# حين — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%8A%D9%86/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AD%D9%8A%D9%86/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [حين](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AD%D9%8A%D9%86.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: حين

حَانَ
1 حَانَ حان , (Msb, K,) or حان حِينُهُ, (S,) aor. يَحِينُ, (S, Msb,) [inf. n. as in the exs. following,] It, (Msb, K,) or its time, or season, (S,) was, or became, or drew, near; or was at hand: (S, Msb, K:) and its time came. (Msb, K. *) You say, حَانَ لَهُ أَنْ يَفْعَلَ كَذَا, aor. as above, inf. n. حِينٌ [and as in the next ex.], The time came, or drew near, for him to do, or that he should do, such a thing; syn. آنَ. (S.) And حَانَتِ الصَّلَاةُ, (Msb, TA,) inf. n. حَيْنٌ and حِينٌ and حَيْنُونَةٌ, The time of prayer came: (Msb:) or the prayer was, or became, or drew, near. (TA.) ― -b2- حان السُّنْبُلُ The ears of corn became dry, (K, TA,) so that the time of the reaping thereof came, or drew near. (TA.) ― -b3- حان حَيْنُ النَّفْسِ The soul died, or perished. (TA.) ― -b4- And حان, inf. n. حَيْنٌ, He (a man) died, or perished. (S.) ― -b5- He experienced a trial, or trying affliction. (K: a meaning indicated therein, but not expressed.) ― -b6- Also, (Az, K,) aor. as above, inf. n. حَيْنٌ, (Az, TA,) It (anything) was not accomodated, adapted, or disposed, to the right way or course or direction; (Az, K, TA;) as also ↓ تحيّن. (K.) ― -b7- And i. q. اِتَّفَقَ [It happened, &c.]. (Har p. 382.)

حيّنهُ
2 حيّنهُ ٣ , [inf. n. تَحْيِينٌ,] He assigned, or appointed, for him, or it, a time. (K.) حَيَّنُوا ضُيُوفَهُمْ and ↓ أَحَانُوهُمْ have the same meaning [app. They assigned, or appointed, a time for their guests]. (TA.) ― -b2- حيّن النَّاقَةَ He appointed for the she-camel a time in every day and night in which he should milk her; (S, K;) as also ↓ تَحَيَّنَهَا; (K;) said when one milks her in the day and night once: As says that تَحْيِينٌ is like تَوْجِيبٌ [the milking a camel but once in the course of each day and night]; but is only after she has shown herself to be pregnant, and her milk has become little in quantity. (TA.) -A2- He (God) made him, or it, to be not accommodated, adapted, or disposed, to the right way or course or direction. (K) ― -b2- See also 4.

٣
3 مُحَايَنَةٌ ذ and حِيَانٌ [are the inf. ns. of حَايَنَ]. You say, عَامَلَهُ مُحَايَنَةً (S, K) and حِيَانًا (Lh, TA) [He bargained or contracted with him for work for a certain time]; like مُسَاوَعَةً; (S, K;) from الحِينُ meaning الوَقْتُ. (Lh, TA.) And in like manner, اِسْتَأْجَرَهُ مُحَايَنَةً (TA) and حِيَانًا (Lh, TA) [He hired him, or took him as a hired man or a hireling, for a certain time].

احان
4 احان حين حينه حينة i. q. أَزْمَنَ [i. e. Time, or a long time, passed over him, or it; he, or it, endured, or continued, for a time, or for a long time]. (TA.) ― -b2- أَحْيَنَ He remained, stayed, abode, or dwelt, (S, K,) for a time in a place. (S.) ― -b3- أَحْيَنَتِ الاـِبِلُ The time came, or drew near, for the camels to be milked: or for the camels to have their loads bound upon them. (AA, K. [In the CK, يُعْلَمَ is erroneously put for يُعْكَمَ.]) ― -b4- أَحْيَنَ القَوْمُ The time of what they desired, or sought, came, or drew near, to the company of men: (K:) the time of their attainment of what they hoped for came, or drew near, to them. (IAar, TA.) -A2- As a trans. verb: see 2. ― -b2- احانهُ اللّٰهُ God caused him to die, or destroyed him; (S;) as also ↓ حيّنهُ, inf. n. تَحْيِينٌ. (KL: but only the inf. n. is there given.) ― -b3- God tried him, or afflicted him with a trial. (K: a meaning indicated therein, but not expressed.)

