# خهفع — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D9%87%D9%81%D8%B9/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AE%D9%87%D9%81%D8%B9/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [خهفع](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D9%87%D9%81%D8%B9.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: خهفع

الخيهفعي، بفتح الخاء والهاء والعين مقصورة، وتمد، أهمله ا لجوهري، والمد نقله الخارزنجي.
 واقتصر الأزهري على القصر، وهو ولد الكلب من الذئبة إذا وقع عليها، وإذا وقع الذئب على الكلبة جاءت بالسمع، وسيأتي، رواه أبو تراب، يقال: هو الأسد، وبه كنى أبو الخيهفعي: أعرابي من بني تميم. حكى الأزهري عن أبي تراب، قال: سمعت أعرابيا من بني تميم يكنى أبا الخيهفعي، وسألته عن تفسير كنيته فقال: يقال: إذا وقع الذئب على الكلبة جاءت بالسمع، وإذا وقع الكلب على الذئبة جاءت بالخيهفعي. قال: وليس هذا على أبنية أسمائهم مع اجتماع ثلاثة أحرف من حروف الحلق، وقال عن هذا الحرف وما قبله في باب رباعي العين من كتابه: وهذه حروف لا أعرفها، ولم أجد لها أصلا في كتب الثقات الذين أخذوا عن العرب العاربة ما أودعوا كتبهم، ولم أذكرها وأنا أحقها، ولكن ذكرتها استندارا لها، وتعجبا منها، ولا أدري ما صحتها. وحكى ابن بري في أماليه قال: قال ابن خالويه: أبو الخيهفعي: كنية رجل أعرابي يقال له: خزاب بن الأقرع، فقيل له: لم تكنيت بهذا? فقال: الخيهفعي: دابة يخرج بين النمر والضبع، يكون باليمن، أغضف الأذنين، غائر العينين، مشرف الحاجبين، أعصل الأنياب، ضخم البراثن، يفترس الأباعر.

### Türkçe

**الخيهفعي**: **الخاء** ve **الهاء** ve **العين** fethalıdır; kısaltılmıştır; ve uzatılır da. Onu el-Cevherî ihmal etti; uzatmayı ise el-Hârizencî nakletti.

El-Ezherî kısaltmaya hasretti; o, dişi kurdun üzerine köpek düştüğü zaman ondan doğan köpek yavrusudur. Dişi köpeğin üzerine kurt düştüğü zaman ise **السمع** ile doğurur; ileride gelecektir. Bunu Ebû Turâb rivayet etti. Denilir ki: o, aslandır. Bununla Ebû **الخيهفعي** künyelenmiştir: Benî Temîm’den bir bedevî.

El-Ezherî, Ebû Turâb’dan hikâye etti; dedi ki: Benî Temîm’den, künyesi Ebû **الخيهفعي** olan bir bedevîyi işittim; ona künyesinin tefsirini sordum; dedi ki: Denilir ki: kurt dişi köpeğin üzerine düştüğü zaman **السمع** ile doğurur; köpek dişi kurdun üzerine düştüğü zaman **الخيهفعي** ile doğurur. Dedi ki: Bu, onların isimlerinin binaları üzere değildir; boğaz harflerinden üç harfin bir araya gelmesiyle birlikte.

Ve kitabının “**العين**’i dört harfli olan” babında bu harf ve ondan önceki hakkında dedi ki: Bunlar, bilmediğim harflerdir; Arapların fasihlerinden alıp kitaplarına koyduklarını, kendilerinden alınan güvenilirlerin kitaplarında bunlara bir asıl bulmadım; ben onları zikretmedim, ben onları en çok hak edenim; fakat onları, onlara dayanarak (naklen) zikrettim ve onlardan taaccüben; ve ben, onların sıhhatini bilmiyorum.

İbn Berrî, Emâlî’sinde hikâye etti; dedi ki: İbn Hâlaveyh dedi ki: Ebû **الخيهفعي**: **خزاب بن الأقرع** denilen bir bedevî adamın künyesidir. Ona denildi ki: Niçin bununla künyelendin? Dedi ki: **الخيهفعي**: Kaplan ile sırtlan arasında çıkan bir dabbedir; Yemen’de olur; kulakları sarkık, gözleri çukur, kaşları çıkık, köpekdişleri kalın, pençeleri iri; develeri parçalar.
