# خور — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D9%88%D8%B1/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AE%D9%88%D8%B1/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [خور](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D9%88%D8%B1.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: خور

خَارَ
1 خَارَ خار , aor. يَخُورُ, (S, A, Mgh,) inf. n. خُوَارٌ (JK, S, A, Mgh, K *) and خَوْرٌ, (JK,) He (a bull) uttered his cry; [i. e. lowed, or bellowed;] (Lth, JK, S, A, Mgh, K;) this being its primary signification: (Er-Rلghib:) the inf. n. خوار, used agreeably with this explanation, occurs in the Kur xx. 90 [and vii. 146]: (S:) it signifies the loud crying [i. e. the lowing or bellowing] of a cow and of a calf: (Lth:) and the crying [i. e. bleating] of sheep, or that of goats, and of gazelles, (K,) and of any beast: (Er-Rلghib:) and the sounding [i. e. whizzing] of arrows: (K:) of any of these, you say, خَارَ, aor. and inf. n. as above. (TA.) [Hence,] لَهُ صَوْتٌ كَخُوَارِ الثَّوْرِ He has a voice like the bellowing of the bull. (A.) ― -b2- [And hence, (see 10,)] خار عَلَيْهِ (tropical:) He bent, turned, or inclined, towards him. (A.) -A2- خار, aor. as above, (S, Msb,) inf. n. خُؤُورٌ, (S, K, [for which Golius, as on these authorities, substitutes خُؤُورَةٌ,]) said of a man, (S,) and of anything, (TA,) He, or it, was, or became, weak, or feeble, (S, Msb, K,) and languid; (S, TA;) as also خَوِرَ, (TA,) aor. يَخْوَرُ, (JK,) inf. n. خَوَرٌ; (S, * K, * TA;) and ↓ خِوِّر, (JK, TA,) inf. n. تَخْوِيرٌ. (K.) خار and خَوِرَ both signify It was soft, or fragile; said of anything, like a reed. (JK.) It is said in a trad. of 'Omar, لَنْ يَخُورَ قَوِىٌّ مَا دَامَ صَاحِبُهَا بَنْزِعُ وَيَنْزُو, meaning A possessor of strength (صَاحِبُ قُوَّةٍ) will not be weak as long as he can pull his bow and leap to his beast. (TA.) In a camel that is drinking, خَوَرٌ denotes, or implies, a quality that is praised; i. e. Patient enduring of thirst and fatigue: and a quality dispraised; i. e. the lacking patience to endure thirst and fatigue. (TA.) ― -b2- Also, said of heat, (S, TA,) and of cold, inf. n. خُؤُورٌ and خُؤُورَةٌ, (JK,) (tropical:) It became faint; it remitted, or abated; (JK, S, TA;) and so خَوِرَ, inf. n. خَوَرٌ; and ↓ خوّر. (TA.) And خار عَنَّا, said of cold, It ceased from us; quitted us. (A.) -A3- خَارَهُ, (JK, S,) inf. n. خَوْرٌ, (S, K,) He hit, or hurt, his خَوْرَان, (JK, S, K, *) in thrusting or piercing him with a spear or the like. (JK, S.)

خوّر
2 خوّر خور : see 1, in two places. -A2- خوّرهُ He attributed to him weakness, or feebleness, and languor. (TA.)

اخارهُ
4 اخارهُ اخاره اخارة , (S, K,) inf. n. اـِخَارَةٌ, (S,) [app., in its' primary acceptation, He caused him to utter a cry. (See 10.) ― -b2- And hence,] (assumed tropical:) He bent, turned, or inclined, him, or it. (S, K.) You say, أَخَرْنَا المَطَايَا اـِلَى مَوْضِعِ كَذَا (assumed tropical:) We bent, or turned, the riding-camels to such a place. (S.)

تخاورتِ الثِّيرَانُ
6 تخاورتِ الثِّيرَانُ تخاورت الثيران The bulls lowed, or bellowed, one to another. (A.)

