clings, keeps, or holds fast, to another thing, is termed its حَلِيف: whence one says, فُلَانٌ حَلِيفُ الجُودِ (assumed tropical:) [Such a one cleaves to liberality], &c. (TA.) You say also, هُوَ حَلِيفُ السَّهَرِ, meaning (tropical:) He is sleepless. (TA.) ― -b3- حَلِيفُ اللِّسَانِ (tropical:) Sharp-tongued; (S, Z, K;) chaste, or eloquent, in speech; (S;) who conforms to the desire of his companion, as though he were a confederate. (Z, TA.) ― -b4- حَلِيفُ الغَرْبِ, in a poem of Sa'ideh Ibn-Ju-eiyeh, (Skr, K, * TA,) means (tropical:) A sharp spear-head, (K,) or a spear with a sharp head: (Skr, TA:) or it means a brisk, lively, or sprightly, horse. (Skr, K.) Az says, سِنَانٌ حَلِيفٌ means (tropical:) A sharp spear-head: and I think that it is termed حليف because the sharpness of its point is likened to the sharpness of the points of [the grass called] حَلْفَآء. (TA.)

حَلَافَةٌ
حَلَافَةٌ حلافه حلافة (assumed tropical:) Sharpness, in anything. (TA.)

وَادٍ حُلَافِىٌّ
وَادٍ حُلَافِىٌّ واد حلافى واد حلافي A valley that produces [the grass called] حَلْفَآء. (Sgh, K.)

حُلَيْفِيَّةٌ
حُلَيْفِيَّةٌ حليف حليفيه حليفية : see حَلْفَآء.

حَلَّافٌ
حَلَّافٌ حلاف and حَلَّافَةٌ: see what next follows.

حَالِفٌ
حَالِفٌ حالف [Swearing:] and ↓ حَلَّافٌ that swears much, or often; and so ↓ حَلَّافَةٌ [but in a more intensive sense]. (TA.)

مَا أَحْلَفَ لِسَانَهُ
مَا أَحْلَفَ لِسَانَهُ ذ (tropical:) How sharp-tongued is he, (K, * TA,) and how chaste, or eloquent, in speech! (TA.)

أُحْلُوفَةٌ
أُحْلُوفَةٌ ذ : see حِلْفَةٌ.

مُحْلِفٌ
مُحْلِفٌ محلف (tropical:) Anything respecting which one doubts, so that people swear respecting it; (ISd, L, K, TA;) so called because it occasions swearing: (ISd, TA:) such is also termed مُحْنِثٌ. (L.) [Hence,] (tropical:) A boy of whom one doubts whether he have attained to puberty. (IAar, TA.) [And hence] it is said, حَضَارِ وَالوَزْنُ مُحْلَفَانِ (tropical:) [Hadلri and El-Wezn are two causes of swearing]: these are two stars: the reason of the saying is that which is explained in art. حضر, voce حَضَارِ. (S, K.) Hence, also, كُمَيْتٌ مُحْلِفَةٌ, (S,) or كميت مُحْلِفٌ, (K,) i. e. (tropical:) [A bay] not of a clear hue; (S, TA;) between that termed أَحْوَى and that termed أَحَمُّ: accord. to the K, of a clear hue; but this is the meaning of غَيْرُ مُحْلِفٍ. (TA.) A poet says, (S,) namely Hubeyreh Ibn- 'Abd-Menلf El-Yarboo'ee, also called, after his mother, Ibn-El-Kelhabeh, (IB,)
كُمَيْتٌ غَيْرُ مُحْلِفَةٍ وَلٰكِنْ
كَلَوْنِ الصِّرْفِ عُلَّ بِهِ الأَدِيمُ
[A bay not of a dubious hue, but like the colour of the صرف (q. v.) with which the hide is dyed a second time]; i. e., of a clear hue, so that one does not swear that she is otherwise than such: (S, L:) accord. to IAar, not requiring her owner to swear that he has seen her like in generousness: but the former is the right meaning. (L.) Also نَاقَةٌ مُحْلِفَةٌ (tropical:) A she-camel respecting the fatness of which one doubts. (TA.)

