# حن — Müfredât

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%86/sozluk/mufredat
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D9%86/entries/mufredat

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حن](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%86.md)
- Müfredât: Râgıb el-İsfahânî · 11. yy

## Madde başı: حن

- الحنين: النزاع المتضمن للإشفاق يقال: حنت المرأة، والناقة لولدها، وقد يكون مع ذلك صوت، ولذلك يعبر بالحنين عن الصوت الدال على النزاع والشفقة، أو متصور بصورته. وعلى ذلك حنين الجذع، وريح حنون، وقوس حنانة: إذا رنت عند الإنباض (انظر: المجمل 1/218). وقيل: ما له حانة ولا آنة، أي: لا ناقة ولا شاة سمينة، ووصفتا بذلك اعتبارا بصوتيهما، ولما كان الحنين متضمنا للإشفاق، والإشفاق لا ينفك من الرحمة عبر عن الرحمة به في نحو قوله تعالى: ﴿وحنانا من لدنا﴾ [مريم/13]، ومنه قيل: الحنان المنان (انظر: الأسماء والصفات ص 86 - 105)، وحنانيك: إشفاقا بعد إشفاق، وتثنيته كتثنية لبيك وسعديك، ﴿ويوم حنين﴾ [التوبة/25]، منسوب إلى مكان معروف.

### Türkçe

- **الحنين**: şefkati içeren çekişme; denilir ki: kadın **حنت** etti, deve de yavrusuna (etti); bununla beraber bir ses de olabilir; bu yüzden **الحنين** ile, çekişme ve şefkate delâlet eden ses, yahut onun suretiyle tasavvur olunan (ses) ifade edilir. Buna göre **حنين الجذع** (vardır); ve **ريح حنون**; ve **قوس حنانة**: **الإنباض** sırasında inlediği vakit (bkz.: **المجمل** 1/218). Ve denildi: “Onun için ne **حانة** vardır ne **آنة**”, yani: ne deve vardır ne semiz koyun; ikisi de, iki sesleri itibarıyla bununla vasıflandırılmıştır. Ve **الحنين** şefkati içerdiğinden, şefkat de rahmetten ayrılmadığından, rahmet onunla ifade edilmiştir; Yüce Allah’ın şu sözü gibi: ﴿وحنانا من لدنا﴾ [مريم/13]. Ve ondan (dolayı) denildi: **الحنان المنان** (bkz.: **الأسماء والصفات** s. 86 - 105). Ve **حنانيك**: şefkat üstüne şefkat; ve onun tesniyesi, **لبيك** ve **سعديك**’in tesniyesi gibidir. ﴿ويوم حنين﴾ [التوبة/25], bilinen bir mekâna nispet edilmiştir.