استخارها
10 استخارها استخارها ٱستخار ٱستخارها [He endeavoured to make her (namely, a gazelle, or a wild cow,) to utter her cry; or] he uttered a cry in order that she should do the same. (TA.) The sportsman, coming to a place in which he thinks the young one of a gazelle or [wild] cow to be, utters a cry like that of her young one; and the mother, hearing it, if she have a young one, thinks the cry to be that of her young one, and follows the cry. (S, * TA.) ― -b2- Hence, (S, TA,) استخارهُ (tropical:) He endeavoured to make him bend, turn, or incline: (JK, S, A, K, TA:) and he called him to him: and he interrogated him; or desired him to speak; syn. اِسْتَنْطَقَهُ: namely, a man. (JK.) [استخار المَنْزِلَ is explained in the L and K as meaning اِسْتَنْظَفَهُ: to which is added in the TA, كأنّه طلب خيره, with the remark that it should therefore properly be mentioned in art. خير: but an explanation in the sentence immediately preceding, and a verse cited below, evidently show that استنظفه is a mistranscription for اِسْتَنْطَقَهُ, and that خيره should be خَبَرَهُ: so that the meaning is He interrogated the place of abode.] The author of the L cites, as an ex., the saying of El-Kumeyt,
وَلَنْ يَسْتَخِيرُ رُسُومَ الدِّيَارِ
لِعَوْلَتِهِ ذُو الصِّبَى المُعوِلُ
[And he who is affected with youthful amorousness, wailing, will not ask the remains, or traces, of the dwellings to reply to his wailing: but for لِعَوْلَتِهِ I would rather read بِعَوْلَتِهِ; i. e., will not interrogate them with his wailing]. (TA.) ― -b3- استخار الضَّبَّ, (K, TA, [in some copies of the K, erroneously, الضَّبُعَ,]) and اليَرْبُوعَ, (TA,) He placed a piece of wood in the hole of the burrow of the [lizard called] ضبّ, (K, TA,) and of the jerboa, i. e. in the قَاصِعَآء, (TA,) in order that it should come forth from another place, (K, TA,) i. e. the نَافِقَآء, so that he might catch it. (TA.) Lth falsely assigns the act of الاِسْتِخَارَة to the ضبّ and the jerboa. (Az, TA.)

خَوْرٌ
خَوْرٌ خور Low, or depressed, ground or land, (JK, S, K,) between two elevated parts; (JK, S;) like غَورٌ: (TA:) an inlet (lit. a neck) from a sea or large river, entering into the land: (Sh:) a place, or channel, where water pours into a sea or large river: (JK, K:) or a wide place or channel, where waters pour, running into a sea or large river; (TA:) or (as in the TA, but in the K “ and, ”) a canal, or cut, from a sea or large river: (K, TA:) and i. q. رَحَبَةٌ [app. as meaning the part in which the water flows from the two sides of a valley]: (JK:) pl. خُؤُورٌ. (TA.)

خُورٌ
خُورٌ خور a pl. of خَوَّارَةٌ, (S, K,) contr. to rule; (MF, TA;) and of خَوّار in the phrase خَوّارُ العِنَانِ. (JK, TA.) See خَوَّارٌ, in five places.

خُورَةٌ الاـِبِلِ
خُورَةٌ الاـِبِلِ خورة الابل , with damm, [app. originally خُيْرَة,] The best of camels, or of the camels; (IAar, K;) [see خَيْرٌ, (in art. خير,) near the end of the paragraph;] and so ↓ خُوَارُهَا, and مِنْهَا ↓ الخُورَى. (Fr, TA.)

خُورَى
خُورَى خور خورى خوري خوريي fem. of أَخْيَرُ, and properly belonging to art. خير: see what next precedes.

