# خزق (خ-ز-ق) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B2%D9%82
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AE%D8%B2%D9%82

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: خ - ز - ق
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 9 sözlük

## Sözlükler (9)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B2%D9%82/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الخاء والقاف والزاي معهما
خ ز ق مستعمل فقط
خزق:
كل شيء حادَ رَزَزُتَهُ في الأرض أو غيرها فارْتَزَّ فقد خَزَقْتَه. والخَزْقُ، ما ينفذ.
خَزَقَ يَخْزِقُ، وخَسَقَ لغة فيه.
والمِخْزَقُ: عويد في طرفه مسمار محددٌ، ويكون عند بياع البسر بالنوى، فإذا أخذ ما معهم من النوى اشترط له بكذا وكذا ضربةً بالِمخْزَق فما انتظم فيه من البسر فهو له، قل أو كثر، وإن أخطأ فلا شيء له وذهب نواه.

##### Türkçe

باب **الخاء** و**القاف** و**الزاي** معهما
**خ ز ق** yalnızca kullanılmıştır.

**خزق**:
Her keskin şey: onu yerde veya başka bir şeyde **رَزَزُتَهُ** (saplayıp batırdığında) ve o da **فارْتَزَّ** (nüfuz edip girince), artık onu **خَزَقْتَه** (delip geçirdin). **الخَزْقُ** ise, nüfuz eden (şey)dir.
**خَزَقَ يَخْزِقُ**; ve onda bir dil olarak **خَسَقَ** (da vardır).
**والمِخْزَقُ**: ucunda sivriltilmiş bir çivi bulunan küçük bir çubuktur; ve çekirdekli taze hurma satıcısının yanında bulunur. Onların yanındaki çekirdekten aldığı zaman, ona **بكذا وكذا ضربةً بالِمخْزَق** (şu kadar ve şu kadar darbe ile **المِخْزَقُ** ile) şart koşar; onun içinde taze hurmadan düzenli olarak toplanan ne varsa o onundur; az olsun çok olsun. Eğer ıskalarsa, onun için hiçbir şey yoktur ve çekirdeği gider.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B2%D9%82/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الخَزْقُ: الطعن. والخازِقُ: السنانُ. يقال: هو أمضى من خازِقٍ. والخازقُ من السهام المُقَرْطِسُ. وقد خَزَقَ السهمُ يَخْزِقُ. وقد خَزَقْتُهُمْ بالنَبْلِ، أي أصبتُهُمْ بها.

##### Türkçe

**الخَزْقُ**: saplama. **والخازِقُ**: mızrak ucu. Denir ki: “O, bir **خازِقٍ**’den daha keskindir.” Okların **الخازقُ**’u, **المُقَرْطِسُ**’tur. Ok **خَزَقَ** eder, **يَخْزِقُ** eder. Ve ben onları **خَزَقْتُهُمْ** **بالنَبْلِ**; yani onları onunla vurdum.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B2%D9%82/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

خ ق ز
خزق
استعمل من وجوهها : [ خزق ] .
خزق : من أمثالهم في باب التشبيه : أَنْفَذَ من
خَازِقٍ : يَعْنُونَ السَّهْمَ النَّافِذ .
وقال الليث : كلُّ شيء جادٍّ رَزَزْتَهُ في
الأرض وغيرها فَارْتَزَّ فقد خَزَقْتَه .
قال : والْخَزْقُ : ما يَثْبُتُ ، والخَرْقُ :
ما يَنْفُذُ .
قال : والمِخْزَقُ : عُودٌ في طرَفه مسمارٌ
محدَّدٌ ، يكون عند بَيَّاع البُسْرِ .
ثعلب عن ابن الأعرابيِّ : إنَّه لَخَازَقُ وَرَقِهِ
إذا كان لا يُطْمَعُ فيه ، والسهم إذا قَرْطَسَ
فقد خَسَقَ وخَزَقَ .

##### Türkçe

خ ق ز
**خزق**
Onun vecihlerinden kullanılmıştır: [ **خزق** ] .
**خزق**: Onların teşbih babındaki mesellerindendir: “Daha nüfuz edici, **خَازِقٍ**’den.”: Nüfuz eden oku kastediyorlar.
Leys dedi ki: Sert olan her şeyi, yer ve başkasında, onu sapladığın da saplanırsa, onu **خَزَقْتَه** etmiş olursun.
Dedi ki: **الْخَزْقُ**: sabit olan şeydir; **الخَرْقُ**: nüfuz eden şeydir.
Dedi ki: **المِخْزَقُ**: ucunda sivriltilmiş bir çivi bulunan bir çubuktur; **البُسْرِ** satıcısının yanında bulunur.
Sa‘leb, İbnü’l-A‘râbî’den: O, kendisinden ümit kesilmiş olduğu zaman, onun **لَخَازَقُ وَرَقِهِ**’dir; ok ise, **قَرْطَسَ** edince, artık **خَسَقَ** ve **خَزَقَ** etmiştir.