تحيّن
5 تحيّن حان تحين تحينن وحى , said of spunger (وَارِش), He watched for the time of eating, in order that he might enter. (S.) And تحيّن الطَّعَامَ [He watched for the time of the food]. (K voce حَضِرٌ.) And تَحَيَّنْتُ رُؤْيَةَ فُلَانٍ I watched for the time of seeing such a one. (TA.) And تحيّن وَقْتَ الصَّلَاةِ He sought [to know] the time of prayer. (TA.) [And accord. to Freytag's Lex., ↓ استحان has a similar meaning; i. e. He waited for the just time of a thing; delayed a thing till the fit time.] ― -b2- تحيّن النَّاقَةَ: see 2. -A2- See also 1. -A3- As meaning اِسْتَغْنَى, it is a vulgar word. (TA.)

10 اـِسْتَحْيَنَ see 5.

حَيْنٌ
حَيْنٌ حين Death; a state of destruction or perdition: (S, K, TA:) or the time of the appointed term [of life]; or time of death. (Har p. 322.) ― -b2- A trial, or trying affliction. (K.)

حِينٌ
حِينٌ حين i. q. دَهْرٌ [Time; or a time; or a space, or period, of time; &c.]: (K:) or, accord. to EshShلfi'ee, time, from the beginning of the world to its end; as also دَهْرٌ: (Az voce دَهْرٌ:) or a time, (Az, S, Mgh, Msb, K,) in a vague sense, (Mgh, K,) applicable to any time, (Az, K,) little or much, (Mgh, Msb,) long or short, that may be a year and more: or [in some cases] particularly meaning forty years: or seven years: or two years: or six months: or two months: or any morning and evening: (K:) also a space of time; (S, K;) as in the Kur lxxvi. I, (S,) and in the Kur xxxvii. 178: (K:) and a continuous time: (Ham p. 381:) and the day of resurrection; (K;) or the coming to pass of the resurrection; as in the Kur xxxviii. last verse: (Mgh, TA:) or it has two meanings; namely, a time of unknown limit, and also, as in the Kur xiv. 30, six months: (Fr, Msb:) accord. to Er-Rلghib, the time of a thing's arriving, or coming, and happening; having a vague meaning, and rendered particular, or special, by that to which it is prefixed: some say that it occurs applied in different ways: to an appointed term; as that to which God makes one to live: and a year; as in the Kur xiv. 30: and to the time when an event takes place; as in the Kur xxx. 16: and to time absolutely: accord. to El-Munلwee, in the [genuine] language of the Arabs, it is applied to [the time of] a glance of the eye, and more than that, to time without end: (TA:) the pl. is أَحْيَانٌ, (S, Msb, K,) and pl. pl. أَحَايِينُ; (S, * K;) as in the saying, فُلَانٌ يَفْعَلُ كَذَا أَحْيَانًا and فِى الأَحَايِينِ [Such a one does so at times, or sometimes]. (S.) In the Kur [xiv. 30], تُؤْتِى, أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ means [Which yieldeth its fruit] every six months: (Fr, Msb, TA:) or every year: or every morning and evening: or, accord. to Az, in every season, uninterruptedly. (TA.) شَىْءٍ ↓ مِحْيَانُ, also, means حِينُهُ [The time, or season, of a thing]. (K.) [You say, اـِلَى حِينٍ For a time, or season.] And حِينًا At one time; sometime; at some time; awhile. (Mgh.) حِينَ in the phrase قُمْتُ حِينَ قُمْتَ [I stood in the time when thou stoodest, or I stood when thou stoodest,] is an adv. n. of time; (Msb;) [see also an ex. in a verse cited voce خَشَفَ, and the remarks there subjoined:] and one may well employ in its place لَمَّا and اـِذَا (Msb, TA) and اـِذْ and مَتَى and سَاعَةَ (TA) and وَقْتَ (Msb, TA) and the like; but not, as many have said, حَيْثُ; for this is an adv. n. of place. (Msb.) ― -b2- When they make the two times to be distant, the one from the other, [i. e. the time of speaking and the time spoken of,] they do so by means of اـذ, and thus, (K,) they say حِينَئِذٍ [meaning At that time; then]: (S, K:) and sometimes they suppress the ء, substituting for it ى. (TA.) ― -b3- Sometimes, also, they prefix تَ to حِينَ; (S, TA;) and say لَا تَحِينَ, meaning It is not, or was not, a time [of such a thing; but this is generally written لَاتَ حِينَ]; as in the Kur xxxviii. 2 [respecting which see art. ليت]. (TA.) Aboo-Wejzeh Es-Saadee says,
اَلْعَاطِفُونَ تَحِينَ مَا مِنْ عَاطِفٍ
وَالمُطْعِمُونَ زَمَانَ أَيْنَ المُطْعِوُ
[The persons who return to the attack when there is none other that returns to the attack, (as is said in the S and L in art. عطف,) or it may mean who act affectionately in the time when there is none other that acts affectionately; as is said in the L in that art.;) and the feeders in the time when it is said, Where is the feeder?]: (S:) ISd says that ت is thus prefixed to حين like as it is in تَلَانَ meaning الآنَ: but IB says that Ibn-Es-Seerلfee cites the former hemistich thus:
اَلْعَاطِفُونَهْ حِينَ مَامِنْ عَاطِفٍ
[with the ه of pausation]: and some say that the ه of pausation is likened to the fem. ة, and is then made movent with fet-h. (TA. [See more in art. ليت.]) ― -b4- See also حِينَةٌ, in two places.