خَوْرَانٌ
خَوْرَانٌ خور خوران The مَبْعَرٌ [or rectum], which comprises the حِتَار [or anus, with the extremities of its skin,] of the صُلْب [or back], (K,) of a man &c.: (TA:) or the passage of the رَوْث [or dung, properly of a horse or the like, but here app. meaning of a man also]: (S:) or the head [or extremity] of the مَبْعَرَة [or rectum]: or the part in which is the دُبُر [or anus]: (K:) or the دُبُر [or anus] itself; (TA;) or it has this meaning also; (JK;) and so ↓ خَوَّارَةٌ, syn. اِسْتٌ; (K;) the دُبُر being so called because it is like a depressed place between two hills: (TA: [see خَوْرٌ:]) or the gap in which is the دُبُر [or anus] of a man; and that in which is the قُبُل [or anterior pudendum] of a woman: (TA:) or the gap in which is the دُبُر and the place of the ذَكَر and that of the قُبُل of the woman: (Zj in his “ Khalk el-Insلn: ”) pl. خَوْرَانَاتٌ and خَوَارِين: (K:) the former pl. of a form which any sing. subst. not significant of a human being may receive. (TA.)

خُوَارٌ
خُوَارٌ خوار an inf. n. of خَارَ as explained in the first sentence in this art. (S, A, &c.) -A2- خُوَارُ الاـِبِلُ: see خُورَة.

خَؤُورٌ
خَؤُورٌ ذ : see the next paragraph, in two places.

خَوَّارٌ
خَوَّارٌ خوار Weak, or feeble; (JK, S, Msb, K;) applied to a man; (S;) as also ↓ خَائِرٌ, (K,) and ↓ خَؤُورٌ: (AHeyth:) a weak man, who cannot endure difficulty or distress: (Lth:) and (tropical:) cowardly, or a coward: (A:) pl. of the first خَوَّارُونَ, and of the third خُوَرَةٌ. (AHeyth.) Applied to a camel, Slender (رَقِيق) and beautiful: (K, TA: [for الحِسِّ in the CK, I read الحَسَنُ, as in other copies of the K and in the TA:]) and the fem., with ة, applied to a she-camel, having soft flesh and fragile bones: (TA:) pl. of the former [and of the latter] خَوَّارَاتٌ. (K.) Applied to a spear, Weak: (S:) not hard: (Msb:) or weak and soft; (TA;) and in the same sense applied to an arrow, (A, TA,) as also ↓ خَؤُورٌ; (TA;) and so the fem. of the former, with ة, applied to a reed or cane (قَصَبَةٌ); (A, TA;) and to land or ground (أَرْضٌ) as meaning weak, (S,) or soft: (A, Msb:) pl. ↓ خُورٌ. (S.) And خَوَّارُ العِنَانِ (tropical:) A horse (A) that turns easily, (JK, A, K,) and runs much: (K:) pl. ↓ خُورٌ. (JK, TA.) And بَكْرَةٌ خَوَّارَةٌ (assumed tropical:) A sheave of a pulley of which the pin runs [or turns] easily in the checks. (TA.) And الحَشَايَا ↓ خُورُ Beds, or the like, stuffed with soft substances. (TA, from a trad.) And خَوَّارُ الصَّفَا Smooth stones that sound [when struck] by reason of their hardness. (IAar.) And زَنْدٌ خَوَّارٌ A زند [q. v.] that emits much fire; syn. قَدَّاحٌ. (AHeyth, K.) [Hence,] هُوَ خَوَّارُ العُودِ [meaning (assumed tropical:) He is lavish when asked]: an expression of dispraise. (TA in art. كسر.) [Hence also,] خَوَّارَةٌ (tropical:) A she-camel abounding with milk; pl. ↓ خُورٌ; (S, K, TA;) which is contr. to rule, and said by MF to be without a parallel: (TA:) and so a ewe or she-goat: (TA:) or a she-camel whose milk flows easily; and so a ewe or she-goat: (A:) or a she-camel thin-skinned, and abounding with milk: (AHeyth:) or one that is of a hue between dustcolour and red, with a thin skin; and such is the most abundant in milk: (Kf:) or of a red colour inclining to dust-colour, thin-skinned, and having long fur with [coarse] hair protruding through it, longer than the rest: such a she-camel is less hardy than others, but abounds with milk. (ISk.) Also (tropical:) A palm-tree (نَخْلَةٌ) that bears much fruit. (JK, A, K.) ― -b2- ↓ خُورٌ as meaning (assumed tropical:) Women much suspected, on account of their corruptness, (K, TA,) and the weakness of their forbearance, (TA,) is [a pl.] without a sing. (K.)