### [Mekâyîsü'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B2%D9%82/sozluk/mekayis.md) — İbn Fâris · 11. yy

(باب الخاء والزاء وما يثلثهما)
  (خزع)  الخاء والزاء والعين أصلٌ واحدٌ يدلُّ على القَطْع والانقِطاع. يقال تَخَزَّعَ فلانٌ عن أصحابه، إذا تخلّف عنهم في السَّير؛ ولذلك سمِّيت خُزاعةُ؛ لأنهم تخزَّعوا عن أصحابهم وأقاموا بمكَّة([1]). وهو قول القائل:
فلما هبَطْنا بطْنَ مَرٍّ تخزّعت *** خُزاعَةُ عَنَّا بالحلول الكَراكِر([2])  ويقال تخزّعْنا الشَيءَ بيننا، أي اقتسمناه قِطَعا. والخَوْزعة: رَمْلة تنقطع من مُعْظم الرِّمال.
  (خزف)  الخاء والزاء والفاء ليس بشيءٍ. فالخَزَفُ هذا المعروفُ، ولسنا ندري أعربيٌّ هو أمْ لا. قال ابنُ دريد([3]): الخَزْف الخَطْر باليَد عند المشْي. وهذا من أعاجيب أبي بَكر.
  (خزق)  الخاء والزاء والقاف أصلٌ، وهو يدلُّ على نَفاذِ الشَّيء المرمِيّ به أو ارتزازِه. فالخازِق من السِّهام المُقَرْطِس، وهو الذي يرتَزّ في قِرطاسه. وخَزَق الطّائر: ذَرَق. والخَزْق: الطَّعْن. والقياس واحد.
  (خزل)  الخاء والزاء واللام* أصلٌ واحدٌ يدلُّ على الانقطاع والضَّعف. يقال خَزَلْتُ الشيءَ: قطعتُه. وانخَزَل فُلانٌ: ضعُف.
   (خزم)  الخاء والزاء والميم أصلٌ يدلُّ على انثقاب الشَّيء. فكلُّ مثقوبٍ مخزومٌ. والطَّير كلُّها مخزُومة؛ لأنَّ وَتَرَاتِ أنفها مخزُومة. ولذلك يقال نَعام مُخَزَّمٌ. قال:
  * وأرفَعُ صوتي للنَّعام المُخَزّمِ([4]) *
  وخَزَمْت الجَرادَ في العُود: نَظَمْته. وخَزمْتُ البعيرَ، إذا جعلْتَ في وَتَرَةِ أنْفه خِزَامةً من شَعْر. وعلى هذا القياسِ يسمَّى شجرةٌ من الشَّجر خَزَمة؛ وذلك أنّ لها لِحاءً يُفتَل منه الحِبال، والحبال خِزامات.
  وقد شذَّ عن الباب الخَزُومة: البقرة([5]). وَكلمةٌ أخرى، يقال خازَمْتُ الرّجُلَ الطّريقَ، وهو أن يأخُذَ في طريقٍ ويأخُذَ([6]) هو في غيرِه حتَّى يلتقِيا في مكانٍ واحد. وأخْزَمُ: رجلٌ. فأمَّا قولهم إنّ الأخْزَم الحيَّة الذكرُ، فكلامٌ فيه نظَر.
  (خزن)  الخاء والزاء والنون أصلٌ يدلُّ على صيانة الشَّيءِ. يقال خزَنْتُ الدِّرهَم وغيرَه خَزْناً؛ وخزَنتُ السِّرَّ. قال:
إذا المرءُ لم يخْزُنْ عليه لِسَانََُهُ *** فليس على شَيءٍ سِواهُ بخَزَّانِ([7])  فأمّا خَزِنَ اللّحمُ: تغيَّرَتْ رائحتُه، فليس من هذا، إنما هذا من المقلوب والأصل خنِزَ. وقد ذُكِر في موضعه. قال طرَفة في خزِن:
ثم لا يَخْزَنُ فينا لحمُها *** إنَّما يَخْزَنُ لحمُ المُدَّخِرْ([8])  (خزو)  الخاء والزاء والحرف المعتل أصلان: أحدهما السياسة، والآخر الإبعاد.
  فأمَّا الأول فقولهم خَزَوتُهُ، إذا سُسْتَه. قال لبيد:
  * واخْزُهَا بالبِرِّ لله الأجَلّ([9]) *
  وقال ذو الأصبع:
لاهِِ ابنُ عَمِّكَ لا أفْضَلْتَ في حسبٍ *** عَنِّي ولا أنتَ دَيّانِي فتخزونِي([10])  وأمَّا الآخَر فقولُهم: أخزَاهُ الله، أي أبعَدَه ومَقَتَه. والاسم الخِزْي. ومن هذا الباب قولهم خَزِي الرّجل: استحيا مِن قُبْحِ فعله خَزَايةً، فهو خَزيان؛ وذلك أنّه إذا فعل ذلك واستحيا تباعَدَ ونأى. قال جرير:
وإنّ حِمىً لم يَحْمِهِ غيرُ فُرْتَنَى *** وغيرُ ابنِ ذِي الكِيرَيْنِ خَزْيانُ ضائعُ([11])  (خزب)  الخاء والزاء والباء يدلُّ على وَرَم ونتُوّ في اللّحم. يقال خَزِبَت الناقةُ خَزَباً، وذلك إذا وَرِم ضَرْعُها. والأصل قولهم لحمٌ خزِبٌ: رَخْصٌ. وكلُّ لحمةٍ رَخْصَةٍ خَزِبَة.
   (خزر)  الخاء والزاء والراء أصلان. أحدهما جِنْسٌ [من] الطَّبيخ([12])، والآخر ضِيقٌ في الشَّيء.
  فالأوّل الخَزِيرُ، وهو دقيقٌ يُلْبَكُ بشَحْم. وكانت العربُ تعَيِّر آكِلَه([13]).
  والثاني الخَزَر، وهو ضيق العَيْنِ وصِغَرُها. يقال رجلٌ أخْزَرُ وامرأةٌ خَزْراءُ. وتخازَرَ الرّجُل، إذا قبَض جفنَيه ليحدِّد النّظَر. قال:
  * إذا تخازَرْتُ وما بي مِن خَزَرْ([14]) *
---------------------------------------------------------------
([1]) في السيرة 59 جوتنجن ومعجم البلدان (مر) أنهم أقاموا بمر الظهران. وهو موضع على مرحلة من مكة.
([2]) البيت لعوف بن أيوب الأنصاري، كما في السيرة ومعجم البلدان (مر). وقد نسب في اللسان (خزع) إلى حسان بن ثابت. وانظر ديوان حسان 208.
([3]) الجمهرة (2: 216).
([4]) البيت لأوس بن حجر، كما في الحيوان (4: 395) وليس في ديوانه. وصدره:
* وينهى ذوي الأحلام عن حلومهم *
([5]) هي بلغة هذيل. ومنه قول أبي ذرة الهذلي:
إن ينتسب ينسب إلى عرق ورب *** أهل خزومات وشحاج صخب([6]) في الأصل: "واحد".
([7]) البيت لامرئ القيس في ديوانه 125. وفي اللسان بدون نسبة: "فليس على شيء سواه بخازن".
([8]) ديوان طرفة 69 واللسان (خزن).
([9]) ديوان لبيد 12 طبع 1881 والمجمل واللسان (خزا). وصدره:
* غير أن لا تكذبنها في التقى *
([10]) المفضليات (1: 158، 160) والمجمل واللسان (خزا). وسيأتي في (لاه).
([11]) ديوان جرير 370 والمجمل واللسان (خزا).
([12]) في الأصل: "البطيخ"، تحريف.
([13]) منه قول جرير:
وضع الخزير فقيل أين مجاشع *** فشحا جحافله جراف هبلع([14]) الرجز لعمرو بن العاص، في وقعة صفين 421 وكذا في اللسان (مرر) قال: "وهو المشهور. ويقال إنه لأرطاة بن سهية تمثل به عمرو". وانظر اللسان (خزر) والمخصص (14: 180) وأمالي القالي (1: 96).
ـ

