# حيق — Kitâbullâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%8A%D9%82/sozluk/kitab_allah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D9%8A%D9%82/entries/kitab_allah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حيق](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%8A%D9%82.md)
- Kitâbullâh: Kur'an kullanımından türetilmiş

## Madde başı: حيق

حيق
حَاقَ - يَحِيقُ

حَاق - يَحِيْقُ + أمر + بـِ كائن:  لزمه ووجب عليه ثم أصابه ونزل به وشمله بأثره، وخاصة الضار منه: في فعل أو أمر له وجهان وجه ضار ووجه نافع، يصيب المرء منه أثره الضار ولا يصيبه أثره النافع
واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " انتهاء الحركة بالتوجه الصواب وإصابة الهدف والتأثير والفعل فيه "، وهي:
صَابَ - يَصُوبُ، سَدَّ - يَسِدُّ، صَدَقَ - يَصْدُقُ، حاق - يَحيْقُ، دَهَى - يَدْهُى (دَهِيَ - يَدْهَى)، نَالَ - يَنالُ
حاق - يحيق
 	﴿استكبارا في الأرض ومكر السيئ ولا يحيق المكر السيئ إلا بأهله فهل ينظرون إلا سنة الأولين فلن تجد لسنة الله تبديلا ولن تجد لسنة الله تحويلا(43)﴾ فاطر ﴿فوقاه الله سيئات ما مكروا وحاق بآل فرعون سوء العذاب(45)﴾ غافر
 	﴿ولقد استهزئ برسل من قبلك فحاق بالذين سخروا منهم ما كانوا به يستهزئون(10)﴾ الأنعام ﴿ولقد استهزئ برسل من قبلك فحاق بالذين سخروا منهم ما كانوا به يستهزئون(41)﴾ الأنبياء
 	﴿فأصابهم سيئات ما عملوا وحاق بهم ما كانوا به يستهزئون(34)﴾ النحل ﴿وبدا لهم سيئات ما عملوا وحاق بهم ما كانوا به يستهزئون(33)﴾ الجاثية ﴿وبدا لهم سيئات ما كسبوا وحاق بهم ما كانوا به يستهزئون(48)﴾ الزمر
 	﴿ولئن أخرنا عنهم العذاب إلى أمة معدودة ليقولن ما يحبسه ألا يوم يأتيهم ليس مصروفا عنهم وحاق بهم ما كانوا به يستهزئون(8)﴾ هود ﴿فلما جاءتهم رسلهم بالبينات فرحوا بما عندهم من العلم وحاق بهم ما كانوا به يستهزئون(83)﴾ غافر ﴿ولقد مكناهم فيما إن مكناكم فيه وجعلنا لهم سمعا وأبصارا وأفئدة فما أغنى عنهم سمعهم ولا أبصارهم ولا أفئدتهم من شيء إذ كانوا يجحدون بآيات الله وحاق بهم ما كانوا به يستهزئون(26)﴾ الأحقاف
مختار الصحاح
● [حيق] ح ي ق: حَاقَ به الشيء أحاط به وبابه باع ومنه قوله تعالى ﴿ولا يحيق المكر السيئ إلا بأهله﴾ وحاق بهم العذاب أحاط بهم ونزل
الراغب
حاق
قوله تعالى: }وحاق بهم ما كانوا به يستهزؤن﴿[هود/8]. قال عز وجل:﴾ولا يحيق المكر السيئ إلا بأهله﴿[فاطر/43]، أي: لا ينزل ولا يصيب، قيل: وأصله حق فقلب، نحو: زل وزال، وقد قرئ:﴾فأزلهما الشيطان﴿[البقرة/36]، و﴾أزالهما{ (وبها قرأ حمزة. انظر: الإتحاف 134) وعلى هذا: ذمه وذامه.
