# خوف — Müfredât

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D9%88%D9%81/sozluk/mufredat
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AE%D9%88%D9%81/entries/mufredat

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [خوف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AE%D9%88%D9%81.md)
- Müfredât: Râgıb el-İsfahânî · 11. yy

## Madde başı: خوف

- الخوف: توقع مكروه عن أمارة مظنونة، أو معلومة، كما أن الرجاء والطمع توقع محبوب عن أمارة مظنونة، أو معلومة، ويضاد الخوف الأمن، ويستعمل ذلك في الأمور الدنيوية والأخروية. قال تعالى: ﴿ويرجون رحمته ويخافون عذابه﴾ [الإسراء/57]، وقال: ﴿وكيف أخاف ما أشركتم ولا تخافون أنكم أشركتم بالله﴾ [الأنعام/81]، وقال تعالى: ﴿تتجافى جنوبهم عن المضاجع يدعون ربهم خوفا وطمعا﴾ [السجدة/16]، وقال: ﴿وإن خفتم ألا تقسطوا﴾ [النساء/3]، وقوله: ﴿وإن خفتم شقاق بينهما﴾ [النساء/35]، فقد فسر ذلك بعرفتم (قال أبو عبيدة في مجاز القرآن 1/126: قوله: ﴿وإن خفتم﴾ : أيقنتم)، وحقيقته: وإن وقع لكم خوف من ذلك لمعرفتكم. والخوف من الله لا يراد به ما يخطر بالبال من الرعب، كاستشعار الخوف من الأسد، بل إنما يراد به الكف عن المعاصي واختيار الطاعات، ولذلك قيل: لا يعد خائفا من لم يكن للذنوب تاركا. والتخويف من الله تعالى: هو الحث على التحرز، وعلى ذلك قوله تعالى: ﴿ذلك يخوف الله به عباده﴾ [الزمر/16]، ونهى الله تعالى عن مخافة الشيطان، والمبالاة بتخويفه فقال: ﴿إنما ذلكم الشيطان يخوف أولياءه فلا تخافوهم وخافون إن كنتم مؤمنين﴾ [آل عمران/175]، أي: فلا تأتمروا لشيطان وائتمروا لله، ويقال: تخوفناهم أي: تنقصناهم تنقصا اقتضاه الخوف منه. وقوله تعالى: ﴿وإني خفت الموالي من ورائي﴾ [مريم/5]، فخوفة منهم: أن لا يراعوا الشريعة، ولا يحفظوا نظام الدين، لا أن يرثوا ماله كما ظنه بعض الجهلة، فالقنيات الدنيوية أخس عند الأنبياء عليهم السلام من أن يشفقوا عليها. والخيفة: الحالة التي عليها الإنسان من الخوف، قال تعالى: ﴿فأوجس في نفسه خيفة موسى فلنا: لا تخف﴾ [طه/67]، واستعمل استعمال الخوف في قوله: ﴿والملائكة من خيفته﴾ [الرعد/13]، وقوله: ﴿تخافونهم كخيفتكم أنفسكم﴾ [الروم/28]، أي: كخوفكم، وتخصيص لفظ الخيفة تنبيها أن الخوف منهم حالة لازمة لا تفارقهم، والتخوف: ظهور
الخوف من الإنسان، قال: ﴿أو يأخذهم على تخوف﴾ [النحل/47].

### Türkçe

- **الخوف**: zannî yahut bilinen bir alâmete dayanarak bir mekruhun beklenmesidir; nitekim **الرجاء** ve **الطمع** da zannî yahut bilinen bir alâmete dayanarak bir mahbûbun beklenmesidir. **الخوف**’a zıt olan **الأمن**’dir. Bu, dünya ve âhiret işlerinde kullanılır. Yüce Allah dedi ki: ﴿ويرجون رحمته ويخافون عذابه﴾ [الإسراء/57], ve dedi ki: ﴿وكيف أخاف ما أشركتم ولا تخافون أنكم أشركتم بالله﴾ [الأنعام/81], ve Yüce Allah dedi ki: ﴿تتجافى جنوبهم عن المضاجع يدعون ربهم خوفا وطمعا﴾ [السجدة/16], ve dedi ki: ﴿وإن خفتم ألا تقسطوا﴾ [النساء/3], ve O’nun sözü: ﴿وإن خفتم شقاق بينهما﴾ [النساء/35]; işte bu, **عرفتم** ile tefsir edilmiştir (Ebû Ubeyde, Mecâzü’l-Kur’ân 1/126’da dedi ki: O’nun sözü: ﴿وإن خفتم﴾: yani **أيقنتم**). Bunun hakikati: “Eğer onu bilmeniz sebebiyle size ondan bir korku vâki olursa”dır. Allah’tan **الخوف** ile, aslandan korkuyu içselleştirmek gibi, zihne gelen dehşetten ibaret olan şey kastedilmez; bilakis onunla ancak mâsiyetlerden el çekmek ve tâatleri seçmek kastedilir. Bu sebeple denilmiştir ki: Günahları terk edici olmayan kimse, korkan sayılmaz. Yüce Allah’tan **التخويف**: sakınmaya sevk etmektir; bunun üzerine Yüce Allah’ın sözü: ﴿ذلك يخوف الله به عباده﴾ [الزمر/16]. Yüce Allah, şeytandan korkmayı ve onun korkutmasına aldırmayı yasakladı; şöyle dedi: ﴿إنما ذلكم الشيطان يخوف أولياءه فلا تخافوهم وخافون إن كنتم مؤمنين﴾ [آل عمران/175]; yani: Şeytana uymayın, Allah’a uyun. Ve denilir ki: **تخوفناهم**; yani: onlardan korkunun gerektirdiği bir eksiltmeyle onları eksilttik. Yüce Allah’ın sözü: ﴿وإني خفت الموالي من ورائي﴾ [مريم/5]; onlardan **خوفة**: şeriatı gözetmemeleri ve dinin nizamını korumamalarıdır; bazı cahillerin zannettiği gibi malını miras almaları değildir. Zira dünya malı türünden edinimler, peygamberler عليهم السلام katında, üzerine acıyacakları kadar aşağıdır. **الخيفة**: insanın korkudan içinde bulunduğu hâldir. Yüce Allah dedi ki: ﴿فأوجس في نفسه خيفة موسى فلنا: لا تخف﴾ [طه/67]. Şu sözünde **الخوف** kullanımı gibi kullanılmıştır: ﴿والملائكة من خيفته﴾ [الرعد/13], ve O’nun sözü: ﴿تخافونهم كخيفتكم أنفسكم﴾ [الروم/28]; yani: sizin korkunuz gibi. **الخيفة** lafzının tahsisi, onlardan korkunun kendilerine lâzım bir hâl olduğuna, kendilerinden ayrılmadığına dikkat çekmedir. **التخوف**: insandan korkunun ortaya çıkmasıdır. Dedi ki: ﴿أو يأخذهم على تخوف﴾ [النحل/47].
