# حنو — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%86%D9%88/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D9%86%D9%88/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حنو](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%86%D9%88.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: حنو

حَنَاهُ
1 حَنَاهُ حان حناه حناة حنناه , (K,) first pers. حَنَوْتُ, (S, Msb,) aor. ١َ٢ُ٣َ , (Msb,) inf. n. حَنْوٌ, (K, [in the CK, حَناء is erroneously substituted, as another inf. n., for حَنَّاهُ, another form of the verb,]) He bent it, or curved it; (S, Msb, K;) namely, a branch, or stick, or piece of wood, (S, Msb,) and his back; (S;) as also حَنَاهُ, (K in art. حنى,) first pers. حَنَيْتُ, (S, Msb,) aor. ١َ٢ِ٣َ , inf. n. حَنْىٌ, (Msb,) or حِنَايَةٌ; (K in art. حنى;) but the former verb is the better known; (ISd, TA in that art.;) and ↓ حنّاهُ, (K and TA in this art.,) inf. n. تَحْنِيَةٌ. (K in art. حنى.) You say also, لَمْ يَحْنُ ظَهْرَهُ as meaning He did not bend his back for the act of رُكُوع [in prayer]. (TA.) And حَنَاهُ الدَّهْرِ Time bent him, by reason of age. (Msb.) And فُلَانٌ مِمَّنْ لَا تُحْنَى عَلَيْهِ الأَصَابِعُ [Such a one is of those at the mention of whom the fingers are not bent; (see a portion of the first paragraph of art. ثنى, commencing with the second sentence;)] i. e. such a one is not counted among the brethren. (Th, TA.) And [hence] a poet says,
بَرَكَ الزَّمَانُ عَلَيْهِمُ بِجِرَانِهِ
وَأَلَعَّ مِنْكَ بِحَيْثُ تُحنَى الاـِصْبَعُ
[Time, or fortune, bore upon them with its weight, and was pressing in its exactions from thee, so that the finger was bent]; meaning that it took the best, those that were counted [with the fingers]. (IAar, TA.) ― -b2- حَنَاقَوْسًا, inf. n. حَنْوٌ, (K,) He strung, or braced the string of, a bow; because, in doing so, one bends it: (TA:) or he made a bow. (K.) ― -b3- حَنَا يَدَهُ He twisted his arm, or hand; (K in this art.;) as also حَنَى يَدَهُ, aor. ١َ٢ِ٣َ , inf. n. حِنَايَةٌ. (K in art. حنى.) ― -b4- حَنَاalso signifies He peeled a branch, or stick; or stripped it of its bark; (ISd, TA in art. حنى;) and so حَنَى; (ISd and K in that art.;) but the former is the better known. (ISd, TA.) -A2- حَنَتْ عَلَى وَلَدِهَا, (S, Msb, K,) aor. ١َ٢ُ٣َ , (S, Msb,) inf. n. حُنُوٌّ; (S, K;) and حَنَتْ, aor. ١َ٢ِ٣َ ; (Msb;) She (a woman) undertook the care and maintenance of her children, and did not marry again, after [the loss of] their father: (AZ, S:) or, (Msb, K,) as also ↓ احنت, (Hr, K,) she acted affectionately towards her children, (Msb, K,) and did not marry again, after [the loss of] their father. (Msb.) And حَنَوْتُ عَلَيْهِ I was affectionate, kind, or compassionate, towards him. (S.) And عَلَيْهِ ↓ تحنّى, also, He was affectionate, kind, or compassionate, towards him; like تحنّن. (S.) Accord. to IAar, حَنَا عَلَى قَرَابَتِهِ and ↓ احنى and ↓ حنّى all signify the same as رِتم [evidently, I think, a mistranscription for رَحِم; i. e. He compassionated his relations]. (TA.) ― -b2- حَنَتْ, (S, M, TA,) aor. ١َ٢ُ٣َ , (TA,) inf. n. حُنُوٌّ, (M, TA,) said of a ewe, and of a wild cow, She desired the male, (S, M, TA,) and submitted herself to him. (M, TA.)

2 ١َ٢َّ٣َ see 1; for each in two places.

4 أَ١ْ٢َ٣َ see 1; for each in two places.

5 تَ١َ٢َّ٣َ see 7: ― -b2- and see also 1, near the end of the paragraph.