ملخص اللسان
1.     حاقَ به الشيء يَحِيق حَيْقاً: نزَل به وأَحاطَ به،
2.     الحَيْقُ ما حاقَ بالإِنسان من مَكْر أَو سُوء عمل يعمله فينزل ذلك به،
3.     الحَيْقُ هو أَن يشتمل على الإِنسان عاقبةُ مكروه فعله،
4.     وأَحاقهُ الله به: أَنزله،
5.     حاقَ بهم    العذابُ أَي أَحاط بهم ونزل كأَنه وجب عليهم،
6.     وحاق بهم ما كانوا به يستهزئُون، أَي أَحاط بهم  العذاب الذي هو جزاء ما كانوا يستهزئُون
7.     الحُوق وهو ما اسْتدارَ بالكَمَرة،
8.     ولا يَحِيق المَكْرُ السَّيِّء إِلا بأَهله، أَي لا يَرجِع عاقبةُ مكروهه إِلا عليهم.
9.     أَخرَجني ما أَجِد من حاقِ الجُوع؛ أَي لَزمَه ووجَب عليه.
10.                        وشيء مَحِيقٌ ومَحْيُوقٌ: مَدْلوكٌ.
11.                         وحاق فيه السيفُ حَيْقاً: كحاكَ.
12.                         وحَيْقٌ: موضع باليمن.
لسان العرب
● - حيق: الليث: الحَيْقُ ما حاقَ بالإِنسان من مَكْر أَو سُوء عمل يعمله    فينزل ذلك به، تقول: أَحاق الله بهم مكرهم. وحاقَ به الشيء يَحِيق حَيْقاً:    نزَل به وأَحاطَ به، وقيل: الحَيْقُ في اللغة هو أَن يشتمل على الإِنسان    عاقبةُ مكروه فعله، وفي التنزيل: وحاقَ بالذين سَخِروا منهم ما كانوا به    يَسْتَهْزِئُون. قال ثعلب: كانوا يقولون لا عَذاب ولا آخِرةَ فحاقَ بهم    العذاب الذي كذَّبوا به، وأَحاقهُ الله به: أَنزله، وقيل: حاقَ بهم    العذابُ أَي أَحاط بهم ونزل كأَنه وجب عليهم، وقال: حاق يَحِيق، فهو حائق.    وقال الزجاج في قوله تعالى: وحاق بهم ما كانوا به يستهزئُون، أَي أَحاط بهم    العذاب الذي هو جزاء ما كانوا يستهزئُون كما تقول أَحاطَ بفلان عمَلُه    وأَهلكَه كَسْبُه أَي أَهلَكه جزاء كَسْبِه؛ قال الأَزهري: جعل أَبو إِسحق    حاقَ بمعنى أَحاطَ، قال: وأَراه أَخذه من الحُوق وهو ما اسْتدارَ    بالكَمَرة، ويجوز أن يكون الحُوق فُعْلاً من حاقَ    يَحِيق، كان في الأَصل حُيْقٌ فقلبت الياء واواً لانضمام الحاء، وقد    تدخل الواو على الياء مثل طَوبي أَصلُه طيْبَى، وقد تدخل الياء على الواو في    حروف كثيرة، يقال: تَصَوَّح النَّبْتُ وتَصَيَّح وتَوَّهَه وتَيَّهَه    وطَوَّحَه وطَيَّحَه، وقال الفراء في قوله عز وجل: وحاقَ بهم: في كلام    العرب عادَ عليهم ما استهزؤوا به، وجاء في التفسير: أَحاط بهم نزل بهم، قال:    ومنه قوله عز وجل: ولا يَحِيق المَكْرُ السَّيِّء إِلا بأَهله، أَي لا    يَرجِع عاقبةُ مكروهه إِلا عليهم. وفي حديث أَبي بكر، رضي الله عنه:    أَخرَجني ما أَجِد من حاقِ الجُوع؛ هو من حاقَ يحيقُ حَيْقاً وحاقاً أَي لَزمَه    ووجَب عليه. والحَيْقُ: ما يَشتمل على الإنسان من مكروه، ويروى    بالتشديد. وفي حديث علي: تخَوَّف من الساعةِ    التي مَن سارَ فيها حاقَ به الضُّرُّ. وشيء مَحِيقٌ ومَحْيُوقٌ:    مَدْلوكٌ. وحاق فيه السيفُ حَيْقاً: كحاكَ. وحَيْقٌ: موضع باليمن. ابن بري:    جبَلُ الحَيْقِ جبل قاف.
