# خسف — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B3%D9%81/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AE%D8%B3%D9%81/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [خسف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B3%D9%81.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: خسف

خَسَفَ المكان يَخْسِفُ خُسوفاً: ذهَبَ في الأرض. وخَسَفَ الله به الأرض خَسْفاً، أي غاب به فيها. ومنه قوله تعالى: "فَخَسَفْنا به وبدارِهِ الأرضَ". وخَسَفَ في الأرض وخُسِفُ به. وخُسوفُ العين: ذَهابها في الرأس. وخُسوفُ القمر: كسوفه. قال ثعلبٌ: كَسَفِتِ الشمسُ وخَسَفَ القمر هذا أجود الكلام. والخَسْفُ: النقصانُ. يقال رضي فلانٌ بالخَسْفِ، أي بالنقيصة، وبات فلانُ الخَسْفَ، أي جائعاً. ويقال سامه الخَسْفَ، وسامه خَسْفاً، وخُسْفاً أيضاً بالضم، أي أَوْلاهُ ذُلاً، ويقال كلّفه المشقّة والذلَّ. وخَسْفُ الرَكيَّة: مَخْرجُ مائها. والخاسِفُ: المهزولُ. قال أبو عمرو: الخَسيفُ: البئر التي تحفر في حجارةٍ فلا ينقطع ماؤها كثْرةً، والجمع خُسُفٌ. ويقال: وقعوا في أَخاسيفَ من الأرض، وهي اللَيِّنة.

### Türkçe

**خَسَفَ** mekân **يَخْسِفُ** **خُسوفاً**: yere gitti (yerin içine geçti). Ve Allah onunla yeri **خَسْفاً** ettirdi; yani onunla onun içinde kayboldu. Ondandır ki Yüce Allah’ın sözü: “**فَخَسَفْنا به وبدارِهِ الأرضَ**”. Ve yere **خَسَفَ** etti ve onunla **خُسِفُ** edildi. Ve gözün **خُسوفُ**u: başın içinde gitmesidir. Ve ayın **خُسوفُ**u: onun **كسوف**udur. Sa‘leb dedi: Güneş **كَسَفِتِ** ve ay **خَسَفَ**; bu sözün en iyisidir. Ve **الخَسْفُ**: eksilmedir. Denir: falan **الخَسْفِ**e razı oldu; yani eksikliğe. Ve falan **الخَسْفَ**ı geceledi; yani aç olarak. Ve denir: ona **الخَسْفَ**ı teklif etti; ve ona **خَسْفاً** teklif etti; ve zamme ile **خُسْفاً** da; yani ona zillet verdi. Ve denir: ona meşakkati ve zilleti yükledi. Ve kuyunun **خَسْفُ**u: suyunun çıkış yeridir. Ve **الخاسِفُ**: zayıf düşmüş olandır. Ebû Amr dedi: **الخَسيفُ**: taşlarda kazılan, suyu çokluktan kesilmeyen kuyudur; çoğulu **خُسُفٌ**dur. Ve denir: yerden **أَخاسيفَ**lere düştüler; o da yumuşak olanlardır.