محلفة
محلفة محلف محلفه محلفة [app. مَحْلَفَةٌ]: see حَلِفَةٌ.

مَحْلُوفَةٌ
مَحْلُوفَةٌ محلوفه محلوفة : see حِلْفَةٌ.

### Türkçe

**حَلَفَ**
1 **حَلَفَ** **حلف** , muzâri‘i **حَلِفَ** , mastarı **حَلِفٌ** ve **حَلْفٌ** (S, Msb, K) ve **حِلْفٌ** (K) ve **مَحْلُوفٌ**, (S, K,) **مَجْلُودٌ** ve **مَعْقُولٌ** ve **مَعْسُورٌ** gibi, (S,) ve **مَحْلُوفَةٌ** (Lth, K) [ve **مَحْلُوفَآءُ**, **مَشْعُورَآءُ** gibi; aşağıda gelecek olandan görüleceği üzere], Yemin etti. (S.) Dersin ki, **حَلَبَ بِاللّٰهِ** [Allah’a yemin etti]. (Msb.) [Ve **حَلَفَ اـِنّهُ كَذَا** Böyle olduğunu yemin etti. Ve **حَلَفَ لَهُ عَلَى كَذَا** Ona, böyle bir şeyi yapmaya yemin etti.] Ve **حَلَفَ يَمِينًا** (T, madde **ثنى**’de, vb.) ve **عَلَى يَمِينٍ** (El-Jلmi' es Sagheer, **مَنْ** maddesinde, vb.) [Bir yemin etti]. Ve **لَا وَمَحْلُوفَائِهِ لَا أَفْعَلُ** [Hayır, onun yemin edilişiyle (yani: hayır, ona yemin ederim), böyle bir şeyi yapmayacağım]. (Ibn-Buzurj, K. *) Ve **مَحْلُوفَةً بِاللّٰهِ**, **أَحْلِفُ مَحْلُوفَةً** anlamında, yani [yemin ederim] bir yemin [Allah’a]. (Lth, K.) IAth’e göre **حَلِفٌ**’in aslî anlamı, Yardım etmek yahut destek olmak için ittifaklaşma, yahut bir akit/ittifak yapma; ve bir anlaşma yapmadır: [fakat bu anlamın, TA’da sonra mecaz olduğu söylenir:] bunun maksadı, cahiliye zamanında, fitne yahut benzeri şeyde, ve savaşmada, ve düşmanların topraklarına akınlarda yardım etmek olunca, Muhammed tarafından yasaklandı: maksat, mazluma yardım etmek, ve akrabalık bağlarını sıkılaştırmak, ve benzeri olunca, onu onayladı. (TA.)

2 **حَلَّفَ**: 4’e bak, üç yerde.

**حالفهُ عَلَى كَذَا**
3 **حالفهُ عَلَى كَذَا** ذ Onunla, böyle bir şey hakkında, yahut böyle bir şeyi yapmaya, birlikte yemin etti. (TA.) ― -b2- Ayrıca, (S, * K, * TA,) mastarı **مُحَالَفَةٌ** ve **حِلَافٌ**, (TA,) (mecaz:) Onunla bir ittifakta, birlik/antlaşma/ahid içinde birleşti, (S, K, TA,) [böyle bir şey hakkında, yahut böyle bir şeyi yapmaya.] ― -b3- Ve **حالفهُ** (mecaz:) Ona yapıştı, tutundu, ona bağlı kaldı, yahut ona sımsıkı sarıldı: (K, TA:) **خلف** maddesinde, **خَالَفَ** lafzı altında Aboo-Dhu-eyb’in bir beytine bak. (TA.) Dersin ki, **حالف بَثَّهُ**, ve **حُزْنَهُ**, (mecaz:) Kederine yahut hüznüne yapıştı. (TA.) ― -b4- **مُحَالَفَةٌ** ayrıca (varsayılan mecaz:) Kardeşlik tesis etme anlamına gelir. (TA.) Bir rivayette denir ki, **حَالَفَ بَيْنَ قُرَيْشٍ وَالأَنْصَارِ** (varsayılan mecaz:) Kureyş ile Ensar arasında kardeşlik tesis etti. (S, TA.)

