# حوط — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%88%D8%B7/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D9%88%D8%B7/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حوط](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%88%D8%B7.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: حوط

حاطه يحوطه حوطا وحيطة وحياطة، بكسرهما: حفظه وصانه وكلأه، ورعاه، وذب عنه، وتوفر على مصالحه وتعهده، وقول الهذلي:
  وأحفظ منصبي وأحوط عرضي                      وبعض القوم ليس بذي حـياط أراد حياطة، وحذف الهاء، كقول الله تعالى  وإقام الصلاة  يريد الإقامة، كحوطه تحويطا قال ساعدة بن جؤية:
  علي وكانوا أهل عز مـقـدم                      ومجد إذا ما حوط المجد نائلي

  ويروى حوض وقد ذكر في موضعه. وتحوطه: مثل حوطه، يقال: لا زلت في حياطة الله ووقايته. وهو يتحوط أخاه، إذا كان يتعاهده ويهتم بأمره. وحاط الحمار عانته: جمعها وحفظها. واحتاط الرجل لنفسه: أخذ في الحزم وبالثقة، وهو مجاز، والاسم: الحوطة والحيطة، بالفتح فيهما، ويكسر، وأصله الحوطة.والحائط: الجدار، لأنه يحوط ما فيه، وقال ابن جني: الحائط: اسم بمنزلة السقف والركن، وإن كان فيه معنى الحوط. ج: حيطان. وحكى ابن الأعرابي في جمعه: حياط كقائم وقيام، إلا أن حائطا قد غلب عليه الاسم، فحكمه أن يكسر على ما يكسر عليه فاعل إذا كان اسما. وقال الجوهري: صارت الواو في الحيطان ياء؛ لانكسار ما قبلها. وقال سيبويه: القياس في جمع حائط: حوطان. والحائط: البستان من النخل إذا كان عليه جدار، وبه فسر حديث أبي طلحة:  فإذا هو في الحائط وعليه خميصة  وجمعه: حوائط، وفي الحديث:  على أهل الحوائط حفظها بالنهار  ، يعني البساتين، وهو عام فيها.والحائط: ناحية باليمامة، نقله الصاغاني. وحوط، حائطا تحويطا: عمله. والحواطة بالضم: حظيرة تتخذ للطعام، كما في الصحاح. أو الشيء يقلع عنه سريعا كما في اللسان، وأنشد:
  إنا وجدنا عرس الحناط
  مذمومة لئيمة الحواط والمحاط: المكان الذي يكون خلف المال والقوم، يستدير بهم، ويحوطهم، قال العجاج:
  حتى رأى من خمر المحاط

