# خجج (خ-ج-ج) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%AC%D8%AC
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AE%D8%AC%D8%AC

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: خ - ج - ج
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 5 sözlük

## Sözlükler (5)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%AC%D8%AC/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الخاء والجيم
خ ج، ج خ مستعملان خج: الرَيحُ الخَجُوجُ: التي تَخُجُّ في هبوبها، أي تَلتَوِي، وهي التي تُصَوِّت. ولو ضوعف فقيل: خَجْخَجَتِ الرّيح لكان صواباً.
والخَجْخَجَة: الانقباض في موضع يختفي فيه.
واخْتَجَّ الجَمَلُ والنّاشطُ في سيره وعدوه إذا لم يستقم.
ورجلٌ خجّاجة، أي خفيفٌ أحمق لا يعقل، والخَجْخاجُ من الرجال: الذي يَهْمِرُ الكلام، ليس لكلامه جهةٌ.
جخ: جخَّ الرجلُ يَجِخُّ جخّاً، أي: تحول من مكان إلي مكان، وفي الحديث: "كان رسول الله صلى الله عليه وعلى آله إذا صلى جَخَّ" أي: تحول من مكان إلى مكان، ويقال: جَخَّى، أي: مد ضَبْعَيْه، وتَجافَى في الرُّكوع والسُّجود. وفي الحديث: "إن أردت العز فَجَخْجِخْ في جُشَم"، أي: صح وناد فيهم، ويمكن أن يكون بمعنى: تحول إليهم. والجَعْجَخةُ: الصياح والنداء.

##### Türkçe

باب **الخاء** ve **الجيم**

**خ ج**، **ج خ** kullanımdadır. **خج**: **الرَيحُ الخَجُوجُ**: esişinde **تَخُجُّ** olan; yani kıvrılır; ve o, ses çıkaran rüzgârdır. Eğer ikilenip de: **خَجْخَجَتِ الرّيح** denilseydi, doğru olurdu.

**الخَجْخَجَة**: içinde gizlendiği bir yerde büzülme.

**واخْتَجَّ** deve ve yürüyüşünde ve koşusunda çevik olan (kimse), eğer doğrulmazsa.

Ve bir adam **خجّاجة**; yani hafif (meşrep) ahmak, akletmez. Ve erkeklerden **الخَجْخاجُ**: sözü boca eden; sözünün bir yönü yoktur.

**جخ**: Adam **جخَّ** eder, **يَجِخُّ** **جخّاً**; yani bir yerden bir yere geçti. Hadiste: “Resûlullah صلى الله عليه وعلى آله namaz kıldığı zaman **جَخَّ** ederdi”; yani bir yerden bir yere geçerdi. Ve **جَخَّى** denilir; yani iki **ضَبْع**’ını uzattı ve rükû ve secdede uzaklaştı. Hadiste: “Eğer izzeti istersen, **فَجَخْجِخْ** **في جُشَم**”; yani onların içinde bağır ve seslen. Ve (bu) şu mânâda da olabilir: onlara doğru geçti. Ve **الجَعْجَخةُ**: bağırma ve seslenme.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%AC%D8%AC/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

ريح خَجوجٌ: تلتوي في هُبوبها. وقال الأصمعيّ: الخَجوج من الرياح: الشديدة المِرّ. وقد خَجْخَجَت. واختجَّ الجملُ في سيره، وذلك سرعةٌ مع التِواء.

##### Türkçe

Rüzgâr **خَجوجٌ**: esişinde kıvrılır. **الأصمعيّ** dedi ki: rüzgârlardan **الخَجوج**: şiddetli, acı olandır. Ve **خَجْخَجَت**. Deve yürüyüşünde **اختجَّ**; bu, kıvrılma ile birlikte bir sürattir.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%AC%D8%AC/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