خَوَّارَةٌ
خَوَّارَةٌ خوار خواره خوارة fem. of خَوَّارٌ [q. v.]. ― -b2- As a subst.: see خَوْرَانٌ.

خَائِرٌ
خَائِرٌ ذ : see خَوَّارٌ, first sentence.

### Türkçe

خَارَ
1 **خَارَ** خار , muzâri‘ **يَخُورُ**, (S, A, Mgh,) mastar **خُوَارٌ** (JK, S, A, Mgh, K *) ve **خَوْرٌ**, (JK,) O (bir boğa) sesini çıkardı; [yani böğürdü;] (Lth, JK, S, A, Mgh, K;) bunun onun aslî anlamı olmasıyla: (Er-Râghib:) bu açıklamaya uygun olarak kullanılan mastar **خوار**, Kur’ân xx. 90 [ve vii. 146]’da vâkidir: (S:) bir ineğin ve bir buzağının yüksek sesle bağırmasını [yani böğürmesini] ifade eder: (Lth:) ve koyunların bağırması [yani melemesi], yahut keçilerin ve ceylanlarınki, (K,) ve her türlü hayvanınki: (Er-Râghib:) ve okların ses çıkarması [yani vızıldaması]: (K:) bunların herhangi biri için, **خَارَ**, muzâri‘ ve mastar yukarıdaki gibi dersin. (TA.) [Bundan dolayı,] لَهُ صَوْتٌ كَخُوَارِ الثَّوْرِ Onun boğanın böğürmesi gibi bir sesi vardır. (A.) ― -b2- [Ve bundan dolayı, (10’a bak),] خار عَلَيْهِ (mecaz:) Ona doğru eğildi, döndü yahut meyletti. (A.) -A2- **خار**, muzâri‘ yukarıdaki gibi, (S, Msb,) mastar **خُؤُورٌ**, (S, K, [bunun yerine Golius, bu otoriteler üzerine, **خُؤُورَةٌ**’yi ikame eder,]) bir adam hakkında, (S,) ve herhangi bir şey hakkında, (TA,) O, yahut o şey, zayıf oldu yahut zayıfladı, (S, Msb, K,) ve bitkin; (S, TA;) keza **خَوِرَ**, (TA,) muzâri‘ **يَخْوَرُ**, (JK,) mastar **خَوَرٌ**; (S, * K, * TA;) ve ↓ **خِوِّر**, (JK, TA,) mastar **تَخْوِيرٌ**. (K.) **خار** ve **خَوِرَ** ikisi de “yumuşak oldu yahut kırılgan oldu” anlamına gelir; kamış gibi herhangi bir şey hakkında söylenir. (JK.) ‘Ömer’den bir rivayette şöyle denir: لَنْ يَخُورَ قَوِىٌّ مَا دَامَ صَاحِبُهَا بَنْزِعُ وَيَنْزُو, anlamı: Bir kuvvet sahibi (**صَاحِبُ قُوَّةٍ**) yayı çekip hayvanına sıçrayabildiği müddetçe zayıf olmaz. (TA.) Su içen bir devede **خَوَرٌ**, yahut ima eder, övülen bir vasfı; yani susuzluğa ve yorgunluğa sabırla dayanmayı: ve yerilen bir vasfı; yani susuzluğa ve yorgunluğa dayanmakta sabrın eksikliğini. (TA.) ― -b2- Yine, sıcaklık hakkında, (S, TA,) ve soğuk hakkında, mastar **خُؤُورٌ** ve **خُؤُورَةٌ**, (JK,) (mecaz:) O sönükleşti; hafifledi yahut azaldı; (JK, S, TA;) ve aynı şekilde **خَوِرَ**, mastar **خَوَرٌ**; ve ↓ **خوّر**. (TA.) Ve خار عَنَّا, soğuk hakkında söylenir, Bizden kesildi; bizi terk etti. (A.) -A3- **خَارَهُ**, (JK, S,) mastar **خَوْرٌ**, (S, K,) Onu mızrak veya benzeriyle dürtüp deldiğinde onun **خَوْرَان**’ına vurdu yahut zarar verdi. (JK, S.)