مقاييس اللغة:
(حيق) الحاء والياء والقاف كلمةٌ واحدة، وهو نُزولُ الشيء بالشيء، يقال حاق به السُّوءُ يَحِيق. قال الله تعالى: ﴿وَلاَ يَحِيقُ المَكْرُ السَّـيِّئُ إلاَّ بِأَهْلِهِ﴾ [فاطر 43].
القاموس المحيط:
حاقَ به يَحيقُ حَيْقاً وحُيوقاً وحَيَقاناً أحاطَ به، كأَحاقَ، و فيه السيفُ حاكَ، و بِهِم الأمرُ لَزِمَهُم، ووَجَبَ عليهم ونَزَلَ. وأحاقَ اللّهُ بهم مَكْرَهم. والحَيْقُ ما يَشْتَمِلُ على الإِنْسانِ من مَكْرُوهِ فِعْلِهِ، ووادٍ باليَمَنِ، وبهاءٍ شجرةٌ كالشِّيحِ، يُؤْكَلُ بها التَّمْرُ. وحايَقَهُ حَسَدَهُ وأبْغَضَهُ.
تاج العروس:
ح - ي - ق
حاق به الشيء يحيق حيقاً وحيوقاً وحيقاناً الأخير بالتحريك أحاط به فهو حائق ومنه قوله تعالى : " ولا يحيق المكر السيئ إلا بأهله " كما في الصحاح أي لا ترجع عاقبة مكروهه إلا عليهم كأحاق به عن ابن عباد . وحاقَ فيهِ السَّيْفُ حَيْقاً : مثل حاكَ . وقالَ ابن عَرَافةَ : حاقَ بهِم الأَمْرُ : لَزِمَهُم ووَجَبَ عليهِم ونَزَلَ وبه فُسِّرَ قوله تعالَى : " وحاقَ بِهِمْ ما كانُوا به يَسْتَهْزِءُونَ " وأَحاقَ اللّهُ بهِم مَكْرَهُم أحاطَ . قالَهُ الليثُ أَو أَنْزَلَه قاله ثَعْلَبٌ . وقالَ اللَّيْثُ : الحَيْقُ : ما يَشْتَملُ على الإِنسانِ من مَكْرُوه فِعْلِه ونَص العينِ : من مَكْر أَو سُوءِ عَمَلٍ يَعْمَله فيَنْزِلُ به ذلِكَ . وحَيْقٌ : وادٍ باليَمَنِ عند وادِي حَنان . وقال أبو عَمرو : الحَيْقَة بهاءٍ : شَجَرَةٌ طَيِّبَةُ الرِّيح كالشِّيح يُؤْكَلَ بها التَّمْرُ فيَطِيبُ . وقالَ أَيْضاً : حايَقَهُ مُحايَقَةً : إذا حَسَدَه وأَبغَضَه
ومما يستدرك عليه : جَبَل الحَيْقِ : جبلُ قافِ نَقَلَهُ ابنُ بَرَيّ . وحاقُ الجوع : شِدَّتُه وبه فسِّرَ قولُ أَبِي بَكْر رضِي اللّهُ عنه : ما أَجِدُ من حاقِ الجُوع وهُو من حاقَ يَحِيقُ حَيْقاً وحاقاً أَي : لَزِمَه ووَجَبَ عليهِ وقد تَقَدَّم في حقق . والحَيِّقُ كسَيِّدٍ : لغَةٌ في الحَيْقِ فقلبت الياءُ أَو لانْضِمام الحاءَ والياء مثل : طُوبَى أَصلُه طيْبَى وقد تَدْخُل الياءُ على الواوِ في حُرُوف كثيرةٍ . واحْتاقَ على الشَّيءَ : احْتاطَ عليه

### Türkçe

حيق
**حَاقَ** - **يَحِيقُ**

**حَاق** - **يَحِيْقُ** + emir + بـِ bir şey: ona yapıştı ve ona vacip oldu; sonra ona isabet etti ve onun üzerine indi ve onu etkisiyle kuşattı; özellikle de zararlı olanı: iki yüzü olan (iki yönü bulunan) bir fiil veya işte; bir yüzü zararlı ve bir yüzü faydalı; ondan kişinin zararlı etkisi isabet eder, faydalı etkisi ise ona isabet etmez.