انحنى
7 انحنى أنحى أنحنى أنحني انحنى انحني ناح نحا نحى ٱنحنى It (a thing, S, as, for instance, a branch, or stick, TA) was, or became, bent, or curved; (S, K;) as also ↓ تحنّى: and the latter, it (a حِنْو, q. v.) was, or became, crooked. (TA.) [Also He bent, or bowed, himself.] And انحنى مِنَ الكِبَرِ [He became bent, or bowed, by reason of age]. (Msb.)

حَنْوٌ
حَنْوٌ حنو : see what next follows.

حِنْوٌ
حِنْوٌ حنو (S, Mgh, K) and ↓ حَنْوٌ (K) Anything in which is a bending, curving, or crookedness, (K,) and the like; (TA;) of the body, (K,) such as the bone beneath the eyebrow, (K, * TA,) and the jaw-bone, and a rib; and of other things, such as the [high ground termed] قُفّ, and the [tract of sand termed] حِقْف, (K,) and the bend of a valley [like مَحْنِيَةٌ &c.]: (TA:) see مَحْنِيَةٌ: and any curved piece of wood, (K,) such as any of the curved pieces of wood of the horse's saddle, and of the [camel's saddle called] قَتَب, (S, * CK, TA,) and of the [camel's saddle called] رَحْل: (CK, TA:) each of [the curved pieces of wood called] the قَرْبُوسَانِ, the anterior and the posterior, of the horse's saddle: (Mgh:) and a bending, curving, or crookedness, of anything: whence, حِنْوٌ الجَبَلِ [the bend of the mountain]: (S:) pl. [of pauc.] أَحْنَآءٌ (S, Mgh, K) and [of mult.] حِنِىٌّ, [in the CK, erroneously, حَنِىٌّ,] and حُنِىٌّ [originally حُنُوٌّ, first altered to حُنِىٌّ, and then, because of the kesreh, to حِنِىٌّ]. (K, TA.) ― -b2- [The dual] حِنْوَانِ signifies The two curved pieces of wood, with a net upon them, by means of which wheat is conveyed to the heap that is collected together in the place where it is trodden out. (K.) ― -b3- And the pl. أَحْنَآءٌ, i. q. جَوَانِبُ [as meaning (assumed tropical:) Sides, regions, quarters, or the like; and limits, bounds, or boundaries]; like أَعْنَآءٌ. (S.) The saying, أُزْجُرْ أَحْنَآءَ طَيْرِكَ means نَوَاحِيَهُ, [i. e. (assumed tropical:) Straiten thou the limits, or bounds, of thy levity, (alluding to the restraining of birds from flight,)] on the right and left, and before and behind; by طيرك being meant خِفَّتِكَ and طَيْشِكَ. (S, TA.) ― -b4- أَحْنَآءُ الأُمُورِ (assumed tropical:) Dubious affairs: (K, * TA:) or, as some say, it means أَطْرَافُهَا وَنَوَاحِيهَا [(assumed tropical:) the ends, and limits, or bounds, of affairs]. (TA.)

حَنْوَةٌ
حَنْوَةٌ حنو حنوه حنوة A stooping of the head, and bowing of the back, in prayer. (TA.)

حِنَآءٌ
حِنَآءٌ حنآء The desire of a ewe, and of a wild cow, for the male. (S.) [See also حِرْمَةٌ.]

حَنِىٌّ
حَنِىٌّ حنى حني : see what next follows.

حَنِيَّةٌ
حَنِيَّةٌ حني حنيه حنية A bow; (T, S, K;) so called because it is bent: (T:) pl. ↓ حَنِىٌّ, (S, * K,) [or this is a coll. gen. n., of which حَنِيَّةٌ is the n. un.,] and حَنَايَا, (T, S, K,) or this may be pl. of حَنِىٌّ. (TA.) ― -b2- Also applied to A [bowed, or curved,] structure or building. (M, TA.)

حِنَايَةٌ
حِنَايَةٌ حنايه حناية A state of bending, or curving. (K.) Hence the saying, respecting a man in whose back is a bending, اـِنَّ فِيهِ لِحِنَايَةٌ يَهُودِيَّةٌ [Verily in him is a Jewish bending.] (TA.)

حَانٍ
حَانٍ حان [Bending, or curving]. ― -b2- [Hence,] حَانِيَةٌ, applied to a ewe, (K,) and to a she-camel, (TA,) That twists her neck, without any disease; (K;) as also ↓ حَنْوَآءُ, applied to a ewe or she-goat: (TA:) and sometimes, the former, from a disease. (TA.) -A2- And حَانِيَةٌ, applied to a woman, That undertakes the care and maintenance of her children, (AZ, S, TA,) or acts affectionately towards them, (TA,) and does not marry again, after [the loss of] their father: (AZ, S, TA:) pl. حَوَانٍ and حَانِيَاتٌ; the latter applied in a similar sense to she-camels. (TA.) ― -b2- And حَانٍ, applied to a ewe, (As, S, M,) and to a wild cow, (S,) Desiring the male, (As, S, M,) and submitting herself to him: (M:) and حَانِيَةٌ, (K,) applied to a ewe, (TA,) vehemently desirous of the male. (K.)

