# خلم — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D9%84%D9%85/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AE%D9%84%D9%85/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [خلم](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D9%84%D9%85.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: خلم

الخِلْمُ، بالكسر: الصَّديقُ الخالص. وهو خِلْمُ نساءٍ أَي تِبْعُهُنَّ، والجمع أَخْلامٌ
وخُلَماءُ؛ قال ابن سيده: وعندي أن خُلَماءَ إنما هو على توهم خَلِيم. والمُخالَمَةُ: المُصادقةُ والمُغازَلَةُ. قال أَبو العباس المبرد حكايةً عن البصريين: كانوا لا يعدّون المتفننة حتى يكون لها خِلْمان سوى زوجها. أَبو عمرو: الخِلْمُ شَحْمُ ثَرْبِ الشاة. وقال ابن الأَعرابي في باب فُعُلٍ: الخُلُمُ شُحوم ثَرْبِ الشاة، والخُلُمُ الأَصْدِقاءُ، والأَخْلام الأصحاب؛ قال الكميت:
إذا ابتَسَرَ الحَرْبَ أَخْلامُها
كِشافاً، وهُيِّجَتِ الأَفْحُلُ
والخِلْمُ: مَرْبِضُ الظبية أَو كِناسُها لإلْفِها إياه، وهو الأَصل في ذلك، تتخذه مَأْلَفاً وتَأْوِي إليه، ويُسَمَّى الصديق خِلْماً لأُلْفَتِه، وفلان خِلْمُ فلانٍ. والأَخْلامُ: مَرابِضُ الغنم. والخِلْمُ أَيضاً: العظيم.

### Türkçe

**الخِلْمُ**، kesre ile: hâlis dost. Ve o, **خِلْمُ نساءٍ** yani onların tâbii; cem‘i **أَخْلامٌ** ve **خُلَماءُ**’dır; İbn Sîde dedi: ve benim yanımda **خُلَماءَ** ancak **خَلِيم** vehmi üzere(dir).

**والمُخالَمَةُ**: dostluk etme ve flörtleşme. Ebû’l-‘Abbâs el-Müberred, Basralılardan bir hikâye olarak dedi: onlar, kocasından başka **خِلْمان**ı oluncaya kadar (kadını) **المتفننة** saymazlardı.

Ebû ‘Amr: **الخِلْمُ** koyunun **ثَرْب**’inin yağıdır. Ve İbnü’l-A‘râbî **باب فُعُلٍ**’de dedi: **الخُلُمُ** koyunun **ثَرْب**’inin yağlarıdır; ve **الخُلُمُ** dostlardır; ve **الأَخْلام** arkadaşlardır; el-Kumeyt dedi:

إذا ابتَسَرَ الحَرْبَ أَخْلامُها
كِشافاً، وهُيِّجَتِ الأَفْحُلُ

Ve **الخِلْمُ**: ceylanın, ona ülfeti sebebiyle, yatma yeri yahut inidir; ve o, bunun asl(ı)dır; onu bir ülfet yeri edinir ve ona sığınır; ve dost, ülfeti sebebiyle **خِلْماً** diye adlandırılır; ve falan, falanın **خِلْمُ**’udur. Ve **الأَخْلامُ**: koyunların yatma yerleridir. Ve **الخِلْمُ** ayrıca: büyük (olan).
