# خنث — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D9%86%D8%AB/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AE%D9%86%D8%AB/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [خنث](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D9%86%D8%AB.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: خنث

خَنَثَ
1 خَنَثَ خنث , (Lth, L,) aor. خَنِثَ , inf. n. خَنْثٌ, (L,) He folded, or doubled, a skin for water or milk, and a sack. (Lth, L.) And خَنَثَ السِّقَآءَ, (S, A, Mgh, K, TA,) and فَمَ السِّقَآءِ, (A, TA,) and السقآءِ ↓ اختنث, (S, A, * Mgh, K,) He doubled the skin, (S, K,) or the mouth of the skin, (A, Mgh, TA,) outwards, (S, A, Mgh, K,) or inside-out, (TA,) and drank from it; (S, Mgh, K;) the doing of which is forbidden (Mgh, TA) by Mo- hammad: (TA:) when you double it inwards, you say, قَبَعْتُهُ: (S, A, Mgh:) or خَنَثَ فَمَ السِّقَآءِ signifies he turned the mouth of the skin outsidein or inside-out: and خَنْثٌ signifies any kind of inverting, or turning upside-down or inside-out or the like. (TA.) ― -b2- [Hence, app.,] خَنَثَ لَهُ بِأَنْفِهِ [He contracted his nose at him]; as though he mocked at, scoffed at, derided, or ridiculed, him: so in the A: but in the K, خَنَثَهُ, aor. خَنِثَ , he mocked at, scoffed at, derided, or ridiculed, him. (TA.) -A2- خَنَثٌ, aor. خَنَثَ , (L, Msb, K,) inf. n. خَنَثٌ; (A, Msb, TA;) and ↓ انخث, (S, A, L, Msb, K,) and ↓ تخنّث; (A, L, K;) He (a man, L) affected a bending, or an inclining of his body, from side to side, and languor, or languidness; or he became bent and languid; syn. تَثَنَّى وَتَكَسَّرَ: (S, A, L, K:) [or he was, or became, flaccid, or flabby, and affected a bending, or an inclining of his body, from side to side: (see خَنِثٌ:) or he was, or became, effeminate: (see خُنْثٌ:)] or he was, or became, soft, delicate, tender, flabby, lax, or limber, and affected languor, or languidness; expl. by كَانَ فِيهِ لِينٌ وَتَكَسُّرٌ. (Msb.) 'ءïsheh, describing the death of Mohammad, says, ↓ اِنْخَنَثَ فِى حَجْرِى, meaning He became bent and languid (اِنْثَنَى وَتَكَسَّرَ), by reason of the flaccidness of his limbs, in my bosom. (TA.)

خنّثهُ
2 خنّثهُ خنث خنثه خنثة , (S, K,) inf. n. تَخْنِيثٌ, (K,) He bent it; (S, K;) namely, a thing. (S.) Hence the epithet مُخَنَّثٌ. (S, K.) ― -b2- He made him to be, or become, such as is termed خَنِثٌ. (Msb.) ― -b3- خنّث كَلَامَهُ He made his speech like that of women, in softness and gentleness: so some say. (Msb.) -A2- تَخْنِيثٌ also signifies The doing what is excessively foul, or obscene; [i. e. the acting the part of a catamite;] but this meaning was unknown to the Arabs [of the classical ages]. (MF.)

تخنّث
5 تخنّث تخنث خنث It (a thing, S) bent, or became bent. (S, K.) ― -b2- Also i. q. خَنِثَ, q. v. (A, * L, K.) And He (a man) acted in the manner of the مُخِنَّث [or effeminate, &c.]. (TA.) [He became a مُخَنَّث: used in this sense in the S and K in art. طوس.] And تخنّث فِى كَلَامِهِ [He was soft, or effeminate, in his speech]. (S, Mgh.) ― -b3- He (a man &c.) fell down by reason of weakness. (TA.)

انخنثت القِرْبَةُ
7 انخنثت القِرْبَةُ انخنثت القربه انخنثت القربة The water-skin became folded, or doubled. (L.) ― -b2- انخنثت عُنُقُهُ His neck inclined, or bent. (TA.) ― -b3- See also 1, in two places.

8 اـِخْتَنَثَ see 1, second sentence.