حَانَاةٌ
حَانَاةٌ حان حاناه حاناة : see what next follows.

حَانُوتٌ
حَانُوتٌ حانوت (Mgh and K in this art., and Msb in art. حون, and mentioned also in the K in arts. حنت and حين) A shop; (Msb, K;) as also ↓ حَانَاةٌ and ↓ حَانِيَةٌ, (K,) but this last was unknown to Sb: (TA:) [see دُكَّانٌ, in art. دكن:] and particularly the house [or shop] of a vintner, in which wine is sold; as also حَانَةٌ [mentioned in art. حون]; (Msb, TA;) called by the people of El-'Irلk مَاخُورٌ: (TA:) the first of these words (i. e. حانوت) is said to be of the measure فَعَلُوتٌ, (AAF, Msb, TA,) like مَلَكُوتٌ and رَهَبُوتٌ; the و [of the root] being changed into ا, as in طَالُوتٌ and جَالُوت and the like: (Msb:) or originally فَعَلُوتٌ, and then فَلَعُوتٌ, like طَاغُوت: (Mgh:) or it is originally حَانُوةٌ, like تَرْقُوَةٌ: (Mgh, Msb: [but the former is said in the Mgh to be the right opinion:]) or it is originally of the measure فَاعُولٌ; (M, Msb;) so says El-Fلrلbee; (Msb;) from حَنَوْتٌ; what is so called being likened to the building termed حَنِيَّةٌ; the ت being a substitute for و, as is said by AAF, (M,) and being originally ة, changed into ت because of the quiescent letter before it: (Msb:) Az says that the ت is augmentative: (TA:) the word is fem. and masc.: (Mgh, Msb, TA:) accord. to Zj, when masc., meaning بَيْتٌ: (Msb:) pl. حَوَانِيتُ. (Msb, TA.) ― -b2- Also The vintner himself: (K in art. حنت:) [like حَانِىٌّ &c.]

حَانِيَةٌ
حَانِيَةٌ حانيه حانية [fem. of حَانٍ, q. v.] ― -b2- The pl. الحَوَانِى [as a subst.] signifies The longest of the ribs; (K;) four in number; two on either side. (TA.) ― -b3- And حَوَانِى الهَرَمِ The benders of the back of the old man, that cause him to fall prostrate. (TA. [But what this means I know not.]) -A2- See also حَانُوتٌ.

حَانِىٌّ
حَانِىٌّ حان حانى حاني rel. n. of حَانِيَةٌ, as also ↓ حَانَوِىٌّ; (TA;) or of حَانَةٌ; (Msb;) and some say that ↓ حَانَوِىٌّ is rel. n. of حَانَاةٌ: (TA:) and ↓ حَانُوتِىٌّ is rel. n. of حَانُوتٌ; applied to a man [as meaning A shopman, or the occupant of a shop: and particularly. as also the first and second, a vintner: see also حَانُوتٌ, last sentence; and see the next paragraph]: (Msb:) or the Arabs did not say ↓ حَانُوتِىٌّ. (Fr, TA in art. حنت.)

حَانِيَّةٌ
حَانِيَّةٌ حانيه حانية Wine; (S and K in art. حين, and K in the present art.;) a rel. n. from حَانَةٌ [mentioned in art. حون]: (S, TA:) or vintners; (K in this art.;) [from حَانِىٌّ, q. v.; or] a rel. n. from حَانِيَةٌ. (TA.)

حَانَوِىٌّ
حَانَوِىٌّ حانوى حانوي : see حَانِىٌّ; for each in two places.

حَانُوتِىٌّ
حَانُوتِىٌّ حانوت حانوتى حانوتي حانوتيي : see حَانِىٌّ; for each in two places.

أَحْنَى الظَّهْرِ
أَحْنَى الظَّهْرِ ذ A man having a [bent, bowed, or] humped back: fem., applied to a woman, حَنْوَآءُ and حَنْيَآءُ: (S:) the former fem. also applied, in the same sense, to a she-camel. (K.) ― -b2- See also the former fem. voce حَانٍ. ― -b3- فُلَانٌ أَحْنَى النَّاس ضُلُوغًا عَلَيْكَ (assumed tropical:) Such a one is the most affectionate, kind, or compassionate, of men towards thee. (S.)

