# ختن — Mekâyîsü'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%AA%D9%86/sozluk/mekayis
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AE%D8%AA%D9%86/entries/mekayis

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ختن](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%AA%D9%86.md)
- Mekâyîsü'l-Luğa: İbn Fâris · 11. yy

## Madde başı: ختن

(باب الخاء والتاء وما يثلثهما)
  (ختر)  الخاء والتاء والراء أصلٌ يدلُّ على تَوانٍ وفُتُورٍ. يقال تَخَتَّرَ الرجلُ في مِشيته، وذلك أن يَمشي مِشْية الكَسْلان. ومن الباب الخَتْر، وهو الغَدْر، وذلك أنّه إذا خَتَر فقد قعَد عن الوفاء. والخَتَّار: الغَدَّار. قال الله تعالى: ﴿وَمَا يَجْحَدُ بِآياتِنَا إلاَّ كُلُّ خَتَّارٍ كَفُورٍ﴾ [لقمان 32].
  (ختع)  الخاء والتاء والعين أصلٌ واحد يدلُّ على الهجوم والدّخولِ فيما يَغِيب الداخلُ فيه. فيقول خَتَع الرجل خُتُوعاً، إذا ركب الظُّلْمة.
  ومن الباب الخَيْتَعَة: قطعةٌ مِن أدمٍ يلُفُّها الرَّامِي على يده عند الرَّمي.
  ويُحمَل على ذلك، فيقال للنَّمِرة الأنثى الخَتْعَة؛ وذلك لجُرأتها وإقدامها. وقال العجّاجُ([1]) في الدليل الذي ذكرناه:
  * أَعْيَتْ أَدِلاَّءَ الفلاة الخُتَّعَا([2]) *
  (ختل)  الخاء والتاء واللام أُصَيل فيه كلمةٌ واحدة، وهي الخَتْل، قال قومٌ: هو الخَدْع. وكان الخليل يقول: تخاتَلَ عن غَفْلةٍ.
  (ختن)  الخاء والتاء والنون كلمتان: إحداهما خَتْن الغُلام الذي يُعْذَر. والخِتان: موضع القَطْع من الذَّكَر([3]).والكلمة الأُخرى الخَتَن، وهو الصِّهر، وهو الذي يتزوَّج في القوم.
  (ختم)  الخاء والتاء والميم أصلٌ واحد، وهو بُلوغ آخِرِ الشّيء. يقال خَتَمْتُ العَمَل، وخَتم القارئ السُّورة. فأمَّا الخَتْم، وهو الطَّبع على الشَّيء، فذلك من الباب أيضاً؛ لأنّ الطَّبْع على الشيءِ لا يكون إلاّ بعد بلوغ آخِرِه، في الأحراز. والخاتَم مشتقٌّ منه؛ لأنّ به يُختَم. ويقال الخاتِمُ، والخاتام، والخَيْتام. قال:
  * أخذْتِ خاتامِي بغيرِ حَقِّ([4]) *
  والنبي صلى الله عليه وسلم خاتَِمُ الأنبياء؛ لأنّه آخِرُهم. وخِتام كلِّ مشروبٍ: آخِرُه. قال الله تعالى: ﴿خِتَامُهُ مِسْكٌ﴾ [المطففين 26]، أي إنّ آخرَ ما يجِدونه منه عند شُربهم إياه رائِحَةُ المسك.
  (ختا)  الخاء والتاء والحرف المعتل والمهموز ليس أصلاً، وربّما قالوا: اختَتَأْتُ له اختِتاءً، إذا ختلْتَه([5]).
----------------------------------------------------------------------
([1]) كذا. والصواب أنه "رؤبة". وقصيدة البيت في ديوانه 87-93.
([2]) ديوان رؤبة 89 واللسان (ختع) حيث نسب البيت إلى رؤبة.
([3]) هذا مذهب من يخصص الختان للذكور، والخفض للإناث. ومن جعل الختان لهما زاد: "وموضع القطع من نواة الجارية".
([4]) ويروى: "خيتامي" كما في اللسان. وقبله: * يا هند ذات الجورب المنشق *
([5]) في الأصل: "إذا أختلت"، صوابه من المجمل واللسان.
ـ

