# خظا — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B8%D8%A7/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AE%D8%B8%D8%A7/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [خظا](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B8%D8%A7.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: خظا

خَظا لحمه يَخْظُو، أي اكتنز. ولا تقل خَظِيَ. وقد يقال: لحمه خَظَا بظَا، أي مكتنز، وأصله فَعَلٌ. والخَظَوانُ بالتحريك: الذي ركب لحمُه بعضُه بعضاً. قال ابن السكيت: يقال رجلٌ خِنظِيانٌ، إذا كان فاحشاً. وحَنْظَى به، إذا ندّد به وأسمعه المكروه.

### Türkçe

**خَظا** etini **يَخْظُو**: yani semirdi (etçe dolgunlaştı). Ve **خَظِيَ** deme. Ve denilebilir: eti **خَظَا بظَا**, yani semirmiş; aslı **فَعَلٌ**’dür. Ve **الخَظَوانُ** (harekeli): eti bir kısmı bir kısmının üzerine binmiş olan (kimse). İbnü’s-Sikkît dedi: **رجلٌ خِنظِيانٌ** denir; eğer pek çirkin sözlü (ağzı bozuk) ise. Ve onunla **حَنْظَى** etti: eğer onu teşhir etti ve ona hoş olmayanı işittirdi ise.