خَجَّت الريح في هبوبها تَخُجُّ خُجُوجاً: الْتَوَتْ.
وريح خُجُوج: تَخُجُّ في هبوبها أَي تلتوي. قال: ولو ضوعف وقيل: خَجْخَجَتِ الريح، كان صواباً. والخَجُوج من الرياح: الشديدة المَرِّ، وقد خَجْخَجَتْ؛ قال ابن سيده: وقيل هي الشديدة من كل ريح ما لم تُثِرْ عَجاجاً. وخَجِيج الريح: صوتها. شمر: ريح خجُوح وخجَوْجَاةٌ: تَخُجُّ في كل شَقٍّ أَي تشقُّ. قال وقال ابن الأَعرابي: ريح خَجَوْجاةٌ طويلة دائمة الهبوب. وقال أَبو نصر: هي البعيدة المَسْلَك الدائمة الهُبوب. وقال ابن أَحمر يصف الريح:
هَوْجاءُ رَعْبَلَةُ الرَّواح، خَجَوْ
جاةُ الغُدُوِّ، رَواحُها شَهْرُ
قال: والأَصل خَجُوج. وقد خَجَّتْ تَخُجُّ؛ وأَنشد أَبو عمرو: وخَجَّتِ النَّيْرَجَ مِنْ خَرِيقِها
وروى الأَزهري بإِسناده عن خالد بن عروة قال: سمعت عليّاً، عليه السلام، وذكر بناء الكعبة فقال: إِن إِبراهيم حين أَمر ببناء البت ضاق به ذرعاً، قال: فبعث الله إِليه السكينة وهي ريح خجوج لها رأْس فتطوَّقت بالبيت كطوق الحَجَفَةِ، ثم استقرَّت، قال: فبنى إِبراهيم حين استقرّت، فجعل إِسمعيل يناوله الحجارة، فلما انتهى إِلى موضع الحِجْر أَعيا إِسمعيل فأَتى إِبراهيم بالحِجْرِ. وقال الأَصمعي: الخَجُوجُ الريح الشديدةُ المرِّ؛ وقال ابن شميل: هي الشديدة الهبوب الخَوَّارَةُ لا تكون إِلا في الصيف، وليست بشديدة الحر. وفي كتاب القتيبي: فتطوَّت موضعَ البيت كالحَجَفَة. وقيل: ريح خَجُوج أَي شديدة المرور في غير استواءٍ. قال: وأَصل الخَجِّ الشقّ. قال ابن الأَثير: وحاءَ في كتاب المعجم الأَوسط للطبراني عن علي، رضي الله عنه، أَن النبي، صلى الله عليه وسلم، قال: السكينة ريح خَجُوجٌ. وفي الحديث الآخر: إِذا حَمَل، فهو خَجُوج.
وفي حديث الذي بنى الكعبة لقريش: كان روميّاً في سفينة أَصابتها ريح فخَجَّتْها أَي صرفتها عن جهتها ومقصدها بشدة عصفها. والخَجُّ: الدَّفْعُ. وفي النوادر: الناس يَهُجُّونَ هذا الواديَ هَجّاً ويَخُجُّونه خَجّاً أَي ينحدرون فيه ويَطَؤُونه كثيراً. وخَجَّ بها: ضَرَطَ. وخَجَّ برجله: نَسَفَ بها التراب في مشيه.
وخَجْخَجَ الرجلُ: لم يُبْد ما في نفسه.
والخَجْخَجَةُ: سُرْعَةُ الإِناخَةِ والحُلُولِ. والخَجْخَجَةُ: الانقباض والاستخفاءُ في موضع خَفِيٍّ، وفي التهذيب: في موضع يخفى فيه، قال: ويقال أَيضاً بالحاءِ.
ورجل خَجَّاجَةٌ: أَحمق لا يعقل. ابن سيده: والخَجْخاجَةُ والخَجَّاجَةُ الأَحمق. والخَجْخاج من الرجال: الذي يَهْمِزُ الكلامَ، ليست لكلامه جِهَةٌ، قال أَبو منصور: لم أَسمع خَجَّاجَةً في نعت الأَحمق إِلا ما قرأْته في كتاب الليث قال: والمسموع من العرب خَجَّاية؛ قاله ابن الأَعرابي وغيره. النضر: الخَجْخاجُ من الرجال الذي يُري أَنه جادٌّ في أَمره وليس كما يُري. الفراءُ: خَجْخَجَ الرجل وجَخْجَخَ إِذا لم يُبْدِ ما في نفسه؛ قال أَبو منصور: وهذا يقرب من قول النضر وهو أَصح مما قاله الليث في الخَجْخاجِ.
والخَجُّ: الجِماعُ. وخَجَّ جاريته: مسحها. والخَجْخَجَةُ: كناية عن النكاح.
واخْتَجَّ الجملُ والناشطُ في سيره وعدوه إِذا لم يستقم، وذلك سُرْعَةٌ مع التواءِ. الليث: الخَجْخَجَة تُوصَفُ في سرْعَةِ الإِناخة وحلول القوم.والخَجَوْجى من الرجال: الطويل الرجلين.

