# حوي — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%88%D9%8A/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D9%88%D9%8A/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حوي](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%88%D9%8A.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: حوى

حَوَاهُ
1 حَوَاهُ حاوي حواه حواة حوى , aor. حَوِىَ , (S, Msb, K,) inf. n. حَىٌّ, (S,) or حَوَايَةٌ, (Msb,) or both, (K,) He collected it; brought it, drew it, or gathered it, together; (S, Msb, K;) as also ↓ تحاواهُ: (TA:) he grasped it; got, or gained, possession of it: (Msb, K:) and ↓ احتواهُ signifies the same; (S, Msb, K;) as also عَلَيْهِ ↓ احتوى: (Msb, K:) or this last, he took, or got, possession of it; took it, got it, or held it, within his grasp, or in his possession: (S:) and حَوَاهُ signifies also he possessed it: (Msb:) and, said of a place [&c., as also ↓ احتوى عليه and ↓ احتواه], it comprised, comprehended, or contained, it. (TA.) ― -b2- He turned it round, made it to turn round, or wound it. (Har p. 236. [See حَىٌّ in art. حى.]) -A2- حَوَى حَوِيَّةً He made a vehicle for a woman such as is called حَوِيَّة. (TA.) -A3- حَوِىَ [originally حَوِوَ]: see art. حو.

تَحْوِيَةٌ
2 تَحْوِيَةٌ حوى تحويه تحوية [inf. n. of حوّى] signifies The act of drawing together, or contracting: and the state of drawing together, or contracting; or being drawn together, or contracted; as also تَحَوٍّ [inf. n. of ↓ تحوّى]: (Lh, K:) or, in the opinion of ISd, تَحْوِيَةٌ has the former signification; and ↓ تَحَوٍّ, the latter. (TA.) A woman of the tribe of Kelb, being asked what she did in the rainy night, answered, أُحَوِّى نَفْسِى [I draw myself together]. (Lh, TA.) ― -b2- كَانَتْ تُحَوِّى وَرَآءَهُ بِعَبَآءَةٍ أَوْ كِسَآءٍ, occurring in a trad. of Safeeyeh, means She used to wind an عباءة or a كساء round the hump of the camel, behind him, and then to ride upon it. (IAth. [See حَوِيَّةٌ.])

تحوّى
5 تحوّى حوى تحوى تحوي , (S, K,) inf. n. تَحَوٍّ, (K,) It assumed a round, or circular, form; or coiled itself: (K:) or it gathered itself together, and coiled itself, or assumed a round, or circular, form. (S.) You say, تَحَوَّتِ الحَيَّةُ (S, K *) The serpent gathered itself together, and wound, or coiled, itself; (TA;) whence, as some say, the word حَيَّةٌ: (K:) and in like manner one says of the intestines. (K.) ― -b2- See also 2, in two places.

6 تَحَاْوَىَ see 1.

8 اـِحْتَوَىَ see 1, in four places. -A2- احتوى حَوِيًّا He made a small watering-trough, or tank, for his camels. (TA.)

حَوًى
حَوًى حوى حوي , (Az, IB, TA,) or ↓ حَوِيَّةٌ, (K,) The having, or assuming, a round, or circular, or coiled, form; or roundness or circularity [or the state of being coiled]; of anything; (Az, K, TA;) as, for instance, of a serpent; (Az, IB, TA;) and of certain asterisms, which appear regularly disposed in a round, or circular, form. (Az, TA.) [See 5.]

حِوَآءٌ
حِوَآءٌ حوآء A place that comprises, comprehends, or contains, a thing: for instance, the belly [or womb] of the mother is a حوآء to the child [or fœtus]. (TA.) ― -b2- A collection of tents (بُيُوت), near together; as also ↓ مُحَوًّى: (K:) or a collection of tents (بيوت) of people, made of camel's fur: (S:) or a collection of tents (بيوت) of people, at a water: (TA:) pl. أَحْوِيَةٌ: (S, TA:) and ↓ محتوى [app. مُحْتَوًى] and ↓ محوى [app. مَحْوًى] signify a place in which the tents (بيوت) of a tribe are collected together: (Lth, TA:) the last is of the dial. of El-Yemen, where it is applied to a few small tents collected together in a tract, or region, of fruitful, or productive, land: (TA:) and its pl. is محاوى [or, more probably, مَحَاوٍ; with the article, المَحَاوِى]. (Lth, TA.) A tent of [goats'] hair, and of [camels'] fur, of the Arabs of the desert. (KL.)