### Türkçe

(خâ ve tâ ve bunların üçüncülendiği şeyler bâbı)
  (**ختر**)  **الخاء** ve **التاء** ve **الراء**; gevşeklik ve durgunluğa delâlet eden bir asıldır. Denir: Adam yürüyüşünde **تَخَتَّرَ**; bu, tembelin yürüyüşü gibi yürümesidir. Bâbdan **الخَتْر** vardır; o, hainliktir; çünkü o **خَتَر** ettiği vakit vefadan oturup kalmıştır. Ve **الخَتَّار**: hain. Allah Teâlâ dedi: ﴿وَمَا يَجْحَدُ بِآياتِنَا إلاَّ كُلُّ خَتَّارٍ كَفُورٍ﴾ [Lokman 32].
  (**ختع**)  **الخاء** ve **التاء** ve **العين**; içeri girenin içinde kaybolduğu şeye saldırma ve içine girme üzerine delâlet eden tek bir asıldır. Şöyle der: Adam **خَتَع** etti, **خُتُوعاً**; karanlığa bindiği zaman.
  Ve bâbdan **الخَيْتَعَة**: atıcının atış esnasında elinin üzerine sardığı deriden bir parçadır.
  Ve bunun üzerine hamledilir; dişi kaplana **الخَتْعَة** denir; bu, onun cüreti ve atılganlığı sebebiyledir. Ve **العجّاجُ**([1]) zikrettiğimiz delil hakkında dedi:
  * أَعْيَتْ أَدِلاَّءَ الفلاة الخُتَّعَا([2]) *
  (**ختل**)  **الخاء** ve **التاء** ve **اللام**; onda tek bir kelime asıl kılınmıştır; o da **الخَتْل**’dir. Bir kavim dedi: O, aldatmadır. Ve **الخليل** şöyle derdi: **تخاتَلَ**; gafletten (dolayı).
  (**ختن**)  **الخاء** ve **التاء** ve **النون** iki kelimedir: Bunlardan biri, özürlenendir (sünnet edilen oğlanın) **خَتْن**’idir. Ve **الخِتان**: erkeklik organından kesme yeridir([3]). Diğer kelime ise **الخَتَن**’dir; o, dünürdür; o, kavim içinde evlenen kimsedir.
  (**ختم**)  **الخاء** ve **التاء** ve **الميم** tek bir asıldır; o da bir şeyin sonuna ulaşmaktır. Denir: Ben işi **خَتَمْتُ**; ve okuyucu sûreyi **خَتم** etti. Amma **الخَتْم** ise—ki o, bir şeyin üzerine mühür basmaktır—bu da bâbdandır; çünkü bir şeyin üzerine mühür basmak, ancak onun sonuna ulaştıktan sonra olur; muhafazalarda. Ve **الخاتَم** ondan türemiştir; çünkü onunla mühürlenir. Ve denir: **الخاتِمُ** ve **الخاتام** ve **الخَيْتام**. Dedi:
  * أخذْتِ خاتامِي بغيرِ حَقِّ([4]) *
  Ve Peygamber صلى الله عليه وسلم, peygamberlerin **خاتَِمُ**’idir; çünkü o, onların sonuncusudur. Ve her içeceğin **خِتام**’ı: onun sonudur. Allah Teâlâ dedi: ﴿خِتَامُهُ مِسْكٌ﴾ [Mutaffifîn 26]; yani onu içmeleri esnasında ondan buldukları şeyin en sonu misk kokusudur.
  (**ختا**)  **الخاء** ve **التاء** ve illetli ve hemzeli harf, asıl değildir; ve bazen derler: Onun için **اختَتَأْتُ**; **اختِتاءً**; onu aldattığın zaman([5]).
----------------------------------------------------------------------
([1]) Böyle. Doğrusu onun “رؤبة” olmasıdır. Beytin kasidesi onun divanında 87-93.
([2]) رؤبة divanı 89 ve Lisân (**ختع**)’da; orada beyt **رؤبة**’ye nisbet edilmiştir.
([3]) Bu, **الخِتان**’ı erkeklere, **الخَفْض**’ı dişilere tahsis edenin mezhebidir. **الخِتان**’ı ikisi için de yapan kimse şunu ekledi: “Ve kız çocuğunun çekirdeğinden kesme yeri”.
([4]) Şöyle de rivayet edilir: “خيتامي”; Lisân’da olduğu gibi. Ondan önce: * يا هند ذات الجورب المنشق *
([5]) Asılda: “إذا أختلت”; doğrusu **المجمل** ve Lisân’dandır.
ـ