Ve lafız, “hareketin doğru yönelişle sona ermesi ve hedefe isabet ve etki ve onda fiil” lafızları grubuna mensuptur; onlar şunlardır:
**صَابَ** - **يَصُوبُ**، **سَدَّ** - **يَسِدُّ**، **صَدَقَ** - **يَصْدُقُ**، **حاق** - **يَحيْقُ**، **دَهَى** - **يَدْهُى** (**دَهِيَ** - **يَدْهَى**)، **نَالَ** - **يَنالُ**
**حاق** - **يحيق**
	﴿Yeryüzünde büyüklük taslayarak ve kötü tuzak; ve kötü tuzak ancak ehline **يحيق**; artık onlar öncekilerin sünnetinden başkasını mı bekliyorlar? Allah’ın sünneti için asla bir değiştirme bulamazsın ve Allah’ın sünneti için asla bir çevirme bulamazsın (43)﴾ فاطر ﴿Allah onları, kurdukları tuzağın kötülüklerinden korudu; ve Firavun ailesine azabın kötüsü **حاق** etti (45)﴾ غافر
	﴿Andolsun senden önceki elçilerle alay edildi de, onlarla alay edenlere, alay ettikleri şey **حاق** etti (10)﴾ الأنعام ﴿Andolsun senden önceki elçilerle alay edildi de, onlarla alay edenlere, alay ettikleri şey **حاق** etti (41)﴾ الأنبياء
	﴿Böylece yaptıklarının kötülükleri onlara isabet etti; ve alay ettikleri şey onlara **حاق** etti (34)﴾ النحل ﴿Ve yaptıklarının kötülükleri onlara göründü; ve alay ettikleri şey onlara **حاق** etti (33)﴾ الجاثية ﴿Ve kazandıklarının kötülükleri onlara göründü; ve alay ettikleri şey onlara **حاق** etti (48)﴾ الزمر
	﴿Ve andolsun, azabı onlardan sayılı bir ümmete kadar ertelesek, mutlaka “Onu ne tutuyor?” derler. Dikkat edin, onlara geldiği gün, onlardan çevrilecek değildir; ve alay ettikleri şey onlara **حاق** etti (8)﴾ هود ﴿Elçileri onlara apaçık delillerle gelince, yanlarındaki ilimle sevindiler; ve alay ettikleri şey onlara **حاق** etti (83)﴾ غافر ﴿Andolsun, onları, sizi yerleştirmediğimiz şeyde yerleştirdik; ve onlar için işitme, görmeler ve gönüller kıldık; fakat işitmeleri, görmeleri ve gönülleri onlardan hiçbir şeyi gidermedi; çünkü Allah’ın ayetlerini inkâr ediyorlardı; ve alay ettikleri şey onlara **حاق** etti (26)﴾ الأحقاف

مختار الصحاح
● [**حيق**] ح ي ق: **حَاقَ** به الشيء: onu kuşattı; ve babı **باع**’dır. Ve ondan Yüce Allah’ın sözü: ﴿ve kötü tuzak ancak ehline **يحيق**﴾. Ve **حاق** بهم العذاب: onları kuşattı ve indi.
الراغب
**حاق**
Yüce Allah’ın sözü: }ve alay ettikleri şey onlara **حاق** etti﴿[هود/8]. Aziz ve Celil dedi ki:﴾ve kötü tuzak ancak ehline **يحيق**﴿[فاطر/43]; yani: inmez ve isabet etmez. Denildi ki: aslı **حق** idi, sonra çevrildi; **زل** ve **زال** gibi. Ve şöyle okunmuştur:﴾فأزلهما الشيطان﴿[البقرة/36] ve﴾أزالهما{ (ve bununla **حمزة** okudu. Bak: الإتحاف 134). Buna göre: **ذمه** ve **ذامه**.