##### Türkçe

**خَجَّت** rüzgâr esişinde **تَخُجُّ** **خُجُوجاً**: kıvrıldı.

**خُجُوج** bir rüzgâr: esişinde **تَخُجُّ**, yani kıvrılır. Dedi ki: Eğer iki kat yapılır ve “**خَجْخَجَتِ** rüzgâr” denilirse, doğru olur. Rüzgârlardan **الخَجُوج**: şiddetli geçişlidir; ve **خَجْخَجَتْ** olmuştur; İbn Sîde dedi ki: “Ve denildi ki: o, her rüzgârdan şiddetli olandır; **عَجاجاً** kaldırmadıkça.” Rüzgârın **خَجِيج**’i: onun sesidir. Şemmer: **خجُوح** ve **خجَوْجَاةٌ** bir rüzgâr: her yarıkta **تَخُجُّ**, yani yarar. Dedi; ve İbnü’l-A‘râbî dedi: **خَجَوْجاةٌ** bir rüzgâr, uzun, esişi sürekli olandır. Ebû Nasr dedi: o, yolu uzak, esişi sürekli olandır. İbn Ahmer rüzgârı vasfederek dedi:

هَوْجاءُ رَعْبَلَةُ الرَّواح، خَجَوْ
جاةُ الغُدُوِّ، رَواحُها شَهْرُ

Dedi ki: asıl **خَجُوج**’dur. Ve **خَجَّتْ** **تَخُجُّ** olmuştur; Ebû Amr şu beyti okudu:

وخَجَّتِ النَّيْرَجَ مِنْ خَرِيقِها

Ezherî, isnadıyla Hâlid b. Urve’den rivayet etti; dedi ki: Ali’yi, عليه السلام, işittim; ve Kâbe’nin inşasını zikretti; dedi ki: “İbrahim, evi inşa etmekle emrolunduğu vakit, ona gücü yetmez oldu; dedi ki: Allah ona **السكينة**’yi gönderdi; o, başı olan **ريح خجوج**’dur; evin etrafını **كطوق الحَجَفَةِ** gibi kuşattı; sonra yerleşti; dedi ki: İbrahim, yerleştiği vakit inşa etti; İsmail ona taşları uzatıyordu; **الحِجْر** mevkiine varınca İsmail yoruldu; İbrahim’e **بالحِجْرِ** geldi.” Asma‘î dedi: **الخَجُوجُ** şiddetli geçişli rüzgârdır; İbn Şümeyl dedi: o, şiddetli esişli, **الخَوَّارَةُ**’dır; ancak yazın olur; ve şiddetli sıcak değildir. Kuteybî’nin kitabında: “Evin yerini **كالحَجَفَة** gibi kuşattı.” Ve denildi ki: **ريح خَجُوج** yani, düzgünlük olmaksızın şiddetli geçişlidir. Dedi ki: **الخَجِّ**’in aslı yarma/çatlatmadır. İbnü’l-Esîr dedi: Ve Taberânî’nin **المعجم الأَوسط** kitabında Ali’den, رضي الله عنه, geldi ki Peygamber, صلى الله عليه وسلم, dedi: “**السكينة** **ريح خَجُوجٌ**’dur.” Diğer hadiste: “Eğer **حَمَل** ederse, o **خَجُوج**’dur.”

Kureyş için Kâbe’yi inşa edenin hadîsinde: o, bir gemide Rûmî idi; ona bir rüzgâr isabet etti de onu **فخَجَّتْها**; yani şiddetli esişinin sertliğiyle onu yönünden ve maksadından çevirdi. **الخَجُّ**: itmedir. **النوادر**’de: insanlar bu vadiyi **يَهُجُّونَ** **هَجّاً** ve onu **يَخُجُّونه** **خَجّاً**, yani onda aşağı inerler ve onu çokça çiğnerler. **خَجَّ** onunla: yellenmiştir. **خَجَّ** ayağıyla: yürüyüşünde onunla toprağı savurmuştur.

