# خثث — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%AB%D8%AB/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AE%D8%AB%D8%AB/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [خثث](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%AB%D8%AB.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: خثث

الخُثُّ: غُثاء السَّيْل، إِذا خَلَّفَه ونَضَبَ عنه حتى يَجِفَّ، وكذلك الطُّحْلُبُ إِذا يَبِسَ وقَدُمَ عَهْدُه حتى يَسْوَدَّ. والخُثَّة: طين يُعجن ببعر أَو روث، ثم يُتخذ منه الذِّئارُ، وهو الطين الذي تُصَرُّ به أَخلاف الناقة، لئلا يُؤْلمها الصِّرارُ. أَبو عمرو: الخُثَّة البَعْرة اللَّيِّنة؛ قال أَبو منصور: أَصلُها الخِثْيُ. والخُثَّة: قُبْضَةٌ من كُسارِ عيدانٍ يُقْتَبَسُ بها.

### Türkçe

**الخُثُّ**: selin köpüğü/çerçöpü; onu geride bıraktığı ve ondan çekilip azaldığı zaman, ta ki kuruyuncaya kadar;
ve aynı şekilde **الطُّحْلُبُ** da, kuruduğu ve üzerinden zaman geçtiği zaman, ta ki kararıp siyahlaşıncaya kadar.

**والخُثَّة**: dışkı yahut tezek ile yoğrulan bir çamur; sonra ondan **الذِّئارُ** yapılır; o, devenin memelerinin uçlarının bağlandığı çamurdur; ta ki **الصِّرارُ** ona acı vermesin. Ebû Amr: **الخُثَّة** yumuşak **البَعْرة**dır; Ebû Mansûr dedi: aslı **الخِثْيُ**’dir.

**والخُثَّة**: onunla ateş alınan, çubuk kırıntılarından bir avuç.