خوّر
2 **خوّر** خور : 1’e bak, iki yerde. -A2- **خوّرهُ** Ona zayıflık, güçsüzlük ve bitkinlik isnat etti. (TA.)

اخارهُ
4 **اخارهُ** اخاره اخارة , (S, K,) mastar اـِخَارَةٌ, (S,) [görünüşe göre, aslî kabulünde, Ona bir ses çıkarttırdı. (10’a bak.) ― -b2- Ve bundan dolayı,] (farz edilen mecaz:) Onu yahut onu (şeyi) eğdi, döndürdü yahut meylettirdi. (S, K.) Şöyle dersin: أَخَرْنَا المَطَايَا اـِلَى مَوْضِعِ كَذَا (farz edilen mecaz:) Biz binek develerini falan yere doğru eğdik yahut çevirdik. (S.)

تخاورتِ الثِّيرَانُ
6 **تخاورتِ الثِّيرَانُ** تخاورت الثيران Boğalar birbirlerine böğürdüler. (A.)

استخارها
10 **استخارها** استخارها ٱستخار ٱستخارها [Onu (yani bir ceylanı yahut yabanî ineği) sesini çıkarmaya zorlamaya çalıştı; yahut] onun da aynısını yapması için bir ses çıkardı. (TA.) Avcı, ceylanın yahut [yabanî] ineğin yavrusunun bulunduğunu sandığı bir yere gelince, onun yavrusununki gibi bir ses çıkarır; anne onu işitince, eğer yavrusu varsa, sesi yavrusunun sesi sanır ve sesin peşinden gider. (S, * TA.) ― -b2- Bundan dolayı, (S, TA,) **استخارهُ** (mecaz:) Onu eğdirmeye, döndürmeye yahut meylettirmeye çalıştı: (JK, S, A, K, TA:) ve onu kendine çağırdı: ve onu sorguya çekti; yahut onu konuşturmak istedi; eş anlamlısı **اِسْتَنْطَقَهُ**: yani bir adamı. (JK.) [**استخار المَنْزِلَ** L ve K’da **اِسْتَنْظَفَهُ** anlamında açıklanır: buna TA’da, كأنّه طلب خيره, ilavesiyle, bu sebeple aslında خير maddesinde zikredilmesi gerektiği kaydı eklenir: fakat hemen önceki cümledeki bir açıklama ve aşağıda nakledilen bir beyit, **استنظفه**’nin **اِسْتَنْطَقَهُ** için bir yanlış yazım olduğunu ve **خيره**’nin **خَبَرَهُ** olması gerektiğini açıkça gösterir: böylece anlam “O, meskeni sorguya çekti”dir.] L’nin müellifi, örnek olarak, el-Kumeyt’in sözünü nakleder:
وَلَنْ يَسْتَخِيرُ رُسُومَ الدِّيَارِ
لِعَوْلَتِهِ ذُو الصِّبَى المُعوِلُ
[Ve gençlik aşkıyla etkilenmiş, feryat eden kimse, feryadına cevap versin diye yurtların kalıntılarını yahut izlerini sormayacaktır: fakat لِعَوْلَتِهِ yerine بِعَوْلَتِهِ okumayı daha uygun görürüm; yani, feryadıyla onları sorguya çekmeyecektir]. (TA.) ― -b3- **استخار الضَّبَّ**, (K, TA, [K’nın bazı nüshalarında yanlışlıkla, الضَّبُعَ,]) ve اليَرْبُوعَ, (TA,) O, [**ضبّ** denilen] kertenkele’nin (K, TA,) ve jerboa’nın yuvasının deliğine bir parça odun koydu; yani **قَاصِعَآء**’a, (TA,) başka bir yerden çıkması için, (K, TA,) yani **نَافِقَآء**’dan, böylece onu yakalasın diye. (TA.) Lth, **الاِسْتِخَارَة** fiilini **ضبّ** ve jerboa’ya yanlış olarak nispet eder. (Az, TA.)