خُنْثٌ
خُنْثٌ خنث a subst. from اِنْخَنَثَ [An affectation of a bending, or of an inclining of the body, from side to side, and of languor, or languidness; or a bending and languidness: or flaccidity or flabbiness, and an affectation of a bending, or of an inclining of the body, from side to side: or effeminacy: or softness, delicacy, tenderness, flabbiness, laxness, or limberness, and an affectation of languor, or languidness]: (S, L:) as also ↓ خِنَاثَةٌ. (Msb.) Jereer says,
أَتُوعِدُنِى وَ أَنْتَ مُجَاشِعِىٌّ
أَرَى فِى خُنْثِ لِحْيَتِكَ اضْطِرَابَا
[Dost thou threaten me, thou being a Mujلshi'ee? I see, in the softness and weakness of thy beard, or in the bending and languidness, or the effeminacy, of thy person, (for the beard is sometimes, by a synecdoche, put for the whole person,) an evidence of unsoundness, uncompactness, or weakness]. (S.)

خِنْثٌ
خِنْثٌ خنث , with kesr, sing. of أَخْنَاثٌ and خِنَاثٌ, (TA,) which signify The creases, or places of folding, of a garment, or piece of cloth. (K, TA.) You say, طَوَى الثَّوْبَ عَلَى أَخْنَاثِهِ and خِنَاثِهِ He folded the garment, or piece of cloth, at its creases. (TA.) And [hence,] أَلْقَى اللَّيْلُ أَخْنَاثَةُ عَلَى الأَرْضِ (assumed tropical:) The night cast the folds of its darkness upon the earth. (TA.) ― -b2- Also the former pl., (TA,) and the latter also, (K,) The parts of the دَلْو [or bucket] whence the water pours forth, between the عَرَاقِى. (K, TA.) ― -b3- The sing. also signifies The interior of the part of the cheek by the side of the mouth, next the molar teeth, (K, TA,) above and below. (TA.) ― -b4- And A company in a state of dispersion. (K.)

خَنِثٌ
خَنِثٌ خنث One in whom is an affectation of a bending, or of an inclining of the body, from side to side, and of languor, or languidness; or in whom is a bending and languidness; expl. by مَنْ فِيهِ تَثَنٍّ وَتَكَسُّرٌ: (A, L, K:) or flaccid, or flabby, and affecting a bending, or an inclining of the body, from side to side: (S:) [or effeminate; like مُخَنَّثٌ]: or one in whom is softness, delicacy, tenderness, flabbiness, laxness, or limberness, and an affectation of languor, or languidness: (Msb:) fem. with ة. (TA.) And ↓ خُنُثٌ (TA) and ↓ مِخْنَاثٌ, (K,) applied to a woman, (K, TA,) Soft, delicate, tender, flabby, lax, or limber, (TA,) and affecting languor, or languid- ness: (K, TA:) pl. of the latter مَخَانِيثُ. (TA.) One says to such a woman, ↓ يَاخَنَاثِ, (K,) [indecl.,] like قَطَامِ; (TA;) and to a man [of the same description], ↓ يَا خُنَثُ. (K.)

يَا خُنَثُ
يَا خُنَثُ يا خنث : see the next preceding paragraph.

خُنُثٌ
خُنُثٌ خنث : see the next preceding paragraph.

خُنْثَى
خُنْثَى خنث خنثى خنثي خنثيي [A hermaphrodite;] one who has what is proper to the male and what is proper to the female: Kr makes it an epithet, and says رَجُلٌ خُنْثَى; (TA;) one who has what is proper to men and what is proper to women, (S, Mgh, K,) together; (S, K;) one who has, by creation, the anterior pudendum of a man and that of a woman: (Msb:) in the language of the lawyers, one who has what are proper to both sexes; or who has neither that of a man nor that of a woman: but some of them say that the former meaning is the proper one; and that he who has no external organ of generation is adjoined to the class of the خنثى as being subject to the same special laws: (MF, TA:) the pl. is خَنَاثَى (S, Mgh, Msb, K) and خِنَاثٌ. (Msb, K.) -A2- Also The plant called بَرْوَاقٌ [i. e. the asphodel]. (K in art. برق.)

يَا خَنَاثِ
يَا خَنَاثِ يا خناث : see خَنِتٌ.

خَنِيثٌ
خَنِيثٌ خنيث A skin of the kind called قِرْبَة folded, or doubled. (L.)

