# خسف — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B3%D9%81/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AE%D8%B3%D9%81/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [خسف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B3%D9%81.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: خسف

باب الخاء والسين والفاء معهما
خ س ف، خ ف س، س خ ف، ف س خ مستعملات
خسف:
الخَسْفُ: سُؤُوخُ الأرض بما عليها من الأشياء... انْخَسَفَتْ به الأرض، وخسفها الله به.
وعين خاسفة: فقئت، وغابت حدقتها. وبئر خسيفٌ مخسوفة، أي: نقب جبلها عن عيلم الماء فلا تنزف أبداً، وهن الأخسفة. وناقة خسيفٌ: غزيرة سريعة الإنقطاع من اللبن في الشتاء.
والخَسيفُ من السحاب: ما نشأ من قبل العين، أي: من قبل المغرب الأقصى عن يمين القبلة، وفيه ماء كثير... وخَسَفْناه خَسْفاً.
وخسوفُ الشمسِ: يوم القيامة: دخولها في السَّماء، كأنها تكورت في جحر.
والخَسْفُ: تحميلك إنساناً ما يكره. والخَسْفُ: الجور، بلغة الشحر، خفس: يقال للرجل: خَفَسْتَ يا هذا، وأَخْفَسْتَ وهو من سوء القول - إذا قلت لصاحبك: أقبح ما تقدر عليه.
وشراب مُخْفِسٌ: سريع الإسكار، وهو من القبح، لأنك تخرج منه إلى قبح القول والفعل.
سخف: السُّخْفُ: رقة العقل. وفي حديث أبي ذر: "أنه لبث أياماً فما وجد سَخْفَةَ الجوع"، أي: رقته وهزاله. ورجلٌ سَخيفٌ، بين السُّخْفِ. وهذا من سَخْفَةِ عقلهِ، وسَخافَةِ عقلهِ.
وثوبٌ سخيفٌ: رقيق النسج، بين السَّخافة، ولا يكادون يقولون: السُّخْف، إلا في العقل خاصة، والسَّخافةُ عام في كل شيء.
فسخ: الفَسْخُ: زوال المفصل عن موضعه.. وقع فانفَسَخَتْ قدمه، وفَسَخْته أنا. وفَسَخْتُ البيع بينهما فانْفَسَخَ، أي: نقضته فانتقض.
والفَسِيخُ: الضعيف المُتَفَسِّخ عند الشدة.
والفَسْخُ: حل العمامة، تقول: أفْسَخْ عمامتك، أي: حلها. وانفسخ اللحم، أي: أصل وتفسخ عن العظم. وانْفَسَخَ الشعر عن الجلد، ولا يقال إلا لشعر الميت وجلده.
ورجل فَسِيخٌ: لا يظفر بحاجته.

### Türkçe

باب **الخاء** و**السين** و**الفاء** معهما
خ س ف، خ ف س، س خ ف، ف س خ مستعملات

**خسف**:
**الخَسْفُ**: Üzerinde bulunan şeylerle birlikte yerin çökmesi... Yer onunla çöktü; Allah da onu onunla çökertti.
Ve **عين خاسفة**: patlamış, ve göz çukuru kaybolmuştur. Ve **بئر خسيفٌ مخسوفة**: yani, suyunun kaynağına kadar dağını delmiştir de asla tükenmez; bunlar **الأخسفة**’dir. Ve **ناقة خسيفٌ**: bol (sütlü), kışın sütü çabuk kesilen.
Ve buluttan **الخَسيفُ**: göz tarafından (yönden) meydana gelen şeydir; yani kıblenin sağında, en uzak batı tarafından; ve onda çok su vardır... Ve onu **خَسَفْناه** **خَسْفاً** (çökerttik).
Ve **خسوفُ الشمسِ**: kıyamet günü: onun göğe girmesidir; sanki bir deliğe dürülüp toplanmış gibidir.
Ve **الخَسْفُ**: bir insana hoşlanmadığı şeyi yüklemen. Ve **الخَسْفُ**: zulümdür; Şihr diliyle: **خفس**: erkeğe şöyle denir: **خَفَسْتَ** ey şu, ve **أَخْفَسْتَ**; ve bu kötü sözden (bir şey)dir—arkadaşına gücünün yettiği en çirkin şeyi söylediğin zaman.
Ve **شراب مُخْفِسٌ**: çabuk sarhoş eden; ve bu çirkinliktendir; çünkü ondan (içince) söz ve fiilin çirkinliğine çıkarsın.

**سخف**: **السُّخْفُ**: aklın inceliği (zayıflığı). Ebû Zerr hadîsinde: “Onun günlerce kaldığı, sonra açlığın **سَخْفَةَ**sini bulmadığı”; yani onun inceliği ve zayıflığı. Ve **رجلٌ سَخيفٌ**; **السُّخْفِ**i açık (olan). Ve bu, aklının **سَخْفَةِ**sindendir ve aklının **سَخافَةِ**sindendir.
Ve **ثوبٌ سخيفٌ**: dokuması ince; **السَّخافة**si açık (olan). Ve neredeyse **السُّخْف** demezler; ancak özellikle akılda. **السَّخافةُ** ise her şeyde geneldir.

**فسخ**: **الفَسْخُ**: eklemin yerinden çıkması.. Düştü de ayağı çıktı; ben de onu **فَسَخْته**. Ve ikisi arasındaki satımı **فَسَخْتُ** da **انْفَسَخَ**; yani onu bozdum da bozuldu.
Ve **الفَسِيخُ**: şiddet anında gevşeyip dağılan zayıf (şey).
Ve **الفَسْخُ**: sarığı çözmek; dersin ki: **أفْسَخْ** sarığını; yani onu çöz. Ve et **انفسخ**; yani gevşedi ve kemikten ayrılıp dağıldı. Ve kıl, deriden **انْفَسَخَ**; ve ancak ölünün kılı ve derisi için söylenir.
Ve **رجل فَسِيخٌ**: ihtiyacına erişemez.