مَحْنَاةٌ
مَحْنَاةٌ ماح محن محناه محناة محنى محنناه : see what next follows.

مَحْنُوَةٌ
مَحْنُوَةٌ محن محنوه محنوة : see what next follows.

مَحْنِيَةٌ
مَحْنِيَةٌ محني محنيه محنية A bend, or place of bending, of a valley; (S, K;) below the acclivity; (TA;) as also ↓ مَحْنُوَةٌ and ↓ مَحْنَاةٌ: (K:) pl. مَحَانٍ; (S;) with which أَحْنَآءٌ [pl. of ↓ حِنْوٌ] is syn: (TA:) and الوَادِى ↓ مُنْحَنَى [in like manner] signifies the [bending] part of the valley that is below the acclivity. (TA.) ― -b2- Also, [in one copy of the K written مَحْنِيَّةٌ,] A bending, or curving, tract of ground, (Sb, ISd, K,) whether of sand or of any other kind: (Sb, ISd:) Sb says that the ى is substituted for و, because it is from حَنَوْتُ; which shows that he did not know حَنَيْتُ. (ISd.) And مَحْنِيَةُ رَمْلٍ The part of a tract of sand over which winds [a portion such as is termed] a حِقْف. (TA.) ― -b3- Also A milking-vessel (عُلْبَة, q. v.,) made of the skins of camels [or rather of a piece of the skin of a camel]: sand is put into a piece of the skin, which is then suspended, and dries, becoming like a bowl: (K:) it is more convenient (أَرْفَقُ) to the pastor than other kinds. (TA.)

مَحْنُوٌّ
مَحْنُوٌّ محنو and ↓ مَحْنِىٌّ Bent, or curved. (Msb.)

مَحْنِىٌّ
مَحْنِىٌّ محنى محنة محني : see what next precedes.

مُنْحَنَى الوَادِى
مُنْحَنَى الوَادِى منحني الوادى منحني الوادي : see مَحْنِيَةٌ.

