# خذأ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B0%D8%A3/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AE%D8%B0%D8%A3/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [خذأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B0%D8%A3.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: خذأ

خذأله كمنع وفرح خذأ بفتح فسكون وخذوءا كقعود وخذأ محركة: انخضع وانقاد، كاستخذأ، يهمز ولا يهمز وقيل لأعرابي: كيف تقول استخذيت? ليتعرف منه الهمز، فقال: العرب لا تستخذئ، وهمزه. وسيأتي في المعتل، كل ذلك عن الكسائي، وعنه أيضا: أخذأه فلان، أي ذلله. والخذأ، محركة: ضعف النفس.

### Türkçe

**خذأله** (men‘ ve feriḥ gibi): **خذأ** (fetha sonra sükûn ile) ve **خذوءا** (ḳu‘ûd gibi) ve **خذأ** (harekeli): boyun eğdi ve itaat etti; **كاستخذأ** gibi; hemzelenir ve hemzelenmez. Ve bir bedevîye denildi: “**استخذيت** nasıl dersin?” ondan hemzeyi tanımak için; o da dedi ki: “Araplar **تستخذئ** etmez”; ve onu hemzeledi. Bu, mu‘tel bahsinde gelecektir; bunların hepsi **الكسائي**’den. Ve ondan ayrıca: “Falanca ona **أخذأه** etti”, yani onu zelil kıldı. Ve **الخذأ** (harekeli): nefsin zayıflığı.
