# دأي — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%A3%D9%8A/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D8%A3%D9%8A/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [دأي](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%A3%D9%8A.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: دأى

الدَأْيُ من البعير: الموضع الذي تقع عليه ظَلِفة الرحْل فتَعقِره. ومنه قيل للغراب: ابن دأْيَةَ وقال يصفُ الشَيب:
ولما رأيتُ النَسْـرَ عَـزَّ ابـن دأْيَةٍ		وعَشَّشَ في وَكْرَيْهِ جاشتْ له نَفْسي
ويجمع على دأَياتٍ بالتحريك. وجمع الدأْي دَئيٌّ. أبو زيد: دَأَيْتُ للشيء أَدْأَى له دَأْياً، إذا خْتَلْتَهُ، مثل أَدَوْتُ له. ودَأَوْتُ له: لغةٌ في دَأَيْتُ. يقال: الذئب يَدْأَى للغزال ليأخذه، أي يَخْتِلُهُ، مثل يَأْدو.

### Türkçe

**الدَأْيُ** deveden: semerin **ظَلِفة**’sinin üzerine düştüğü, onu yaraladığı yer. Ondan dolayı kargaya: **ابن دأْيَةَ** denilmiştir. Ve **الشَيب**’i vasfederek dedi ki:
ولما رأيتُ **النَسْـرَ** عَـزَّ **ابـن دأْيَةٍ**		وعَشَّشَ في وَكْرَيْهِ جاشتْ له نَفْسي
Ve hareke ile **دأَياتٍ** üzerine cem‘ olunur. **الدأْي**’in cemi **دَئيٌّ**’dir. Ebû Zeyd: **دَأَيْتُ** bir şey için, ona **أَدْأَى** ederim, **دَأْياً** (yaparım); onu aldattığım zaman; **أَدَوْتُ** ona (yaptım) gibi. Ve **دَأَوْتُ** ona: **دَأَيْتُ**’te bir lugattır. Denilir: kurt, onu almak için ceylana **يَدْأَى** eder; yani onu aldatır; **يَأْدو** gibi.