خُنَاثَةُ
خُنَاثَةُ خناثه خناثة خنثى : see مُخَنَّثٌ.

خِنَاثَةٌ
خِنَاثَةٌ خناثه خناثة خنثى : see خُنْثٌ.

حُنَيْثَةُ
حُنَيْثَةُ حنيثه حنيثة : see مُخَنَّتُ.

أَخْنَثُ مِنْ دَلَالِ
أَخْنَثُ مِنْ دَلَالِ ذ [More effeminate, or more incapable of venery, than Delلl]: a prov. (S, TA.) Delلl was a certain man of El-Medeeneh, (TA,) who was made a eunuch, together with several other مُخَنَّثُون. (TA in art. دل. [See Freytag's Arab. Prov. i. 451; where the name is erroneously written دَلَّال.])

مُخَنَّثٌ
مُخَنَّثٌ مخنث , from خَنَّثَ “he bent,” (S, K,) because of his softness, delicacy, tenderness, flabbiness, laxness, or limberness, and affectation of languor, or languidness; (TA;) or from خُنْثَى; (Kh, JK, MS;) An effeminate man; (T in art. انث, and TA;) one who resembles a woman in gentleness, and in softness of speech, and in an affectation of languor of the limbs: (TA voce مُؤَنَّثٌ, q. v.: [see also خَنِثٌ:]) it is written thus and ↓ مُخَنِّثٌ: (TA:) this latter is explained by some as meaning one who makes his speech like that of women, in softness and gentleness: (Msb, TA:) it is also said that both these epithets are used to signify one who affects languor, or languidness, of the limbs; one who makes himself like women in the bending of himself, and in affecting languor, or languidness, and in speech: but that one uses the latter epithet only when he means one who does what is excessively foul, or obscene; [i. e. a catamite; though this is a meaning often borne by the former also;] notwithstanding that تَخْنِيثٌ, as signifying the “committing such an action,” was unknown to the Arabs [of the classical ages], and is not found in their language: (MF, TA:) [often, also,] the former epithet signifies a man incapable of venery: (MA:) it is said in a trad. that they used to reckon the مخنّث as one of those having no need of نِكَاح. (TA in art. ارب.) The مُخَنَّث is also called ↓ خُنَاثَةُ and ↓ خُنَيْثَةُ [each imperfectly decl.]. (K, TA.)

مُخَنِّثٌ
مُخَنِّثٌ مخنث : see what next precedes.

مِخْنَاثٌ
مِخْنَاثٌ مخناث : see خَنِثٌ.

### Türkçe

خَنَثَ
1 **خَنَثَ** **خنث** , (Lth, L,) muzâri‘ı **خَنِثَ** , mastarı **خَنْثٌ**, (L,) O, su veya süt için bir tulumu ve bir çuvalı katladı yahut ikiye katladı. (Lth, L.) Ve **خَنَثَ السِّقَآءَ**, (S, A, Mgh, K, TA,) ve **فَمَ السِّقَآءِ**, (A, TA,) ve **السقآءِ** ↓ **اختنث**, (S, A, * Mgh, K,) O, tulumu, (S, K,) yahut tulumun ağzını, (A, Mgh, TA,) dışa doğru, (S, A, Mgh, K,) yahut tersyüz ederek, (TA,) ikiye katladı ve ondan içti; (S, Mgh, K;) bunun yapılması Muhammed tarafından yasaklanmıştır; (Mgh, TA) (TA:) onu içe doğru katladığında, **قَبَعْتُهُ** dersin: (S, A, Mgh:) yahut **خَنَثَ فَمَ السِّقَآءِ** tulumun ağzını dıştan içe yahut tersyüz çevirdi demektir: ve **خَنْثٌ** her türlü ters çevirme, yahut başaşağı etme veya tersyüz etme yahut benzeri demektir. (TA.) ― -b2- [Bundan, görünüşe göre,] **خَنَثَ لَهُ بِأَنْفِهِ** [Ona karşı burnunu büktü]; sanki onunla alay etti, istihza etti, küçümsedi yahut onu gülünç etti: A’da böyledir: fakat K’da, **خَنَثَهُ**, muzâri‘ı **خَنِثَ** , o, onunla alay etti, istihza etti, küçümsedi yahut onu gülünç etti. (TA.) -A2- **خَنَثٌ**, muzâri‘ı **خَنَثَ** , (L, Msb, K,) mastarı **خَنَثٌ**; (A, Msb, TA;) ve ↓ **انخث**, (S, A, L, Msb, K,) ve ↓ **تخنّث**; (A, L, K;) O (bir erkek, L) bedenini sağa sola doğru eğip bükmeyi ve gevşekliği yahut gevşeklik hâlini takındı; yahut eğildi ve gevşedi; eşanlamlısı **تَثَنَّى وَتَكَسَّرَ**: (S, A, L, K:) [yahut o, gevşek yahut sarkık idi yahut oldu ve bedenini sağa sola doğru eğip bükmeyi takındı: (bk. **خَنِثٌ**:) yahut o, kadınsı idi yahut oldu: (bk. **خُنْثٌ**:)] yahut o, yumuşak, nazik, ince, sarkık, gevşek yahut esnek idi yahut oldu ve gevşekliği yahut gevşeklik hâlini takındı; **كَانَ فِيهِ لِينٌ وَتَكَسُّرٌ** ile açıklanmıştır. (Msb.) ‘Âişe, Muhammed’in ölümünü tasvir ederken, ↓ **اِنْخَنَثَ فِى حَجْرِى** der; bunun manası, uzuvlarının gevşekliği sebebiyle, benim bağrımda eğildi ve gevşedi (**اِنْثَنَى وَتَكَسَّرَ**) demektir. (TA.)