##### Türkçe

(**باب الخاء والزاء وما يثلثهما**)
  (**خزع**)  **الخاء** ve **الزاء** ve **العين** tek bir asıldır; kesmeye ve kesilmeye delâlet eder. Denir: **تَخَزَّعَ فلانٌ عن أصحابه**, yani yürüyüşte onlardan geri kaldığı zaman; bundan dolayı **خُزاعةُ** adlandırıldı; çünkü onlar arkadaşlarından geri kaldılar ve Mekke’de ikamet ettiler([1]). Bu, söyleyenin sözüdür:
فلما هبَطْنا بطْنَ مَرٍّ تخزّعت *** خُزاعَةُ عَنَّا بالحلول الكَراكِر([2])  Ve denir: **تخزّعْنا الشَيءَ بيننا**, yani onu aramızda parçalar hâlinde paylaştık. Ve **الخَوْزعة**: kumların çoğundan kopup ayrılan bir kumluktur.
  (**خزف**)  **الخاء** ve **الزاء** ve **الفاء** bir şey değildir. Şu bilinen **الخَزَفُ** ise; onun Arapça mı yoksa değil mi olduğunu bilmiyoruz. İbn Düreyd([3]) dedi: **الخَزْف** yürürken el ile işaret etmektir. Bu, Ebû Bekir’in acayiplerindendir.
  (**خزق**)  **الخاء** ve **الزاء** ve **القاف** bir asıldır; ve atılan şeyin nüfuz etmesine yahut saplanmasına delâlet eder. Şu hâlde **الخازِق** oklardan **المُقَرْطِس** olandır; o, kılıfına saplanan olandır. Ve **خَزَق الطّائر**: dışkıladı. Ve **الخَزْق**: mızrakla/şişle delme. Kıyas birdir.
  (**خزل**)  **الخاء** ve **الزاء** ve **اللام** * tek bir asıldır; kopmaya ve zayıflığa delâlet eder. Denir: **خَزَلْتُ الشيءَ**: onu kestim. Ve **انخَزَل فُلانٌ**: zayıfladı.
   (**خزم**)  **الخاء** ve **الزاء** ve **الميم** bir asıldır; şeyin delinmesine delâlet eder. Her delik şey **مخزومٌ**dur. Ve kuşların hepsi **مخزُومة**dır; çünkü burunlarının yumuşak uçları delinmiştir. Bundan dolayı denir: **نَعام مُخَزَّمٌ**. Dedi:
  * وأرفَعُ صوتي للنَّعام المُخَزّمِ([4]) *
  Ve **خَزَمْت الجَرادَ في العُود**: onu çubuğa dizdim. Ve **خَزمْتُ البعيرَ**, yani burnunun yumuşak ucuna kıldan bir **خِزَامةً** yaptığın zaman. Bu kıyasa göre ağaçlardan bir ağaca **خَزَمة** denir; çünkü onun, iplerin büküldüğü bir kabuğu vardır; ipler de **خِزامات**tır.
  Ve babdan şâz olmuştur: **الخَزُومة**: inek([5]). Ve başka bir kelime: denir **خازَمْتُ الرّجُلَ الطّريقَ**; o, bir yola girmesi ve onun([6]) de başka bir yola girmesi, sonra tek bir yerde buluşmalarıdır. Ve **أخْزَمُ**: bir adamdır. Ama onların “**الأخْزَم** erkek yılandır” sözleri, içinde bakış/inceleme olan bir sözdür.
  (**خزن**)  **الخاء** ve **الزاء** ve **النون** bir asıldır; şeyin korunmasına delâlet eder. Denir: **خزَنْتُ الدِّرهَم وغيرَه خَزْناً**; ve **خزَنتُ السِّرَّ**. Dedi:
إذا المرءُ لم يخْزُنْ عليه لِسَانََُهُ *** فليس على شَيءٍ سِواهُ بخَزَّانِ([7])  Ama **خَزِنَ اللّحمُ**: kokusu değişti; bu bundan değildir; bu ancak kalb (harfleri yer değiştirmiş) olandır ve aslı **خنِزَ**dır. Kendi yerinde zikredilmiştir. Tarafe **خزِن** hakkında dedi:
ثم لا يَخْزَنُ فينا لحمُها *** إنَّما يَخْزَنُ لحمُ المُدَّخِرْ([8])  (**خزو**)  **الخاء** ve **الزاء** ve illetli harf iki asıldır: birisi siyaset/idaresidir, diğeri uzaklaştırmadır.
  Birincisine gelince: onların **خَزَوتُهُ** sözüdür; yani onu idare ettiğin zaman. Lebîd dedi:
  * واخْزُهَا بالبِرِّ لله الأجَلّ([9]) *
  Ve Zû’l-İsba‘ dedi:
لاهِِ ابنُ عَمِّكَ لا أفْضَلْتَ في حسبٍ *** عَنِّي ولا أنتَ دَيّانِي فتخزونِي([10])  Diğerine gelince: onların “**أخزَاهُ الله**” sözüdür; yani onu uzaklaştırdı ve ona buğzetti. İsim **الخِزْي**dir. Bu babdandır onların “**خَزِي الرّجل**” sözleri: çirkin fiilinden **خَزَايةً** ile utandı; o hâlde o **خَزيان**dır; çünkü o bunu yaptığında ve utandığında uzaklaşır ve çekilir. Cerîr dedi:
وإنّ حِمىً لم يَحْمِهِ غيرُ فُرْتَنَى *** وغيرُ ابنِ ذِي الكِيرَيْنِ خَزْيانُ ضائعُ([11])  (**خزب**)  **الخاء** ve **الزاء** ve **الباء** ette şişmeye ve kabarmaya delâlet eder. Denir: **خَزِبَت الناقةُ خَزَباً**; bu, memesi şiştiği zamandır. Asıl, onların “**لحمٌ خزِبٌ**” sözüdür: yumuşak. Her yumuşak et parçası **خَزِبَة**dir.
   (**خزر**)  **الخاء** ve **الزاء** ve **الراء** iki asıldır. Birisi bir tür([12]) pişmiş yemektir, diğeri şeyde darlıktır.
  Birincisi **الخَزِيرُ**dür; o, yağ ile karıştırılan undur. Araplar onu yiyeni ayıplarlardı([13]).
  İkincisi **الخَزَر**dir; gözün darlığı ve küçüklüğüdür. Denir: **رجلٌ أخْزَرُ** ve **امرأةٌ خَزْراءُ**. Ve **تخازَرَ الرّجُل**: bakışı keskinleştirmek için iki göz kapağını kıstığı zaman. Dedi:
  * إذا تخازَرْتُ وما بي مِن خَزَرْ([14]) *
---------------------------------------------------------------
([1]) Siyer’de 59 Göttingen ve Mu‘cemü’l-büldân’da (**مر**) onların **مر الظهران**’da ikamet ettikleri (zikredilmiştir). O, Mekke’den bir merhale uzaklıkta bir yerdir.
([2]) Beyit, Siyer ve Mu‘cemü’l-büldân’da (**مر**) olduğu üzere Avf b. Eyyûb el-Ensârî’nindir. Lisân’da (**خزع**) Hassân b. Sâbit’e nispet edilmiştir. Hassân Dîvânı 208’e bak.
([3]) el-Cemhere (2: 216).
([4]) Beyit, el-Hayevân’da (4: 395) olduğu üzere Evs b. Hacer’indir; dîvânında değildir. İlk mısraı:
* وينهى ذوي الأحلام عن حلومهم *
([5]) O, Hüzeyl lehçesinde böyledir. Ondandır Ebû Zurre el-Hüzelî’nin sözü:
إن ينتسب ينسب إلى عرق ورب *** أهل خزومات وشحاج صخب([6]) Asılda: “واحد”.
([7]) Beyit, dîvânında 125’te İmru’ul-Kays’ındır. Lisân’da nispet olmaksızın: “فليس على شيء سواه بخازن”.
([8]) Tarafe Dîvânı 69 ve Lisân (**خزن**).
([9]) Lebîd Dîvânı 12, 1881 baskısı; ve el-Mücmel ve Lisân (**خزا**). İlk mısraı:
* غير أن لا تكذبنها في التقى *
([10]) el-Mufaddaliyât (1: 158، 160) ve el-Mücmel ve Lisân (**خزا**). (**لاه**) maddesinde gelecektir.
([11]) Cerîr Dîvânı 370 ve el-Mücmel ve Lisân (**خزا**).
([12]) Asılda: “البطيخ”, tahrif.
([13]) Ondandır Cerîr’in sözü:
وضع الخزير فقيل أين مجاشع *** فشحا جحافله جراف هبلع([14]) Recez, Sıffîn vak‘asında 421’de Amr b. el-Âs’ındır; Lisân’da (**مرر**) da böyledir. Dedi: “Ve o meşhurdur. Ve denir ki o, Ertât b. Süheyye’nindir; Amr onunla temessül etti.” Lisân (**خزر**) ve el-Muhassas (14: 180) ve Emâlî’l-Kâlî (1: 96)’ye bak.
ـ