  وقيل: الأرض المحاط: التي عليها حائط وحديقة، فإذا لم يحيط عليها فهي ضاحية. ومن المجاز: حواط الأمر، كرمان: قوامه. ومن المجاز: كل من بلغ أقصى شيء، وأحصى علمه، فقد أحاط به علمه، وأحاط به علما. وهذا مثل قولك: قتله علما. ويقال: علمه علم إحاطة، إذا علمه من جميع وجوهه ولم يفته منها شيء. وقوله تعالى:  أحطت بما لم تحط به  ، أي علمته من جميع جهاته. وفي الحديث:  أحطت به علما  ، أي أحدق علمي به من جميع جهاته.وأما قوله تعالى  والله محيط بالكافرين  فقال مجاهد: أي جامعه يوم القيامة. وقوله تعالى:  إن ربك أحاط بالناس  يعني أنهم في قبضته وقوله عز وجل  عذاب يوم محيط  من قولهم: أحاط به الأمر، إذا أخذه من جميع جوانبه فلم يكن منه مخلص. وقوله تعالى:  وأحاطت به خطيئته  أي مات على شركه، نعوذ بالله من خاتمة السوء. وقوله تعالى:  والله من ورائهم محيط  أي لا يعجزه أحد، قدرته مشتملة عليهم. وقال ابن الأعرابي: الحوط، بالفتح: خيط مفتول من لونين: أسود وأحمر، يقال له البريم، فيه خرزات وهلال من فضة تشده المرأة في وسطها؛ لئلا تصيبها العين يسمى ذلك الهلال الحوط، ويسمى الخيط به. والحوط: ة بحمص، أو بجبلة، هكذا على الشك من ابن السمعاني. قال: فإن أكثر الحوطيين حدث بجبلة، وسمع الحديث بحمص، والمشهور منهم: أبو عبد الله أحمد بن عبد الوهاب ابن نجدة الحوطي، من أهل جبلة، روى عنه أبو الهيثم، مات سنة 777. وأبو زيد أحمد بن عبد الرحيم الحوطي من أهل جبلة، يروي عن علي بن عياش الحمصي وعنه الطبراني مات سنة 279 وقيل: ابن نجدة الحوطي المذكور، إلى بطن من قضاعة. وحوط بن سلمى بن هرمي ابن رياح بن يربوع بن حنظلة: جد لجبنة بن طارق بن عمرو بن حوط: مؤذن سجاح المتنبئة. وقد ذكره المصنف أيضا في ج ن ب. وحوط العبدي: تابعي، روى عن ابن مسعود، وعنه عبد الملك ابن ميسرة، وذكره عبدان في الصحابة، وفيه نظر. وحوط بن يزيد الأنصاري: ابن عم الحارث بن زياد، جاء ذكره في غريب الأحاديث. وحوط بن مرة، قال: ياسين بن الحسن: حججت سنة ست وأربعين ومائتين فرأيت هذا أعرابيا صحبة، وذكر حديثا موضوعا أنه صلى الله عليه وسلم أكل خبيصا من الجنة. وحوط بن عبد العزى له حديث، روى عنه ابن بريدة، وقيل: خوط، بضم الخاء المعجمة: صحابيون وقال أبو حاتم في هذا الأخير: إنه لا صحبة له. وقرواش بن حوط بن قرواش الضبي: شاعر، وأبوه قد يعد في الصحابة، وله وفادة في حديث مجهول الإسناد. وقال ابن دريد: حوط الحظائر: رجل من بني النمر ابن قاسط، وهو أخو المنذر بن امرئ القيس لأمه، جد النعمان بن المنذر، قال الصاغاني: وكانت له منزلة من المنذر الأكبر، وهو المنذر بن المنذر، وله حديث، والذي قرأت في أنساب أبي عبيد في نسب بني النمر بن قاسط: ومن بني عوف بن سعد أبو حوط الحطاني، وابنه جابر كان أخا المنذر بن ماء السماء لأمه. والحوطة، بالضم: لعبة تسمى الدارة، نقله ابن عباد. وقال ابن الأعرابي: حط حط: أمر بصلة الرحم، كأنه يقول: تعهد الرحم واحفظها. قال: وهو أيضا: أمر بتحلية الصبية، أي الصبيان بالحوط، وهو هلال من فضة كما تقدم. وحويط، كزبير: اسم،

  ومنهم جد هذه القبيلة المشهورة بالحويطات، في ضواحي مصر، وقد اختلف في نسبهم. والحوط، كعنب: ما تتم به الدراهم إذا نقصت في الفرائض أو غيرها، عن ابن بزرج، ويقال: هلم حوطها. ومن المجاز: حاطونا الفضاء، هكذا بالفاء والضاد المعجمة في النسخ، وفي بعضها بالقاف والصاد المهملة، ومثله في الأساس، أي تباعدوا عنا وهم حولنا، وما كنا بالبعد منهم لو أرادونا، قال بشر بن أبي خازم:م جد هذه القبيلة المشهورة بالحويطات، في ضواحي مصر، وقد اختلف في نسبهم. والحوط، كعنب: ما تتم به الدراهم إذا نقصت في الفرائض أو غيرها، عن ابن بزرج، ويقال: هلم حوطها. ومن المجاز: حاطونا الفضاء، هكذا بالفاء والضاد المعجمة في النسخ، وفي بعضها بالقاف والصاد المهملة، ومثله في الأساس، أي تباعدوا عنا وهم حولنا، وما كنا بالبعد منهم لو أرادونا، قال بشر بن أبي خازم:
  فحاطونا القصا ولقد رأونا                      قريبا حيث يستمع السرار وفي الأساس: إذا نزل بك خطب، فلم يحطك أخوك، وترك معونتك، قيل: حاطك القصا، وهو تهكم، أي حاطك في الجانب القصا، وهو البعيد، ومعناه: لم يحطك؛ لأن من يحوط أخاه يدنو منه ويسانده. ومن المجاز: وقعوا في تحيط، بضم التاء، وتحوط، كلاهما عن ابن السكيت، وتحيط، بالفتح، وتحيط، بالكسر للإتباع، والتحوط، والتحيط، باللام فيهما، ويحيط بالمثناة تحت، أي السنة المجدبة، وقال الفراء: الشديدة تحيط بالأموال، أي تهلكها، أو تحيط بالناس: تهلكهم، كما في الأساس. وتحوط من حاط به بمعنى أحاط، أو على سبيل التفاؤل، كما في الأساس، فهي خمس لغات نقلهن الصاغاني في التكملة ما عدا التحوط والتحيط؛ فإنهما في اللسان، فتكون سبعة، وأنشد ابن السكيت لأوس بن حجر يرثي فضالة بن كلدة، ويروى لبشر بن أبي خازم:
  والحافظ الناس في تحوط إذا                      لم يرسلوا تحت عائذ ربعـا ومن المجاز: حاوط فلان فلانا، إذا داوره في أمر يريده منه وهو يأباه، كأن كلا منهما يحوط صاحبه، قال ابن مقبل:
  وحاوطني حتى ثنيت عنـانـه                      على مدبر العلباء ريان كاهله