**احلفهُ**
4 **احلفهُ** **احلفه** **احلفة** **أحلفه** **حلف** , (S, Msb, K,) mastarı **اـِحْلَافٌ**; (Msb;) ve ↓ **حلّفهُ**, (S, Msb, K,) mastarı **تَحْلِيفٌ**; (Msb, K;) ve ↓ **استحلفهُ**; hepsi aynı anlama gelir; (S, Msb, K;) [Ona yemin ettirdi: ve ↓ sonuncusu, ondan yemin etmesini istedi yahut zorunlu kıldı: ve ona yemin ettirdi/ant içirdi; bunun, M’de **بلو** maddesinde gösterildiği üzere; (bu eserde o maddede 8’e bak;) ve yine ↓ ikincisi de; K ve TA’da **أُعَمِّرُكَ اللّٰهَ أَنْ تَفْعَلَ** ibaresinin açıklamasında gösterildiği üzere:] [meselâ] bir kadı hakkında söylenir. (TA.) Dersin ki, **بِاللّٰهِ مَا فَعَلَ** ↓ **استحلفهُ** ve ↓ **حلّفهُ** ve **احلفهُ** [Onu, Allah’a yemin ederek, böyle bir şeyi yapmadığına yahut yapmamış olduğuna yemin ettirdi]. (TA.) ― -b2- [Bundan dolayı,] **أَحْلَفَ الغُلَامُ** Oğlan, buluğa neredeyse eriştiği zamanı geçti: (K:) Lth böyle der; ve bazıları **قَدْ أُحْلِفَ** der, diye ekler: ve Z bunu da zikreder, ve ekler: öyle ki buluğa erip ermediği şüpheli oldu: fakat Az der ki, **أَحْلَفَ الغُلَامُ**’un bu anlamda kullanımı hatadır; ve bunun yalnızca “buluğa neredeyse erişti” demek olduğunu; öyle ki ona bakanların ihtilafa düştüğünü; birinin “buluğa erdi” deyip yemin ettiğini, diğerinin de bunun tersini deyip yemin ettiğini. (TA.) ― -b3- Ve **أَحْلَفَتِ الحَلْفَآءُ** **حلفاء** olgunluğa erişti. (IAar, K.) [Burada **الحلفاء** ile, gürültücü cariye kastedilmiş görünür: çünkü bu kelime bir tür ot anlamına geldiğinde, sondaki **ا** dişilik gösteren değildir; bilakis, eğer tekil ismi **حَلْفَآءَةٌ** ise, Msb’de olduğu gibi, o, benzeşim harfidir: fakat Sb’ye göre, bu anlamda tekil ve çoğuldur; ve çoğul olarak dişildir; ve Aboo-Ziyلd’in, AHn tarafından nakledilen tasvirinde, dişil yapılmıştır.]

**تحالفوا عَلَى كَذَا**
6 **تحالفوا عَلَى كَذَا** ذ Birbirlerine, böyle bir şey hakkında, yahut böyle bir şeyi yapmaya, yemin ettiler; bunun gibi ↓ **احتلفوا** da. (TA.) ― -b2- Ve **تحالفوا** (mecaz:) İttifaklaştılar; yahut bir ittifakta, birlik/antlaşma/ahid içinde birleştiler. (S. K, TA.) Ve **تحالفا** (varsayılan mecaz:) İkisi, yardım ve savunma bakımından durumlarının bir olması için, bir ittifakta vb. birleşti. (Msb.) Ve **تحالفا بِالأَيْمَانِ أَنْ يَكُونَ أَمْرُهُمَا وَاحِدًا** (varsayılan mecaz:) İkisi, yeminlerle, durumlarının bir olması için, bir ittifakta vb. birleşti. (Lth, TA.)

8 **اـِحْتَلَفَ**: 6’ya bak.