خنّثهُ
2 **خنّثهُ** **خنث** **خنثه** **خنثة** , (S, K,) mastarı **تَخْنِيثٌ**, (K,) O, onu eğdi; (S, K;) yani bir şeyi. (S.) Buradan sıfat **مُخَنَّثٌ**. (S, K.) ― -b2- O, onu **خَنِثٌ** diye adlandırılan türden yaptı yahut o hâle getirdi. (Msb.) ― -b3- **خنّث كَلَامَهُ** O, sözünü yumuşaklık ve nezakette kadınların sözü gibi yaptı: bazıları böyle der. (Msb.) -A2- **تَخْنِيثٌ** ayrıca, aşırı derecede çirkin yahut müstehcen olanı yapma demektir; [yani oğlancılık rolünü icra etme;] fakat bu mana Araplara [klasik çağlarda] meçhuldü. (MF.)

تخنّث
5 **تخنّث** **تخنث** **خنث** O (bir şey, S) eğildi yahut eğilmiş oldu. (S, K.) ― -b2- Ayrıca **خَنِثَ** ile aynı manadadır, bk. o. (A, * L, K.) Ve O (bir erkek) **مُخِنَّث**’in [yahut kadınsı vb.] tarzında davrandı. (TA.) [O, bir **مُخَنَّثٌ** oldu: bu manada S ve K’da, طوس maddesinde kullanılmıştır.] Ve **تخنّث فِى كَلَامِهِ** [O, konuşmasında yumuşak yahut kadınsı oldu]. (S, Mgh.) ― -b3- O (bir erkek vb.) zayıflık sebebiyle yere düştü. (TA.)

انخنثت القِرْبَةُ
7 **انخنثت القِرْبَةُ** **انخنثت القربه** **انخنثت القربة** Su tulumu katlandı yahut ikiye katlandı. (L.) ― -b2- **انخنثت عُنُقُهُ** Onun boynu yana eğildi yahut büküldü. (TA.) ― -b3- Ayrıca 1’e, iki yerde, bak.

8 **اـِخْتَنَثَ** 1’e bak, ikinci cümle.

خُنْثٌ
**خُنْثٌ** **خنث** **اِنْخَنَثَ**’tan bir isimdir [bedeni sağa sola doğru eğip bükmeyi ve gevşekliği yahut gevşeklik hâlini takınma; yahut eğilme ve gevşeklik: yahut gevşeklik yahut sarkıklık ve bedeni sağa sola doğru eğip bükmeyi takınma: yahut kadınsılık: yahut yumuşaklık, naziklik, incelik, sarkıklık, gevşeklik yahut esneklik ve gevşekliği yahut gevşeklik hâlini takınma]: (S, L:) bunun gibi ↓ **خِنَاثَةٌ**. (Msb.) Cerîr der ki,
أَتُوعِدُنِى وَ أَنْتَ مُجَاشِعِىٌّ
أَرَى فِى خُنْثِ لِحْيَتِكَ اضْطِرَابَا
[Sen beni tehdit mi ediyorsun, sen bir Mücâşi‘î iken? Sakalının yumuşaklığında ve zayıflığında, yahut şahsının eğilip gevşekliğinde, yahut kadınsılığında, (zira sakal bazen mecaz-ı mürsel ile bütün şahıs yerine konur,) sağlam olmamaya, derli toplu olmamaya yahut zayıflığa bir delil görüyorum]. (S.)