  وفي الأساس: حاوطه فإنه يلين لك، أي داوره، كأنك تحوطه وهو يحوطك. ومما يستدرك عليه: أحطت الحائط، إذا عملته. عن أبي زيد: وكرم محوط، كمعظم: بني حوله حائط، كما في الصحاح، قال: ومنه قولهم: أنا أحوط حول ذلك الأمر، أي أدور. وهو مجاز. ومع فلان حيطة لك، ولا تقل: عليك، أي تحنن وتعطف. نقله الجوهري. وأحاطت به الخيل، واحتاطت به، أي أحدقت به، نقله الجوهري، وزاد غيره: كحاطت به. ورجل حيط، كسيد: يحوط أهله وإخوانه. واستحاط في الأمور، وهو مستحيط في أمره، أي محتاط. وأحيط بفلان، إذا أتي عليه، أو دنا هلاكه، وهو مجاز. ويقال: فلان محاط به، إذا كان مقتولا مأتيا عليه، ومنه قوله تعالى:  وأحيط بثمره  أي أصابه ما أهلكه وأفسده. وحاطهم قصاهم، وبقصاهم، إذا قاتل عنهم: كما في اللسان. وقال أبو عمرو: حوطوا غلامكم، أي ألبسوه الحوط. قلت: ومنه التحويطة: اسم لما يعلق على الصبي لدفع العين. يمانية. وحائط: لقب علي بن أبي الفضل الصوفي، روى أبي الحسين ابن الطيوري. ضبطه الحافظ. والحويطة، كجهينة: قرية بمصر من الشرقية. وحوط بن عامر بن عبدود بن عوف بن كنانة بن عوف بن عذرة ابن زيد اللات: بطن من قضاعة. وحوط بن عمرو بن خالد بن معبد بن عدي بن أفلت الطائي: جد بني الجراح بفلسطين.

### Türkçe

**حاطه** onu **يحوطه** **حوطا** ve **حيطة** ve **حياطة** (ikisini de kesre ile): onu korudu, muhafaza etti ve gözetti; onu gözetti; ondan savundu; onun maslahatları üzerine yoğunlaştı ve onunla ilgilendi. Hüzeylî’nin sözü:
  “Makamımı korurum ve ırzımı daha çok korurum;                      bazı kavim ise **حـياط** sahibi değildir”
**حياطة**yı kastetti; **الهاء**’yı hazf etti; Yüce Allah’ın sözü gibi: **وإقام الصلاة**; **الإقامة**yı kasteder; “**كحوطه تحويطا**” gibi. Sâ‘ide b. Cüeyye dedi ki:
  “Ali üzerime (geldi); onlar ise önde gelen izzet ehli idiler;                      ve bir şeref ki, şeref korununca benim nasibim (de korunur).”