حَوِىٌّ
حَوِىٌّ حوى حوي Possessing, after deserving, or after becoming entitled. (IAar, K.) -A2- A small wateringtrough, or tank, (K, TA,) which a man makes for his camel; called also مَرْكُوٌّ. (TA.) [See also the next paragraph.]

حَوِيَّةٌ
حَوِيَّةٌ حويه حوية : see حَوًى. -A2- Also A winding, or circling, or coiled, gut or intestine; and so ↓ حَاوِيَةٌ and ↓ حَاوِيَآءُ: (K:) [also called قِتْبٌ:] or the [kind of gut, or intestine, termed] دَوَّارَة in the belly of the sheep or goat; as also ↓ حَاوِيَةٌ: (IAar:) حَوِيَّةٌ البَطْنِ and البَطْنِ ↓ حَاوِيَةٌ and البَطْنِ ↓ حَاوِيَآءُ all signify the same: (S:) the pl. is حَوَايَا; (K;) or this is the pl. of حَوِيَّةٌ, signifying the أَمْعَآء [or intestines into which the food passes from the stomach]; and the pl. of حَاوِيَةٌ and حَاوِيَآءُ is [said to be] حَوَاوٍ; (S;) but IB says that this latter pl. is not held to be allowable by Sb, and that حَوَايَا is the pl. of all the three sings., [originally] of the measure فَعَائِلُ as pl. of the first, and فَوَاعِلُ as pl. of the second and third [though in these two cases it should be by rule حَوَآءٍ]: AHeyth says that حَوَايَا as pl. of حَاوِيَةٌ is like زَوَايَا as pl. of زَاوِيَةٌ: and ISk mentions الحَاوِيَاتُ as pl. of الحَاوِيَةُ and الحَاوِيَآءُ, [in the latter case like قَاصِعَاتٌ as pl. of قَاصِعَآءُ,] and explains it as signifying بَنَاتُ اللَّبَنِ [app. meaning the small guts, or intestines, in which originate the lacteals]. (TA.) ― -b2- Also sing. of حَوَايَا signifying Winding excavations or hollows, which the rain fills, and in which it remains a long time because the soil at the bottom thereof is cohesive and hard, retaining the water: the Arabs call them [also] أَمْعَآء, likening them to the حَوَايَا of the belly: accord. to AA, the pl. signifies i. q. مَسَاطِحُ [pl. of مِسْطَحٌ], made by collecting earth and stones upon smooth and hard rock, to confine thereby water: accord. to IB, on the authority of IKh, wells that are dug in the district of Kelb, in hard ground, whereby is confined the water of the torrents, which they drink throughout the year: accord. to Nasr, a certain construction with masses of rock in the form of a pool, on the way to Et-Teghlibeeyeh, near Ood: accord. to ISd, the sing. signifies a smooth and hard rock which is surrounded with stones and earth, in which water collects. (TA.) ― -b3- Also A [garment of the kind called] كِسَآء, stuffed [with ثُمَام or the like], which is wound round the hump of the camel; (S, K; *) i. q. سَوِيَّةٌ, except that the former is only for camels, and the latter is sometimes for other animals: pl. حَوَايَا: (S:) a subst. from 2 in the last of the senses assigned to it above: (IAth:) [the same is app. meant by what here follows:] a certain thing that is prepared for a woman to ride upon. (TA. [But it was also used by men.]) 'Omeyr Ibn-Wahb El-Jumahee said, on the day of Bedr, when he computed the number of the companions of the Prophet, رَأَيْتُ الحَوَايَا عَلَيْهَا المَنَايَا [meaning I saw the حوايا with the men of courage upon them]: (S:) [for] مَنِيَّةٌ [sing. of منايا] means (assumed tropical:) “ a man of courage upon his saddle. ” (TA.)

حُوَيَّةٌ
حُوَيَّةٌ حويه حوية [a dim. of حَيَّةٌ]: see what next follows.