### Türkçe

**حَنَاهُ**
1 **حَنَاهُ** حان حناه حناة حنناه, (K,) birinci şahıs **حَنَوْتُ**, (S, Msb,) muzâri‘ ١َ٢ُ٣َ, (Msb,) mastar **حَنْوٌ**, (K, [CK’de, **حَناء** yanlışlıkla, başka bir mastar olarak, **حَنَّاهُ**’nun yerine ikame edilmiştir; o ise fiilin başka bir şeklidir,]) O, onu büktü yahut eğdi; (S, Msb, K;) yani bir dalı, yahut çubuğu, yahut bir parça odunu, (S, Msb,) ve onun sırtını; (S;) bunun gibi **حَنَاهُ** da (K, md. **حنى**’da), birinci şahıs **حَنَيْتُ**, (S, Msb,) muzâri‘ ١َ٢ِ٣َ, mastar **حَنْىٌ**, (Msb,) yahut **حِنَايَةٌ**; (K, md. **حنى**’da;) fakat önceki fiil daha meşhurdur; (ISd, TA o maddede;) ve ↓ **حنّاهُ**, (K ve TA bu maddede,) mastar **تَحْنِيَةٌ**. (K, md. **حنى**’da.) Sen ayrıca **لَمْ يَحْنُ ظَهْرَهُ** dersin; mânâsı: O, **رُكُوع** fiili için (namazda) sırtını bükmedi. (TA.) Ve **حَنَاهُ الدَّهْرِ**: Zaman onu, yaşlılık sebebiyle, büktü. (Msb.) Ve **فُلَانٌ مِمَّنْ لَا تُحْنَى عَلَيْهِ الأَصَابِعُ** [Böyle biri, adı anıldığında parmakların bükülmediği kimselerdendir; (md. **ثنى**’nın birinci paragrafının, ikinci cümleyle başlayan kısmına bak;)] yani: böyle biri kardeşler arasında sayılmaz. (Th, TA.) Ve [bundan dolayı] bir şair der ki,
بَرَكَ الزَّمَانُ عَلَيْهِمُ بِجِرَانِهِ
وَأَلَعَّ مِنْكَ بِحَيْثُ تُحنَى الاـِصْبَعُ
[Zaman yahut talih, ağırlığıyla onların üzerine çöktü ve senden, parmağın büküldüğü yere kadar, (alacaklarını) sıkıştırdı]; mânâsı: o, en iyiyi, sayılanları (parmaklarla sayılanları) aldı. (IAar, TA.) ― -b2- **حَنَاقَوْسًا**, mastar **حَنْوٌ**, (K,) O, bir yayı kirişledi yahut yay kirişini gerdi; çünkü bunu yaparken onu büker: (TA:) yahut o, bir yay yaptı. (K.) ― -b3- **حَنَا يَدَهُ**: O, kolunu yahut elini büktü; (K bu maddede;) bunun gibi **حَنَى يَدَهُ** da, muzâri‘ ١َ٢ِ٣َ, mastar **حِنَايَةٌ**. (K, md. **حنى**’da.) ― -b4- **حَنَا** ayrıca şu mânâya gelir: O, bir dalı yahut çubuğu soydu; yahut onu kabuğundan sıyırdı; (ISd, TA md. **حنى**’da;) ve böylece **حَنَى**; (ISd ve K o maddede;) fakat önceki daha meşhurdur. (ISd, TA.) -A2- **حَنَتْ عَلَى وَلَدِهَا**, (S, Msb, K,) muzâri‘ ١َ٢ُ٣َ, (S, Msb,) mastar **حُنُوٌّ**; (S, K;) ve **حَنَتْ**, muzâri‘ ١َ٢ِ٣َ; (Msb;) O (kadın), çocuklarının bakım ve nafakasını üstlendi ve babalarının [kaybından] sonra yeniden evlenmedi: (AZ, S:) yahut, (Msb, K,) bunun gibi ↓ **احنت** de, (Hr, K,) o, çocuklarına şefkatle davrandı, (Msb, K,) ve babalarının [kaybından] sonra yeniden evlenmedi. (Msb.) Ve **حَنَوْتُ عَلَيْهِ**: Ben ona şefkatli, iyi yahut merhametli oldum. (S.) Ve **عَلَيْهِ** ↓ **تحنّى** da: O, ona şefkatli, iyi yahut merhametli oldu; **تحنّن** gibi. (S.) IAar’a göre, **حَنَا عَلَى قَرَابَتِهِ** ve ↓ **احنى** ve ↓ **حنّى** hepsi **رِتم** ile aynı mânâyı ifade eder [aşikâr ki, zannımca, **رَحِم** için bir yanlış yazımdır; yani: O, akrabalarına merhamet etti]. (TA.) ― -b2- **حَنَتْ**, (S, M, TA,) muzâri‘ ١َ٢ُ٣َ, (TA,) mastar **حُنُوٌّ**, (M, TA,) bir koyun ve bir yaban ineği hakkında söylenir: O, erkeği istedi, (S, M, TA,) ve kendini ona teslim etti. (M, TA.)

2 ١َ٢َّ٣َ bk. 1; her biri iki yerde.

4 أَ١ْ٢َ٣َ bk. 1; her biri iki yerde.

5 تَ١َ٢َّ٣َ bk. 7: ― -b2- ve ayrıca paragrafın sonuna yakın, bk. 1.

**انحنى**
7 **انحنى** أنحى أنحنى أنحني انحنى انحني ناح نحا نحى ٱنحنى O (bir şey, S, meselâ bir dal yahut çubuk, TA) büküldü yahut eğildi; (S, K;) bunun gibi ↓ **تحنّى** da: ve ikincisi, o (bir **حِنْو**, bk. o) eğrildi yahut çarpık oldu. (TA.) [Ayrıca: O, kendini büktü yahut eğdi.] Ve **انحنى مِنَ الكِبَرِ**: O, yaşlılıktan dolayı büküldü yahut eğildi. (Msb.)

