# حنب — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%86%D8%A8/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D9%86%D8%A8/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حنب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%86%D8%A8.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: حنب

الحَنَبُ والتَّحْنِيبُ: احْديدابٌ في وَظِيفَيْ يَدَيِ الفَرَسِ، وليس ذلك بالاعْوجاجِ الشديد، وهو مـمَّا يوصَفُ صاحِبُه بالشِّدَّةِ؛ وقيل: التَّحْنِيبُ في الخَيْل: بُعْدُ ما بَيْنَ الرِّجْلَيْنِ ، من غير فَحَجٍ، وهو مَدْحٌ، وهو الـمُحَنَّبُ. وقيل: الحَنَبُ والتَّحْنِيبُ اعْوِجاجٌ في الساقَيْنِ، يقال من ذلك كلِّه: فرَسٌ مُحَنَّبٌ؛ قال امرؤُ القيس: فَلأْياً بِلأْيٍ ما حَمَلْنا وَلِيدَنا، *  على ظَهْرِ مَحْبُوكِ السَّراةِ، مُحَنَّبِ وقيل: التَّحْنِيبُ اعْوِجاجٌ في الضُّلُوعِ؛ وقيل: التَّحْنِيبُ في الفَرَسِ انْحِناءٌ وتَوْتِيرٌ في الصُّلْبِ واليَدَيْنِ، فإِذا كان ذلك في الرِّجْل، فهو التَّجْنِيبُ، بالجيم؛ قال طَرفة:
وكَرِّي، إِذا نادَى الـمُضافُ، مُحَنَّباً، *  كسِيدِ الغَضَى، نَبَّهْتَه، الـمُتَوَرِّدِ الأَزهري: والتَّحْنِيبُ في الخَيْلِ مـما يوصَفُ صاحبُه بالشِّدَّة، وليس ذلك باعْوِجاجٍ شدِيدٍ. وقيل: التَّحنِيبُ تَوتِيرٌ في الرِّجْلَينِ. ابن شميل: الـمُحَنَّبُ من الخَيلِ الـمُعَطَّفُ العِظامِ. قال أَبو العباس: الحَنْباءُ، عند الأَصْمعي: الـمُعْوَجَّة الساقَيْن في اليدين؛ قال، وهي عند ابن الأَعرابي: في الرِّجْلين؛ وقال في موضع آخر: الحَنْباءُ مُعْوَجَّة الساقِ، وهو مَدْحٌ في الخَيْلِ. وتَحَنَّب فلان أَي تَقَوَّس وانْحَنى. وشَيْخٌ مُحَنَّبٌ: مُنْحَنٍ؛ قال: يَظَلُّ نَصْباً، لرَيْبِ الدَّهْرِ، يَقْذِفُه *  قَذْفَ الـمُحَنَّبِ، بالآفاتِ والسَّقَمِ وحَنَّبَهُ الكِبَرُ وحنَاه إِذا نَكَّسه؛ ويقال: حَنَّبَ فُلانٌ أَزَجاً مُحْكَماً أَي بَناهُ مُحْكَماً فحَناهُ.

### Türkçe

**الحَنَبُ** ve **التَّحْنِيبُ**: atın iki ön ayağının **وَظِيف**’inde bir içe kıvrılma; bu, şiddetli eğrilik değildir; ve bu, sahibinin şiddetle vasfedildiği şeylerdendir. Ve denildi: atlarda **التَّحْنِيبُ**: **فَحَج** olmaksızın iki bacak arasının uzaklığıdır; ve bu bir övgüdür; ve o, **الـمُحَنَّبُ**’dır. Ve denildi: **الحَنَبُ** ve **التَّحْنِيبُ** iki baldırda bir eğriliktir; bunların hepsinden şöyle denir: **فرَسٌ مُحَنَّبٌ**; İmru’ul-Kays dedi:
فَلأْياً بِلأْيٍ ما حَمَلْنا وَلِيدَنا، *  على ظَهْرِ مَحْبُوكِ السَّراةِ، مُحَنَّبِ

Ve denildi: **التَّحْنِيبُ** kaburgalarda bir eğriliktir; ve denildi: atta **التَّحْنِيبُ**, belkemiğinde ve iki elde bir bükülme ve germe (telleştirme)dir; artık bu iki bacakta olursa, o **التَّجْنِيبُ**’dir, **الجيم** ile; Tarafa dedi:
وكَرِّي، إِذا نادَى الـمُضافُ، مُحَنَّباً، *  كسِيدِ الغَضَى، نَبَّهْتَه، الـمُتَوَرِّدِ

el-Ezherî: atlarda **التَّحْنِيبُ**, sahibinin şiddetle vasfedildiği şeylerdendir; ve bu şiddetli bir eğrilik değildir. Ve denildi: **التَّحنِيبُ** iki bacakta bir germe (telleştirme)dir. İbn Şumeyl: atlardan **الـمُحَنَّبُ**, kemikleri kıvrımlı olan (bükümlü)dır.

Ebû’l-Abbâs dedi: **الحَنْباءُ**, el-Asma‘î’ye göre: iki elde iki baldırı eğri olan (dişi); dedi ki: ve o, İbnü’l-A‘râbî’ye göre: iki bacakta (olan)dır. Ve başka bir yerde dedi: **الحَنْباءُ** baldırı eğri olandır; ve bu, atlarda bir övgüdür.

Ve **تَحَنَّب** falan, yani kavis yaptı ve eğildi. Ve **شَيْخٌ مُحَنَّبٌ**: eğilmiş; dedi:
يَظَلُّ نَصْباً، لرَيْبِ الدَّهْرِ، يَقْذِفُه *  قَذْفَ الـمُحَنَّبِ، بالآفاتِ والسَّقَمِ

Ve yaşlılık onu **حَنَّبَهُ** ve onu eğdi; onu başaşağı ederse. Ve denilir: falan, sağlam bir kemeri **حَنَّبَ** etti; yani onu sağlamca yaptı da onu eğdi.