خَوْرٌ
**خَوْرٌ** خور Alçak yahut çökük yer veya arazi, (JK, S, K,) iki yüksek kısmın arasında; (JK, S;) **غَورٌ** gibi: (TA:) bir denizden yahut büyük bir nehirden karaya giren bir koy (lafzen bir boyun): (Sh:) suyun bir denize yahut büyük bir nehre döküldüğü yer yahut kanal: (JK, K:) yahut suların akarak bir denize yahut büyük bir nehre döküldüğü geniş yer yahut kanal; (TA:) yahut (TA’da böyle, fakat K’da “ve” ile) bir denizden yahut büyük bir nehirden bir kanal yahut yarma: (K, TA:) ve **رَحَبَةٌ** ile aynı anlamda [görünüşe göre vadinin iki yanından suyun aktığı kısım anlamında]: (JK:) çoğulu **خُؤُورٌ**. (TA.)

خُورٌ
**خُورٌ** خور **خَوَّارَةٌ**’nın bir çoğuludur, (S, K,) kaideye aykırı; (MF, TA;) ve **خَوّار**’ın, **خَوّارُ العِنَانِ** terkibindeki çoğuludur. (JK, TA.) **خَوَّارٌ**’a bak, beş yerde.

خُورَةٌ الاـِبِلِ
**خُورَةٌ الاـِبِلِ** خورة الابل , damme ile, [görünüşe göre aslında **خُيْرَة**], Develerin en iyisi, yahut develerin en seçkini; (IAar, K;) [**خَيْرٌ**’e bak, (خير maddesinde,) paragrafın sonuna yakın;] ve yine ↓ **خُوَارُهَا**, ve مِنْهَا ↓ **الخُورَى**. (Fr, TA.)

خُورَى
**خُورَى** خور خورى خوري خوريي **أَخْيَرُ**’ın müennesi, ve aslında خير maddesine ait: hemen sonrakine bak.

خَوْرَانٌ
**خَوْرَانٌ** خور خوران Bir adam vb.’nin **صُلْب**’unun [yahut sırtının], (K,) **حِتَار**’ını [yahut anüsünü, derisinin uçlarıyla birlikte] içine alan **مَبْعَرٌ**’ı [yahut rektumu]: (TA:) yahut **رَوْث**’un [yahut dışkının, aslında atın veya benzerinin, fakat burada görünüşe göre insanın da] geçtiği yol: (S:) yahut **مَبْعَرَة**’nin [yahut rektumun] başı [yahut ucu]: yahut içinde **دُبُر**’un [yahut anüsün] bulunduğu kısım: (K:) yahut **دُبُر**’un [yahut anüsün] kendisi; (TA;) yahut bu anlamı da vardır; (JK;) ve yine ↓ **خَوَّارَةٌ**, eş anlamlısı **اِسْتٌ**; (K;) **دُبُر** böyle adlandırılmıştır; çünkü iki tepe arasındaki çökük yer gibidir: (TA: [**خَوْرٌ**’a bak:]) yahut bir adamın **دُبُر**’unun [yahut anüsünün] bulunduğu yarık; ve bir kadının **قُبُل**’ünün [yahut ön avretinin] bulunduğu yarık: (TA:) yahut **دُبُر**’un bulunduğu yarık ve **ذَكَر**’in yeri ve kadının **قُبُل**’ünün yeri: (Zj, “ Khalk el-Insân ”ında:) çoğulu **خَوْرَانَاتٌ** ve **خَوَارِين**: (K:) birincisi, insanı ifade etmeyen herhangi bir tekil ismin alabileceği bir kalıbın çoğuludur. (TA.)

خُوَارٌ
**خُوَارٌ** خوار Bu maddenin ilk cümlesinde açıklandığı üzere **خَارَ**’ın bir mastarıdır. (S, A, &c.) -A2- **خُوَارُ الاـِبِلُ**: **خُورَة**’ye bak.

خَؤُورٌ
**خَؤُورٌ** ذ : sonraki paragrafa bak, iki yerde.