حَانَةٌ
حَانَةٌ حان حانه حانة : see art. حون.

حَيْنَةٌ
حَيْنَةٌ حين حينه حينة : see what next follows.

حِينَةٌ
حِينَةٌ حين حينه حينة [The time appointed for a she-camel to be milked in every day and night;] a subst. from حَيَّنَ النَّاقَةَ; as also ↓ حِينٌ: you say, مَتَى حِينَةُ نَاقَتِكَ, meaning When is the time of the milking of thy she-camel? and كَمْ حِينَتُهَا, meaning How many times is she milked? (K.) One says also, of a man, (S,) يَأْكُلُ الحِينَةَ and ↓ الحَيْنَةَ, meaning He eats once in the day and the night: (S, K:) or, accord. to Aboo-'Amr Ez-Zلhid, الوَجْبَة is used as meaning a man's eating once in the day, and الحينة as meaning a she-camel's being milked once in the day. (IB, TA.) And one says, مَا أَلْقَاهُ اـِلَّا الحِينَةَ بَعْدَ الحِينَةَ, i. e. الحِينَ ↓ بَعْدَ الحِينِ [I do not meet him save time after time; meaning, occasionally]. (K.)

حَانَاةٌ
حَانَاةٌ حان حاناه حاناة : see art. حنو.

حَانُوتٌ
حَانُوتٌ حانوت : see arts. حون and حنو.

حَانِيَةٌ
حَانِيَةٌ حانيه حانية : see art. حنو.

حَانِىٌّ
حَانِىٌّ حان حانى حاني : see art. حنو.

حَانِيَّةٌ
حَانِيَّةٌ حانيه حانية : see arts. حون and حنو.

حَائِنٌ
حَائِنٌ ذ Stupid; foolish; or having little, or no, intellect, or understanding. (K.)

حَائِنَةٌ
حَائِنَةٌ ذ A deadly, or destructive, calamity that befalls one: (K, TA:) a calamity in which is الحَيْن: (TA:) pl. حَوَائِنُ. (K.) [In the CK it is, in one place, erroneously substituted for حَانِيَّةٌ, as meaning “ wine. ”]

مَحُونَةٌ
مَحُونَةٌ محا محونه محونة [mentioned in the K in art. محن] is from الحَيْنُ or المِحْنَةُ. (TA.)

مِحْيَانٌ
مِحْيَانٌ محيان : see its syn. حينٌ.