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B2%D9%82/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

خ ز ق
خزقـه بالمـرح‏:‏ طعنـه بـه فأنفذه‏.‏
وخزق السهم الهدف وخسقه‏.‏
وأنفذ من خازق وهو النصل أو السنان‏.‏
ومن المجاز‏:‏ خزق الطائر‏:‏ رمى بذرقه‏.‏
وخزقته ببصري‏:‏ حدجته‏.‏

##### Türkçe

خ ز ق
**خزقـه بالمـرح**: Onu onunla mızrakladı; böylece onu delip geçirdi.
Ve **خزق السهم الهدف** ve **خسقه**.
Ve **أنفذ**: **خازق**’tan; o da **النصل** yahut **السنان**dır.
Mecazdan: **خزق الطائر**: Dışkısıyla attı.
Ve **خزقته ببصري**: Ona sertçe baktım.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B2%D9%82/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الخَزْقُ: الطعْنُ. وفي حديث عدِيّ: قلت يا رسول الله إنا نَرْمي بالمِعْراضِ، فقال: كُل ما خَزَق وما أَصاب بَعَرْضه فلا تأْكل، خَزَق السهمُ وخَسَق إذا أَصاب الرَّمِيَّة ونفَذ فيها؛ ابن سيده: خَزق السهم يَخْزِق خَزْقاً وخُزوقاً كخَسق؛ والسهم إذا قَرْطَسَ، فقد خَسَق وخَزق، وسهم خاسِقٌ وخازق، وهو المُقَرْطِسُ النافذ؛ ومنه قول الحسن: لا تأكل من صيد المَعراض إلاَّ أَن يَخزِق؛ معناه ينفذ ويسيل الدم لأَنه ربما قتل بعَرضه ولا يجوز.
الجوهري: والخازق من السِّهام المُقرطِس؛ ويقال: خزَقْتهم بالنبل أَي أَصبتهم بها. وفي حديث سَلَمَة بن الأَكوع: فإذا كنتُ في الشَّجْراء خَزَقْتُهم بالنبل أَي أَصبتهم بها. وخَزَقه بالرمح يَخْزِقه: طعَنه به طعْناً خفيفاً، وهو أَمضى من خازق يعني السِّنانَ. ومن أَمثاله في باب التشبيه: أَنفَذُ من خازق؛ يَعْنون السَهمَ النافذ، والخازِقُ: السنان. والمِخْزَقةُ: الحَرْبة. والمِخْزَقُ: عود في طرَفه مِسْمار مُحدَّد يكون عند بيّاع البُسْر.
وانُخَزق الشيءُ: ارْتَزَّ في الأَرض. الليث: كلّ شيء حادّ رَزَزْتَه في الأَرض وغيرها فارْتَزَّ، فقد خزَقْته. والخَزْقُ: ما يَثبُت. والخَزْق: ما ينفُذ. ويقال: يوشِكُ أَن يَلْقَى خازِقَ ورَقِه؛ يضرب مثلاً للرجل الجَرِيء. وقال ابن الأَعرابي: إنه لخازِقُ ورقِه إذا كان لا يُطمَع فيه. وخزَقَه بعينه: حَِدَّدَها إليه ورماه بها؛ عن اللحياني.
وأَرض خُزُقٌ: لا يَحْتَبِس عليها ماؤها ويخرج ترابها. وخزَق الطائرُ والرَّجل يَخْزِق خَزْقاً: أَلقى ما في بطنه. ويقال للأَمةِ: يا خَزاقِ يكنى به عن الذَّرْق.
ابن بري: خُزاقُ اسم قرية من قُرى راوَنْدَ؛ قال الشاعر:
أَلم تَعْلَما ما لي بِراوَنْد كلِّها،
ولا بخُزاقٍ، من صَدِيقٍ سِواكُما

