# خبن — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%A8%D9%86/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AE%D8%A8%D9%86/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [خبن](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%A8%D9%86.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: خبن

باب الخاء والنون والباء معهما
خ ن ب، ن خ ب، خ ب ن، ن ب خ مستعملات خنب: جارية خَنِبَة: رَخِيمةٌ غَنِجة.
ورجل خِنَّأْبٌ، مكسور الخاء، مُشَدِّد النون، مَهُموز: هو الضَّخْم في عبالةٍ، وجمعه خَنانِب.
ويقال: الخِنَّأْب من الرجال: الأحمق المتصرف، يختلج هكذا مرة، وهكذا مرة أي: يذهب، وقال:
أكوي ذوي الأضغان كيا منضجا		منهم وذا الخِنّابَةِ العَفَنْـجَـجـا
والخُنّاْبَةُ، الخاء رفع والنون شديدةٌ، وبعد النون همزة، وهي طرف الأنف، وهما الخُنَّأْبَتانِ.
والأَرْنَبَة: هي ما تحت الخُنَّأْبة.
نخب: النَّخْبُ: ضربٌ من البضع، يقال: نَخَبَها به.
والنَّخْبَةُ: خوق الثفر.
ورجلٌ نَخْبٌ: لا فؤاد له، ومثله مَنْخُوبٌ ونَخْبٌ أي: شديدُ الجبن، والمَنْخُوبُ: الذاهب العقل.
ورجل نَخِبٌ في معنى منخُوب من الجُبْن، الخاء مكسورة.
ويقال للمَنْخُوبِ النِّخَبُّ، النون مجرورة والخاء منصوبة والباء شديدة، والجميع: منخوبون، ويقال في الشعر على مَناخِب.
والنُّخْبةُ: خِيارُ الناس، يقال: انتخَبْتُ أفضلهم نُخْبَةً وانتَخَبْتُ نُخْبَتَهم.
والمَنْخُوبُ: الذاهب لحمه، والمنخوب بالهزال.
خبن: خَنَبْتُ الثوب إذا رفعت ذلذلة فخطته أرفع من موضعه كي يقلص كما يفعل بثوب الصبي، والفعل خَبَنَ يَخْبِنُ خَبْناً.
والخُبْنُ في المزادة: ما بين الخُرَب والفم، وهو ما دون المسمع، والمسمع طرف، وهو ما بينه وبين الخُرَب، ولكل مسمعٍ خُبْنانِ.
والمخَبْوُنُ من أجزاء الشعر: ما قبض من حروف مشوه مما يجوز في الزحاف فيلزم قبضه كقولك في "فاعلن" "فعلن" في القافية، أو في النصف فيلزم ذلك القبض، وذلك الشعر مَخْبُونٌ، والجزء مَخْبُونٌ.
والخُبْنَةُ: اسم موضع.
والخُبْنة: تبان الرجل، وهو ذلذل ثوبه المرفوع، ويقال: رفع في خُبْنَيْهِ شيئاً، وقد خَبَنْتُ أخْبِنُ خَبْناً.
نبخ: النَّبْخُ: ما نفط من اليد فخرج عليه شبه قرحٍ ممتليءٍ ماءً من العمل. فإذا اتفقأ أو يبس مجلت اليد على العمل. وكذلك من الجدري، قال زهير:
تحطم عنها قيضها عن خراطمٍ		وعن حدقٍ كالنَّبْخُ لم تتفتـقِ
يصف حدق الرال، ويقال: فراخ القطا. وقيل: النَّبْخُ الجدري نفسه.
وتراب أنْبَخُ: أكدر اللون كثير، قال:
جرت عليه الريح ذيلاً أنْبَخا
والنَّبْخةُ كالنُكْتةِ.
والأَنْبَخانُ: العجين النَّبّاخُ، يعني الفاسد الحامض، وقد نَبَخَ العجين يَنْبُخُ نُبُوخاً.