  **حوض** diye de rivayet edilir; yeri(nde) zikredilmiştir. **وتحوطه**: **حوطه** gibidir. Denir ki: “Allah’ın **حياطة**sında ve korumasında olmaya devam et.” O, kardeşini **يتحوط** eder; yani onunla ilgilenir ve işiyle önemle meşgul olur. Eşek, **عانته**’sini **حاط** etti: onu topladı ve korudu. Adam kendisi için **احتاط** etti: ihtiyat ve güvene sarıldı; bu mecazdır. İsim: **الحوطة** ve **الحيطة**; ikisinde de fetha ile; kesre ile de gelir; aslı **الحوطة**dır. **والحائط**: duvar; çünkü içindekini kuşatır. İbn Cinnî dedi ki: **الحائط**: **السقف** ve **الركن** mertebesinde bir isimdir; her ne kadar onda **الحوط** manası bulunsa da. Çoğulu: **حيطان**. İbnü’l-A‘râbî onun cem‘inde nakletti: **حياط**; **قائم** ve **قيام** gibi; ancak **حائط** üzerinde isimlik galip gelmiştir; hükmü, isim olduğunda **فاعل**’in kırıldığı şekilde kırılmaktır. Cevherî dedi ki: **الحيطان**’daki **الواو** **ياء** oldu; çünkü öncesi kesrelidir. Sîbeveyh dedi ki: **حائط**’ın cem‘inde kıyas: **حوطان**dır. **والحائط**: hurmalık bahçe; üzerinde duvar olursa. Bununla Ebû Talha hadisi tefsir edilmiştir: “Bir de baktı ki o, **الحائط**’tadır ve üzerinde **خميصة** vardır.” Cem‘i: **حوائط**. Hadiste: “**حوائط** ehline, onu gündüz korumak (görevi) vardır”; yani bahçeler; onda umumidir. **والحائط**: Yemâme’de bir taraf; Sâğânî nakletti. **وحوط، حائطا تحويطا**: onu yaptı. **والحواطة** (damme ile): yiyecek için yapılan bir ağıl/çit; **الصحاح**’ta olduğu gibi. Yahut ondan çabucak vazgeçilen şey; **اللسان**’da olduğu gibi. Şu beyit okundu:
  “Biz **عرس الحناط**’ı bulduk;
  yerilmiş, alçak, **الحواط** ve **المحاط** (sahibi).”
**والمحاط**: malın ve kavmin arkasında bulunan yer; onların etrafında döner, onları kuşatır. ‘Accâc dedi ki:
  “Nihayet **خمر المحاط**’tan gördü.”

