# خظي — Mekâyîsü'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B8%D9%8A/sozluk/mekayis
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AE%D8%B8%D9%8A/entries/mekayis

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [خظي](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D8%B8%D9%8A.md)
- Mekâyîsü'l-Luğa: İbn Fâris · 11. yy

## Madde başı: خظي

(باب الخاء والظاء وما يثلثهما)
(خظي) الخاء والظاء والياء ليس في الباب غيره، وهو يدلُّ على اكتنازِ الشَّيء. ولا يكادُ يقال هذا إلاّ في اللَّحم؛ يقال خَظِي لحمُه، إذا اكتَنَز(1). ولحمه خَظَا بَظَا. ورجلٌ خَظَوَانٌ: ركِب لحمُه بعضُه بعضاً.‏
--------------------------------------------------------
(1) في اللسان: "قال ابن فارس: خظي وخظى بالفتح أكثر".‏
ـ

### Türkçe

(خâ ve **الظاء** ve onları üçleyen şeylerin bâbı)
(**خظي**) **الخاء** ve **الظاء** ve **الياء**: bâbda ondan başkası yoktur; ve o, şeyin dolgunlaşmasına delâlet eder. Ve neredeyse bu, ancak et hakkında söylenir; denir: “Eti **خَظِي** oldu”, dolgunlaştığı zaman(1). Ve eti **خَظَا بَظَا**dır. Ve **خَظَوَانٌ** bir adam: eti, bir kısmı bir kısmının üzerine binmiştir.‏
--------------------------------------------------------
(1) Lisân’da: “İbn Fâris dedi: **خظي** ve **خظى** fetha ile daha çoktur”.‏
ـ