##### Türkçe

**الخَزْقُ**: saplama. Adiyy hadîsinde: Dedim: Ey Allah’ın Resûlü, biz **بالمِعْراضِ** ile atıyoruz; dedi ki: “Her ne **خَزَق** ederse (onu ye); **بَعَرْضه** ile isabet eden şeyi ise yeme.” Ok **خَزَق** etti ve **خَسَق** etti: hedefe isabet edip onun içine nüfuz ettiği zaman; İbn Sîde: Ok **خَزق** eder; **يَخْزِق** (eder) **خَزْقاً** ve **خُزوقاً**, **كخَسق** (yani **خَسق** gibi); ok **قَرْطَسَ** ettiği zaman, artık **خَسَق** etmiş ve **خَزق** etmiştir; ve **خاسِقٌ** ve **خازق** ok: o, **المُقَرْطِسُ** olan, nüfuz edendir; bundan Hasan’ın sözü: **المَعراض** avından, ancak **يَخزِق** ederse ye; mânâsı: nüfuz eder ve kan akar; çünkü bazen **بعَرضه** ile öldürür ve câiz olmaz.

Cevherî: **الخازق** oklardan **المُقرطِس** olandır; ve denilir: Onları okla **خزَقْتُهم**; yani onlara onunla isabet ettirdim. Seleme b. el-Ekva‘ hadîsinde: “Ben **الشَّجْراء** içinde olduğumda onları okla **خَزَقْتُهم**”; yani onlara onunla isabet ettirdim. Ve onu mızrakla **خَزَقه**; **يَخْزِقه**: onunla hafif bir saplama ile sapladı; ve o, **خازق**tan daha delici olandır; yani **السِّنانَ**ı kastediyor. Teşbih babındaki darb-ı mesellerinden: “**أَنفَذُ من خازق**”; nüfuz eden oku kastediyorlar; ve **الخازِقُ**: **السنان**.

**والمِخْزَقةُ**: harbe. **والمِخْزَقُ**: ucunda sivri bir çivi bulunan bir çubuk; **البُسْر** satıcısının yanında bulunur.

Şey **وانُخَزق** oldu: yere saplandı. Leys: Keskin olan her şeyi yere ve başkasına **رَزَزْتَه** de o saplanırsa, onu **خزَقْته** olmuş olursun. **والخَزْقُ**: sabit kalan şey. **والخَزْق**: nüfuz eden şey. Ve denilir: Yakındır ki adam, yaprağının **خازِقَ**ını bulsun; cesur adam için mesel olarak vurulur. İbnü’l-A‘râbî dedi ki: Kendisine ümit bağlanmıyorsa, o mutlaka yaprağının **خازِقُ**udur. Ve onu gözüyle **خزَقَه**: onu ona doğru sivriltti ve onunla ona attı; Lihyânî’den.

**وأَرض خُزُقٌ**: suyu üzerinde tutulmayan ve toprağı çıkan (yer). Kuş ve adam **خزَق** eder; **يَخْزِق** **خَزْقاً**: karnında olanı attı. Ve câriyeye: “Ey **خَزاقِ**!” denilir; bununla **الذَّرْق**tan kinaye edilir.

İbn Berrî: **خُزاقُ** Râvend köylerinden bir köyün adıdır; şair dedi ki:
أَلم تَعْلَما ما لي بِراوَنْد كلِّها،
ولا بخُزاقٍ، من صَدِيقٍ سِواكُما

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B2%D9%82/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

خزقه يخزقه خزقا: طعنه ومنه حديث عدي: فقال: كل ما خزق، وما أصاب بعرضه فلا تأكل فانخزق. والخازق: السنان والنصل، يقال: هو أمضى من خازق ومن أمثالهم في باب التشبيه: أنفذ من خازق، يعنون السهم النافذ. والخازق من السهام: المقرطس النافذ، كالخاسق. وقد خزق يخزق خزقا، وخزوقا: أصاب الرمية، عن ابن سيده، وكذلك خسق، ومنه قول الحسن البصري: لا تأكل من صيد المعراض إلا أن يخزق معناه: ينفذ ويسيل الدم، لأنه ربما قتل بعرضه، ولا يجوز. ومن المجاز: خزق الطائر: إذا فرق عن ابن دريد. ومنه: يا خزاق أقبلي، كقطام: شتم من الخزق معدول عنه: اللذرق. ويقال: إنه لخازق ورقة: إذا كان لا يطمع فيه عن ابن الأعرابي أو يضرب مثلا لمن كان جريئا حاذقا ويقال أيضا: يوشك أن يلقى خازق ورقة. وناقة خزوق: تخزق الأرض بمناسمها فتؤثر فيها أو إذا مشت انقلب منسمها فخد في الأرض: أي أثر فيها. وقال الليث: المخزق، كمنبر: عويد في طرفه مسمار محدد يكون عند بياع البسر بالنوى، وله مخازق كثيرة فيأتيه الصبي بالنوى، فيأخذه منه، ويشرط له كذا وكذا ضربة بالمخزق، فما انتظم له من البسر فهو له، قل أو كثر، وإن أخطأ فلا شيء له، وقد ذهب نواه. والخيزقة: بقلة جمعها، خيزق. وانخزق السيف: انسل وفي نسخة اختزق.
 ومما يستدرك عليه: خزقهم بالنبل خزقا: أصابهم به، نقله الجوهري والصاغاني.
 وخزقه بالرمح خزقا: طعنه به طعنا خفيفا.
 والمخزقة، بالكسر: الحربة.
 وانخزق الشيء: ارتز في الأرض، وقال الليث: كل شيء حاد رززته في الأرض وغيرها فقد خزقته.
 والخزق: ما يثبت. والخزق: ما ينفذ.
 وخزقه بعينه: حددها إليه، ورماه بها، عن اللحياني، وقال ابن عباد والزمخشري: أي: حدجة بها، وهو مجاز.
 وأرض خزق، بضمتين: لا يحتبس عليها ماؤها، ويخرج ترابها.
 وخزق الرجل خزقا: ألقى ما في بطنه.
 والمختزق، للمفعول: الصيد نفسه، قال رؤبة يصف صائدا:
  ولم يفحش عند صيد مختزق وخزاق، كغراب: اسم قرية من قرى راوند، عن ابن برى، وقال ابن خلكان- في ترجمة أبي الحسين أحمد بن يحيى، الراوندي-: إنها مجاورة لقم، وأنشد ابن برى للشاعر:
  ألم تعلما مالي براوند كـلـهـا                      ولا بخزاق من صديق سواكما. وقد أهمله أئمة الأنساب.