### Türkçe

**حَانَ**
1 **حَانَ** **حان** , (Msb, K,) yahut **حان حِينُهُ**, (S,) muzârîsi **يَحِينُ**, (S, Msb,) [mastarı, aşağıdaki örneklerde olduğu gibidir,] O, (Msb, K,) yahut onun vakti veya mevsimi, (S,) yakın oldu; yahut yaklaştı; yahut eli kulağında oldu: (S, Msb, K:) ve onun vakti geldi. (Msb, K. *) Şöyle dersin: **حَانَ لَهُ أَنْ يَفْعَلَ كَذَا**, muzârîsi yukarıdaki gibi, mastarı **حِينٌ** [ve bir sonraki örnekte olduğu gibi], Onun için böyle bir şeyi yapma vakti geldi, yahut yaklaştı; yahut onun böyle bir şeyi yapması (gerekti) ki; eş anlamlısı **آنَ**. (S.) Ve **حَانَتِ الصَّلَاةُ**, (Msb, TA,) mastarı **حَيْنٌ** ve **حِينٌ** ve **حَيْنُونَةٌ**, Namazın vakti geldi: (Msb:) yahut namaz yakın oldu, yahut yaklaştı. (TA.) ― -b2- **حان السُّنْبُلُ** Başaklar kurudu, (K, TA,) öyle ki onların biçilme vakti geldi, yahut yaklaştı. (TA.) ― -b3- **حان حَيْنُ النَّفْسِ** Nefis öldü, yahut helâk oldu. (TA.) ― -b4- Ve **حان**, mastarı **حَيْنٌ**, O (bir adam) öldü, yahut helâk oldu. (S.) ― -b5- Bir imtihan, yahut çetin bir musibet yaşadı. (K: orada işaret edilen, fakat ifade edilmeyen bir mânâ.) ― -b6- Yine, (Az, K,) muzârîsi yukarıdaki gibi, mastarı **حَيْنٌ**, (Az, TA,) O (herhangi bir şey) doğru yola yahut gidişe yahut yöne uygun kılınmış, uyarlanmış, yahut yöneltilmiş olmadı; (Az, K, TA;) bunun gibi ↓ **تحيّن** de. (K.) ― -b7- Ve **اِتَّفَقَ** ile aynı mânâdadır [Vuku buldu, vb.]. (Har s. 382.)

**حيّنهُ**
2 **حيّنهُ** ٣ , [mastarı **تَحْيِينٌ**,] Ona, yahut ona (şeye), bir vakit tayin etti. (K.) **حَيَّنُوا ضُيُوفَهُمْ** ve ↓ **أَحَانُوهُمْ** aynı mânâdadır [görünüşe göre: misafirleri için bir vakit tayin ettiler]. (TA.) ― -b2- **حيّن النَّاقَةَ** Dişi deve için, her gün ve gecede onu sağacağı bir vakit tayin etti; (S, K;) bunun gibi ↓ **تَحَيَّنَهَا** da; (K;) bir kimse onu gün ve gecede bir kere sağdığında söylenir: As der ki **تَحْيِينٌ**, **تَوْجِيبٌ** gibidir [her gün ve gecenin akışı içinde deveyi yalnız bir kere sağmak]; fakat ancak gebe olduğu kendini gösterdikten ve sütü miktarca az olduktan sonradır. (TA.) -A2- O (Allah) onu, yahut onu (şeyi), doğru yola yahut gidişe yahut yöne uygun kılınmış, uyarlanmış, yahut yöneltilmiş olmamaya kıldı. (K) ― -b2- 4’e de bak.

**٣**
3 **مُحَايَنَةٌ** ذ ve **حِيَانٌ** [**حَايَنَ**’nın mastarlarıdır]. Şöyle dersin: **عَامَلَهُ مُحَايَنَةً** (S, K) ve **حِيَانًا** (Lh, TA) [belirli bir süre için iş üzerinde onunla pazarlık etti yahut sözleşti]; **مُسَاوَعَةً** gibidir; (S, K;) **الحِينُ**’den, **الوَقْتُ** mânâsında. (Lh, TA.) Ve aynı şekilde, **اِسْتَأْجَرَهُ مُحَايَنَةً** (TA) ve **حِيَانًا** (Lh, TA) [belirli bir süre için onu ücretli tuttu, yahut onu ücretli işçi olarak tuttu].