### Türkçe

باب **الخاء** و**النون** و**الباء** معهما
خ ن ب، ن خ ب، خ ب ن، ن ب خ kullanımdadır. **خنب**: **خَنِبَة** bir câriye: yumuşak huylu, nazlı.
Ve bir adam **خِنَّأْبٌ**, **الخاء** kırık, **النون** şeddeli, hemzeli: o, kabalık içinde iri (kimse)dir; çoğulu **خَنانِب**’dir.
Ve denilir: erkeklerden **الخِنَّأْب**: davranışlı ahmak; şöyle bir defa çırpınır, şöyle bir defa; yani: gider. Ve dedi ki:
أكوي ذوي الأضغان كيا منضجا		منهم وذا **الخِنّابَةِ** العَفَنْـجَـجـا
Ve **الخُنّاْبَةُ**, **الخاء** üstünlü ve **النون** şeddelidir; **النون**’dan sonra bir hemze vardır; o, burnun ucudur; ikisi **الخُنَّأْبَتانِ**’dır.
Ve **الأَرْنَبَة**: o, **الخُنَّأْبة**’nin altındaki şeydir.

**نخب**: **النَّخْبُ**: yarıp kesmenin bir türüdür; denilir: onunla onu **نَخَبَ**.
Ve **النَّخْبَةُ**: **الثفر**’in delinmesi.
Ve bir adam **نَخْبٌ**: onun kalbi yoktur; bunun benzeri **مَنْخُوبٌ** ve **نَخْبٌ**; yani: şiddetli korkak. Ve **المَنْخُوبُ**: aklı gitmiş olan.
Ve bir adam **نَخِبٌ**, korkaklık bakımından **منخُوب** mânâsında; **الخاء** kırık.
Ve **المَنْخُوب**’a **النِّخَبُّ** denilir; **النون** esreli, **الخاء** fethalı ve **الباء** şeddeli; hepsi: **منخوبون**; şiirde **مَناخِب** üzere denilir.
Ve **النُّخْبةُ**: insanların seçkini; denilir: en faziletli olanlarını **نُخْبَةً** olarak seçtim ve onların **نُخْبَتَهم**’ini seçtim.
Ve **المَنْخُوبُ**: eti gitmiş olan; ve zayıflıkla **المنخوب**.

**خبن**: elbiseyi, sarkıntısını kaldırdığımda onu yerinden daha yukarıdan diktim; çocuk elbisesiyle yapıldığı gibi, kısalsın diye. Fiil: **خَبَنَ يَخْبِنُ خَبْناً**.
Ve kırbada **الخُبْنُ**: **الخُرَب** ile ağız arasındaki şeydir; o, **المسمع**’ın altındaki şeydir; ve **المسمع** bir uçtur; o, onunla **الخُرَب** arasındaki şeydir; her bir **مسمع** için iki **خُبْنانِ** vardır.
Ve şiirin parçalarından **المخَبْوُنُ**: **الزحاف**ta câiz olan bozuk harflerden kabzedilen şeydir; böylece kabzi gerekli olur; senin “**فاعلن**”de “**فعلن**” demen gibi, kafiyede; yahut yarımda; böylece o kabız gerekli olur. O şiir **مَخْبُونٌ**’dur; ve parça **مَخْبُونٌ**’dur.
Ve **الخُبْنَةُ**: bir yer adıdır.
Ve **الخُبْنة**: erkeğin **تبان**’ıdır; o, kaldırılmış elbisesinin sarkıntısıdır. Ve denilir: iki **خُبْن**’inde bir şey kaldırdı. Ve ben **خَبَنْتُ**; **أخْبِنُ خَبْناً**.

**نبخ**: **النَّبْخُ**: işten dolayı elde kabarıp çıkan; üzerinde suyla dolu bir yara benzeri çıkan şeydir. Sonra patlarsa yahut kurursa, el iş üzerinde soyulur. Çiçek hastalığından da böyledir. Züheyr dedi ki:
تحطم عنها قيضها عن خراطمٍ		وعن حدقٍ ك**النَّبْخُ** لم تتفتـقِ
**الرال**’ın gözbebeklerini vasfeder; ve denilir: **القطا** yavruları. Ve denildi: **النَّبْخُ** çiçek hastalığının kendisidir.
Ve **أنْبَخُ** toprak: daha bulanık renkli, çok (olan). Dedi ki:
جرت عليه الريح ذيلاً **أنْبَخا**
Ve **النَّبْخةُ** bir nokta gibidir.
Ve **الأَنْبَخانُ**: **النَّبّاخُ** hamur; yani bozuk ekşi. Ve hamur **نَبَخَ**; **يَنْبُخُ نُبُوخاً**.