##### Türkçe

**خزقه** onu **يخزقه** **خزقا**: onu mızrakladı; ve ondan, **عدي** hadisi: “Dedi ki: Her ne **خزق** ederse (delip geçerse) (ye); ve enine tarafıyla isabet eden şeyi yeme; çünkü **فانخزق** (delinip geçmiştir).” **الخازق**: mızrak ucu ve ok ucu; denir ki: “O, **خازق**’tan daha keskindir.” Ve onların teşbih babında darb-ı mesellerinden: “**خازق**’tan daha nüfuz edicidir”; nüfuz eden oku kastederler. Ve oklardan **الخازق**: delip geçen **المقرطس**; **الخاسق** gibi. Ve **خزق** eder, **يخزق** eder, **خزقا** ve **خزوقا**: atışı isabet ettirdi; İbn Sîdeh’den; ve yine **خسق** (da böyledir). Ve ondan, Hasan el-Basrî’nin sözü: “**المعراض** avından yeme; ancak **يخزق** ederse.” Manası: delip geçer ve kan akar; çünkü belki enine tarafıyla öldürmüştür; ve caiz olmaz. Mecazdan: **خزق الطائر**: (kuş) ayrıldıysa; İbn Düreyd’den. Ve ondan: “Ey **خزاق** yaklaş!” **قطام** gibi: **الخزق**’tan çevrilmiş bir sövme; **اللذرق**’tan. Ve denir ki: “Şüphesiz o, **خازق ورقة**’dır”: eğer onda ümit edilmezse; İbnü’l-A‘râbî’den; yahut cesur, mahir olana misal vurulur. Ve ayrıca denir: “Az kaldı ki **خازق ورقة** ile karşılaşsın.” Ve **ناقة خزوق**: toynaklarıyla yeri deler de onda iz bırakır; yahut yürüdüğünde toynağı döner de yerde bir yarık açar: yani onda iz bırakır. Leys dedi: **المخزق** ( **منبر** vezninde): ucunda sivri bir çivi bulunan küçük bir çubuk; çekirdekli taze hurma satıcısının yanında olur; ve onun birçok **مخازق**’ı vardır; çocuk çekirdekle ona gelir; o da onu ondan alır; ve ona **المخزق** ile şu kadar şu kadar vuruş şart koşar; taze hurmadan ona ne geçerse o onundur; az da olsa çok da olsa; ve eğer ıskalarsa ona hiçbir şey yoktur; çekirdeği de gitmiştir. **الخيزقة**: bir ot; çoğulu **خيزق**. **وانخزق السيف**: kılıç sıyrıldı; bir nüshada **اختزق**.

Ve ona ilave olarak istidrâk edilenler: **خزقهم بالنبل خزقا**: onları onunla vurdu; Cevherî ve Sâğânî nakletti.

**وخزقه بالرمح خزقا**: onu onunla, hafif bir saplayışla mızrakladı.

**والمخزقة** (kesre ile): mızrak.

**وانخزق الشيء**: yere saplandı. Leys dedi: “Her keskin şeyi yere ve başkasına saplayıp batırdıysan, onu **خزقته** etmişsindir.”

**والخزق**: sabit duran şey. **والخزق**: nüfuz eden şey.

**وخزقه بعينه**: gözünü ona dikti ve onu onunla attı; Lihyânî’den. İbn Abbâd ve Zemahşerî dedi: yani onunla göz ucuyla baktı; ve bu mecazdır.

**وأرض خزق** (iki damme ile): suyu üzerinde tutmayan ve toprağı çıkan (yer).

**وخزق الرجل خزقا**: karnında olanı attı.

**والمختزق** (mef‘ûl için): avın kendisi. Rü’be, bir avcıyı vasfederek dedi:

Ve **خزاق** ( **غراب** gibi): Râvend köylerinden bir köyün adı; İbn Berrî’den. İbn Hallikân —Ebü’l-Hüseyn Ahmed b. Yahyâ er-Râvendî’nin tercümesinde— dedi: “Şüphesiz o, Kum’a komşudur.” İbn Berrî şaire ait olarak inşad etti:

“İkiniz bilmediniz mi ki benim için Râvend’in tamamında,
ve ne de **خزاق**’ta, siz ikinizden başka bir dost yoktur.”
Nesep imamları onu ihmal etmiştir.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B2%D9%82/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