Adam **خَجْخَجَ** etti: içindekini açığa vurmadı.

**الخَجْخَجَةُ**: çöktürmenin ve konaklamanın süratidir. **الخَجْخَجَةُ**: gizli bir yerde büzülme ve gizlenmedir; **التهذيب**’de: içinde gizlenilen bir yerde; dedi ki: ve ayrıca **بالحاءِ** ile de denilir.

**خَجَّاجَةٌ** bir adam: akletmeyen ahmaktır. İbn Sîde: **الخَجْخاجَةُ** ve **الخَجَّاجَةُ** ahmaktır. Erkeklerden **الخَجْخاج**: sözü dürten/kemiren kimsedir; sözüne bir yön yoktur. Ebû Mansûr dedi: Ahmağın sıfatında **خَجَّاجَةً**’yi, Lays’in kitabında okuduğumdan başka işitmedim; dedi ki: Araplardan işitilen **خَجَّاية**’dir; bunu İbnü’l-A‘râbî ve başkaları söylemiştir. Nadr: erkeklerden **الخَجْخاجُ**, işinde ciddi olduğunu gösteren, fakat gösterdiği gibi olmayan kimsedir. Ferrâ: adam **خَجْخَجَ** ve **جَخْجَخَ** eder; içindekini açığa vurmadığı zaman. Ebû Mansûr dedi: bu, Nadr’ın sözüne yakındır ve Lays’in **الخَجْخاجِ** hakkında söylediğinden daha sahihdir.

**الخَجُّ**: cinsel birleşmedir. **خَجَّ** cariyesini: onu meshetti. **الخَجْخَجَةُ**: nikâh hakkında kinayedir.

Deve ve yürüyüşünde ve koşusunda çevik olan **واخْتَجَّ** eder; doğrulmadığı zaman; bu, kıvrılma ile beraber bir sürattir. Lays: **الخَجْخَجَة** çöktürmenin süratinde ve kavmin konaklamasında vasfedilir. Erkeklerden **الخَجَوْجى**: bacakları uzun olan adamdır.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%AC%D8%AC/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الخجوج  ، كصبور  : الريح الشديدة المر  ، قاله الأصمعي، وقال ابن شميل: هي الشديدة الهبوب الخوارة، لا تكون إلا في الصيف، وليست بشديدة الحر، وقيل: ريح خجوج: شديدة المرور في غير استواء، هي  الملتوية في هبوبها  خجت الريح في هبوبها تخج خجوجا: التوت. ريح خجوج: تخج في هبوبها، أي تلتوى، قال: ولو ضوعف وقيل: خجخجت الريح كان صوابا، قال ابن سيده، وقيل: هي الشديدة من كل ريح ما لم تثر عجاجا، وخجيج الريح: صوتها،  كالخجوجاة  ، أهمله الجوهرى. قال شمر: ريح خجوج وخجوجاة: تخج في كل شق، وقال ابن الأعرابي: ريح خجوجاة: طويلة دائمة الهبوب وقال أبو نصر: هي البعيدة المسلك الدائمة الهبوب، وقال ابن أحمر يصف الريح:
  هوجاء رعبلة الرواح خجو                      جاة الغدو رواحها شهـر قال والأصل خجوج، وقد خجت تخج، وأنشد أبو عمرو.