خِنْثٌ
**خِنْثٌ** **خنث** , kesre ile, **أَخْنَاثٌ** ve **خِنَاثٌ**’ın tekilidir, (TA,) bunlar bir elbisenin yahut kumaş parçasının kırışıkları, yahut kat yerleri demektir. (K, TA.) Şöyle dersin: **طَوَى الثَّوْبَ عَلَى أَخْنَاثِهِ** ve **خِنَاثِهِ** O, elbiseyi yahut kumaş parçasını kırışıklarının üzerinde katladı. (TA.) Ve [bundan,] **أَلْقَى اللَّيْلُ أَخْنَاثَةُ عَلَى الأَرْضِ** (mecaz kabul edilerek:) Gece, karanlığının kıvrımlarını yer üzerine attı. (TA.) ― -b2- Ayrıca önceki çoğul, (TA,) ve sonraki de, (K,) **دَلْو**’un [yahut kovanın] **عَرَاقِى**’ler arasından suyun döküldüğü kısımlarıdır. (K, TA.) ― -b3- Tekil ayrıca, azı dişlerinin yanında, ağzın yan tarafındaki yanağın kısmının iç tarafı demektir, (K, TA,) üstte ve altta. (TA.) ― -b4- Ve dağınıklık hâlinde bir topluluk. (K.)

خَنِثٌ
**خَنِثٌ** **خنث** Bedeni sağa sola doğru eğip bükmeyi ve gevşekliği yahut gevşeklik hâlini takınma bulunan kimse; yahut kendisinde eğilme ve gevşeklik bulunan kimse; **مَنْ فِيهِ تَثَنٍّ وَتَكَسُّرٌ** ile açıklanmıştır: (A, L, K:) yahut gevşek yahut sarkık olup bedeni sağa sola doğru eğip bükmeyi takınan: (S:) [yahut kadınsı; **مُخَنَّثٌ** gibi]: yahut kendisinde yumuşaklık, naziklik, incelik, sarkıklık, gevşeklik yahut esneklik ve gevşekliği yahut gevşeklik hâlini takınma bulunan kimse: (Msb:) dişili ة ile. (TA.) Ve ↓ **خُنُثٌ** (TA) ve ↓ **مِخْنَاثٌ**, (K,) bir kadına nispetle, (K, TA,) yumuşak, nazik, ince, sarkık, gevşek yahut esnek, (TA,) ve gevşekliği yahut gevşeklik hâlini takınan: (K, TA:) sonuncusunun çoğulu **مَخَانِيثُ**. (TA.) Böyle bir kadına, ↓ **يَاخَنَاثِ**, (K,) [gayr-i munsarif,] **قَطَامِ** gibi; (TA;) ve [aynı vasıfta] bir erkeğe, ↓ **يَا خُنَثُ** dersin. (K.)

يَا خُنَثُ
**يَا خُنَثُ** **يا خنث** : bir önceki paragrafa bak.

خُنُثٌ
**خُنُثٌ** **خنث** : bir önceki paragrafa bak.

خُنْثَى
**خُنْثَى** **خنث** **خنثى** **خنثي** **خنثيي** [Hünsâ;] erkekte olanı ve kadında olanı bulunan kimse: Kr bunu bir sıfat yapar ve **رَجُلٌ خُنْثَى** der; (TA;) erkeklere mahsus olanı ve kadınlara mahsus olanı, (S, Mgh, K,) birlikte, (S, K,) bulunan kimse; yaratılışça bir erkeğin ön avret yeri ile bir kadınınkini bulunan kimse: (Msb:) fakihlerin dilinde, iki cinse de mahsus olanı bulunan; yahut ne erkeğin ne kadının olanı bulunan kimse: fakat onlardan bazıları, önceki mananın asıl olan olduğunu söyler; ve dış üreme organı olmayan kimsenin, aynı özel hükümlere tâbi olması sebebiyle **خنثى** sınıfına ilhak edildiğini söyler: (MF, TA:) çoğulu **خَنَاثَى** (S, Mgh, Msb, K) ve **خِنَاثٌ**’dır. (Msb, K.) -A2- Ayrıca **بَرْوَاقٌ** denilen bitkidir [yani asfodel]. (K, برق maddesinde.)