رَجُلٌ حَوَّآءٌ
رَجُلٌ حَوَّآءٌ رجل حوآء A man who collects serpents (حَيَّات); and so ↓ حَاوٍ: [which latter, vulgarly pronounced حَاوِى, is also now applied to a serpent-charmer; and a juggler who performs various tricks with serpents &c.:] (K in art. حى:) or the latter, (S in that art.,) or both, (T in that art.,) an owner of serpents; (T, S;) and so حَاىٍ: (T:) the pl. of حَاوٍ is حُوَاةٌ. (TA.) ― -b2- [Hence,] ↓ الحَوَّآءُ الحُوَيَّةُ (assumed tropical:) The constellations Serpentarius and Serpens. (Kzw.)

حَاوٍ
حَاوٍ حاو حاوي : see what next precedes.

حَاوِيَةٌ
حَاوِيَةٌ حاوي حاويه حاوية : see حَوِيَّةٌ, in three places.

حَاوِيَآءُ
حَاوِيَآءُ حاويآء : see حَوِيَّةٌ, in two places.

حَاوِىٌّ
حَاوِىٌّ حاوى حاوي حاويي : see حَائِىٌّ, in art. حوأ.

حَيَّةٌ
حَيَّةٌ حي حيه حية [meaning A serpent] is said by some to be from تَحَوَّى, because what is so termed gathers itself together, and winds, or coils, itself; (ISd, * K, * TA;) and to be originally حَوْيَةٌ; (TA in art. حى;) and their opinion is strengthened by the forms and meaning of the words حَوَّآءٌ and حَاوٍ (TA) [and by the form and meaning of the word مَحْوَاةٌ]: or the حيّة is so called because of the length of its life (لِطُولِ حَيَاتِهَا). (K. [See the next art.])

أَحْوَى
أَحْوَى ذ : see art. حو.

أَحْوِىٌّ
أَحْوِىٌّ ذ : see art. حو.

محوى
محوى محو محوى محوي [app. مَحْوًى]: see حِوَآءٌ.

أَرْضٌ مَحْوَاةٌ
أَرْضٌ مَحْوَاةٌ ذ A land abounding with حَيَّات [or serpents]: (TA:) or containing serpents; as also مَحْيَاةٌ. (Ibn-Es-Sarrلj, S in art. حى.)

مَحْوِىٌّ
مَحْوِىٌّ محو محوى محوي pass. part. n. of حَوَاهُ. (Msb.)

مُحَوًّى
مُحَوًّى محو محوى محوي : see حِوَآءٌ.

محتوى
محتوى محتوى محتوي محتويي [app. مُحْتَوًى]: see حِوَآءٌ.

### Türkçe

**حَوَاهُ**
1 **حَوَاهُ** حاوي حواه حواة حوى, aor. **حَوِىَ**, (S, Msb, K,) inf. n. **حَىٌّ**, (S,) veya **حَوَايَةٌ**, (Msb,) yahut ikisi birden, (K,) onu topladı; onu bir araya getirdi, çekti veya derledi; (S, Msb, K;) ve bunun gibi ↓ **تحاواهُ**: (TA:) onu kavradı; ona sahip oldu yahut onun mülkiyetini elde etti: (Msb, K:) ve ↓ **احتواهُ** aynı şeye delâlet eder; (S, Msb, K;) ve bunun gibi عَلَيْهِ ↓ **احتوى**: (Msb, K:) yahut bu sonuncusu, ona sahip oldu; onu kavrayışı içinde yahut mülkiyetinde aldı, elde etti veya tuttu: (S:) ve **حَوَاهُ** ayrıca “ona sahip oldu” mânâsına gelir: (Msb:) ve bir yer hakkında söylendiğinde [&c., bunun gibi ↓ **احتوى عليه** ve ↓ **احتواه**], onu kapsadı, içine aldı yahut ihtiva etti. (TA.) ― -b2- Onu döndürdü, döndürttü yahut sardı. (Har p. 236. [bk. **حَىٌّ** mad. **حى**.]) -A2- **حَوَى** **حَوِيَّةً** Kadın için **حَوِيَّة** denilen türden bir binek mahfesi yaptı. (TA.) -A3- **حَوِىَ** [aslında **حَوِوَ**]: bk. mad. **حو**.