  وخجت النيرج من خريقها

  وروى الأزهري بإسناده عن خالد ابن عرعرة قال: سمعت عليا، رضى الله عنه، وذكر بناء الكعبة فقال  إن إبراهيم عليه السلام حين أمر ببناء البيت ضاق به ذرعا، قال فبعث الله عليه السكينة، وهي ريح خجوج لها رأس فتطوقت بالكعبة كطوق الحجفة ثم استقرت  قال ابن الأثير: وجاء في كتاب المعجم الأوسط للطبراني، عن علي رضى الله عنه  أن النبي، صلى الله عليه وسلم قال: السكينة ريح خجوج  . وفي الحديث الآخر  إذا حمل فهو خجوج  .  والخج: الدفع  ، وفي النوادر: الناس يهجون هذا الوادى هجا، ويخجونه خجا. أي ينحدون فيه ويطؤونه كثيرا. أصل الخج  : الشق  ، وبه سميت الريح الهبوب خجوجا، لأنها تخج، أي تشق. الخج  : الالتواء  ، وقد خجت الريح إذا التوت في هبوبها. الخج  : الجماع، وخج جاريته: مسحها. والخجخحة، كناية عن النكاح. الخج  : الرمى بالسلح  ، وخج بها ضرط. الخج  : النسف في التراب  ، وخج برجله: نسف بها التراب في مشيته.  والخجخجة: الانقباض والاستخفاء  في موضع خفى، وفي التهذيب: في موضع يخفى فيه، قال: ويقال أيضا بالحاء. الخجخجة  : هبوب الخجوج  يقال خجت وخجخجت، وقد تقدم. الخجخجة  : سرعة الإناخة  والحلول، وقال الليث: الخجخجة توصف في سرعة الإناخة وحلول القوم. الخجخجة:  إخفاء ما في النفس  يقال خجخج الرجل، إذا لم يبد ما في نفسه، مثل جخجخ، قاله الفراء. الخجخجة  : الجماع  ، وفي اللسان: هو كناية عن الجماع، كما تقدم.  ورجل خجاجة  ، هكذا بالتشديد في النسخة، وفي بعض بالتخفيف  وخجخاجة: أحمق لا يعقل  ، قاله ابن سيده، وقال أبو منصور: لم أسمع خجاجة في نعت الأحمق إلا ما قرأته في كتاب الليث قال: والمسموع من العرب جخابة، قاله ابن الأعرابي وغيره.  والخجوجى  من الرجال  : الطويل الرجلين  ، قاله الليث.
 ومما يستدرك عليه: ما ورد في الحديث  الذي بنى الكعبة لقريش كان روميا في سفينة أصابتها ريح فخجتها  أي صرفتها عن جهتها ومقصدها بشدة عصفها. والخجخاج من الرجال: الذي يهمر الكلام، ليست لكلامه جهة. وعن النضر: الخجخاج من الرجال: الذي يرى أنه جاد في أمره وليس كما يرى. واختج الجمل والناشط في سيره وعدوه، إذا لم يستقم، وذلك سرعة مع التواء.

##### Türkçe

**الخجوج** , **كصبور**: acı şiddetli rüzgâr; bunu الأصمعي söyledi. İbn Şümeyl dedi ki: o, şiddetli esişi olan, uğultulu olandır; ancak yazın olur; şiddetli sıcak değildir. Ve denildi ki: **ريح خجوج**: düzgünlük olmaksızın geçişi şiddetli; o, esişinde kıvrımlı olandır. **خجت الريح في هبوبها تخج خجوجا**: kıvrıldı. **ريح خجوج**: esişinde **تخج** eder; yani kıvrılır. Dedi ki: eğer iki kat yapılırsa ve denilse: **خجخجت الريح** doğru olurdu. İbn Sîde dedi. Ve denildi ki: o, her rüzgârdan şiddetli olandır; toz bulutu kaldırmadıkça. **وخجيج الريح**: onun sesi; **كالخجوجاة**; Cevherî onu ihmal etti. Şemmer dedi: **ريح خجوج وخجوجاة**: her yarıkta **تخج** eder. İbnü’l-A‘râbî dedi: **ريح خجوجاة**: uzun, sürekli esişlidir. Ebû Nasr dedi: o, yolu uzak olan, sürekli esişlidir. İbn Ahmer rüzgârı vasfederek dedi:

  Hojâ’, rab‘ale er-ravâh, **خجو**
                      **جاة** el-ğuduvv, ravâhuhâ şehr

Dedi ki: asıl **خجوج**’dur; ve **خجت تخج**. Ebû Amr inşâd etti:

  **وخجت النيرج من خريقها**

Ezherî isnadıyla Hâlid b. ‘Ar‘ara’dan rivayet etti; dedi ki: Ali’yi, Allah ondan razı olsun, işittim; Kâbe’nin inşasını andı da dedi ki: İbrâhim aleyhisselâm, evin inşasıyla emrolunduğu vakit buna gücü yetmez oldu. Dedi ki: bunun üzerine Allah ona **السكينة**’yi gönderdi; o, başı olan bir **ريح خجوج** idi; derken Kâbe’ye, **الحجفة**’nin halkası gibi halka oldu; sonra yerleşti. İbnü’l-Esîr dedi: ve Taberânî’nin **المعجم الأوسط** kitabında, Ali’den, Allah ondan razı olsun, (şu vardır ki) Peygamber, sallallahu aleyhi ve sellem, dedi: **السكينة ريح خجوج**. Ve diğer hadiste: **إذا حمل فهو خجوج**. **والخج**: itme. Ve **النوادر**’de: insanlar bu vadiyi **هجا** ile aşarlar, onu **خجا** ile de aşarlar; yani onda aşağı inerler ve onu çokça çiğnerler. **أصل الخج**: yarık; ve bununla esen rüzgâr **خجوجا** diye adlandırıldı; çünkü o **تخج** eder; yani yarar. **الخج**: kıvrılma; rüzgâr esişinde kıvrıldığında **خجت الريح** olmuştur. **الخج**: cinsel birleşme; ve **خج جاريته**: onu meshetti. **والخجخحة**: nikâh hakkında kinaye. **الخج**: dışkı ile atma; ve **خج بها**: osurdu. **الخج**: toprakta savurma; ve **خج برجله**: yürüyüşünde onunla toprağı savurdu. **والخجخجة**: gizli bir yerde büzülme ve saklanma; ve **التهذيب**’de: içinde gizlenilen bir yerde; dedi ki: ayrıca **بالحاء** ile de söylenir. **الخجخجة**: **هبوب الخجوج**; **خجت وخجخجت** denir; ve geçti. **الخجخجة**: çöktürmenin ve konaklamanın sürati. Leys dedi: **الخجخجة**, çöktürmenin süratinde ve kavmin konaklamasında vasfedilir. **الخجخجة**: içte olanı gizleme; **خجخج الرجل** denir, içindekini açığa vurmadığında; **مثل جخجخ**; bunu Ferrâ söyledi. **الخجخجة**: cinsel birleşme; ve **اللسان**’da: o, cinsel birleşme hakkında kinayedir; geçtiği gibi. **ورجل خجاجة**: nüshada böyle, şeddeli; bazısında hafifletmeyle. **وخجخاجة**: akletmeyen ahmak; bunu İbn Sîde söyledi. Ebû Mansûr dedi: ahmağın niteliğinde **خجاجة**’yi, Leys’in kitabında okuduğumdan başka işitmedim; dedi ki: Araplardan işitilen **جخابة**’dir; bunu İbnü’l-A‘râbî ve başkaları söyledi. **والخجوجى** erkeklerden: bacakları uzun olan; bunu Leys söyledi.

Ve ona ek olarak istidrâk edilenlerdendir: hadiste gelen (şudur ki) Kureyş’e Kâbe’yi inşa eden, bir gemide Rûmî idi; ona bir rüzgâr isabet etti de onu **فخجتها**; yani şiddetli esişinin zorlamasıyla onu yönünden ve maksadından çevirdi. **والخجخاج** erkeklerden: sözü bolca döken; sözünün bir yönü yoktur. Nadr’dan: **الخجخاج** erkeklerden: işinde ciddi olduğunu görür; hâlbuki gördüğü gibi değildir. Ve deve ve yürüyüşünde canlı olan kimse **واختج** eder; yürüyüşünde ve koşusunda, doğrulmadığında; bu, kıvrılma ile beraber bir sürattir.

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%AC%D8%AC/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

خَجَّ
خَجَّ U ( n. ac. خَجّ 1 ),
a.  Warded off; threw back.

b.  Cleaved, split, chopped ( wood ).

c.  Paddled along.

خَاجِر
خَاجِر
a.  Rippling ( water ).

##### Türkçe

خَجَّ
**خَجَّ** U (isim-fiil. **خَجّ** 1),
a. Geri çevirdi; geri attı.

b. Yardı, böldü, doğradı (odun).

c. Kürek çekerek ilerledi.

خَاجِر
**خَاجِر**
a. Dalgalanan (su).