  Denildi ki: **الأرض المحاط**: üzerinde duvar ve bahçe bulunan yer; eğer etrafı çevrilmemişse o, **ضاحية**dır. Mecazdan: **حواط الأمر** (Rummân gibi): onun direği/ayakta tutanı. Mecazdan: Her kim bir şeyin en uç noktasına varır ve bilgisini sayıp dökerse, onun ilmi onu kuşatmış olur; ve onu ilimle kuşatmıştır. Bu, “Onu ilimle öldürdü” sözün gibidir. Denir ki: “Onu **علم إحاطة** ile bildi”; yani onu bütün yönleriyle bildi ve ondan hiçbir şey kaçırmadı. Yüce Allah’ın sözü: **أحطت بما لم تحط به**; yani onu bütün cihetleriyle bildim. Hadiste: **أحطت به علما**; yani ilmim onu bütün cihetlerinden kuşattı. Yüce Allah’ın sözüne gelince: **والله محيط بالكافرين**; Mücâhid dedi ki: yani onları kıyamet günü toplayandır. Yüce Allah’ın sözü: **إن ربك أحاط بالناس**; yani onlar O’nun kabzasındadır. Aziz ve Celîl olanın sözü: **عذاب يوم محيط**; onların “İş onu kuşattı” sözündendir; yani onu bütün yanlarından aldı da ondan kurtuluş olmadı. Yüce Allah’ın sözü: **وأحاطت به خطيئته**; yani şirk üzere öldü; kötü akıbetten Allah’a sığınırız. Yüce Allah’ın sözü: **والله من ورائهم محيط**; yani O’nu kimse aciz bırakamaz; kudreti onları kuşatmıştır. İbnü’l-A‘râbî dedi ki: **الحوط** (fetha ile): iki renkten bükülmüş ip: siyah ve kırmızı; ona **البريم** denir; içinde boncuklar ve gümüşten bir hilâl vardır; kadın onu belinin ortasında bağlar; kendisine göz değmesin diye; o hilâle **الحوط** denir; ip de onunla adlandırılır. **والحوط**: Humus’ta bir yer; yahut Cebele’de; İbnü’s-Sem‘ânî’den şüphe üzere böyle. Dedi ki: çünkü **الحوطيين**’in çoğu Cebele’de hadis rivayet etti ve Humus’ta hadis işitti. Onların meşhuru: Cebele ehlinden Ebû ‘Abdillâh Ahmed b. ‘Abdilvehhâb b. Necde **الحوطي**; ondan Ebû’l-Heysem rivayet etti; 777 yılında öldü. Ve Cebele ehlinden Ebû Zeyd Ahmed b. ‘Abdirrahîm **الحوطي**; Ali b. ‘Ayyâş el-Hımsî’den rivayet eder; ondan da Taberânî (rivayet eder); 279 yılında öldü. Ve denildi ki: zikredilen İbn Necde **الحوطي**, Kudâ‘a’dan bir batına (mensuptur). **وحوط بن سلمى بن هرمي ابن رياح بن يربوع بن حنظلة**: Cübne b. Târık b. ‘Amr b. **حوط**’a dede; mütenebbiye Secâh’ın müezzini. Musannif onu **ج ن ب**’de de zikretmiştir. **وحوط العبدي**: tâbiî; İbn Mes‘ûd’dan rivayet etti; ondan ‘Abdülmelik b. Meysere (rivayet etti). ‘Abdân onu sahâbîler içinde zikretti; bunda nazar vardır. **وحوط بن يزيد الأنصاري**: Hâris b. Ziyâd’ın amcaoğlu; **غريب الأحاديث**’te zikri geldi. **وحوط بن مرة**: dedi ki Yâsîn b. el-Hasen: “İki yüz kırk altı yılında hac ettim; bu bedeviyi sahâbîlik iddiasıyla gördüm; ve uydurma bir hadis zikretti: Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) cennetten bir **خبيص** yedi.” **وحوط بن عبد العزى**’nın bir hadisi vardır; ondan İbn Büreyde rivayet etti. Ve denildi ki: **خوط** (mu‘ceme **الخاء**’ın dammesiyle): sahâbîler. Ebû Hâtim bu sonuncusu hakkında dedi ki: onun sahâbeliği yoktur. **وقرواش بن حوط بن قرواش الضبي**: şair; babası sahâbîler içinde sayılabilir; meçhul isnadlı bir hadiste bir elçiliği vardır. İbn Düreyd dedi ki: **حوط الحظائر**: Benî’n-Nemir b. Kâsıt’tan bir adam; o, anneden Münzir b. İmri’ül-Kays’ın kardeşidir; Münzir b. Nu‘mân’ın dedesi. Sâğânî dedi ki: Münzir el-Ekber’den—o da Münzir b. Münzir’dir—bir mevkii vardı; onun bir hadisi vardır. Ebû ‘Ubeyd’in ensâbında Benî’n-Nemir b. Kâsıt nesebinde okuduğum: Benî ‘Avf b. Sa‘d’dan Ebû **حوط الحطاني**; oğlu Câbir, anneden Münzir b. Mâ’i’s-Semâ’nın kardeşi idi. **والحوطة** (damme ile): **الدارة** denilen bir oyun; İbn ‘Abbâd nakletti. İbnü’l-A‘râbî dedi ki: **حط حط**: sıla-i rahmi emirdir; sanki “rahmi gözet ve koru” der. Dedi ki: o aynı zamanda, kız çocuğunu—yani çocukları—**الحوط** ile süsleme emridir; o, daha önce geçtiği üzere gümüşten bir hilâldir. **وحويط** (Zübeyr gibi): bir isimdir,

