# حيم (ح-ي-م) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%8A%D9%85
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D9%8A%D9%85

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ح - ي - م
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 1 sözlük

## Sözlükler (1)

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%8A%D9%85/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

| | ( *!الحَيْمَةُ ) : أهمله الجوهَرِيُّ | وصاحب اللسان ، وهي ( من قُرَى | الجَنَد ) باليَمَن . | | قلت : بل هي مِخْلاف من مَخالِيف | مُشْتَمِل على قُرٌ ى وحُصُون شاهِقَة ، |

| منها : رَدْمانُ ، ومَصْنَعَة ، ونُباع ، | وقد خرج منها عُلماءُ ومُحَدِّثون . | | ومن المُتَأَخِّرِين : الحَسَنُ بنُ أحمدَ | ابن صالح اليُوسُفِيّ الجمال *!الحَيميّ | أحدُ كُفاة دَوْلة المُتَوكِّل وأبرَعُ كُتّابه ، | له إلمام بالحَدِيث ، وإقدامٌ على سائرِ | الفُنُون ، تُوُفِّي ببلدة شَبام سنة مائةٍ | وإحْدَى وسَبْعِين ، وقد ترجمه ابنُ | أَبي الرِّجال في تاريخه . | | وَوَلَداه : مُحَمَّد ويَحْيَى ، فاضِلان . | | والقاضي العَلاَّمةُ عبدُ الرَّحْمن بنُ | محمدِ بنِ نهش الحَيْميّ ، أخذ بمكة | عن محمد بن عليّ بن عِلاّن ، وعنه | القاضي العلامةُ محمدُ بنُ إبراهيمَ | السّحوليُّ ، توفي بِصَنْعاء سنة مائةٍ | وسِتٍّ وسِتّين . | | ومِمّن تَولَّى قضاءها العَلاَّمة | عبدُ الرّحْمن بنُ عَبْدِ الله بنِ صَلاح ، | تُوفِّي في نَيّفٍ وسِتّين بعد الألف . | | ( والمِحْيَمُ كَمِكْتَل : الصّبِيُّ الحارُّ | الرَّأْسِ الكَيِّسُ ) . | ( فصل الخاء ) المعجمة مع الميم |

##### Türkçe

| | ( **الحَيْمَةُ** ) : el-Cevherî ve Lisân’ın sahibi onu ihmal etti; ve o, Yemen’de ( **الجَنَد** )’in köylerindendir. | | Dedim ki: Bilakis o, köyler ve yüksek kaleler ihtiva eden bir مخلاف’tır; |

| ondan: **رَدْمانُ** ve **مَصْنَعَة** ve **نُباع**; | ve ondan âlimler ve muhaddisler çıkmıştır. | | Müteahhirînden: el-Hasen b. Ahmed b. Sâlih el-Yûsufî el-Cemâl **الحَيميّ**; | el-Mütevekkil devletinin kifayet sahiplerinden biri ve kâtiplerinin en mahiri; | hadise bir vukufu vardır ve sair فنون’un tamamına atılganlık; | Şebâm beldesinde yüz bir ve yetmiş senesinde vefat etti; ve onu İbn Ebî’r-Ricâl tarihinde tercüme etti. | | Ve iki oğlu: Muhammed ve Yahyâ; faziletli(ler)dir. | | Ve kadı, allâme Abdurrahman b. | Muhammed b. Nehş **الحَيْميّ**; Mekke’de | Muhammed b. Ali b. İllân’dan aldı; ve ondan | kadı allâme Muhammed b. İbrâhîm | es-Suhûlî (rivayet etti); San‘â’da yüz | altmış altı senesinde vefat etti. | | Ve ondan, onun kadılığını üstlenenlerden: allâme | Abdurrahman b. Abdullah b. Salâh; | bin’den sonra altmış küsur senesinde vefat etti. | | ( **والمِحْيَمُ كَمِكْتَل** : başı sıcak olan, zeki çocuk ) . | ( **فصل الخاء** ) mu‘ceme, mîm ile birlikte |