10 **اـِسْتَحْلَفَ**: 4’e bak, üç yerde.

**حِلْفٌ**
**حِلْفٌ** **حلف** (varsayılan mecaz:) Kişiler arasında bir ittifak, birlik, antlaşma, yahut ahid, (S, Msb, K,) (S, K;) bunun gibi ↓ **حِلْفَةٌ**: (Msb:) çünkü yemin olmaksızın akdedilmez yahut sağlamlaştırılmaz. (ISd, TA.) ― -b2- (varsayılan mecaz:) Dostluk; yahut gerçek/samimi dostluk. (K.) -A2- (mecaz:) Başkasının müttefiki; bir ittifakta, birlik/antlaşma/ahid içinde birleşen kimse; (TA;) bunun gibi ↓ **حَلِيفٌ**: (S, Msb, K, TA:) yahut, arkadaşına onunla vefasızlık etmeyeceğine yemin eden dost yahut samimi dost: (K:) yahut, böyle yemin ettiği için dost yahut gerçek dost böyle adlandırılır; bunun gibi ↓ **حَلِيفٌ**: (TA:) ilkinin çoğulu **أَحْلَافٌ**; (S, * K;) ikincinin çoğulu **حُلَفَآءُ**. (TA.) Zuheyr’in bir şiirinde **احلاف** ile Asad ve Ghatafلn kastedilir; çünkü birbirlerine yardım etmek için ittifaklaştılar; ve aynı ad, Thakeef’ten bir topluluğa da uygulanır; (S, K;) ve Kureyş’ten altı kabileye, yani, 'Abd-ed-Dلr, Kaab, Jumah, Sahm, Makhzoom ve 'Adee’ye: (K:) ve ↓ **الحَلِيفَانِ** Benoo-Asad ile Teiyi’ye, (S, O, K,) yahut Asad ile Ghatafلn’a; (ISd, TA;) ve Fezلrah ile Asad da (S, K) **حَلِيفَانِ** diye adlandırılır. (S.)

**حَلَفٌ**
**حَلَفٌ** **حلف**: **حَلْفَآء**’a bak.

**حَلْفَةٌ**
**حَلْفَةٌ** **حلف** **حلفه** **حلفة** Bir yemin. (Msb, TA. *) Dersin ki, **حَلَفَ حَلْفَةً**, (TA,) ve ↓ **مَحْلُوفَةً**, yani Bir yemin etti; (Lth, K;) ve ↓ **حَلَفَ أُحْلُوفَةً** [ki aynı anlama gelir]: (Lh, TA:) bu son kelime, **الحَلِفُ**’ten **أُفْعُولَة** veznindedir. (K.) ― -b2- Ayrıca **حِلْفٌ**’e de bak.

**حَلَفَةٌ**
**حَلَفَةٌ** **حلف** **حلفه** **حلفة**: **حَلْفَآء**’a bak.

**حَلِفَةٌ**
**حَلِفَةٌ** **حلف** **حلفه** **حلفة**: **حَلْفَآء**’a bak. ― -b2- **أَرْضٌ حَلِفَةٌ** [**حَلْفَآء** denilen ot] bakımından bol olan arazi; bunun gibi ↓ **محلفة** [görünüşe göre **مَحْلَفَةٌ**]: (TA:) yahut **حلفاء** bitiren. (AHn, TA.)