خَوَّارٌ
**خَوَّارٌ** خوار Zayıf yahut güçsüz; (JK, S, Msb, K;) bir adama uygulanır; (S;) keza ↓ **خَائِرٌ**, (K,) ve ↓ **خَؤُورٌ**: (AHeyth:) sıkıntıya yahut meşakkate dayanamayacak zayıf bir adam: (Lth:) ve (mecaz:) korkak, yahut bir korkak: (A:) birincinin çoğulu **خَوَّارُونَ**, üçüncünün çoğulu **خُوَرَةٌ**. (AHeyth.) Deveye uygulandığında, İnce (رَقِيق) ve güzel: (K, TA: [CK’daki الحِسِّ yerine, K’nın diğer nüshalarında ve TA’da olduğu gibi, الحَسَنُ okurum:]) ve müennesi, ة ile, bir dişi deveye uygulanır, yumuşak etli ve kırılgan kemikli: (TA:) bunun [ve onun] çoğulu **خَوَّارَاتٌ**. (K.) Mızrağa uygulandığında, Zayıf: (S:) sert değil: (Msb:) yahut zayıf ve yumuşak; (TA;) ve aynı anlamda oka uygulanır, (A, TA,) keza ↓ **خَؤُورٌ**; (TA;) ve yine birincinin müennesi, ة ile, kamışa yahut saz’a (**قَصَبَةٌ**) uygulanır; (A, TA;) ve araziye yahut yere (**أَرْضٌ**) “zayıf” anlamında, (S,) yahut “yumuşak” anlamında: (A, Msb:) çoğulu ↓ **خُورٌ**. (S.) Ve **خَوَّارُ العِنَانِ** (mecaz:) kolayca dönen, (JK, A, K,) ve çok koşan bir at: (K:) çoğulu ↓ **خُورٌ**. (JK, TA.) Ve بَكْرَةٌ **خَوَّارَةٌ** (farz edilen mecaz:) piminin yanaklar içinde kolayca döndüğü bir makara kasnağı. (TA.) Ve الحَشَايَا ↓ **خُورُ** Yumuşak maddelerle doldurulmuş yataklar yahut benzerleri. (TA, bir rivayetten.) Ve **خَوَّارُ الصَّفَا** Sertlikleri sebebiyle [vurulunca] ses çıkaran düzgün taşlar. (IAar.) Ve زَنْدٌ **خَوَّارٌ** Çok ateş çıkaran bir **زند** [bkz.]; eş anlamlısı **قَدَّاحٌ**. (AHeyth, K.) [Bundan dolayı,] هُوَ **خَوَّارُ العُودِ** [anlamı (farz edilen mecaz:) İstenince savurgandır]: yerme ifadesi. (TA, كسر maddesinde.) [Bundan dolayı ayrıca,] **خَوَّارَةٌ** (mecaz:) sütü bol bir dişi deve; çoğulu ↓ **خُورٌ**; (S, K, TA;) bu kaideye aykırıdır, ve MF tarafından benzeri olmayan denmiştir: (TA:) ve yine bir koyun yahut keçi: (TA:) yahut sütü kolay akan bir dişi deve; ve yine bir koyun yahut keçi: (A:) yahut derisi ince ve sütü bol bir dişi deve: (AHeyth:) yahut toprak rengi ile kırmızı arası bir renkte, derisi ince; ve böylesi sütte en bol olandır: (Kf:) yahut toprak rengine meyleden kırmızı renkte, derisi ince, uzun yünlü, içinden [kaba] kıl dışarı çıkan, diğerlerinden daha uzun: böyle bir dişi deve başkalarına göre daha az dayanıklıdır, fakat sütü boldur. (ISk.) Yine (mecaz:) çok meyve veren bir hurma ağacı (**نَخْلَةٌ**). (JK, A, K.) ― -b2- ↓ **خُورٌ**, (farz edilen mecaz:) bozuklukları sebebiyle çok şüphe edilen, (K, TA,) ve tahammüllerinin zayıflığı sebebiyle, (TA,) kadınlar anlamında, tekili olmayan [bir çoğuldur]. (K.)

خَوَّارَةٌ
**خَوَّارَةٌ** خوار خواره خوارة **خَوَّارٌ**’ın müennesi [bkz.]. ― -b2- İsim olarak: **خَوْرَانٌ**’a bak.

خَائِرٌ
**خَائِرٌ** ذ : **خَوَّارٌ**’a bak, ilk cümle.