ملخص اللسان
1. **حاقَ** به الشيء **يَحِيق** **حَيْقاً**: ona indi ve onu kuşattı,
2. **الحَيْقُ**: insanı kuşatan, onun yaptığı bir tuzak veya kötü işten olan şeydir; onu yapar da o ona iner,
3. **الحَيْقُ**: insanı, yaptığı hoş olmayan şeyin akıbetinin kuşatmasıdır,
4. Ve Allah onu onunla **أَحاقهُ**: onu indirdi,
5. **حاقَ** بهم العذابُ: yani onları kuşattı ve indi; sanki onlara vacip oldu,
6. Ve **حاق** بهم ما كانوا به يستهزئُون: yani onları, alay ettikleri şeyin cezası olan azap kuşattı,
7. **الحُوق**: **الكَمَرة** ile çevrelenip yuvarlaklaşan şeydir,
8. Ve kötü tuzak ancak ehline **يَحِيق**: yani onun hoş olmayan akıbeti ancak onların üzerine döner,
9. Beni, açlığın **حاق**’ından bulduğum şey çıkardı; yani ona yapıştı ve ona vacip oldu,
10. Ve bir şey **مَحِيقٌ** ve **مَحْيُوقٌ**: ovulmuş,
11. Ve kılıç onda **حاق** etti **حَيْقاً**: **حاكَ** gibi,
12. Ve **حَيْقٌ**: Yemen’de bir yer.
لسان العرب
● - **حيق**: **الليث**: **الحَيْقُ**: insanı kuşatan, onun yaptığı bir tuzak veya kötü işten olan şeydir; onu yapar da o ona iner. Dersin ki: Allah onların tuzağını onlara **أَحاق** etti. Ve **حاقَ** به الشيء **يَحِيق** **حَيْقاً**: ona indi ve onu kuşattı. Ve denildi ki: dilde **الحَيْقُ**, insanı, yaptığı hoş olmayan şeyin akıbetinin kuşatmasıdır. Ve tenzilde: ve onlarla alay edenlere, alay ettikleri şey **حاق** etti. **ثعلب** dedi: “Azap yok ve ahiret yok” derlerdi; böylece yalanladıkları azap onları **حاق** etti. Ve Allah onu onunla **أَحاقهُ**: onu indirdi. Ve denildi ki: **حاقَ** بهم العذابُ: yani onları kuşattı ve indi; sanki onlara vacip oldu. Ve dedi: **حاق** **يَحِيق**; o halde o **حائق**’tir. Ve **الزجاج**, Yüce Allah’ın sözü hakkında: ve alay ettikleri şey onlara **حاق** etti: yani onları, alay ettikleri şeyin cezası olan azap kuşattı; tıpkı “falancayı ameli kuşattı ve kazancı onu helak etti” demen gibi; yani kazancının cezası onu helak etti. **الأَزهري** dedi: **أَبو إِسحق**, **حاقَ**’ı **أَحاطَ** manasında kıldı. Dedi ki: ve onu, **الحُوق**’tan aldığını görüyorum; o da **الكَمَرة** ile çevrelenip yuvarlaklaşan şeydir. Ve caizdir ki **الحُوق**, **حاقَ يَحِيق**’ten **فُعْل** olsun; asılda **حُيْقٌ** idi; **الحاء**’ın dammeli oluşundan dolayı **الياء** **واواً** çevrildi. Ve **الواو**, **الياء** üzerine girebilir; **طَوبي** gibi; aslı **طيْبَى**’dır. Ve **الياء**, **الواو** üzerine birçok harfte girebilir; denir: **تَصَوَّح** النَّبْتُ ve **تَصَيَّح** ve **تَوَّهَه** ve **تَيَّهَه** ve **طَوَّحَه** ve **طَيَّحَه**. Ve **الفراء**, Aziz ve Celil’in sözü hakkında: **وحاقَ** بهم: Arapların sözünde, alay ettikleri şey onlara geri döndü. Ve tefsirde geldi: onları kuşattı, onlara indi. Dedi ki: ve ondan Aziz ve Celil’in sözü: ve kötü tuzak ancak ehline **يَحِيق**; yani onun hoş olmayan akıbeti ancak onların üzerine döner. Ve **أَبي بكر**’in hadîsinde, Allah ondan razı olsun: “Beni, açlığın **حاق**’ından bulduğum şey çıkardı”; o, **حاقَ يحيقُ حَيْقاً وحاقاً**’dandır; yani ona yapıştı ve ona vacip oldu. Ve **الحَيْقُ**: insanı kuşatan hoş olmayan şeydir; şeddeli olarak da rivayet edilir. Ve Ali’nin hadîsinde: “içinde yürüyenin, zarar ona **حاق** ettiği saatten korktu.” Ve bir şey **مَحِيقٌ** ve **مَحْيُوقٌ**: ovulmuş. Ve kılıç onda **حاق** etti **حَيْقاً**: **كحاكَ**. Ve **حَيْقٌ**: Yemen’de bir yer. **ابن بري**: **جَبَلُ الحَيْقِ**: **جبل قاف**’tır; onu nakletti.