**حَلْفَآء**
**حَلْفَآء** **حلفآء** [görünüşe göre bazılarına göre **حَلْفَآءٌ**, diğerlerine göre **حَلْفَآءٌ**, (CK’de yanlışlıkla **حُلَفاء**,)], (S, Msb, K, vb.,) **حَمْرَآء** gibi vezinde, [ve eğer öyleyse **حَلْفَآءُ**, fakat aşağıda gelene bak,] (Msb,) ve ↓ **حَلَفٌ**, (Akh, K,) [botanikçilerin poa multiflora ve poa cynosuroïdes dediği, yüksek, kaba bir ot türü;] belli bir bitki, (S, Msb, K,) suda [biten], (S,) iyi bilinen, (Msb,) **أَغْلَاث** denilenlerdendir: (TA:) Aboo-Ziyلd **حلفاء** hakkında der ki: nadiren suya yakın yahut bir vadinin dibine yakın yerden başka bir yerde biter; ve uzundur yahut boyludur, (سلبة,) dokununca pürüzlüdür; nadiren yahut asla kimse ona el sürmez, elinin kesilmesinden korktuğu için; bazen develer ve koyunlar yahut keçiler ondan biraz yer; ve öküzler onu çok sever: (AHn, TA:) [cem‘î cins ismidir:] tekili ↓ **حَلَفَةٌ**, (S, K,) AZ’ye göre, (S,) yahut Aboo-Ziyلd’e ve AHn’a göre, (TA,) ve ↓ **حَلِفَةٌ**, (S, K,) As’a göre, (S,) ve **حَلْفَآءَةٌ**, (Msb, K,) **صَحْرَآءَةٌ** gibi: (K: [CK’de **صَحْرَةٌ** gibi, ve TA nüshamda düşmüş:]) [bu son tekil, cem‘î cins isminin **حَلْفَآءٌ** olmasını gerektirir: (4’ün son cümlesine bak:) fakat] Sb der ki **حلفاء** tekil ve çoğuldur: [**شَجَرٌ**’e bak:] (TA:) [çoğul olarak dişildir; ve yukarıda nakledilen Aboo-Ziyلd’in tasvirinde dişil yapılmıştır:] bazen çoğulu için **حَلَافِىُّ** gelir: ve küçültmesi ↓ **حُلَيْفَيَّةٌ**’dir. (O, TA.) **أَنَا الَّذِي فِى الحَلْفَآءِ**, bir rivayette geçen, (varsayılan mecaz:) “Ben aslanım” demektir; çünkü o hayvan **حلفاء**’ın bittiği yerlere gider: ve [bundan dolayı,] **كَأَنَّهُ أَخُو الحَلْفَآءِ** (varsayılan mecaz:) Sanki o aslanmış gibi demektir. (TA.) -A2- **حَلْفَآءُ** ayrıca Gürültücü cariye anlamına gelir: (IAar, K:) çoğulu **حُلُفٌ**. (K.)

**حَلِيفٌ**
**حَلِيفٌ** **حليف**: **حِلْفٌ**’e bak, üç yerde. ― -b2- (varsayılan mecaz:) Başka bir şeye yapışan, tutunan, bağlı kalan, yahut sımsıkı tutunan her şeye onun **حَلِيف**’i denir: buradan, **فُلَانٌ حَلِيفُ الجُودِ** (varsayılan mecaz:) [Böyle biri cömertliğe yapışmıştır], vb. denir. (TA.) Ayrıca dersin ki, **هُوَ حَلِيفُ السَّهَرِ**, (mecaz:) O uykusuzdur, anlamında. (TA.) ― -b3- **حَلِيفُ اللِّسَانِ** (mecaz:) Dili keskin; (S, Z, K;) sözde iffetli yahut fasih; (S;) sanki müttefikmiş gibi arkadaşının arzusuna uyan. (Z, TA.) ― -b4- **حَلِيفُ الغَرْبِ**, Sa'ideh Ibn-Ju-eiyeh’in bir şiirinde, (Skr, K, * TA,) (mecaz:) Keskin bir mızrak ucu, (K,) yahut ucu keskin bir mızrak demektir: (Skr, TA:) yahut, çevik, canlı, yahut atik bir at demektir. (Skr, K.) Az der ki, **سِنَانٌ حَلِيفٌ** (mecaz:) Keskin bir mızrak ucu demektir: ve ben, onun **حليف** diye adlandırılmasının, ucunun keskinliğinin [**حَلْفَآء** denilen otun] uçlarının keskinliğine benzetilmesinden olduğunu düşünüyorum. (TA.)