**حَنْوٌ**
**حَنْوٌ** حنو: hemen ardından gelen şeye bak.

**حِنْوٌ**
**حِنْوٌ** حنو (S, Mgh, K) ve ↓ **حَنْوٌ** (K) İçinde bir bükülme, eğrilme yahut çarpıklık bulunan her şey, (K,) ve benzeri; (TA;) bedenden, (K,) kaşın altındaki kemik gibi, (K, * TA,) ve çene kemiği, ve bir kaburga; ve başka şeylerden, meselâ [**قُفّ** diye adlandırılan] yüksek yer, ve [**حِقْف** diye adlandırılan] kumluk saha, (K,) ve bir vadinin kıvrımı [**مَحْنِيَةٌ** vb. gibi]: (TA:) bk. **مَحْنِيَةٌ**: ve her eğri odun parçası, (K,) meselâ at eyerinin eğri odun parçalarından herhangi biri, ve [deve eyeri denilen] **قَتَب**’in, (S, * CK, TA,) ve [deve semeri denilen] **رَحْل**’in: (CK, TA:) at eyerinin, öndeki ve arkadaki, [**قَرْبُوسَانِ** denilen eğri odun parçalarından] her biri: (Mgh:) ve herhangi bir şeyin bükülmesi, eğrilmesi yahut çarpıklığı: buradan, **حِنْوٌ الجَبَلِ** [dağın kıvrımı]: (S:) cem‘ (azlık) **أَحْنَآءٌ** (S, Mgh, K) ve (çokluk) **حِنِىٌّ**, [CK’de yanlışlıkla **حَنِىٌّ**,] ve **حُنِىٌّ** [aslında **حُنُوٌّ**, önce **حُنِىٌّ**ye çevrilmiş, sonra da kesre sebebiyle **حِنِىٌّ**ye]. (K, TA.) ― -b2- [Tesniye] **حِنْوَانِ** şu mânâya gelir: Üzerlerinde bir ağ bulunan iki eğri odun parçası; bunlarla buğday, harman yerinde bir araya toplanmış yığına taşınır. (K.) ― -b3- Ve cem‘ **أَحْنَآءٌ**, i. q. **جَوَانِبُ** [yani (mecaz kabul edilen:) yanlar, bölgeler, taraflar yahut benzeri; ve sınırlar, hudutlar yahut sınır çizgileri]; **أَعْنَآءٌ** gibi. (S.) **أُزْجُرْ أَحْنَآءَ طَيْرِكَ** sözü **نَوَاحِيَهُ** demektir, [yani (mecaz kabul edilen:) hafifliğinin sınırlarını yahut hudutlarını daralt; (kuşların uçuşunun engellenmesine işaretle,)] sağda ve solda, ve önde ve arkada; **طيرك** ile kastedilen **خِفَّتِكَ** ve **طَيْشِكَ**’dır. (S, TA.) ― -b4- **أَحْنَآءُ الأُمُورِ** (mecaz kabul edilen:) Şüpheli işler: (K, * TA:) yahut bazılarına göre, **أَطْرَافُهَا وَنَوَاحِيهَا** demektir [(mecaz kabul edilen:) işlerin uçları ve tarafları yahut sınırları]. (TA.)

**حَنْوَةٌ**
**حَنْوَةٌ** حنو حنوه حنوة Namazda başın eğilmesi ve sırtın bükülmesi. (TA.)

**حِنَآءٌ**
**حِنَآءٌ** حنآء Bir koyunun ve bir yaban ineğinin erkeğe duyduğu istek. (S.) [Bk. ayrıca **حِرْمَةٌ**.]

**حَنِىٌّ**
**حَنِىٌّ** حنى حني: hemen ardından gelen şeye bak.

**حَنِيَّةٌ**
**حَنِيَّةٌ** حني حنيه حنية Bir yay; (T, S, K;) bükük olduğu için böyle adlandırılmıştır: (T:) cem‘ ↓ **حَنِىٌّ**, (S, * K,) [yahut bu, cins isimdir; bunun tekili **حَنِيَّةٌ**’dir,] ve **حَنَايَا**, (T, S, K,) yahut bu, **حَنِىٌّ**’ün cem‘i olabilir. (TA.) ― -b2- Ayrıca, [eğik yahut kavisli] bir yapı yahut bina için de kullanılır. (M, TA.)

**حِنَايَةٌ**
**حِنَايَةٌ** حنايه حناية Bir bükülme yahut eğrilme hâli. (K.) Buradan, sırtında bir bükülme bulunan bir adam hakkında şu söz: **اـِنَّ فِيهِ لِحِنَايَةٌ يَهُودِيَّةٌ** [Şüphesiz onda Yahudî bir bükülme vardır.] (TA.)