مقاييس اللغة:
(**حيق**) **الحاء** ve **الياء** ve **القاف** bir tek kelimedir; o da bir şeyin bir şeye inmesidir. Denir: kötülük ona **حاق** eder, **يَحِيق**. Allah تعالى dedi: ﴿ve kötü tuzak ancak ehline **يَحِيق**﴾ [فاطر 43].
القاموس المحيط:
**حاقَ** به **يَحيقُ** **حَيْقاً** ve **حُيوقاً** ve **حَيَقاناً**: onu kuşattı; **أَحاقَ** gibi. Ve onda kılıç: **حاكَ**. Ve onlarda iş: onlara yapıştı; onlara vacip oldu ve indi. Ve Allah onların tuzağını onlara **أحاقَ** etti. Ve **الحَيْقُ**: insanı, fiilinin hoş olmayanından kuşatan şeydir. Ve Yemen’de bir vadi. Ve **بهاءٍ**: **الشِّيح** gibi bir ağaç; onunla hurma yenir. Ve **حايَقَهُ**: onu kıskandı ve ona buğzetti.
تاج العروس:
ح - ي - ق
**حاق** به الشيء **يحيق** **حيقاً** ve **حيوقاً** ve **حيقاناً**; sonuncusu hareke ile: onu kuşattı; o halde o **حائق**’tir. Ve ondan Yüce Allah’ın sözü: “ve kötü tuzak ancak ehline **يحيق**” صحاح’ta olduğu üzere; yani onun hoş olmayan akıbeti ancak onların üzerine dönmez; **ابن عباد**’dan, **أحاق** gibi. Ve kılıç onda **حاق** etti **حَيْقاً**: **حاكَ** gibi. Ve **ابن عَرَافة** dedi: **حاق** بهم الأَمْرُ: onlara yapıştı ve onlara vacip oldu ve indi; ve bununla Yüce Allah’ın sözü tefsir edildi: “ve alay ettikleri şey onlara **حاق** etti”. Ve Allah onların tuzağını onlara **أَحاقَ** etti: kuşattı. **الليث** dedi; yahut “indirdi” dedi; **ثَعْلَب** dedi. Ve **اللَّيْث** dedi: **الحَيْقُ**: insanı, fiilinin hoş olmayanından kuşatan şeydir; ve **العين**’in nassı: bir tuzak veya kötü işten; onu yapar da o ona iner. Ve **حَيْقٌ**: Yemen’de, **وادِي حَنان** yanındaki bir vadi. Ve **أبو عَمرو** dedi: **الحَيْقَة** (هاء ile): güzel kokulu, **الشِّيح** gibi bir ağaç; onunla hurma yenir de güzel olur. Ve yine dedi: **حايَقَهُ** **مُحايَقَةً**: onu kıskandığında ve ona buğzettiğinde.
Ve ona ilave olarak (müstadrak): **جَبَل الحَيْقِ**: **قاف** dağıdır; onu **ابنُ بَرَيّ** nakletti. Ve **حاقُ الجوع**: onun şiddetidir; ve bununla **أَبِي بَكْر**’in sözü tefsir edildi, Allah ondan razı olsun: “açlığın **حاق**’ından bulduğum şey”; ve o, **حاقَ يَحِيقُ حَيْقاً وحاقاً**’dandır; yani ona yapıştı ve ona vacip oldu. Ve **حقّق**’ta geçti. Ve **الحَيِّقُ** **كسَيِّدٍ**: **الحَيْقِ**’te bir lugattır; **الياء** çevrildi; yahut **الحاء**’ın ve **الياء**’ın dammeli oluşundan dolayı; **طُوبَى** gibi; aslı **طيْبَى**’dır. Ve **الياء**, **الواو** üzerine birçok harfte girebilir. Ve **احْتاقَ** على الشَّيءَ: ona karşı ihtiyat etti.
