# حنس — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%86%D8%B3/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D9%86%D8%B3/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حنس](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%86%D8%B3.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: حنس

الحنس، بالتحريك: أهمله الجوهري، وقال ابن الأعرابي: هو لزوم وسط المعركة شجاعة. قال أيضا: الحنس، بضمتين: الورعون المتقون، وليس في نص ابن الأعرابي المتقون، وكأنه زاد به المصنف للإيضاح. في اللسان: الأزهري خاصة، قال شمر: الحونس من الرجال، كعملس: الذي لا يضيمه أحد، وإذا قام في مكان لا يحلحله أحد، وأنشد:
  يجري النفي فوق أنف أفطس                      منه وعيني مقرف حونـس وكتنور: حنوس بن طارق المغربي، هكذا في النسخ كلها، وهو غلط، والصواب المقرئ، كما في التبصير والتكملة. ومما يستدرك عليه: يحنس، بضم الياء وفتح النون المشددة: عتيق عمر بن الخطاب، رضي الله تعالى عنه، هكذا أورده الصاغاني. قلت: وهو معروف بالنبال، نزل من الطائف، وكان عبدا لثقيف، فأسلم. معدود في الصحابة. ويحنس بن وبرة الأزدي: رسول رسول الله، صلى الله عليه وسلم، إلى فيروز، معدود في الصحابة أيضا.

### Türkçe

**الحنس**, harekeli olarak: el-Cevherî onu ihmal etti; İbnü’l-A‘râbî dedi ki: o, cesaret olarak savaşın ortasına yapışıp kalmaktır. Yine dedi ki: **الحنس**, iki ötre ile: sakınan, takvâ sahibi olanlar; İbnü’l-A‘râbî’nin nassında “takvâ sahibi olanlar” yoktur; sanki musannif onu açıklama için artırmıştır. Lisân’da: el-Ezherî’ye mahsus olarak; Şemmer dedi ki: erkeklerden **الحونس**, **عملس** gibi: kimsenin ona zulmedemediği kimsedir; bir yerde durduğunda kimse onu yerinden oynatamaz; ve şu beyti okudu:
  Sürülür sürgün, basık bir burnun üstünde                      ondan; ve gözüm, **حونـس** bir **مقرف**’indir

Ve **كتنور**: **حنوس بن طارق المغربي**; bütün nüshalarda böyledir; o ise yanlıştır; doğrusu **المقرئ**’dir; **التبصير** ve **التكملة**’de olduğu gibi. Ve ona ilâve olarak istidrâk olunanlardandır: **يحنس**, yâ’nın ötreli, şeddeli nûn’un fethalı olmasıyla: Ömer b. el-Hattâb’ın, Allah Teâlâ ondan razı olsun, âzatlısı; es-Sâğânî onu böylece zikretti. Dedim ki: o, oklarla meşhurdur; Tâif’ten indi; Sakîf’in kölesiydi; sonra Müslüman oldu. Sahâbîler içinde sayılmıştır. Ve **يحنس بن وبرة الأزدي**: Allah’ın Resûlü’nün, sallallahu aleyhi ve sellem, Fîrûz’a elçisi olan elçinin elçisidir; sahâbîler içinde o da sayılmıştır.