  Ve onlardan, Mısır’ın kenar bölgelerinde **الحويطات** diye meşhur bu kabilenin ceddi vardır; neseblerinde ihtilaf edilmiştir. **والحوط** (inab gibi): ferâizde veya başkasında dirhemler eksildiğinde onları tamamlayan şey; İbn Büzerc’den. Denir ki: “Gel, onu **حوط** et.” Mecazdan: **حاطونا الفضاء**; nüshalarda **الفاء** ve mu‘ceme **الضاد** ile böyledir; bazısında **القاف** ve mühmel **الصاد** ile; **الأساس**’ta da böyledir; yani etrafımızda oldukları halde bizden uzaklaştılar; isteselerdi biz onlardan uzak değildik. Bişr b. Ebî Hâzim dedi ki:
  “Bizi **القصا** ile kuşattılar; hâlbuki bizi gördüler;                      yakın(da), fısıltı işitilirken.”
**الأساس**’ta: “Başına bir musibet inerse, kardeşin seni kuşatmaz ve yardımını terk ederse, ‘Seni **القصا** kuşattı’ denir”; bu, istihzadır; yani seni uzak tarafta kuşattı; o uzak olandır. Manası: seni kuşatmadı; çünkü kardeşini kuşatan ona yaklaşır ve ona dayanışır. Mecazdan: **تحيط** (tâ’nın dammesiyle) ve **تحوط**; ikisi de İbnü’s-Sikkît’ten. Ve **تحيط** (fetha ile) ve **تحيط** (kesre ile) ittibâ için. Ve **التحوط** ve **التحيط**; ikisinde de **اللام** ile; ve **يحيط** (altından iki noktalı ile); yani kıtlık yılı. Ferrâ dedi ki: şiddetli (yıl) mallara **تحيط** eder; yani onları helâk eder; yahut insanlara **تحيط** eder: onları helâk eder; **الأساس**’ta olduğu gibi. Ve **تحوط**: **حاط به**’den, **أحاط** manasında; yahut tefe’ül yoluyla; **الأساس**’ta olduğu gibi. Bunlar beş lugattır; Sâğânî **التكملة**’de onları nakletti; **التحوط** ve **التحيط** hariç; çünkü ikisi **اللسان**’dadır; böylece yedi olur. İbnü’s-Sikkît, Evs b. Hacer’den, Fadâle b. Kelde’yi mersiye olarak okudu; Bişr b. Ebî Hâzim’e de rivayet edilir:
  “İnsanları **تحوط** içinde koruyan (odur);                      eğer **تحت عائذ**’e bir **ربع** salmazlarsa.”
Mecazdan: Falan, falanı **حاوط** etti; yani ondan istediği bir işte onun etrafında dolaştı, o ise reddediyordu; sanki her biri arkadaşını kuşatıyor. İbn Mukbil dedi ki:
  “Beni **حاوط** etti; nihayet onun dizginini çevirdim;                      **العلباء**’nın geri dönüğüne; sağrı(ları) sulanmış (bir halde).”

Ve **الأساس**’ta: **حاوطه**; çünkü o sana yumuşak davranır; yani onu dolaştı, sanki sen onu kuşatıyorsun ve o da seni kuşatıyor. Ve ona ilâve olarak kaydedileceklerdendir: **أحطت الحائط**; onu yaptığın zaman. Ebû Zeyd’den: ve **كرم محوط**; **معظم** gibi: etrafına bir duvar yapılmıştır; **الصحاح**’ta olduğu gibi. Dedi ki: ve ondan onların sözü: “Ben şu işin etrafında **أحوط**’um”; yani dönerim. Ve o mecazdır. Ve falanla birlikte senin için bir **حيطة** vardır; “senin üzerine” deme; yani şefkat gösterir ve merhamet eder. Onu el-Cevherî nakletti. Ve atlar onu **أحاطت**; ve onu **احتاطت**; yani onu çepeçevre kuşattı; el-Cevherî nakletti; başkası da ekledi: onunla **حاطت** gibi. Ve **رجل حيط**; **سيد** gibi: ehlini ve kardeşlerini **يحوط**. Ve işlerde **استحاط**; ve o, işinde **مستحيط**tir; yani ihtiyatlıdır. Ve falana **أحيط** olundu; ona tamamen varıldığı zaman, yahut helâki yaklaştığı zaman; ve o mecazdır. Ve denir ki: falan **محاط به**’dir; öldürülmüş, üzerine gelinmiş olduğu zaman. Ve ondan Yüce Allah’ın sözü: **وأحيط بثمره**; yani onu helâk eden ve bozan şey ona isabet etti. Ve onları, uzaklarını **حاطهم قصاهم**; ve uzaklarıyla **وبقصاهم**; onlar adına savaştığı zaman: **اللسان**’da olduğu gibi. Ebû Amr dedi ki: “**حوطوا** oğlanınızı”; yani ona **الحوط** giydirin. Dedim ki: ve ondan **التحويطة**: çocuğa nazarı defetmek için asılan şeye isimdir. Yemenîdir. Ve **حائط**: sûfî Ali b. Ebî’l-Fazl’ın lakabıdır; Ebû’l-Hüseyn İbnü’ṭ-Ṭayûrî rivayet etti. Hâfız onu ضبط etti. Ve **الحويطة**; **جهينة** gibi: Mısır’da eş-Şarkiyye’den bir köydür. Ve **حوط** b. Âmir b. Abdûd b. Avf b. Kinâne b. Avf b. Udhra b. Zeyd el-Lât: Kudâa’dan bir batındır. Ve **حوط** b. Amr b. Hâlid b. Ma‘bed b. Adî b. Aflât et-Tâî: Filistin’de Benî’l-Cerrâh’ın ceddi.
