# خذو — Esâsü'l-Belâğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B0%D9%88/sozluk/esas
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AE%D8%B0%D9%88/entries/esas

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [خذو](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B0%D9%88.md)
- Esâsü'l-Belâğa: Zemahşerî · 12. yy

## Madde başı: خذو

خ ذ و
أذن خذواء‏:‏ مسترخية من أصلها على الخدين وقد خذيت أذنه وهو أخذى الأذن‏.‏
وفرس أخـذى‏.‏
وتقـول‏:‏ فـي عينـه قـذى وفـي أذنـه خـذي وحـل بـه كـذا فلم تقد له عينه ولم تخذله أذنه‏.‏
ويقال للحمار خذي لخدي أذنيه ومنه استخذى له‏:‏ إذا خضع‏.‏
ومن المجاز‏:‏ ينمة خذواء‏:‏ لينة وهي بقلة‏.‏

### Türkçe

خ ذ و
**أذن خذواء**: aslından yanakların üzerine sarkmış, gevşek. Ve onun kulağı **خذيت** oldu; o, kulakça **أخذى** olandır.
Ve **فرس أخـذى**.
Ve dersin: gözünde **قذى** ve kulağında **خـذي** vardır; ve ona şöyle şöyle isabet etti; böylece gözü ona önderlik etmedi ve kulağı onu yüzüstü bırakmadı.
Ve eşeğe, iki kulağının iki yanağından dolayı **خذي** denir; ve ondan **استخذى له**: boyun eğdiği zaman.
Ve mecazdan: **ينمة خذواء**: yumuşak; ve o bir ottur.