خَزَقَ
1 خَزَقَ خزق , aor. خَزِقَ , (S, Mgh, K,) inf. n. خَزْقٌ and خُزُوقٌ, (TA,) It (an arrow) hit the target; (S, K;) or the object at which it was shot; (ISd, TA;) as also ↓ خَسَقَ [q. v.]: (TA:) or transpierced, or passed through, or its extremity passed through, (Mgh, TA,) making the blood to flow: (TA:) [and app. also it stuck fast therein: (see خَزْقٌ, below:)] or خَزَقَ القِرْطَاسَ it (an arrow) transpierced, or passed through, the target; or pierced it so that its extremity passed through. (Msb.) ― -b2- خَزَقَهُ, aor. خَزِقَ , (Msb, K,) inf. n. خَزْقٌ, (S, Msb,) He pierced him [with a spear or the like]. (S Msb, K.) And He pierced him slightly with a spear. (TA.) And It (an arrow) hit him. (JK.) And خَزَقْتُهُمْ بِالنَّبْلِ I hit them with the arrows. (S.) [Whence,] خَزَقَهُ بِعَيْنِهِ (tropical:) He looked sharply at him; and cast his eye at him, or smote him with his eye: (Lh, TA:) or he wounded him with his eye. (Ibn-'Abbلd, Z, TA.) ― -b3- Also He stuck it (i. e. anything sharp) into the ground (Lth, JK, TA) &c. (Lth, TA.)

انخزق
7 انخزق أنخزق انخزق ٱنخزق He became pierced [with a spear or the like]. (K.) ― -b2- It (anything sharp, JK) became stuck into the ground [&c.]. (JK, TA.) ― -b3- Also, or ↓ اختزق, (accord. to different copies of the K, the latter in the CK,) It (a sword) became drawn from its scabbard. (K, TA.)

8 اـِخْتَزَقَ see what next precedes.

خَزْقٌ
خَزْقٌ خزق inf. n. of 1. (S, * Msb, TA.) ― -b2- [I also find in the TA, الخزق ما يثبت والخزق ماينفذ, as though meaning that خَزْقٌ signifies A thing that becomes fixed or fast: and also a thing that transpierces, or passes through: but these may be loose explanations, intended to mean that خَزْقٌ is said of that which becomes fixed or fast (as an arrow in the body pierced by it), and also of that which transpierces, or passes through: see خَسَقَ, of which the inf. n., خَسْقٌ, is said to be used in these two senses.]

خَزُوقٌ
خَزُوقٌ خزوق A she-camel that pierces the ground with her toes, (K, TA,) making marks upon it: (TA:) or that furrows the ground with her toe turned up, as she goes. (K, TA.) [See also خَسُوقٌ.]

خَازِقٌ
خَازِقٌ خازق , applied to an arrow, Hitting, or that hits, the target; (S, Mgh, K;) and (Mgh, TA) transpiercing, or passing through, or that transpierces or passes through, or piercing, or that pierces, so that its extremity passes through, (Mgh, Msb, K,) the target [or the object shot at]; (Msb;) as also خَاسِقٌ: (TA:) pl. خَوَازِقُ. (Msb.) And [hence, used as a subst.,] A spear-head: (JK, S, K:) and the iron head or blade of an arrow &c. (TA.) One says, هُوَ أَمْضَى مِنْ خَازِقٍ [He is more penetrating than a spear-head]: (S:) and أَنْفَدُ مِنْ خَازِقٍ, which means the same; (JK, Meyd;) or more penetrating than a transpiercing arrow: (TA:) the latter is a prov.; (Meyd, TA;) applied to him who is penetrating in affairs. (Meyd.) And اـِنَّهُ لَخَازِقُ وَرَقَةٍ [lit. Verily he is a piercer, or transpiercer, of a leaf]; meaning لَا يُطْمَعُ فِيهِ [i. e. (assumed tropical:) he is a person whom one may not hope to overcome]: (IAar, K:) or (assumed tropical:) he is bold and skilful. (K.)

خَازُوقٌ
[ خَازُوقٌ خازوق A stake for impaling a man: but this I believe to be post-classical: pl. خَوَازِيقُ.]

مِخْزَقٌ
مِخْزَقٌ مخزق A small stick, (JK, K,) with a pointed end, (JK,) or having at its end a sharp nail, (K,) that is with the seller of full-grown unripe dates for date-stones [which are used as food for camels]: (JK, K:) he has many مَخَازِق [pl. of مِخْزَقٌ]; and a boy comes to him with date-stones, which he takes from him on the condition that he shall strike with the مخزق a certain number of times and have as many of the dates as become thus transfixed for him, whether many or few, but nothing if he miss. (K.)

مِخْزَقَةٌ
مِخْزَقَةٌ مخزقه مخزقة A dart, or javelin. (TA.)

مُخْتَزَقٌ
مُخْتَزَقٌ مختزق Chase, or game; i. e. an object of the chase or the like. (JK, TA.)

##### Türkçe

خَزَقَ
1 **خَزَقَ** خزق, aor. **خَزِقَ**, (S, Mgh, K,) inf. n. **خَزْقٌ** ve **خُزُوقٌ**, (TA,) O (bir ok) hedefi vurdu; (S, K;) yahut kendisine atıldığı şeyi; (ISd, TA;) bunun gibi ayrıca ↓ **خَسَقَ** [bkz.]: (TA:) yahut delip geçti, yahut içinden geçti, yahut ucu geçti, (Mgh, TA,) kanı akıtarak: (TA:) [ve görünüşe göre ayrıca orada saplanıp kaldı: (aşağıda **خَزْقٌ**’a bak:)]; yahut **خَزَقَ القِرْطَاسَ** o (bir ok) hedefi delip geçti, yahut içinden geçti; yahut onu, ucu geçecek şekilde deldi. (Msb.) ― -b2- **خَزَقَهُ**, aor. **خَزِقَ**, (Msb, K,) inf. n. **خَزْقٌ**, (S, Msb,) O, onu [bir mızrak veya benzeriyle] deldi. (S Msb, K.) Ve O, onu bir mızrakla hafifçe deldi. (TA.) Ve O (bir ok), onu vurdu. (JK.) Ve **خَزَقْتُهُمْ بِالنَّبْلِ** Ben onları oklarla vurdum. (S.) [Bundan dolayı,] **خَزَقَهُ بِعَيْنِهِ** (mecaz:) O, ona keskin baktı; ve gözünü ona attı, yahut onu gözüyle vurdu: (Lh, TA:) yahut onu gözüyle yaraladı. (Ibn-'Abbلd, Z, TA.) ― -b3- Ayrıca O, onu (yani herhangi bir sivri şeyi) yere sapladı (Lth, JK, TA) vb. (Lth, TA.)

