# خشم — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B4%D9%85/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AE%D8%B4%D9%85/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [خشم](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B4%D9%85.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: خشم

باب الخاء والشين والميم معهما
خ ش م، خ م ش، ش خ م، ش م خ مستعملات
خشم:
الخَشْمُ: كسر الخَيْشوم، والخُشام: داءٌ يأخذ فيه، وسدةٌ، وصاحبه: مخشومٌ.
وخَشِمَ هو فهو أَخْشَمُ وفلانٌ ظاهر الخيشوم، أي: واسع الأنف ، قال:
أَخْشَمُ بادي النعو والخَيْشومِ
والخَيْشومُ: سَلائل سُودٌ، ونَغَفٌ في العظم. والسَّليلةُ: هَنَةٌ رَقيقةٌ، كاللَّحْم لينة وفي الأنف ثلاثة أعظم، فإذا انكسر منها عظم تَخَشَّم الخَيْشوم فصار مخشوماً .
والأخشم: الذي لايجد ريح طيبٍ، ولا نتنٍ.
والتَخَشُّمُ: من السكر، وذلك أن ريح الشراب تسور في خَيْشوم الشارب ثم تخالط الدماغ، فيذهب العقل فيقال: قد تَخَشَّم، وخَشَّمَهُ الشراب.
وخَياشيم الجبال: أنوفها.
خمش: الخامِشة، وجمعُها: الخوامشُ؛ صغار مسايل الماء والدَّوافع.
والخَمُوشُ: البعوض بلغة هذيلٍ، الواحدة بالهاء، قال:
كأن وغى الخَمُوشِ بجانبيه		ما تم يلتدمن على قتـيلِ
والخَمْشُ: في الوجه، وقد يستعمل في الجسد. والخُماشَةُ: الجناية والجراحة والكدمة.
شخم: شَخَمَ اللحم شخوماً: تغيرت رائحته . وطعامٌ شاخمٌ: فاسدٌ قد كرج وتغير.
شمخ: جبل شَامخٌ: طويل في السماء، ويجمع: شَوامِخ، وقد شمَخَ شُمُوخاً. وشَمَخَ فلان بأنفهِ.
وشَمَخ أنفه، إذا رفعه عزاً.

### Türkçe

باب **الخاء** ve **الشين** ve **الميم** onlarla birlikte
خ ش م، خ م ش، ش خ م، ش م خ kullanılagelenlerdir

**خشم**:
**الخَشْمُ**: **الخَيْشوم**’un kırılmasıdır; **الخُشام**: onda tutan bir hastalıktır ve bir tıkanıklıktır; onun sahibi: **مخشومٌ**’dur.
Ve **خَشِمَ**; o, o hâlde **أَخْشَمُ**’dur. Ve falan kimse **الخيشوم**’u açık olandır; yani: geniş burunlu. Dedi ki:
**أَخْشَمُ بادي النعو والخَيْشومِ**
Ve **الخَيْشومُ**: siyah sülaleler ve kemikte **نَغَفٌ**’tir. Ve **السَّليلةُ**: ince bir şeydir; et gibi yumuşaktır. Ve burunda üç kemik vardır; onlardan bir kemik kırılınca **الخَيْشوم** **تَخَشَّم** olur da **مخشوماً** olur.
Ve **الأخشم**: güzel koku da, kötü koku da bulmayan kimsedir.
Ve **التَخَشُّمُ**: sarhoşluktandır; bu da şudur ki içkinin kokusu içenin **خَيْشوم**’unda yükselir, sonra beyinle karışır; böylece akıl gider; “**تَخَشَّم** oldu” denir; ve içki onu **خَشَّمَهُ**.
Ve dağların **خَياشيم**’i: onların burunlarıdır.

**خمش**: **الخامِشة**; onun çoğulu: **الخوامشُ**; su yollarının ve iticilerin küçükleridir.
Ve **الخَمُوشُ**: Hüzeyl dilinde sivrisinektir; bir tanesi **الهاء** ile (söylenir). Dedi ki:
كأن وغى **الخَمُوشِ** بجانبيه		ما تم يلتدمن على قتـيلِ
Ve **الخَمْشُ**: yüzde (olan çiziktir); bedende de kullanılabilir. Ve **الخُماشَةُ**: suç/zarar verme, yara ve beredir.

**شخم**: **شَخَمَ** et **شخوماً**: kokusu değişti. Ve **شاخمٌ** yiyecek: bozulmuş, ekşimiş ve değişmiştir.

**شمخ**: **شَامخٌ** dağ: gökte uzun olandır; çoğulu: **شَوامِخ**; ve **شمَخَ** **شُمُوخاً**. Ve falan kimse burnuyla **شَمَخَ**.
Ve **شَمَخ** burnunu; onu izzetle kaldırdığı zaman.
