# دبش — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%A8%D8%B4/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D8%A8%D8%B4/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [دبش](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%A8%D8%B4.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: دبش

الدبش، بالفتح: القشر، والأكل، قاله الليث، يقال: دبش الجراد في الأرض دبشا: أكل كلأها، قال رؤبة:
  جاءوا بأخراهم على خنشوش                      من مهوئن بالدبي مدبـوش المهوئن: ما اتسع من الأرض، والمدبوش: المأكول نبته. والدبش، بالتحريك: أثاث البيت، وسقط المتاع، جمعه أدباش. وأرض مدبوشة: أكل الجراد نبتها. ومما يستدرك عليه: سيل دباش، بالضم: عظيم، يجرف كل شئ.

### Türkçe

**الدبش**، fetih ile: kabuk; ve yeme; bunu **الليث** söyledi. Denilir: **دبش الجراد في الأرض دبشا**: onun otunu yedi. **رؤبة** dedi:

  Geldiler, en sonrakileriyle, bir **خنشوش** üzerinde
                      **مهوئن**’den, **الدبي** ile **مدبـوش**

**المهوئن**: yerden genişlemiş olan şey. **المدبوش**: bitkisi yenilmiş olan.

**الدبش**, hareke ile: ev eşyası; ve eşyanın döküntüsü. Çoğulu: **أدباش**.

**أرض مدبوشة**: çekirge onun bitkisini yedi.

Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır: **سيل دباش**, damme ile: büyük; her şeyi sürükleyip götürür.