**حَلَافَةٌ**
**حَلَافَةٌ** **حلافه** **حلافة** (varsayılan mecaz:) Herhangi bir şeyde keskinlik. (TA.)

**وَادٍ حُلَافِىٌّ**
**وَادٍ حُلَافِىٌّ** **واد حلافى** **واد حلافي** [**حَلْفَآء** denilen otu] bitiren bir vadi. (Sgh, K.)

**حُلَيْفِيَّةٌ**
**حُلَيْفِيَّةٌ** **حليف** **حليفيه** **حليفية**: **حَلْفَآء**’a bak.

**حَلَّافٌ**
**حَلَّافٌ** **حلاف** ve **حَلَّافَةٌ**: şimdi gelen şeye bak.

**حَالِفٌ**
**حَالِفٌ** **حالف** [Yemin eden:] ve ↓ **حَلَّافٌ** çok yahut sık yemin eden; ve yine ↓ **حَلَّافَةٌ** [fakat daha şiddetli bir anlamda]. (TA.)

**مَا أَحْلَفَ لِسَانَهُ**
**مَا أَحْلَفَ لِسَانَهُ** ذ (mecaz:) Dili ne kadar keskindir, (K, * TA,) ve sözde ne kadar iffetli yahut fasih! (TA.)

**أُحْلُوفَةٌ**
**أُحْلُوفَةٌ** ذ: **حِلْفَةٌ**’ye bak.

**مُحْلِفٌ**
**مُحْلِفٌ** **محلف** (mecaz:) Hakkında şüphe edilen, öyle ki insanlar onun hakkında yemin eden, herhangi bir şey; (ISd, L, K, TA;) yemin etmeye sebep olduğu için böyle adlandırılmıştır: (ISd, TA:) bunun gibi **مُحْنِثٌ** de denir. (L.) [Bundan dolayı,] (mecaz:) Buluğa erip ermediği hakkında şüphe edilen bir oğlan. (IAar, TA.) [Ve bundan dolayı] denir ki, **حَضَارِ وَالوَزْنُ مُحْلَفَانِ** (mecaz:) [Hadلri ve El-Wezn iki yemin sebebidir]: bunlar iki yıldızdır: sözün sebebi, **حضر** maddesinde, **حَضَارِ** lafzı altında açıklanan şeydir. (S, K.) Bundan dolayı ayrıca, **كُمَيْتٌ مُحْلِفَةٌ**, (S,) yahut **كميت مُحْلِفٌ**, (K,) yani (mecaz:) [doru] rengi açık seçik olmayan; (S, TA;) **أَحْوَى** denilen ile **أَحَمُّ** denilen arasında: K’ya göre, rengi açık seçik olan; fakat bu, **غَيْرُ مُحْلِفٍ**’in anlamıdır. (TA.) Bir şair der ki, (S,) yani Hubeyreh Ibn- 'Abd-Menلf El-Yarboo'ee, annesine nispetle Ibn-El-Kelhabeh de denilen, (IB,)
**كُمَيْتٌ غَيْرُ مُحْلِفَةٍ وَلٰكِنْ**
**كَلَوْنِ الصِّرْفِ عُلَّ بِهِ الأَدِيمُ**
[Şüpheli bir renkte olmayan bir doru; fakat derinin ikinci kez boyandığı **الصِّرْف**’in (bk. o madde) rengi gibi]; yani, rengi açık seçik; öyle ki onun böyle olandan başka türlü olduğuna yemin edilmez: (S, L:) IAar’a göre, sahibinin onun cömertlikte benzerini gördüğüne yemin etmesini gerektirmeyen; fakat birincisi doğru anlamdır. (L.) Ayrıca **نَاقَةٌ مُحْلِفَةٌ** (mecaz:) Semizliği hakkında şüphe edilen bir dişi deve. (TA.)

**محلفة**
**محلفة** **محلف** **محلفه** **محلفة** [görünüşe göre **مَحْلَفَةٌ**]: **حَلِفَةٌ**’ye bak.

**مَحْلُوفَةٌ**
**مَحْلُوفَةٌ** **محلوفه** **محلوفة**: **حِلْفَةٌ**’ye bak.
