# خرب — Müfredât

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B1%D8%A8/sozluk/mufredat
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AE%D8%B1%D8%A8/entries/mufredat

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [خرب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B1%D8%A8.md)
- Müfredât: Râgıb el-İsfahânî · 11. yy

## Madde başı: خرب

- يقال: خرب المكان خرابا، وهو ضد العمارة، قال الله تعالى: ﴿وسعى في خرابها﴾ [البقرة/114]، وقد أخربه، وخربه، قال الله تعالى: ﴿يخربون بيوتهم بأيديهم وأيدي المؤمنين﴾ [الحشر/2]، فتخريبهم بأيديهم إنما كان لئلا تبقى للنبي صلى الله عليه وسلم وأصحابه، وقيل: كان بإجلائهم عنها. والخربة: شق واسع في الأذن، تصورا أنه قد خرب أذنه، ويقال: رجل أخرب، وامرأة خرباء، نحو: أقطع وقطعاء، ثم شبه به الخرق في أذن المزادة، فقيل: خربة المزادة، واستعارة ذلك كاستعارة الأذن له، وجعل الخارب مختصا بسارق الإبل، والخرب (انظر: المجمل 2/285؛ وحياة الحيوان 1/412) : ذكر الحبارى، وجمعه خربان، قال الشاعر:
*أبصر خربان فضاء فانكذر*
(الشطر للعجاج، وهو في ديوانه ص 17؛ ومجاز القرآن 2 /287)

### Türkçe

- Denilir: **خرب المكان خرابا**; o, imarın zıddıdır. Allah Teâlâ dedi: ﴿وسعى في خرابها﴾ [البقرة/114]. Ve onu **أخربه** etti, ve **خربه** etti. Allah Teâlâ dedi: ﴿يخربون بيوتهم بأيديهم وأيدي المؤمنين﴾ [الحشر/2]. Artık onların elleriyle **تخريب** etmeleri ancak, Nebî sallallahu aleyhi ve sellem ve ashabı için kalmaması içindi; ve denildi: onlardan oraya dair sürgün edilmeleri sebebiyle idi. Ve **الخربة**: kulakta geniş bir yarıktır; onun, kulağını **خرب** etmiş olduğu tasavvur edilerek. Ve denilir: **رجل أخرب** ve **امرأة خرباء**; şu misal üzere: **أقطع** ve **قطعاء**. Sonra bununla, **المزادة**’nin kulağındaki yırtık benzetildi; böylece **خربة المزادة** denildi. Ve bunun istiâresi, kulağın ona istiâresi gibidir. Ve **الخارب** deve hırsızına mahsus kılındı. Ve **الخرب** (bak: المجمل 2/285؛ وحياة الحيوان 1/412): **الحبارى**’nın erkeğidir; onun çoğulu **خربان**’dır. Şair dedi:
*أبصر خربان فضاء فانكذر*
(şatr, العجاج’ındır; ve onun divanında s. 17’dedir; ve مجاز القرآن 2 /287)