يَا خَنَاثِ
**يَا خَنَاثِ** **يا خناث** : **خَنِتٌ**’e bak.

خَنِيثٌ
**خَنِيثٌ** **خنيث** **قِرْبَة** denilen türden, katlanmış yahut ikiye katlanmış bir tulum. (L.)

خُنَاثَةُ
**خُنَاثَةُ** **خناثه** **خناثة** **خنثى** : **مُخَنَّثٌ**’e bak.

خِنَاثَةٌ
**خِنَاثَةٌ** **خناثه** **خناثة** **خنثى** : **خُنْثٌ**’e bak.

حُنَيْثَةُ
**حُنَيْثَةُ** **حنيثه** **حنيثة** : **مُخَنَّتُ**’e bak.

أَخْنَثُ مِنْ دَلَالِ
**أَخْنَثُ مِنْ دَلَالِ** **ذ** [Delâl’den daha kadınsı, yahut cinsel birleşmeye daha âciz]: bir darb-ı meseldir. (S, TA.) Delâl, Medine’den bir adam idi, (TA,) birkaç başka **مُخَنَّثُون** ile birlikte hadım edilmişti. (TA, دل maddesinde. [Freytag’ın Arab. Prov. i. 451’ine bak; orada isim yanlışlıkla **دَلَّال** yazılmıştır.])

مُخَنَّثٌ
**مُخَنَّثٌ** **مخنث** , **خَنَّثَ** “o eğdi”den, (S, K,) yumuşaklığı, nazikliği, inceliği, sarkıklığı, gevşekliği yahut esnekliği ve gevşekliği yahut gevşeklik hâlini takınması sebebiyle; (TA;) yahut **خُنْثَى**’dan; (Kh, JK, MS;) Kadınsı bir erkek; (T, انث maddesinde, ve TA;) nezakette, sözün yumuşaklığında ve uzuvlarda gevşekliği yahut gevşeklik hâlini takınmada kadına benzeyen kimse: (TA, **مُؤَنَّثٌ** maddesinde, bk. o: [ayrıca **خَنِثٌ**’e de bak:]) böyle yazılır ve ↓ **مُخَنِّثٌ**: (TA:) bu sonuncusu, bazılarınca, sözünü yumuşaklık ve nezakette kadınların sözü gibi yapan kimse diye açıklanır: (Msb, TA:) ayrıca, bu iki sıfatın da, uzuvlarda gevşekliği yahut gevşeklik hâlini takınan; kendini eğilip bükmede ve gevşekliği yahut gevşeklik hâlini takınmada ve konuşmada kadınlara benzeten kimse manasında kullanıldığı söylenmiştir: fakat aşırı derecede çirkin yahut müstehcen olanı yapan kimseyi kastettiğinde yalnız sonuncu sıfatı kullandığı; [yani oğlancı; gerçi bu mana çoğu kez birincinin de taşıdığı bir manadır;] buna rağmen, “böyle bir fiili işleme” manasında **تَخْنِيثٌ**, Araplara [klasik çağlarda] meçhuldür ve onların dilinde bulunmaz: (MF, TA:) [çoğu kez de,] birinci sıfat, cinsel birleşmeye âciz bir erkek manasına gelir: (MA:) bir rivayette, onların **مخنّث**’i **نِكَاح**’a ihtiyacı olmayanlardan biri saydıkları söylenmiştir. (TA, ارب maddesinde.) **مُخَنَّث** ayrıca ↓ **خُنَاثَةُ** ve ↓ **خُنَيْثَةُ** diye de adlandırılır [her biri gayr-i munsarif]. (K, TA.)

مُخَنِّثٌ
**مُخَنِّثٌ** **مخنث** : bir önce gelene bak.

مِخْنَاثٌ
**مِخْنَاثٌ** **مخناث** : **خَنِثٌ**’e bak.
