# دبأ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%A8%D8%A3/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D8%A8%D8%A3/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [دبأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%A8%D8%A3.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: دبأ

دبأه وعليه تدبيئا: غطاه وغطى عليه وواراه كذا عن أبي زيد. ودبأ كمنع: سكن، وفي حاشية بعض نسخ الصحاح دبأه بالعصا دبأ: ضربه بها، ومثله في العباب. وعن ابن الأعرابي الدبأة بفتح فسكون: الفرار وأما الدباء، فسيأتي في دبب، وذكره المناوي في إحكام الأساس ها هنا.

### Türkçe

**دبأه** ve onun üzerine **تدبيئا**: onu örttü ve onun üzerine örttü ve onu gizledi; Ebû Zeyd’den böyle. Ve **دبأ** ( **منع** gibi): sakinleşti; ve Sıhâh’ın bazı nüshalarının hâşiyesinde: **دبأه بالعصا دبأ**: onu onunla vurdu; ve bunun benzeri **العباب**’da. İbnü’l-A‘râbî’den: **الدبأة** (fetha ile sonra sükûn): kaçıştır. Ama **الدباء** ise, **دبب**’de gelecektir; ve el-Menâvî onu burada **إحكام الأساس**’ta zikretti.