**احان**
4 **احان حين حينه حينة** **أَزْمَنَ** ile aynı mânâdadır [yani: onun üzerinden zaman, yahut uzun zaman, geçti; o, yahut o (şey), bir süre, yahut uzun bir süre, dayandı, yahut devam etti]. (TA.) ― -b2- **أَحْيَنَ** Bir yerde bir süre kaldı, durdu, ikamet etti, yahut oturdu, (S, K,). (S.) ― -b3- **أَحْيَنَتِ الاـِبِلُ** Develerin sağılma vakti geldi, yahut yaklaştı: yahut develerin yüklerinin bağlanma vakti geldi. (AA, K. [CK’de, **يُعْلَمَ** yanlışlıkla **يُعْكَمَ** yerine konmuştur.]) ― -b4- **أَحْيَنَ القَوْمُ** Erkekler topluluğuna, onların arzu ettikleri yahut aradıkları şeyin vakti geldi, yahut yaklaştı: (K:) onların umdukları şeye erişmelerinin vakti onlara geldi, yahut yaklaştı. (IAar, TA.) -A2- Geçişli fiil olarak: 2’ye bak. ― -b2- **احانهُ اللّٰهُ** Allah onu öldürdü, yahut onu helâk etti; (S;) bunun gibi ↓ **حيّنهُ**, mastarı **تَحْيِينٌ**. (KL: fakat orada yalnız mastar verilmiştir.) ― -b3- Allah onu imtihan etti, yahut onu bir imtihanla musibete uğrattı. (K: orada işaret edilen, fakat ifade edilmeyen bir mânâ.)

**تحيّن**
5 **تحيّن حان تحين تحينن وحى**, asalak (وَارِش) hakkında söylenir, Girmek için yeme vaktini gözetledi. (S.) Ve **تحيّن الطَّعَامَ** [yemeğin vaktini gözetledi]. (K, **حَضِرٌ** maddesinde.) Ve **تَحَيَّنْتُ رُؤْيَةَ فُلَانٍ** Ben falancayı görme vaktini gözetledim. (TA.) Ve **تحيّن وَقْتَ الصَّلَاةِ** Namaz vaktini aradı [bilmek için]. (TA.) [Ve Freytag’ın Lex.’ine göre, ↓ **استحان** benzer bir mânâya sahiptir; yani: bir şeyin tam vaktini bekledi; bir şeyi uygun vakte kadar geciktirdi.] ― -b2- **تحيّن النَّاقَةَ**: 2’ye bak. -A2- 1’e de bak. -A3- **اِسْتَغْنَى** mânâsında olarak, avamî bir kelimedir. (TA.)

10 **اـِسْتَحْيَنَ**: 5’e bak.

**حَيْنٌ**
**حَيْنٌ حين** Ölüm; yok oluş yahut helâk hâli: (S, K, TA:) yahut tayin edilmiş ecelin vakti [hayatın]; yahut ölüm vakti. (Har s. 322.) ― -b2- Bir imtihan, yahut çetin bir musibet. (K.)