**حَانٍ**
**حَانٍ** حان [Bükücü yahut eğici]. ― -b2- [Buradan,] **حَانِيَةٌ**, bir koyuna, (K,) ve bir dişi deveye, (TA,) uygulanır: O, herhangi bir hastalık olmaksızın boynunu büker; (K;) bunun gibi ↓ **حَنْوَآءُ**, bir koyuna yahut dişi keçiye uygulanır: (TA:) ve bazen, birincisi, bir hastalıktan dolayı (olur). (TA.) -A2- Ve **حَانِيَةٌ**, bir kadına uygulanır: O, çocuklarının bakım ve nafakasını üstlenir, (AZ, S, TA,) yahut onlara şefkatle davranır, (TA,) ve babalarının [kaybından] sonra yeniden evlenmez: (AZ, S, TA:) cem‘ **حَوَانٍ** ve **حَانِيَاتٌ**; ikincisi benzer mânâda dişi develere uygulanır. (TA.) ― -b2- Ve **حَانٍ**, bir koyuna, (As, S, M,) ve bir yaban ineğine, (S,) uygulanır: Erkeği isteyen, (As, S, M,) ve kendini ona teslim eden: (M:) ve **حَانِيَةٌ**, (K,) bir koyuna uygulanır: (TA,) erkeğe şiddetle istekli. (K.)

**حَانَاةٌ**
**حَانَاةٌ** حان حاناه حاناة: hemen ardından gelen şeye bak.

**حَانُوتٌ**
**حَانُوتٌ** حانوت (Mgh ve K bu maddede, ve Msb md. **حون**’da, ve ayrıca K’da md.ler **حنت** ve **حين**’de de zikredilmiştir) Bir dükkân; (Msb, K;) bunun gibi ↓ **حَانَاةٌ** ve ↓ **حَانِيَةٌ** de, (K,) fakat bu sonuncusu Sb’ye meçhuldü: (TA:) [bk. **دُكَّانٌ**, md. **دكن**:] ve özellikle şarapçının evi [yahut dükkânı], içinde şarap satılan yer; bunun gibi **حَانَةٌ** [md. **حون**’da zikredilmiştir]; (Msb, TA;) Irak halkı tarafından **مَاخُورٌ** diye adlandırılır: (TA:) bu kelimelerin birincisinin (yani **حانوت**) vezni **فَعَلُوتٌ** olduğu söylenir, (AAF, Msb, TA,) **مَلَكُوتٌ** ve **رَهَبُوتٌ** gibi; kökün و’su, **طَالُوتٌ** ve **جَالُوت** ve benzerlerinde olduğu gibi, ا’ya çevrilmiştir: (Msb:) yahut aslı **فَعَلُوتٌ** olup sonra **فَلَعُوتٌ** olmuştur, **طَاغُوت** gibi: (Mgh:) yahut aslı **حَانُوةٌ**’dir, **تَرْقُوَةٌ** gibi: (Mgh, Msb: [fakat Mgh’de birincisinin doğru görüş olduğu söylenir:]) yahut aslı vezin olarak **فَاعُولٌ**’dür; (M, Msb;) El-Fârâbî böyle der; (Msb;) **حَنَوْتٌ**’tan; böyle adlandırılan şey, **حَنِيَّةٌ** diye adlandırılan binaya benzetilmiştir; ت, و’nun bedelidir, AAF tarafından söylendiği üzere, (M,) ve aslı ة olup, önündeki sâkin harf sebebiyle ت’ye çevrilmiştir: (Msb:) Az, ت’nin ziyade olduğunu söyler: (TA:) kelime müennes ve müzekkerdir: (Mgh, Msb, TA:) Zj’ye göre, müzekker olduğunda, **بَيْتٌ** mânâsınadır: (Msb:) cem‘ **حَوَانِيتُ**. (Msb, TA.) ― -b2- Ayrıca şarapçının kendisi: (K md. **حنت**’te:) [**حَانِىٌّ** vb. gibi.]

**حَانِيَةٌ**
**حَانِيَةٌ** حانيه حانية [**حَانٍ**’ın müennesi, bk. o.] ― -b2- Cem‘ **الحَوَانِى** [isim olarak] şu mânâya gelir: Kaburgaların en uzunu; (K;) sayıları dört; her iki tarafta ikişer. (TA.) ― -b3- Ve **حَوَانِى الهَرَمِ**: yaşlı adamın sırtını bükenler; onu yüzüstü düşürenler. (TA. [Fakat bunun ne demek olduğunu bilmiyorum.]) -A2- Ayrıca bk. **حَانُوتٌ**.

**حَانِىٌّ**
**حَانِىٌّ** حان حانى حاني **حَانِيَةٌ**’nin nisbesi; bunun gibi ↓ **حَانَوِىٌّ** de; (TA;) yahut **حَانَةٌ**’nin nisbesi; (Msb;) ve bazıları der ki ↓ **حَانَوِىٌّ**, **حَانَاةٌ**’nin nisbesidir: (TA:) ve ↓ **حَانُوتِىٌّ**, **حَانُوتٌ**’un nisbesidir; bir adama uygulanır [mânâsı: dükkâncı yahut dükkân sakini; ve özellikle, birinci ve ikinci gibi, şarapçı: ayrıca bk. **حَانُوتٌ**, son cümle; ve bir sonraki paragrafa bak]: (Msb:) yahut Araplar ↓ **حَانُوتِىٌّ** demediler. (Fr, TA md. **حنت**’te.)