**تَحْوِيَةٌ**
2 **تَحْوِيَةٌ** حوى تحويه تحوية [**حوّى**’nın mastarı] “bir araya çekme yahut büzme fiili”ni; ve “bir araya çekilme yahut büzülme hâli”ni; yahut “bir araya çekilmiş yahut büzülmüş olma”yı ifade eder; bunun gibi **تَحَوٍّ** [↓ **تحوّى**’nın mastarı]: (Lh, K:) yahut ISd’nin görüşüne göre, **تَحْوِيَةٌ** birinci mânâyı; ve ↓ **تَحَوٍّ** ikinciyi taşır. (TA.) Kelb kabilesinden bir kadına yağmurlu gecede ne yaptığı sorulunca, **أُحَوِّى نَفْسِى** [kendimi bir araya çekerim] diye cevap verdi. (Lh, TA.) ― -b2- **كَانَتْ تُحَوِّى وَرَآءَهُ بِعَبَآءَةٍ أَوْ كِسَآءٍ**, Safeeyeh’in bir hadîsinde vârid olup, “devenin hörgücünün arkasına bir **عباءة** yahut bir **كساء** sarar, sonra onun üzerine binerdi” demektir. (IAth. [bk. **حَوِيَّةٌ**.])

**تحوّى**
5 **تحوّى** حوى تحوى تحوي, (S, K,) inf. n. **تَحَوٍّ**, (K,) yuvarlak yahut dairesel bir şekil aldı; yahut kendi kendini kıvırdı: (K:) yahut kendini bir araya topladı ve kıvırdı; yahut yuvarlak yahut dairesel bir şekil aldı. (S.) Şöyle dersin: **تَحَوَّتِ الحَيَّةُ** (S, K *) “yılan kendini bir araya topladı ve sardı yahut kıvırdı”; (TA;) bundan dolayı, bazılarına göre, **حَيَّةٌ** kelimesi: (K:) ve aynı şekilde bağırsaklar hakkında da söylenir. (K.) ― -b2- Ayrıca bk. 2, iki yerde.

6 **تَحَاْوَىَ** bk. 1.

8 **اـِحْتَوَىَ** bk. 1, dört yerde. -A2- **احتوى** **حَوِيًّا** Develeri için küçük bir suluk yahut havuz yaptı. (TA.)

**حَوًى**
**حَوًى** حوى حوي, (Az, IB, TA,) yahut ↓ **حَوِيَّةٌ**, (K,) herhangi bir şeyin yuvarlak, dairesel yahut kıvrılmış bir şekle sahip olması yahut böyle bir şekli alması; yahut yuvarlaklık yahut dairesellik [yahut kıvrılmış olma hâli]; (Az, K, TA;) meselâ bir yılanın; (Az, IB, TA;) ve düzenli olarak yuvarlak yahut dairesel bir biçimde dizilmiş görünen bazı yıldız kümelerinin. (Az, TA.) [bk. 5.]

**حِوَآءٌ**
**حِوَآءٌ** حوآء Bir şeyi kapsayan, içine alan yahut ihtiva eden yer: meselâ annenin karnı [yahut rahmi] çocuğa [yahut cenine] bir **حوآء**’dır. (TA.) ― -b2- Birbirine yakın çadırlar (**بُيُوت**) topluluğu; bunun gibi ↓ **مُحَوًّى**: (K:) yahut deve kılından yapılmış insanların çadırları (**بيوت**) topluluğu: (S:) yahut bir su başında insanların çadırları (**بيوت**) topluluğu: (TA:) çoğulu **أَحْوِيَةٌ**: (S, TA:) ve ↓ **محتوى** [gör. **مُحْتَوًى**] ve ↓ **محوى** [gör. **مَحْوًى**] bir kabilenin çadırlarının (**بيوت**) bir araya toplandığı yeri ifade eder: (Lth, TA:) sonuncusu Yemen lehçesindendir; orada verimli yahut ürün veren bir arazi parçasında yahut bölgede toplanmış birkaç küçük çadıra uygulanır: (TA:) ve onun çoğulu **محاوى** [yahut daha muhtemelen **مَحَاوٍ**; harf-i tarifle, **المَحَاوِى**]. (Lth, TA.) Çöl Araplarının [keçi] kılından ve [deve] yününden bir çadırı. (KL.)