**حِينٌ**
**حِينٌ حين** **دَهْرٌ** ile aynı mânâdadır [zaman; yahut bir zaman; yahut bir zaman aralığı yahut dönemi; vb.]: (K:) yahut EshShلfi'ee’ye göre, dünyanın başlangıcından sonuna kadar olan zaman; bunun gibi **دَهْرٌ** de: (Az, **دَهْرٌ** maddesinde:) yahut belirsiz bir mânâda bir zaman, (Az, S, Mgh, Msb, K,) (Mgh, K,) her zamana uygulanır, (Az, K,) az yahut çok, (Mgh, Msb,) uzun yahut kısa, bir yıl ve daha fazlası olabilen: yahut [bazı durumlarda] özellikle kırk yıl mânâsına: yahut yedi yıl: yahut iki yıl: yahut altı ay: yahut iki ay: yahut herhangi bir sabah ve akşam: (K:) ayrıca bir zaman aralığı; (S, K;) Kur’ân lxxvi. 1’de olduğu gibi, (S,) ve Kur’ân xxxvii. 178’de: (K:) ve kesintisiz bir zaman: (Ham s. 381:) ve kıyamet günü; (K;) yahut kıyametin vuku bulması; Kur’ân xxxviii. son âyette olduğu gibi: (Mgh, TA:) yahut iki mânâsı vardır; yani, sınırı bilinmeyen bir zaman, ve ayrıca, Kur’ân xiv. 30’da olduğu gibi, altı ay: (Fr, Msb:) Er-Rلghib’e göre, bir şeyin varma, yahut gelme, ve vuku bulma zamanı; belirsiz bir mânâya sahip olup, kendisine izafe edildiği şey ile belirli yahut özel kılınır: bazıları der ki farklı şekillerde kullanılır: tayin edilmiş bir süreye; Allah’ın birini yaşattığı şeye; ve bir yıla; Kur’ân xiv. 30’da olduğu gibi: ve bir olayın meydana geldiği zamana; Kur’ân xxx. 16’da olduğu gibi: ve mutlak zamana: El-Munلwee’ye göre, Arapların [sahih] dilinde, göz kırpması [süresi]ne ve ondan fazlasına, ve sonu olmayan zamana uygulanır: (TA:) çoğulu **أَحْيَانٌ**, (S, Msb, K,) ve çoğulun çoğulu **أَحَايِينُ**; (S, * K;) şu sözde olduğu gibi, **فُلَانٌ يَفْعَلُ كَذَا أَحْيَانًا** ve **فِى الأَحَايِينِ** [Falanca bunu bazen, yahut ara sıra, yapar]. (S.) Kur’ân [xiv. 30]’da, **تُؤْتِى, أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ** demek [meyvesini verir] her altı ayda bir demektir: (Fr, Msb, TA:) yahut her yıl: yahut her sabah ve akşam: yahut Az’a göre, her mevsimde, kesintisiz olarak. (TA.) ↓ **مِحْيَانُ شَىْءٍ**, ayrıca, **حِينُهُ** mânâsına gelir [bir şeyin vakti, yahut mevsimi]. (K.) [Şöyle dersin, **اـِلَى حِينٍ** Bir vakte, yahut mevsime kadar.] Ve **حِينًا** Bir vakitte; bir ara; bir zamanda; bir müddet. (Mgh.) **حِينَ** ibaresinde **قُمْتُ حِينَ قُمْتَ** [Sen kalktığın vakitte kalktım, yahut sen kalkınca kalktım,] zaman zarfı ismidir; (Msb;) [ayrıca **خَشَفَ** maddesinde zikredilen bir beyitteki örneğe ve orada eklenen notlara da bak:] ve onun yerine **لَمَّا** ve **اـِذَا** (Msb, TA) ve **اـِذْ** ve **مَتَى** ve **سَاعَةَ** (TA) ve **وَقْتَ** (Msb, TA) ve benzerleri iyi kullanılabilir; fakat, birçoklarının söylediği gibi, **حَيْثُ** değil; çünkü bu mekân zarfı ismidir. (Msb.) ― -b2- İki zamanı birbirinden uzak kıldıklarında, [yani konuşma zamanı ile hakkında konuşulan zamanı,] bunu **اـذ** vasıtasıyla yaparlar; ve böylece, (K,) **حِينَئِذٍ** derler [o vakitte; o zaman]: (S, K:) ve bazen **ء**’yi düşürürler, onun yerine **ى** koyarlar. (TA.) ― -b3- Bazen de **حِينَ**’in başına **تَ** getirirler; (S, TA;) ve **لَا تَحِينَ** derler, mânâsı: O, yahut o (şey), bir vakit değildir, yahut değildi [bunun genellikle **لَاتَ حِينَ** yazıldığı hâlde]; Kur’ân xxxviii. 2’de olduğu gibi [buna dair **ليت** maddesine bak]. (TA.) Aboo-Wejzeh Es-Saadee der ki,
اَلْعَاطِفُونَ تَحِينَ مَا مِنْ عَاطِفٍ
وَالمُطْعِمُونَ زَمَانَ أَيْنَ المُطْعِوُ
[Hücumda geri dönen kimse yokken hücuma geri dönenler, (S ve L’de **عطف** maddesinde söylendiği üzere,) yahut şefkat gösteren kimse yokken şefkat gösterenler mânâsına gelebilir; L’de o maddede söylendiği üzere; ve “Yedirici nerede?” denilen zamanda yedirenler]: (S:) ISd der ki **ت**, **تَلَانَ**’da **الآنَ** mânâsında olduğu gibi **حين**’e böylece getirilir: fakat IB der ki İbn-Es-Seerلfee önceki mısraı şöyle rivayet eder:
اَلْعَاطِفُونَهْ حِينَ مَامِنْ عَاطِفٍ
[durak **ه**’si ile]: ve bazıları der ki durak **ه**’si müennes **ة**’ye benzetilir ve sonra fet-ha ile harekeli kılınır. (TA. [Daha fazlası **ليت** maddesindedir.]) ― -b4- **حِينَةٌ**’ye de bak, iki yerde.