**حَانِيَّةٌ**
**حَانِيَّةٌ** حانيه حانية Şarap; (S ve K md. **حين**’de, ve K bu maddede;) **حَانَةٌ**’den nisbedir [md. **حون**’da zikredilmiştir]: (S, TA:) yahut şarapçılar; (K bu maddede;) [**حَانِىٌّ**’den, bk. o; yahut] **حَانِيَةٌ**’den nisbedir. (TA.)

**حَانَوِىٌّ**
**حَانَوِىٌّ** حانوى حانوي: bk. **حَانِىٌّ**; her biri iki yerde.

**حَانُوتِىٌّ**
**حَانُوتِىٌّ** حانوت حانوتى حانوتي حانوتيي: bk. **حَانِىٌّ**; her biri iki yerde.

**أَحْنَى الظَّهْرِ**
**أَحْنَى الظَّهْرِ** ذ Kambur sırtlı [bükük, eğik] bir adam: müennes, bir kadına uygulanır: **حَنْوَآءُ** ve **حَنْيَآءُ**: (S:) birinci müennes ayrıca aynı mânâda bir dişi deveye de uygulanır. (K.) ― -b2- Ayrıca bk. önceki müennes, **حَانٍ** maddesinde. ― -b3- **فُلَانٌ أَحْنَى النَّاس ضُلُوغًا عَلَيْكَ** (mecaz kabul edilen:) Böyle biri, sana karşı insanların en şefkatlisi, en iyisi yahut en merhametlisidir. (S.)

**مَحْنَاةٌ**
**مَحْنَاةٌ** ماح محن محناه محناة محنى محنناه: hemen ardından gelen şeye bak.

**مَحْنُوَةٌ**
**مَحْنُوَةٌ** محن محنوه محنوة: hemen ardından gelen şeye bak.

**مَحْنِيَةٌ**
**مَحْنِيَةٌ** محني محنيه محنية Bir vadinin kıvrımı yahut kıvrılma yeri; (S, K;) yokuşun aşağısında; (TA;) bunun gibi ↓ **مَحْنُوَةٌ** ve ↓ **مَحْنَاةٌ**: (K:) cem‘ **مَحَانٍ**; (S;) bununla **أَحْنَآءٌ** [↓ **حِنْوٌ**’ün cem‘i] eş anlamlıdır: (TA:) ve **الوَادِى** ↓ **مُنْحَنَى** [benzer şekilde] vadinin yokuşun aşağısında bulunan [kıvrılan] kısmı mânâsınadır. (TA.) ― -b2- Ayrıca, [K’nın bir nüshasında **مَحْنِيَّةٌ** yazılmıştır,] kumdan yahut başka herhangi bir türden olsun, bükülen yahut kıvrılan bir arazi parçası, (Sb, ISd, K): (Sb, ISd:) Sb der ki: ى, و’nun bedelidir; çünkü o, **حَنَوْتُ**’tandır; bu da onun **حَنَيْتُ**’u bilmediğini gösterir. (ISd.) Ve **مَحْنِيَةُ رَمْلٍ**: bir kumluk sahanın, üzerinde [**حِقْف** diye adlandırılan] bir kısmın rüzgârların dolaştığı bölümü. (TA.) ― -b3- Ayrıca, deve derilerinden [daha doğrusu bir devenin derisinden bir parçadan] yapılmış bir sağım kabı (**عُلْبَة**, bk. o): bir deri parçasına kum konur, sonra o asılır ve kurur, bir kâse gibi olur: (K:) çoban için diğer türlerden daha elverişlidir (**أَرْفَقُ**). (TA.)

**مَحْنُوٌّ**
**مَحْنُوٌّ** محنو ve ↓ **مَحْنِىٌّ** Bükülmüş yahut eğilmiş. (Msb.)

**مَحْنِىٌّ**
**مَحْنِىٌّ** محنى محنة محني: hemen önce gelene bak.

**مُنْحَنَى الوَادِى**
**مُنْحَنَى الوَادِى** منحني الوادى منحني الوادي: bk. **مَحْنِيَةٌ**.