انخزق
7 **انخزق** أنخزق انخزق ٱنخزق O, delinmiş oldu [bir mızrak veya benzeriyle]. (K.) ― -b2- O (herhangi bir sivri şey, JK) yere [&c.] saplanmış oldu. (JK, TA.) ― -b3- Ayrıca, yahut ↓ **اختزق**, (K’nın farklı nüshalarına göre, CK’da ikincisi,) O (bir kılıç) kınından çekilmiş oldu. (K, TA.)

8 **اـِخْتَزَقَ** bir öncekinin hemen öncesine bak.

خَزْقٌ
**خَزْقٌ** خزق 1’in inf. n.’idir. (S, * Msb, TA.) ― -b2- [TA’da ayrıca şunu buluyorum: الخزق ما يثبت والخزق ماينفذ, sanki **خَزْقٌ**’un “sabitlenen yahut sıkıca tutunan bir şey”i; ve ayrıca “delip geçen yahut içinden geçen bir şey”i ifade ettiği anlamında: fakat bunlar gevşek açıklamalar olabilir; **خَزْقٌ**’un, sabitlenen yahut sıkıca tutunan şeye (mesela onunla delinmiş bedende okun saplanıp kalması gibi) söylendiğini, ve ayrıca delip geçen yahut içinden geçen şeye söylendiğini kastetmek üzere: inf. n.’i **خَسْقٌ** olan **خَسَقَ**’a bak; onun bu iki manada kullanıldığı söylenir.]

خَزُوقٌ
**خَزُوقٌ** خزوق Ayak parmaklarıyla yeri delen, (K, TA,) üzerinde izler yapan: (TA:) yahut yürürken yukarı dönük parmağıyla yeri yarık yarık eden bir dişi deve. (K, TA.) [Ayrıca **خَسُوقٌ**’a da bak.]

خَازِقٌ
**خَازِقٌ** خازق, oka nispetle: hedefi vuran, yahut vuran; (S, Mgh, K;) ve (Mgh, TA) delip geçen, yahut içinden geçen, yahut delip geçen veya içinden geçen, yahut delen, yahut ucu geçecek şekilde delen, (Mgh, Msb, K,) hedefi [yahut kendisine atılan şeyi]; (Msb;) bunun gibi ayrıca **خَاسِقٌ**: (TA:) c. **خَوَازِقُ**. (Msb.) Ve [buradan, isim olarak kullanılarak,] bir mızrak ucu: (JK, S, K:) ve bir okun vb.’nin demir ucu yahut ağzı. (TA.) Denir ki: **هُوَ أَمْضَى مِنْ خَازِقٍ** [O, bir mızrak ucundan daha delici/işlerdir]: (S:) ve **أَنْفَدُ مِنْ خَازِقٍ**, ki aynı manaya gelir; (JK, Meyd;) yahut delip geçen bir oktan daha delici: (TA:) ikincisi bir darb-ı meseldir; (Meyd, TA;) işlerde nüfuz edici olana uygulanır. (Meyd.) Ve **اـِنَّهُ لَخَازِقُ وَرَقَةٍ** [lafzen: Şüphesiz o, bir yaprağın deleni/delip geçeni]; manası **لَا يُطْمَعُ فِيهِ** [yani (varsayılan mecaz:) o, kendisine galip gelinmesi umulmayan bir kimsedir]: (IAar, K:) yahut (varsayılan mecaz:) o, cesur ve mahirdir. (K.)

خَازُوقٌ
[ **خَازُوقٌ** خازوق Bir adamı kazığa oturtmak için bir kazık: fakat bunun klasik-sonrası olduğuna inanıyorum: c. **خَوَازِيقُ**.]

مِخْزَقٌ
**مِخْزَقٌ** مخزق Ucu sivri olan küçük bir çubuk, (JK, K,) (JK,) yahut ucunda keskin bir çivi bulunan, (K,) ki bu, olgunlaşmış ham hurma satanın yanında, hurma çekirdekleri için [ki develer için yiyecek olarak kullanılır] bulunur: (JK, K:) onun birçok **مَخَازِق**’i [**مِخْزَقٌ**’un çoğulu] vardır; ve bir çocuk ona hurma çekirdekleriyle gelir; o da bunları ondan, مخزق ile belirli sayıda vurması ve böylece delinip geçirilen hurmalardan kendisi için, çok olsun az olsun, o kadarını alması şartıyla alır; fakat ıskalar ise hiçbir şey (alamaz). (K.)

مِخْزَقَةٌ
**مِخْزَقَةٌ** مخزقه مخزقة Bir mızrakçık, yahut cirit. (TA.)

مُخْتَزَقٌ
**مُخْتَزَقٌ** مختزق Av, yahut av hayvanı; yani avın yahut benzerinin hedefi olan şey. (JK, TA.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B2%D9%82/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

خَزَقَ
خَزَقَ I ( n. ac. خَزْق 1 ),
a.  Hit, stuck into, pierced, penetrated.

b.  Rent, tore.

تَخَزَّقَ
تَخَزَّقَ V ,  اِنْخَزَقَ VII ,
a.  pass. of I.

خَزْق
خَزْق 1 ,
a.  Rent, tear.

مِخْزَقَة
مِخْزَقَة 20t ,
a.  Dart, javelin.

خَاْزِق
خَاْزِق 21 ,
a.  Piercing, penetrating.

b.  Spear-head.

##### Türkçe

خَزَقَ
خَزَقَ I ( mastar-ı aksiyon: **خَزْق** 1 ),
a. Vurdu, içine saplandı, deldi, nüfuz etti.

b. Yırttı, parçaladı.

تَخَزَّقَ
تَخَزَّقَ V ,  اِنْخَزَقَ VII ,
a. I’in meçhûlü.

خَزْق
**خَزْق** 1 ,
a. Yırtma, yırtık.

مِخْزَقَة
**مِخْزَقَة** 20t ,
a. Dâr, cirit.

خَاْزِق
**خَاْزِق** 21 ,
a. Delici, nüfuz edici.

b. Mızrak ucu.