**حَوِىٌّ**
**حَوِىٌّ** حوى حوي Hak ettikten yahut hak sahibi olduktan sonra sahip olan. (IAar, K.) -A2- Bir adamın devesi için yaptığı küçük bir suluk yahut havuz, (K, TA,) buna ayrıca **مَرْكُوٌّ** da denir. (TA.) [Ayrıca bk. sonraki paragraf.]

**حَوِيَّةٌ**
**حَوِيَّةٌ** حويه حوية: bk. **حَوًى**. -A2- Ayrıca kıvrılmış yahut dolanmış bağırsak; ve bunun gibi ↓ **حَاوِيَةٌ** ve ↓ **حَاوِيَآءُ**: (K:) [ayrıca **قِتْبٌ** diye adlandırılır:] yahut koyun yahut keçinin karnındaki **دَوَّارَة** denilen [bağırsak türü]; bunun gibi ↓ **حَاوِيَةٌ**: (IAar:) **حَوِيَّةٌ البَطْنِ** ve **البَطْنِ** ↓ **حَاوِيَةٌ** ve **البَطْنِ** ↓ **حَاوِيَآءُ** hepsi aynı mânâya gelir: (S:) çoğulu **حَوَايَا**; (K;) yahut bu, **حَوِيَّةٌ**’nin, mânâsı **أَمْعَآء** [yahut mideden yemeğin geçtiği bağırsaklar] olan çoğuludur; ve **حَاوِيَةٌ** ile **حَاوِيَآءُ**’un çoğulu [denildiğine göre] **حَوَاوٍ**’dur; (S;) fakat IB der ki bu son çoğul Sb’ye göre câiz sayılmaz; ve **حَوَايَا** üç tekilin de çoğuludur; [aslında] birincinin çoğulu olarak vezni **فَعَائِلُ**, ikincinin ve üçüncünün çoğulu olarak **فَوَاعِلُ** [gerçi bu iki durumda kaide gereği **حَوَآءٍ** olmalıydı]: AHeyth der ki **حَاوِيَةٌ**’nin çoğulu olarak **حَوَايَا**, **زَاوِيَةٌ**’nin çoğulu **زَوَايَا** gibidir: ve ISk, **الحَاوِيَاتُ**’ı **الحَاوِيَةُ** ve **الحَاوِيَآءُ**’un çoğulu olarak zikreder, [ikincide **قَاصِعَاتٌ**’ın **قَاصِعَآءُ**’un çoğulu olması gibi,] ve bunu **بَنَاتُ اللَّبَنِ** [gör. muhtemelen süt damarlarının başladığı küçük bağırsaklar] mânâsıyla açıklar. (TA.) ― -b2- Ayrıca, **حَوَايَا**’nın tekili olup “yağmurun doldurduğu ve tabanı yapışkan ve sert olup suyu tuttuğu için içinde suyun uzun süre kaldığı kıvrımlı oyuklar yahut çukurlar” mânâsına gelir: Araplar bunlara, karındaki **حَوَايَا**’ya benzeterek, [ayrıca] **أَمْعَآء** derler: AA’ya göre, çoğul, suyu hapsetmek için düz ve sert kaya üzerine toprak ve taş toplayarak yapılan **مَسَاطِحُ** [**مِسْطَحٌ**’ın çoğulu] ile aynı mânâdadır: IB’ye göre, IKh’den rivayetle, Kelb yöresinde sert zeminde kazılan kuyular; bunlarla sel suları hapsedilir ve yıl boyunca içerler: Nasr’a göre, Et-Teghlibeeyeh yolunda, Ood yakınında, havuz biçiminde kaya kütleleriyle yapılan belirli bir yapı: ISd’ye göre, tekil, etrafı taş ve toprakla çevrili, içinde suyun toplandığı düz ve sert bir kayadır. (TA.) ― -b3- Ayrıca, [**كِسَآء** denilen türden] bir **كِسَآء**, [**ثُمَام** veya benzeriyle] doldurulmuş, devenin hörgücüne sarılan; (S, K; *) **سَوِيَّةٌ** ile aynı mânâda, ancak birincisi yalnız develer içindir, ikincisi ise bazen başka hayvanlar için olur: çoğulu **حَوَايَا**: (S:) yukarıda ona verilen mânâların sonuncusunda 2’den bir isimdir: (IAth:) [burada gelenin de aynı şeyi kastettiği anlaşılıyor:] bir kadının üzerine binmesi için hazırlanan belirli bir şey. (TA. [Fakat erkekler tarafından da kullanılmıştır.]) ‘Omeyr İbn-Wahb El-Jumahee, Bedr günü, Peygamber’in ashabının sayısını hesapladığında şöyle dedi: **رَأَيْتُ الحَوَايَا عَلَيْهَا المَنَايَا** [yani “üzerlerinde yiğitler bulunan **حوايا**’yı gördüm”]: (S:) [çünkü] **مَنِيَّةٌ** [**منايا**’nın tekili] (mecazen) “eyerinin üzerinde yiğit bir adam” demektir. (TA.)

