# دأك — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%A3%D9%83/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D8%A3%D9%83/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [دأك](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%A3%D9%83.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: دأك

داكأ القوم
(* قوله «داكأ القوم إلخ» هكذا بالأصل، ولا محل لهذه العبارة هنا بل محلها مادة دكأ، إلا أن يكون هنا سقط والأصل داكأ القوم ودأكهم دافعهم إلخ، فإنهما بمعنى واحد كما يفهم من القاموس وشرحه.) دافَعَهم وزاحَمَهم، وقد تداكؤوا؛ قال ابن مقبل:
وقَرَّبُوا كلَّ صِهْمِيمٍ مَنَاكبُهُ،
إذا تَدَاكأَ منه دَفْعهُ شنفَا
أَي تدافع في سيره.

### Türkçe

**داكأ القوم**

(*Onun “**داكأ القوم** ilh.” sözü: asılda böyle [yazılıdır]; bu ibarenin burada yeri yoktur; bilakis yeri **دكأ** maddesidir; ancak burada bir düşme olup aslı “**داكأ القوم** ve **دأكهم**: onları itti” ilh. ise [başka]; zira ikisi tek bir mânâdadır; **القاموس** ve onun şerhinden anlaşıldığı üzere.*) Onlarla karşılıklı itti ve onlarla itişip sıkıştı; ve onlar **تداكؤوا** ettiler; İbn Mukbil dedi ki:

Ve yaklaştırdılar her bir **صِهْمِيمٍ**’i, onun omuzları,
Ondan **تَدَاكأَ** olunca, onun itmesi **شنفَا**.

Yani: yürüyüşünde itişme.