**حَانَةٌ**
**حَانَةٌ حان حانه حانة**: **حون** maddesine bak.

**حَيْنَةٌ**
**حَيْنَةٌ حين حينه حينة**: hemen ardından gelen şeye bak.

**حِينَةٌ**
**حِينَةٌ حين حينه حينة** [her gün ve gecede dişi devenin sağılması için tayin edilen vakit;] **حَيَّنَ النَّاقَةَ**’dan bir isimdir; bunun gibi ↓ **حِينٌ** de: şöyle dersin, **مَتَى حِينَةُ نَاقَتِكَ**, mânâsı: Dişi devenin sağım vakti ne zamandır? ve **كَمْ حِينَتُهَا**, mânâsı: Kaç kere sağılır? (K.) Bir adam hakkında da şöyle denir, (S,) **يَأْكُلُ الحِينَةَ** ve ↓ **الحَيْنَةَ**, mânâsı: O, gün ve gecede bir kere yer: (S, K:) yahut Aboo-'Amr Ez-Zلhid’e göre, **الوَجْبَة** bir adamın günde bir kere yemesi mânâsında kullanılır, ve **الحينة** dişi devenin günde bir kere sağılması mânâsında. (IB, TA.) Ve şöyle denir, **مَا أَلْقَاهُ اـِلَّا الحِينَةَ بَعْدَ الحِينَةَ**, yani ↓ **الحِينَ بَعْدَ الحِينِ** [Onunla ancak vakit vakit karşılaşırım; mânâsı: ara sıra]. (K.)

**حَانَاةٌ**
**حَانَاةٌ حان حاناه حاناة**: **حنو** maddesine bak.

**حَانُوتٌ**
**حَانُوتٌ حانوت**: **حون** ve **حنو** maddelerine bak.

**حَانِيَةٌ**
**حَانِيَةٌ حانيه حانية**: **حنو** maddesine bak.

**حَانِىٌّ**
**حَانِىٌّ حان حانى حاني**: **حنو** maddesine bak.

**حَانِيَّةٌ**
**حَانِيَّةٌ حانيه حانية**: **حون** ve **حنو** maddelerine bak.

**حَائِنٌ**
**حَائِنٌ** ذ Ahmak; budala; yahut aklı, yahut anlayışı, az olan, yahut olmayan. (K.)

**حَائِنَةٌ**
**حَائِنَةٌ** ذ Bir kimsenin başına gelen öldürücü, yahut helâk edici, felâket: (K, TA:) içinde **الحَيْن** bulunan bir felâket: (TA:) çoğulu **حَوَائِنُ**. (K.) [CK’de bir yerde, “şarap” mânâsında olarak, yanlışlıkla **حَانِيَّةٌ** yerine konmuştur.]

**مَحُونَةٌ**
**مَحُونَةٌ محا محونه محونة** [K’de **محن** maddesinde zikredilmiştir] **الحَيْنُ**’den yahut **المِحْنَةُ**’dendir. (TA.)

**مِحْيَانٌ**
**مِحْيَانٌ محيان**: **حينٌ** olan eş anlamlısına bak.