**حُوَيَّةٌ**
**حُوَيَّةٌ** حويه حوية [**حَيَّةٌ**’nin tasğîri]: bk. hemen ardından gelen.

**رَجُلٌ حَوَّآءٌ**
**رَجُلٌ حَوَّآءٌ** رجل حوآء Yılanlar (**حَيَّات**) toplayan bir adam; ve bunun gibi ↓ **حَاوٍ**: [bu sonuncusu, halk arasında **حَاوِى** diye telaffuz edilerek, şimdi ayrıca yılan oynatıcısına; ve yılanlarla vb. çeşitli hileler yapan hokkabaza da uygulanır:] (K mad. **حى**:) yahut sonuncusu, (S o maddede,) yahut ikisi birden, (T o maddede,) yılan sahibi; (T, S;) ve bunun gibi **حَاىٍ**: (T:) **حَاوٍ**’ın çoğulu **حُوَاةٌ**’dır. (TA.) ― -b2- [Bundan dolayı,] ↓ **الحَوَّآءُ الحُوَيَّةُ** (mecazen) Yılancı ve Yılan takımyıldızları. (Kzw.)

**حَاوٍ**
**حَاوٍ** حاو حاوي: bk. hemen önce gelen.

**حَاوِيَةٌ**
**حَاوِيَةٌ** حاوي حاويه حاوية: bk. **حَوِيَّةٌ**, üç yerde.

**حَاوِيَآءُ**
**حَاوِيَآءُ** حاويآء: bk. **حَوِيَّةٌ**, iki yerde.

**حَاوِىٌّ**
**حَاوِىٌّ** حاوى حاوي حاويي: bk. **حَائِىٌّ**, mad. **حوأ**.

**حَيَّةٌ**
**حَيَّةٌ** حي حيه حية [mânâsı “yılan”] bazılarınca **تَحَوَّى**’dan olduğu söylenir; çünkü böyle adlandırılan şey kendini bir araya toplar ve sarılır yahut kıvrılır; (ISd, * K, * TA;) ve aslının **حَوْيَةٌ** olduğu [söylenir]; (TA mad. **حى**;) ve onların görüşü, **حَوَّآءٌ** ve **حَاوٍ** kelimelerinin şekilleri ve mânâsıyla güçlenir (TA) [ve **مَحْوَاةٌ** kelimesinin şekli ve mânâsıyla]: yahut **حيّة** böyle adlandırılmıştır; çünkü ömrü uzundur (**لِطُولِ حَيَاتِهَا**). (K. [bk. sonraki madde.])

**أَحْوَى**
**أَحْوَى** ذ: bk. mad. **حو**.

**أَحْوِىٌّ**
**أَحْوِىٌّ** ذ: bk. mad. **حو**.

**محوى**
**محوى** محو محوى محوي [gör. **مَحْوًى**]: bk. **حِوَآءٌ**.

**أَرْضٌ مَحْوَاةٌ**
**أَرْضٌ مَحْوَاةٌ** ذ Yılanlar (**حَيَّات**) bakımından bol olan bir arazi: (TA:) yahut yılanlar ihtiva eden; bunun gibi **مَحْيَاةٌ**. (Ibn-Es-Sarrلj, S mad. **حى**.)

**مَحْوِىٌّ**
**مَحْوِىٌّ** محو محوى محوي **حَوَاهُ**’nun edilgen ism-i mef‘ûlü. (Msb.)

**مُحَوًّى**
**مُحَوًّى** محو محوى محوي: bk. **حِوَآءٌ**.

**محتوى**
**محتوى** محتوى محتوي محتويي [gör. **مُحْتَوًى**]: bk. **حِوَآءٌ**.
